Pozostawiłam więc moją cudowną, inteligentną rodzinę, zanurzyłam się w ciepłej kąpieli i zaczęłam rozważać samobójstwo przez utopienie. Potem jednak przypomniałam sobie o resztkach ciasta czekoladowego w lodówce i wynurzyłam się, nabierając powietrza w płuca. Dla niektórych rzeczy warto żyć.

Życie jest nieprzerwaną walką, nad którą nigdy nie mamy
i nie będziemy mieli kontroli. Myśląc, że jest inaczej, żyjemy
jedynie w iluzji. Czasem pięknej, ale zawsze iluzji.

Moja historia nie była ani szczęśliwa, ani smutna. Po prostu
była i dobiegła końca.
Teraz przyszedł czas na nowy, nieznany początek.
A jaki on będzie?
Tego właśnie zamierzam się dowiedzieć.
Po wydarzeniach z ostatnich miesięcy nie byłem już tym
samym „ja”, które znałem. Przestałem być wyretuszowaną,
pozbawioną uczuć porażką grafika zwanego życiem. Stałem
się tym, kim zawsze bałem się być, i tym, o którego istnieniu
zapomniałem.
A może tak mi się tylko wydawało?".

Życie jest nieprzerwaną walką, nad którą nigdy nie mamy
i nie będziemy mieli kontroli. Myśląc, że jest inaczej, żyjemy
jedynie w iluzji. Czasem pięknej, ale zawsze iluzji.

Moja historia nie była ani szczęśliwa, ani smutna. Po prostu
była i dobiegła końca.
Teraz przyszedł czas na nowy, nieznany początek.
A jaki on będzie?
Tego wła...

Do miłości wiedzie cierniowa droga (...). Miłość to nie poryw. Nie otrzymuje się jej ot, tak w darze, i to na pierwszej lepszej zabawie, do tego szkolnej. Miłość trzeba wytęsknić, wycierpieć, wypłakać. A i tak nie ma pewności, czy się zjawi.

Do miłości wiedzie cierniowa droga (...). Miłość to nie poryw. Nie otrzymuje się jej ot, tak w darze, i to na pierwszej lepszej zabawie, do tego szkolnej. Miłość trzeba wytęsknić, wycierpieć, wypłakać. A i tak nie ma pewności, czy się zjawi.

Aż do tej chwili Morwen nie zdawała sobie sprawy, że myśli o nim jako o swoim ukochanym Dafyddzie. Wyjątkowym przyjacielu, nawet ukochanym. Jeśli tym jest miłość – bólem i strachem – żałowała, że ją odkryła.

Aż do tej chwili Morwen nie zdawała sobie sprawy, że myśli o nim jako o swoim ukochanym Dafyddzie. Wyjątkowym przyjacielu, nawet ukochanym. Jeśli tym jest miłość – bólem i strachem – żałowała, że ją odkryła.

Kochając kogoś nie ograniczaj jego wolności, ponieważ człowiek nie jest niczyją własnością i nie jest stworzony do niewolnictwa nawet, jeśli jest ono oferowane w najpiękniejszej oprawie.

Kochając kogoś nie ograniczaj jego wolności, ponieważ człowiek nie jest niczyją własnością i nie jest stworzony do niewolnictwa nawet, jeśli jest ono oferowane w najpiękniejszej oprawie.

Prawda to zmieniająca się wystawa w sklepowej witrynie, przerabiana ręcznie, kiedy nie patrzysz, nęcąca i zawsze poza zasięgiem.

Prawda to zmieniająca się wystawa w sklepowej witrynie, przerabiana ręcznie, kiedy nie patrzysz, nęcąca i zawsze poza zasięgiem.

- Eugeo, od tej pory aż do zgaszenia świateł zamierzam starym zwyczajem uczyć się wszystkiego na ostatnią chwilę. Jeżeli masz w sercu odrobinę litości, przynieś mi ze stołówki kolację, dobrze?

- Eugeo, od tej pory aż do zgaszenia świateł zamierzam starym zwyczajem uczyć się wszystkiego na ostatnią chwilę. Jeżeli masz w sercu odrobinę litości, przynieś mi ze stołówki kolację, dobrze?

W mojej rodzinie zawsze panowała taka zasada, że nie trzeba oszczędzać, trzeba zarabiać. [...] czarna godzina jest właśnie dziś. Co będzie jutro, to się zobaczy. Może nic, a może milion w lotto.

W mojej rodzinie zawsze panowała taka zasada, że nie trzeba oszczędzać, trzeba zarabiać. [...] czarna godzina jest właśnie dziś. Co będzie jutro, to się zobaczy. Może nic, a może milion w lotto.

Gdybyśmy mieli więcej czasu, więcej pieniędzy, więcej cierpliwości; gdyby seks był bardziej udany, kawa smaczniejsza, buty nie przemakały, a parasole nie wywracały się na drugą stronę przy najmniejszym podmuchu wiatru. Pójdziemy na głupie układy. Dostaniemy awans albo wychodząc, podpalimy budynek. Stracimy zmysły.

Gdybyśmy mieli więcej czasu, więcej pieniędzy, więcej cierpliwości; gdyby seks był bardziej udany, kawa smaczniejsza, buty nie przemakały, a parasole nie wywracały się na drugą stronę przy najmniejszym podmuchu wiatru. Pójdziemy na głupie układy. Dostaniemy awans albo wychodząc, podpalimy budynek. Stracimy zmysły.

Według mnie trzeba pracować, żeby żyć, a nie żyć po to, żeby pracować. Zarabiać dość, żeby starczyło na własne przyjemności.

Według mnie trzeba pracować, żeby żyć, a nie żyć po to, żeby pracować. Zarabiać dość, żeby starczyło na własne przyjemności.