Profil użytkownika: amenarhi

Językowo jest mizernie, jak w każdej książce tego Wydawnictwa, którą czytałam. (Tym razem zirytował mnie sączek; sączek wtyka się do sączącej rany, natomiast słowo, które było tu potrzebne, to SACZEK, czyli element męskiej garderoby. To tylko jedno z licznych potknięć, bardziej drażniące niż inne, częściej bowiem jest powtarzane).

Fabularnie poziom mamy nadal ten sam: schematyczne przygody, powtarzalne rozterki bohaterów i finał niezmiennie ociekający wiadrami juchy. Każdy kolejny przeciwnik zaś musi być bardziej przerażający od poprzedniego.
Ot, jeszcze jedna niebezpieczna przygoda w ponurym świecie niebezpiecznych przygód. Historie mogą bawić, choć niekiedy trochę nużą. Fani uniwersum zapewne je docenią, ci, u których nostalgia nie wpływa na osąd, mogą okazać się bardziej krytyczni.

Ja, nie bez odrobiny nostalgii i z czystej sympatii do wampirów, daję oczko wyżej (:

Lektor znakomity jak zawsze.

Językowo jest mizernie, jak w każdej książce tego Wydawnictwa, którą czytałam. (Tym razem zirytował mnie sączek; sączek wtyka się do sączącej rany, natomiast słowo, które było tu potrzebne, to SACZEK, czyli element męskiej garderoby. To tylko jedno z licznych potknięć, bardziej drażniące niż inne, częściej bowiem jest powtarzane).

Fabularnie poziom mamy nadal ten sam:...

Galeria prac Victorii Frances wraz z tekstem jej autorstwa.
Prace warto obejrzeć, tekst lepiej sobie odpuścić. Jest ciężki, ozdobny ponad wszelką miarę i nie niesie żadnej treści, momentami kompletnie bez sensu.
Lepszym pomysłem byłoby dopasowanie cytatów z literatury gotyckiej do prac ilustratorki.

Galeria prac Victorii Frances wraz z tekstem jej autorstwa.
Prace warto obejrzeć, tekst lepiej sobie odpuścić. Jest ciężki, ozdobny ponad wszelką miarę i nie niesie żadnej treści, momentami kompletnie bez sensu.
Lepszym pomysłem byłoby dopasowanie cytatów z literatury gotyckiej do prac ilustratorki.

Zacznę od tego, że hasła "grimdark" i "dark fantasy" działają na mnie jak magnes. Niestety, w "Bożym ślepcu" brak zarówno klimatu, jak i dobrze napisanych scen z pogranicza horroru. Tak jak się spodziewałam, tutejszy grimdark okazał się wyłącznie chwytem marketingowym. Co gorsza, to ledwie początek problemów tej powieści...

Bohaterowie.
Dla mnie najważniejszy element. Tutejsi są albo dobrzy, albo źli, szarości brak. W dodatku stworzono ich byle jak, większość składa się z jednej, maksymalnie dwóch cech charakteru. Ci źli oczywiście są przerysowani w dziecinny sposób, w dodatku jeszcze pozbawiono ich intelektu.
Przykład? Złol, myśląc, że jest sam, na głos wygraża innemu bohaterowi. Zabieg wprowadzony wyłącznie po to, by pogróżki mógł usłyszeć "ten dobry", a wraz z nim czytelnik. Subtelne jak rewolucja francuska.
Wymieniłabym więcej przykładów, ale trudno to zrobić bez spoilerów.

Fabuła.
Osią wydarzeń jest konflikt między wyznawcami bóstw "złych" i "dobrych", patronujących różnym nacjom/królestwom. Pomysł stary jak świat, ale przecież liczy się wykonanie!
A to jest nieudolne. Przez pół książki w zasadzie niewiele wiadomo i o jednych, i o drugich. W niektórych krajach wiary w złych zakazano, bo żądają ofiar z ludzi, teraz zaś szykuje się wojna religijna, bo wyznawcy chcą przywrócić im władzę. I to wszystko, przynajmniej w pierwszej połowie książki.
Wszelkie intrygi są grubymi nićmi szyte, polityka właściwie nie istnieje, a bohaterowie, szczególnie tej "złej" strony, są wprost bezmyślni.
Kreacja świata ogranicza się do istnienia jakichś krajów. W jednym jest król, a w drugim król-watażka. Poziom rozwoju, historię czy tradycje pominięto...
Co zatem zostało opisane? Cóż, na horyzoncie bardzo szybko pojawia się para kandydatów do romansu. Relacja rozwija się dość wolno, za to niestety nadrabia ckliwością.

Elementy dark/grimdark.
Na 260 stronach, przez które udało mi się przebrnąć, znalazła się jedna scena tortur (całkiem interesująca), jedno, krótko opisane rytualne zabójstwo oraz parę wzmianek o brutalnej śmierci różnych osób. Autorka chętnie też pisze o gwałtach. Ale w końcu grimdark i dark fantasy głównie gwałtami stoi! Odmóżdżenie czarnych charakterów jest nieistotne.

Język.
Chciałabym wierzyć, że to kwestia tłumaczenia, jednak w tekście pojawia się masa słów, które nijak nie pasują do treści. "Facet" czy "skarpetki" w świecie na poziomie zaawansowania w okolicach (przypuszczam) wczesnego średniowiecza... Zdarzają się literówki, gorzej, że sporo tu niedociągnięć redakcyjnych - wiele zdań trzeba czytać po kilka razy, by w ogóle je zrozumieć.

Podsumowanie.
Rzadko wystawiam oceny książkom, których nie skończę czytać, wydaje mi się to nie fair w stosunku do autora - a nuż czymś mnie jeszcze zaskoczy? W "Bożym ślepcu" im dalej, tym gorzej. Dziury fabularne nawarstwiają się, obrażając inteligencję czytelnika, postaci nudzą mdłą i jednostronną kreacją, a intrygi naiwnością. Uboga konstrukcja świata również nie przekonuje.
Nie znalazłam w tej książce niczego, czego mogłabym oczekiwać od grimdarku. Ani błyskotliwych antybohaterów, ani klimatu, ani oryginalnych pomysłów. Jest trochę krwi, parę potyczek, ot i tyle. Kompletna strata czasu.

Zacznę od tego, że hasła "grimdark" i "dark fantasy" działają na mnie jak magnes. Niestety, w "Bożym ślepcu" brak zarówno klimatu, jak i dobrze napisanych scen z pogranicza horroru. Tak jak się spodziewałam, tutejszy grimdark okazał się wyłącznie chwytem marketingowym. Co gorsza, to ledwie początek problemów tej powieści...

Bohaterowie.
Dla mnie najważniejszy element....