Profil użytkownika: suspense_books

"Noc trzydziesta" Katarzyny Puzyńskiej, to kontynuacja "Nic takiego", a zarazem zwiastun obiecująco zapowiadającej się wielotomowej serii o Zalesiu. Znając predyspozycje Pani Kasi, spodziewam się kolejnego cyklu na miarę Lipowa, w którym porzucenie w trakcie, bez sięgnięcia po kolejny tom raczej nie wchodzi w grę - szczególnie, jeżeli polubisz głównych bohaterów.

Na łamach "Nocy trzydziestej" mamy do czynienia z tą samą ekipą, która towarzyszyła nam poprzednio, co sprawia, że poniekąd jesteśmy już z nimi skumplowani, do niektórych możemy odczuwać sympatię, podczas gdy inni wzbudzają w nas niechęć i pogardę. Autorka po raz kolejny stworzyła garść charyzmatycznych bohaterów, bardzo barwnych, odpychających, jak i pociągających. Oddaje im kolejno głos w następujących po sobie rozdziałach, przybliża ich sylwetki, odkrywając z każdą kolejną warstwą kłamstwa prowadzące do odkrycia mrocznej tajemnicy.

Autorka od samego początku tworzy ciężki nastrój, oraz mroczną scenerię w której ulokowuje ciało topielca. Szybko okazuje się, iż sprawa ma odniesienie do wątku seryjnego mordercy z lat 90-tych. "Noc trzydziesta" wyróżnia się wśród innych powieści autorki nutką azjatyckiego folkloru, który wybrzmiewa nie tylko za pomocą śladów pozostawionych na miejscach zbrodni, ale również porachunkami pomiędzy imigrantami. Akcja toczy się na polskim poletku, w małym miasteczku, które pamięta jeszcze czasy zbrodni sprzed trzydziestu lat. Sprawa "Amora" zostanie ponownie wymieciona spod dywanu, a rodzinne konotacje okażą się problematyczne w przypadku niektórych postaci. Jedna z bohaterek dowie się garści nieprzyjemnych ciekawostek ciągnących się za nią od dziecięcych lat, a jej pochodzenie przysporzy sporo kłopotów.

Katarzyna Puzyńska nie ma problemu z nawarstwianiem intryg, kreacją plątaniny sekretów i sieci kłamstw. Momentami ciężko się połapać w tych konszachtach, mafijny wątek i porachunki pomiędzy azjatyckimi handlarzami dodaje animuszu i zabarwia tę detektywistyczno-psychologiczno-obyczajową rozgrywkę mocno sensacyjnym vibem.

Jestem ciekawa, czy ktoś z Was okaże się wprawnym detektywem i odpowiednio wytypuje sprawcę. Fabuła konsekwentnie podważa oczywistości, a motyw "Amora", który być może ma swego naśladowcę trzyma w napięciu do samego końca, Powieść jako kontynuacja wypada bardzo pozytywnie, pozostaje przystępna dla nowych odbiorców, ale i dowozi satysfakcjonujących treści zagorzałym czytelnikom.

"Noc trzydziesta" Katarzyny Puzyńskiej, to kontynuacja "Nic takiego", a zarazem zwiastun obiecująco zapowiadającej się wielotomowej serii o Zalesiu. Znając predyspozycje Pani Kasi, spodziewam się kolejnego cyklu na miarę Lipowa, w którym porzucenie w trakcie, bez sięgni...

Rozwiń

Zwiń

„Ten ślub przyniesie ze sobą tylko kolejne tragedie”. Choć nigdzie, nikt dosadnie nie wspomniał o dosłownym planie z4mordowania Georgii Morgan, widmo jej rychłej śmi3rci wisi w powietrzu. Przewiduje się, iż koniec jej żywota będzie miał miejsce na jej własnym ślubie. Pewnego dnia w swoim miejscu pracy, Paddy, młodziutki asystent londyńskiego detektywa usłyszy najdziwniejszą, a jednocześnie przerażającą w swoim wydźwięku komendę od szefa. Pakuj się, brat mojego przyjaciela bierze ślub z panną, która być może zostanie zamordowana przed ceremonią zaślubin.

