Ziemia, planeta ludzi

Okładka książki Ziemia, planeta ludzi
Antoine de Saint-Exupéry Wydawnictwo: Muza publicystyka literacka, eseje
158 str. 2 godz. 38 min.
Kategoria:
publicystyka literacka, eseje
Tytuł oryginału:
Terre des hommes
Wydawnictwo:
Muza
Data wydania:
2003-11-14
Data 1. wyd. pol.:
2003-11-14
Liczba stron:
158
Czas czytania
2 godz. 38 min.
Język:
polski
ISBN:
8372005362
Tłumacz:
Zbigniew Bieńkowski
Tagi:
lotnictwo Gulliamet życie śmierć loty przez Atlantyk
Dodaj do pakietu
Dodaj do pakietu

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Reklama
Reklama

Książki autora

Podobne książki

Reklama
Tania Książka
bestsellery TaniaKsiazka.pl

Oceny

Średnia ocen
7,2 / 10
662 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
85
37

Na półkach: ,

Nie zawiodłem się, wychodząc od komentarzy i wskazań na tą książkę, jako na jedną z takich, które człowiek koniecznie powinien w swoim życiu przeczytać.
.
Choć zawiera w sobie niezbyt obszerne opisy i relacje z lotów, jaki Antoine przeżył jako lotnik, to stanowi to tylko swoistą tacę, talerz, na którym "wyrósł" tort komentarzy o życiu i jego wartościach. W ten sposób owo publikacja nie jest zbyt łatwą lekturą, ale za to bardzo karmiącą i ośmielających każdego z nas do odważnych lotów nad Andami lub Saharami własnego życia. To książka, która oswaja z bolesnym i w jakiejś mierze przerażającym doświadczeniem śmiertelnego ryzyka czy totalnej bezsilności pośród żywiołów tego świata, ale z drugiej strony potrząsa nami, abyśmy nie poddając się iluzjom konieczności i nieuchronności śmierci tu i teraz, wzięli się z życiem "za bary". I żyli, żyli inaczej, inaczej dla samych siebie i dla innych. Żyli ze względu na przyszłość, która ze wspomnianej dramatyczności i umierania wyrośnie - o ile się nie poddamy; o ile całkiem - a więc wewnętrznie - nie umrzemy.
.
Fascynującym było dla mnie odnaleźć w opisywanych przez autora doświadczeniach jego życia ziarna myśli, które tak intensywnie karmiły (i karmią) mnie w innych jego monumentalnych dziełach, jakimi są " Mały Książę" i "Twierdzą" (ta ostatnia jest dla mnie tak "gęsta", że właściwie jestem z nią już kilka lat i co jakiś czas sączę ją jak niezwykle mocną herbatę, której nie da się pić łykami). Po zakończeniu lektury „Ziemi, planety ludzi” czuję się tak, jakbym zbliżył się nieco do źródła świeżej wody Prawdy i Miłości, które bije we obu wspomnianych dziełach. Ciekawe doświadczenie.
.
Gorąco polecam.

Nie zawiodłem się, wychodząc od komentarzy i wskazań na tą książkę, jako na jedną z takich, które człowiek koniecznie powinien w swoim życiu przeczytać.
.
Choć zawiera w sobie niezbyt obszerne opisy i relacje z lotów, jaki Antoine przeżył jako lotnik, to stanowi to tylko swoistą tacę, talerz, na którym "wyrósł" tort komentarzy o życiu i jego wartościach. W ten sposób owo...

więcej Pokaż mimo to

avatar
34
15

Na półkach:

Przepiękna powieść. Moim zdaniem, druga najlepsza tego autora po "Małym księciu". Dziwię się, że średnia ocen jest tak niska. Ta książka w różnych odsłonach opowiada o zmaganiu się niezłomnego ducha człowieka z techniką, o próbie ujarzmienia i podporządkowania "metalowych ptaków". Do tego mamy w komplecie walkę z naturą na różnych kontynentach w odmiennych warunkach pogodowych. Piękne opisy i cudowny język.

Przepiękna powieść. Moim zdaniem, druga najlepsza tego autora po "Małym księciu". Dziwię się, że średnia ocen jest tak niska. Ta książka w różnych odsłonach opowiada o zmaganiu się niezłomnego ducha człowieka z techniką, o próbie ujarzmienia i podporządkowania "metalowych ptaków". Do tego mamy w komplecie walkę z naturą na różnych kontynentach w odmiennych warunkach...

więcej Pokaż mimo to

avatar
186
7

Na półkach: ,

Książka zdecydowanie przerysowana. Moim zdaniem zawiera zbyt dużo niewynikających z niczego i chaotycznych przemyśleń filozoficznych. Przeżycia narratora i jego przyjaciół opisane zostały w mało zajmujący sposób. Jedynym jasnym punktem jest rozdział "W sercu pustyni", który zdecydowanie czytało mi się najlepiej ze względu na najciekawsze jak dotąd przedstawienie opisywanej historii.

