Tato to wzruszająca saga rodzinna, okazująca codzienne życie trzech pokoleń przeciętnych Amerykanów, osnuta na kanwie przeżyć pisarza. Bohater powieści, wyrwany z najbliższego otoczenia i rodziny, ulega głębokiemu przeobrażeniu wewnętrznemu w kontakcie z wielkomiejskim światem zmiennych norm moralnych i gwałtownego rozwoju techniki. Zderzenie tych dwóch tak całkowicie odmiennych światów sprawia, że bohater na nowo odkrywa dawne wartości, które okazują się najtrwalsze: miłość do ojca, przyjaźń i wierność samemu sobie.
Szukamy ofert..."Trudno być dobrym człowiekiem. Bardzo trudno jest być dobrym mężem. Najtrudniej jest być dobrym ojcem " Pierwszym i najważniejszym środowiskiem społecznym dla człowieka jest rodzina, tam też występują najwcześniejsze formy doświadczeń każdego z nas. Relacje rodzinne i ich jakość mają niezwykle istotne znaczenie dla funkcjonowania poszczególnych członków rodziny przez całe życie, odgrywają kluczową rolę w kształtowaniu dobrostanu człowieka. Członkowie rodziny są ze sobą powiązani w istotny sposób na każdym etapie życia, a relacje pomiędzy nimi są ważnym źródłem więzi. Mogą mieć głęboki wpływ na każdego członka rodziny. Zarówno pozytywny jak i bardzo często w życiu się zdarza, negatywny. Nasz bohater Johny, Jacky, Jack Tremont to pięćdziesięcioparoletni mężczyzna mieszkający w Paryżu. Mąż, ojciec, ale również i syn. Syn, który z trudem wspomina swoje dzieciństwo ze względu na strasznie apodyktyczną matkę. Syn, który przylatuje z Francji do Stanów Zjednoczonych, aby podjąć się opieki nad chorą mamą, a raczej nauczyć tatę, jak ma postępować i radzić sobie ze swoją chorą małżonką. W końcu syn, który odkrywa dopiero po wielu latach, jak wspaniały jest jego tata i żałuje, że tak późno dokonuje tego odkrycia… żałuje, że zostawił go kiedyś samego z despotyczną matką. „Tato” to niesamowita powieść. Zdawałoby się, że nie można napisać zbyt wielu stron o relacjach rodzinnych. Nic bardziej błędnego. Autor udowadnia, że potrafi i to jeszcze jak. Niby książka jest monotonna, a oderwać się od niej nie mogłam. Misz masz emocjonalny miałam w myślach i sercu. Z jednej strony zaduma, łzy w oczach, smutek, a następnie chwile, gdzie śmiałam się w głos, aż mąż się pytał „Co ty czytasz, czemu się tak śmiejesz?” Często treść książki odnosiłam do swojego życia, moje problemy pokrywały się z problemami bohaterów, szczególnie z problemami Johnego seniora, który skradł moje serce. Tym bardziej wszystko wewnętrznie przeżywałam i przeżywam do tej pory, zdając sobie sprawę jak ważna jest rola mamy i taty w życiu dzieci. Jak ważne są pozytywne relacje między poszczególnymi członkami rodziny. Zaufanie, cierpliwość, dowartościowanie, ciepłe słowa, a przede wszystkim miłość. Miłość rodziców między sobą, rodziców do dzieci i dzieci do rodziców. Jak brak tych wszystkich pozytywnych czynników może doprowadzić do wyniszczenia wewnętrznego człowieka, do nieracjonalnych zachowań, agresji, poczucia odrzucenia, choroby. Tato powinien być dla dziecka partnerem, przyjacielem, wzorem, ale i kimś z kim można się konstruktywnie spierać, pokłócić się, a czasem rywalizować. Mama powinna być opiekuńcza, ale nie nadopiekuńcza, dbająca o swoje dzieci, pomagająca im fizycznie i duchowo radzić sobie z problemami życia codziennego. Przytulić pocałować , ale i zwróci uwagę, kiedy jest taka potrzeba. Nie krzycząc, karcąc i wyzywając, ale rozmawiając z dzieckiem. Mądry rodzic to taki, który w tym wszystkim znajdzie złoty środek, umiar i równowagę. Warto być świadomym i obecnym rodzicem począwszy od pierwszych dni życia naszych dzieci. Bo choć dzieci nie do końca są naszym przedłużeniem, to jednak każde z nich niesie w sobie cząstkę mamy i taty.
14647 
425 
OPINIE i DYSKUSJE o książce Tato
Powieść czytałam w latach 90-tych. To relacja syna z ojcem, który choruje na ALZHEIMERA. Bardzo wyrazista, bardzo czuła. Z tego co sobie przypominam to łezkę uroniłam. Historia smutna i piękna, po prostu życiowa.
Powieść czytałam w latach 90-tych. To relacja syna z ojcem, który choruje na ALZHEIMERA. Bardzo wyrazista, bardzo czuła. Z tego co sobie przypominam to łezkę uroniłam. Historia smutna i piękna, po prostu życiowa.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJako, że jestem synem swojego ojca, to ta książka przyciąga mnie do swojej treści. Mówi o starości. Traktuje o relacjach syna z ojcem, a nie ojca z synem, gdyż to syn opowiada o swojej więzi. W moim odbiorze fabuła jest prowadzona w sposób gawędziarski i to działa na mnie intrygująco. Wydarzenia występują na obszarze Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej – czuć mentalność mieszkańców tego państwa. "Tato" pobudza do refleksji. Przyznaję ocenę: cztery i pół gwiazdki.