Paddy, sierota, samotnik. Jego życie wypełnione jest licznymi rozczarowaniami, niedopowiedzeniami, kłamstwami. Traktowany przez innych niczym marionetka, dyrygowany, zmanipulowany, aż żal patrzeć na chłopaka, który sam ma o sobie aż tak niskie mniemanie. Dostaje za zadanie objęcie opieki nad osobliwą Georgią, będącą już od pierwszych dni znajomości tzw. „wrzodem” dlań na czteroliterowej części ciała. Kobieta okazuje się niezwykłą ignorantką, lecz z dnia na dzień to zachowanie zaczyna mieć coraz to inne oblicze, a relacja między tymi dwojga ewoluuje na wielorakich płaszczyznach.

„Myślisz, że będziesz panną młodą na weselu, ale ciebie czeka wesele ze śmi3rcią”. Autorka otwiera swą powieść o wysoce kryminalnym zabarwieniu cytując braci Grimm, jednocześnie nadając jej mrocznie bajecznego wydźwięku. Georgia jest młodą osobą, której los ma zostać przypieczętowany małżeństwem bez miłości, z rozsądku, ku zapewnieniu dostatku. Rok 1925, piękne suknie, wystawne bale i... buteleczki z truciznami. Rodzinne konszachty, knucie za plecami, zdrady - ta powieść detektywistyczna o szeroko rozrysowanym tle obyczajowo-historycznym dostarczy Ci wielu wrażeń również na płaszczyźnie romantycznej!

Miłosne wzloty i upadki oraz wachlarz uknutych spisków nie pozwala złapać oddechu ani na chwilę! Powieść Aleksandry Maciejewskiej wybrzmiewa echem samotności i rozczarowania, pozostawiając metaliczny posmak krwi i arszeniku na czytelniczym sumieniu. Piękne buźki skrywające fałszywe lico i ekscentryzm ukrywający się za fasadą upokorzenia, to tylko wierzchołek góry parszywości, z którą zmierzysz się na kartach "Kto zabi.je Georgię Morgan?".

Współpraca reklamowa z @wydawnictwo_mieta

ig @suspense_books
www.suspensebooks.pl

„Ten ślub przyniesie ze sobą tylko kolejne tragedie”. Choć nigdzie, nikt dosadnie nie wspomniał o dosłownym planie z4mordowania Georgii Morgan, widmo jej rychłej śmi3rci wisi w powietrzu. Przewiduje się, iż koniec jej żywota będzie miał miejsce na jej własnym ślubie. Pewnego dnia w swoim m...

Rozwiń

Zwiń

„Czarne ptaki” Bartosza Szczygielskiego, to najnowsza propozycja kryminalna, która wyszła spod pióra autora. Charakteryzuje się ona nieszablonową formą, gdyż można ją czytać na kilka sposobów - to Ty wybierasz od której strony zaczniesz i poznasz tę historię. Możesz również czytać naprzemiennie - przerzucając ramy czasowe wraz z obrotem książki do góry nogami, rozdział po rozdziale.

Aberracja literacka, jaką jest wyjście spoza utartych ram konstrukcji klasycznej powieści zachęca, by po dany tytuł sięgnąć. Bez wątpienia sam zabieg narracyjny przyciągnie szerokie grono czytelników, ale gwarantuję Wam, iż fabularnie powieść zatrzyma Waszą uwagę na dłużej. Ja zaczęłam od wydarzeń, które mają miejsce w przeszłości i przedstawiają losy głównych bohaterów, jako nastolatków. Jestem ogromną fanką młodzieżowej narracji, która niesie za sobą szereg problematyki związanej z dorastaniem. Bartosz Szczygielski przedstawił ciąg nieprzyjemnych zdarzeń prowadzących do widowiskowego finału będącego na tej linii czasowej jednocześnie zwrotem akcji, jak również zakończeniem pewnego etapu. Młodociani bohaterowie zmagają się miłosnymi i szkolnymi rozczarowaniami, rodzinnymi przeciwnościami oraz problemami natury finansowej. Ich życia wypełnione są trudnościami typowymi dla domostw wczesnych lat dziewięćdziesiątych. Ta część wypełniona jest nostalgią, bólem i obezwładniającym cierpieniem. Psychologicznie miażdży i rozdziera, prowadząc do niezrozumienia niesprawiedliwości. Choć ta część jest zdecydowanie mniej dynamiczna, podobała mi się trochę bardziej od tej drugiej - szybszej, o sensacyjnym wydźwięku, w której to kobieca narracja przejmuje ster. Wydarzenia z teraźniejszości to swego rodzaju female rage, a główna bohaterka jest kameleonem. Barwna postać żądnej zemsty Małgorzaty z pewnością jest tu najbardziej intrygująca i zagadkowa.