Odnosząc się do poruszaj tutaj przez wiele osób kwestii wątku Polaków, osobiście nie uważam go za krzywdzący. Wydaje mi się, że Exupery nie odnosił się konkretnie do naszej narodowości, tylko wysunął kolejne luźne przemyślenie wywołane widokiem konkretnej klasy społecznej.

Książka zdecydowanie przerysowana. Moim zdaniem zawiera zbyt dużo niewynikających z niczego i chaotycznych przemyśleń filozoficznych. Przeżycia narratora i jego przyjaciół opisane zostały w mało zajmujący sposób. Jedynym jasnym punktem jest rozdział "W sercu pustyni", który zdecydowanie czytało mi się najlepiej ze względu na najciekawsze jak dotąd przedstawienie opisywanej...

więcej Pokaż mimo to

Reklama
avatar
205
10

Na półkach:

Przyznam szczerze, że ciężko mi było oswoić się ze specyficzną atmosferą tej książki. Jednak, gdy już ta bariera została przełamana, mogłem bez zwątpienia stwierdzić, że mam do czynienia z dziełem wybitnym, być może jedynym w swoim rodzaju...

Przyznam szczerze, że ciężko mi było oswoić się ze specyficzną atmosferą tej książki. Jednak, gdy już ta bariera została przełamana, mogłem bez zwątpienia stwierdzić, że mam do czynienia z dziełem wybitnym, być może jedynym w swoim rodzaju...

Pokaż mimo to

avatar
322
191

Na półkach:

Tekst w swojej formie najbardziej zbliżony do pamiętnika, jednak tak nabity refleksjami, sentencjami, anegdotami, aforyzmami czy przemyśleniami o naturze filozoficzno-egzystencjalnej jak dobry sernik rodzynkami.

Autor snuje refleksje o swoich doświadczeniach lotniczych odnosząc je do kondycji człowieczeństwa, moralności i sensu życia jako takiego. Wspomina o kolegach, o ich doświadczeniach, o przekraczaniu swoich granic, o ocieraniu się o śmierć na pustyni, o poszukiwaniach (tych geograficznych i tych w głąb siebie). Kończy refleksją nad kondycją człowieczeństwa ujętego obiektywnie i subiektywnie...

Ostatnie kilka akapitów, czytanych dzisiaj przygwoździło mnie do fotela. O wojnie i o Polakach... Właśnie dzisiaj!

Tekst w swojej formie najbardziej zbliżony do pamiętnika, jednak tak nabity refleksjami, sentencjami, anegdotami, aforyzmami czy przemyśleniami o naturze filozoficzno-egzystencjalnej jak dobry sernik rodzynkami.

Autor snuje refleksje o swoich doświadczeniach lotniczych odnosząc je do kondycji człowieczeństwa, moralności i sensu życia jako takiego. Wspomina o kolegach, o...

więcej Pokaż mimo to

avatar
40
38

Na półkach:

Bardzo refleksyjna pozycja. Jest to raczej zbiór przeżyć autora. Niemniej jednak najmocniej utkwił mi w pamięci fragment o Polakach z końca książki. Odniosłem wrażenie pogardy dla tej grupy.

Bardzo refleksyjna pozycja. Jest to raczej zbiór przeżyć autora. Niemniej jednak najmocniej utkwił mi w pamięci fragment o Polakach z końca książki. Odniosłem wrażenie pogardy dla tej grupy.

Pokaż mimo to

avatar
278
10

Na półkach:

Mocno zapamiętywany jest końcowy fragment o Polakach i Mozarcie. Kiedy to czytałem w duchu przyznałem autorowi rację, ale później dotarło do mnie jak bardzo w swojej opinii jest niesprawiedliwy. Ludziom doświadczonym przez los, przeoranym przez bruzdy, zgarbionym od ciężkiej pracy również należy się szacunek. Oni też są na swój sposób piękni a już na pewno nie mniej potrzebnie niż Mozart. Pewnie że każdy by chciał żyć w dobrobycie, bardzo wystawnie, balując do późnej nocy... Szanujmy się i myślmy o innych tylko dobrze.

Mocno zapamiętywany jest końcowy fragment o Polakach i Mozarcie. Kiedy to czytałem w duchu przyznałem autorowi rację, ale później dotarło do mnie jak bardzo w swojej opinii jest niesprawiedliwy. Ludziom doświadczonym przez los, przeoranym przez bruzdy, zgarbionym od ciężkiej pracy również należy się szacunek. Oni też są na swój sposób piękni a już na pewno nie mniej...

więcej Pokaż mimo to

avatar
713
420

Na półkach: , ,

Antoine de Saint-Exupéry najbardziej znany jest ze swojego filozoficznego dzieła pt. Mały Książę. Ale jak się okazuje ten autor w swoim dość krótkim życiu napisał więcej niesamowitych książek. Jedną z nich jest Ziemia, planeta ludzi.