Jako, że jestem synem swojego ojca, to ta książka przyciąga mnie do swojej treści. Mówi o starości. Traktuje o relacjach syna z ojcem, a nie ojca z synem, gdyż to syn opowiada o swojej więzi. W moim odbiorze fabuła jest prowadzona w sposób gawędziarski i to działa na mnie intrygująco. Wydarzenia występują na obszarze Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej – czuć mentalność...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPrzekonałam się, że gdy zmienia się nasze życie, to inaczej odbieramy te same książki, widzimy je w innym świetle - więc przeczytałam "Tato" 3 razy i za każdym razem jest to moja ulubiona powieść. Przedstawia losy kilku pokoleń rodziny, szczerze opisuje niełatwe relacje rodzinne, ale i wzajemną miłość. To jest taka "ludzka" opowieść, bez upiększeń i idealizowania, a zarazem Wharton jest doskonałym pisarzem i wywołuje w nas emocje i zmusza do przemyśleń. Treść tej książki nie uleci nam szybko z pamięci, o nie. Według mnie najlepsza książka Whartona.
Przekonałam się, że gdy zmienia się nasze życie, to inaczej odbieramy te same książki, widzimy je w innym świetle - więc przeczytałam "Tato" 3 razy i za każdym razem jest to moja ulubiona powieść. Przedstawia losy kilku pokoleń rodziny, szczerze opisuje niełatwe relacje rodzinne, ale i wzajemną miłość. To jest taka "ludzka" opowieść, bez upiększeń i idealizowania, a zarazem...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo too relacji rodzinnej, wzruszające
o relacji rodzinnej, wzruszające
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCiekawa książka. Przez długi czas czytania wydawało mi się, że nie zaprezentuje ona nic nadzwyczajnego, jednak im bliżej końca tym więcej było emocji. Zakończenie książki daje do myślenia, kogoś może wzruszyć, kogoś na pewno nakłoni do rozmyślań. Polecam.
Ciekawa książka. Przez długi czas czytania wydawało mi się, że nie zaprezentuje ona nic nadzwyczajnego, jednak im bliżej końca tym więcej było emocji. Zakończenie książki daje do myślenia, kogoś może wzruszyć, kogoś na pewno nakłoni do rozmyślań. Polecam.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toWzruszająca! Uwielbiam takie rodzinne historie!
Wzruszająca! Uwielbiam takie rodzinne historie!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toWyjątkowa i poruszająca. O miłości do rodziców, zmaganiach ze starością, chorobą i własnymi słabościami. Wharton w najlepszym wydaniu!
Wyjątkowa i poruszająca. O miłości do rodziców, zmaganiach ze starością, chorobą i własnymi słabościami. Wharton w najlepszym wydaniu!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toLeży bezwładnie na łożu
Czarna postać się zbliża
Jeszcze tchnienie lub dwa może mu da
Lecz duch jego gdzieindziej
Nie ma go tu już z nami
Nie słychać. . . Nie czuć. . . Nie widać
Wspomnienia wyblakłe tylko zostają
Jak fusy od kawy, na dnie osiadają
To najważniejsze, to najpiękniejsze
Że nikt ich nie zabierze. . . Na zawsze w nas zostaną
Leży bezwładnie na łożu
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCzarna postać się zbliża
Jeszcze tchnienie lub dwa może mu da
Lecz duch jego gdzieindziej
Nie ma go tu już z nami
Nie słychać. . . Nie czuć. . . Nie widać
Wspomnienia wyblakłe tylko zostają
Jak fusy od kawy, na dnie osiadają
To najważniejsze, to najpiękniejsze
Że nikt ich nie zabierze. . . Na zawsze w nas zostaną
Chciałabym napisać, że jest to książka o wzajemnej miłości, zrozumieniu, szacunku, który wpajają nam rodzice w toku wychowania. W pewnym sensie taka właśnie jest, tylko że nie wszystkich dotyczy. Tu pokrzywdzoną czuje się matka i żona zarazem Bess. Jak na mój gust jest to zrzędliwa egocentryczka, wiecznie skrzywdzona.... Nie lubię takich irytujących bohaterów. Zarówno Johnem'u, Joan jak i mężowi niecnej kobiety współczuję i chylę czoła, że tyle z nią wytrzymali. Wartości płynące z lektury tej książki to bezwarunkowa miłość do ojca, wzajemne porozumienie bratnio-siostrzane, wyrozumiałość dla starości. Mimo wszystko polecam ❣️
Chciałabym napisać, że jest to książka o wzajemnej miłości, zrozumieniu, szacunku, który wpajają nam rodzice w toku wychowania. W pewnym sensie taka właśnie jest, tylko że nie wszystkich dotyczy. Tu pokrzywdzoną czuje się matka i żona zarazem Bess. Jak na mój gust jest to zrzędliwa egocentryczka, wiecznie skrzywdzona.... Nie lubię takich irytujących bohaterów. Zarówno...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toOparta na osobistych doświadczeniach historia towarzyszenia starzejącemu się ojcu. Mnie poruszyła.
Oparta na osobistych doświadczeniach historia towarzyszenia starzejącemu się ojcu. Mnie poruszyła.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to