„Czarne ptaki” cechuje szeroko nakreślone tło obyczajowe, ale również wysoce zawiła intryga i niebanalna linia fabularna. Kryminał został zabarwiony, tak jak już wspominałam psychologicznymi niuansami, sznytem noir lat dziewięćdziesiątych, sensacyjnym tempem akcji, oraz zderzeniem biedy z bogactwem. Proza jest duszna, mroczna i z pewnością trafi w gust kryminałolubnym! Będę wyczekiwać kolejnej książki autora!

www.suspensebooks.pl
ig @suspense_books

„Czarne ptaki” Bartosza Szczygielskiego, to najnowsza propozycja kryminalna, która wyszła spod pióra autora. Charakteryzuje się ona nieszablonową formą, gdyż można ją czytać na kilka sposobów - to Ty wybierasz od której strony zaczniesz i poznasz tę historię. Możesz również czytać naprzemi...

Rozwiń

Zwiń

„Hungerstone”, to swego rodzaju hołd złożony literaturze gotyckiej, która charakteryzuje się wysoką nastrojowością, ciężką atmosferą i połączeniem grozy z miłością. Kat Dunn w szczególności robi ukłon w kierunku „Carmilli”, czyli powieści autorstwa irlandzkiego pisarza, uważanej za dzieło wysoce nowatorskie, jak na ówczesne czasy publikacji (1871-1872 r.). Nowela ta otworzyła zupełnie nowe wrota na pogląd wampiryzmu w literaturze, prezentując krwiopijczą kreaturę, jako femme fatale rozwijającą więź z zamężną kobietą. Zanim przystąpicie do lektury „Hungerstone” zalecałabym Wam nadrobienie „Carmilli”, choćby po to, by porównać oba dzieła i mieć pogląd na ich liczne podobieństwa, jak i różnice. Pierwowzór składa się z ok. stu stron i łykniecie go lada moment, gdyż pomimo swej przestarzałości czyta się wybitnie płynnie i nie stracił on absolutnie na nastrojowości.

Jakkolwiek, to właśnie „Hungerstone” dla mnie ma wszystko to, czego „Carmilli” zabrakło (oczywiście mam na uwadze okres historyczny, w jakim została ona wydana). Kat Dunn rozwinęła tę nowelkę i z całkiem przewidywalnej opowieści, bazującej na domysłach i prostej linii fabularnej, wykreowała powieść zachowaną w tonie XIX wiecznego dzieła, aczkolwiek trafiającą w bardziej wymagający gust aktualnych czytelników. Kobiecy romans został tutaj podkręcony niemalże do granic niebezpieczeństwa, zarówno pod kątem scen ocierających się o grozę, jak również er0tyzm. Autorka zestawia subtelność i kobiecą sensualność z silnie odczuwanym pożądaniem i niemalże niemożliwym do zaspokojenia głodem. Głodem palącym od trzewi, drzemiącym wewnątrz, rozpalającym wszelkie zmysły i wysoce pobudzającym. Siła przeciwieństw kryje się również na linii piękna, delikatności damskich ciał w brutalnym obliczu samczego pędu o władzę i dominację.

Tajemniczość Carmilli na tle sekretów Henrego zdaje się o wiele bardziej pociągająca, nawet pomimo ociekającego krwią podtekstu. Tymczasem męski świat skrywa ogrom cierpienia podpartego wyłącznie egoizmem, oraz ciągnącego za sobą szeregu niekończących się kłamstw, zdrad i szachrajstw. Piękno natury zderza się w "Hungerstone" z rozwijającym się industrializmem niosącym za sobą szereg nieprzyjemnych konsekwencji. Nie brak w tej historii owianego mistyczną aurą typowo gotyckiego sznytu - kreacje, potrawy, pomieszczenia i zachowania bohaterów zostały oddane z największą dbałością o detale. Czuć tu ogrom pasji i włożonego researchu ze strony autorki. Polecam ogromnie!

www.suspensebooks.pl
ig @suspense_books

„Hungerstone”, to swego rodzaju hołd złożony literaturze gotyckiej, która charakteryzuje się wysoką nastrojowością, ciężką atmosferą i połączeniem grozy z miłością. Kat Dunn w szczególności robi ukłon w kierunku „Carmilli”, czyli powieści autorstwa irlandzkiego pisarza, uważanej za dzieło ...

Rozwiń

Zwiń