De Saint-Exupéry opisuje w niej swoje doświadczenia jako pilota pocztowego. Brał on udział w tworzeniu sieci połączeń lotniczych w latach 20. XX wieku. To były dopiero początki lotnictwa cywilnego, samoloty nie były zaawansowane technologicznie, nie było GPSów ani komunikacji satelitarnej.

Początki lotnictwa

Jego pierwsze loty były niezwykle niebezpieczne. Zresztą dokładnie opisuje to, co mu groziło. Były to w szczególności góry, usterki techniczne samolotów oraz pustynie. Góry, ponieważ linia szczytów w tamtych czasach nie była jeszcze tak dobrze znana. Usterki techniczne samolotów, ponieważ technologia jeszcze raczkowała i usterki się zdarzały, a lądowania awaryjne w różnych niedostępnych miejscach były skomplikowane. A pustynia, bo gdy już się zdarzyła usterka, albo pilot uderzył w górę (co przydarzyło się również autorowi i to też tu opisuje), to pustynia też mogła zabić.

Jemu na szczęście jakimś cudem udało się przeżyć. Kilku innym również, ale to raczej były wyjątki. Ale doświadczenie przetrwania na pustyni w ekstremalnych warunkach bez wody zmienia na zawsze.

Być człowiekiem?

W książce Ziemia, planeta ludzi de Saint-Exupéry mierzy się ze sobą i z innymi ludźmi. Wspomina swoje przeżycia z czasów lotnictwa pocztowego, ale i wojennego. Zastanawia się, co człowieka czyni człowiekiem? Jakie prawdy nosimy w sobie? Poszukuje wiedzy o życiu, o śmierci, trwaniu, o miłości i nienawiści, braterstwie…

Nie jest to długa książka, ale pełna interesujących przemyśleń na temat człowieczeństwa. Pilot uważa, że bycie człowiekiem to branie odpowiedzialności za siebie i za innych. Trudno się z tym nie zgodzić. Zdecydowanie warto poznać tego autora bliżej i wyjść poza Małego Księcia. Ziemia, planeta ludzi będzie do tego dobrym sposobem.

Antoine de Saint-Exupéry najbardziej znany jest ze swojego filozoficznego dzieła pt. Mały Książę. Ale jak się okazuje ten autor w swoim dość krótkim życiu napisał więcej niesamowitych książek. Jedną z nich jest Ziemia, planeta ludzi.

De Saint-Exupéry opisuje w niej swoje doświadczenia jako pilota pocztowego. Brał on udział w tworzeniu sieci połączeń lotniczych w latach 20....

więcej Pokaż mimo to

avatar
1654
947

Na półkach: ,

To nie jest powieść z jakąś konkretną fabułą - raczej zbiór esejów, opartych na przeżyciach autora w czasie swojej kariery pilota. Bo też samotne nocne loty nad pustynią, w których towarzyszył mu tylko widok gwiazd i mrocznego nieba wokół, zmienia perspektywę. Sprawia, że dzielące ludzi ideologie i konflikty tracą na znaczeniu, a różne nacje stają się - po prostu ludźmi. I aż ludźmi.

To piękne opowieści o sile człowieka, o odpowiedzialności, lojalności. Jeśli ktoś zastanawiał się kiedykolwiek nad tym, skąd się wziął Mały Książę - to "Ziemia, planeta ludzi" powinna być dla niego lekturą obowiązkową.

To nie jest powieść z jakąś konkretną fabułą - raczej zbiór esejów, opartych na przeżyciach autora w czasie swojej kariery pilota. Bo też samotne nocne loty nad pustynią, w których towarzyszył mu tylko widok gwiazd i mrocznego nieba wokół, zmienia perspektywę. Sprawia, że dzielące ludzi ideologie i konflikty tracą na znaczeniu, a różne nacje stają się - po prostu ludźmi. I...

więcej Pokaż mimo to

avatar
35
20

Na półkach:

Nie podejmuję się oceny. Przepiękna książka.

Nie podejmuję się oceny. Przepiękna książka.

Pokaż mimo to


Cytaty

Więcej
Antoine de Saint-Exupéry Ziemia, planeta ludzi Zobacz więcej
Antoine de Saint-Exupéry Ziemia, planeta ludzi Zobacz więcej
Antoine de Saint-Exupéry Ziemia, planeta ludzi Zobacz więcej
Więcej
Reklama
zgłoś błąd