Inkwizycja. Prawdziwa historia walki z herezją i czarami od XII wieku do czasów współczesnych .

Książkę kupiłem z powodu autorów - jak zwykle wnikliwa analiza, dużo dowodów i hipotez, dla znających tą miłą część kultury powszechnego chrześcijaństwa zwanego katolickim dobra praca historyczna, dla wierzących bezkrytycznie powód do lekkich wypieków na twarzy, podsumowując warto się dowiedzieć

Książkę kupiłem z powodu autorów - jak zwykle wnikliwa analiza, dużo dowodów i hipotez, dla znających tą miłą część kultury powszechnego chrześcijaństwa zwanego katolickim dobra praca historyczna, dla wierzących bezkrytycznie powód do lekkich wypieków na twarzy, podsumowując warto się dowiedzieć

Książkę tą polecił mi Znajomy z LC, i było to bardzo zacne polecenie - Robert, dzięki! Opisuje ona jak zbrodniczą organizacją był kościół katolicki na przestrzeni dziejów, mając za swoje zbrojne ramię właśnie Inkwizycję. Dla jasności - nie całą Inkwizycję należy utożsamiać z kk, albowiem jej hiszpańska "odnoga" miała charakter raczej polityczny, ale... - z kim walczyli, w imię czego i kogo? No właśnie..... Kościół pragnął władzy i bogactw od zawsze, i jeżeli ktoś miał odmienne zdanie - był wrogiem którego za wszelką cenę należało unicestwić! A Inkwizytorzy wykonywali te polecenia z największą sumiennością. Jednym z moich ulubionych akapitów tej książki jest to, jak opisane są wytyczne dla funkcjonariuszy Inkwizycji przy postępowaniu z "winnymi" - ma być jak najmniejszy rozlew krwi. Zatem było: łamanie kości, rozciąganie na kole, podtapianie i topienie, i znak firmowy Inkwizycji - stosy! Prawda jakie to "humanitarne".... Wszystkie zbrodnicze reżimy totalitarne XX wieku - czerpiące garściami z "dokonań" Inkwizycji! - były jak plac zabaw w porównaniu do "dzieł" swojej mentorki. Jest tu też osobny fragment dotyczący nieomylności papieży - wspomniałem o tym w swojej opinii do książki "Chrześcijaństwo". Amoralna religia". Tu jest to opisane bardzo szczegółowo, a na usta ciśnie mi się słowo "debilizm", które bardziej adekwatnie zastępuje "nieomylność". Są też rozdziały dotyczące Inkwizycji w XIX i XX wieku, tylko pod zmienioną nazwą - najpierw Święte Oficjum, a potem Kongregacja Doktryny Wiary. Czytając to utwierdziłem się jeszcze bardziej w tym że obecny kościół katolicki mentalnie zatrzymał się we wczesnych, ciemnych wiekach Średniowiecza i każe robić to samo swoim wyznawcom. A już zupełną wisienką na torcie jest to, że w stanie Arizona, w USA, Watykan ma swoje własne obserwatorium astronomiczne, szukające dowodów na istnienie życia pozaziemskiego. Jest tam m.in. rozpatrywana kwestia czy można zbawić kosmitów od grzechu pierworodnego. Dobra, tyle, dziękuję - tego nie wymyśliłby Monty Python w latach swojej największej świetności! Powiem tak - książka ta powinna być lekturą obowiązkową w szkołach - na lekcjach religioznawstwa, a nie religii. Warto dowiedzieć się jak wyglądały działania kościoła, niosącego od dwóch tysięcy lat religię "wolności, miłości i pokoju", byleby tylko utrzymać się przy władzy.

Książkę tą polecił mi Znajomy z LC, i było to bardzo zacne polecenie - Robert, dzięki! Opisuje ona jak zbrodniczą organizacją był kościół katolicki na przestrzeni dziejów, mając za swoje zbrojne ramię właśnie Inkwizycję. Dla jasności - nie całą Inkwizycję należy utożsamiać z kk, albowiem jej hiszpańska "odnoga" miała charakter raczej polityczny, ale... - z kim walczyli, w...

Jak dla mnie powinna być to lektura obowiązkowa aby mieć szerszy pogląd na poczynania kościoła i jego historię. Bardzo polecam, leczy.

Jak dla mnie powinna być to lektura obowiązkowa aby mieć szerszy pogląd na poczynania kościoła i jego historię. Bardzo polecam, leczy.

Michael Baigent i Richard Leigh w swojej książce zajęli się instytucją śledczo - sądowniczą Kościoła Katolickiego, której procedura śledcza była inspiracją dla Gestapo, czy NSDAP. Moim zdaniem uczynili to bardzo dobrze, a przy tym ciekawie. Przedstawiają dzieje instytucji od jej powstania do dnia dzisiejszego. Nie ukrywają jej brutalności i bezwzględności w przypadku podważania dogmatów Kościoła Katolickiego.

Michael Baigent i Richard Leigh w swojej książce zajęli się instytucją śledczo - sądowniczą Kościoła Katolickiego, której procedura śledcza była inspiracją dla Gestapo, czy NSDAP. Moim zdaniem uczynili to bardzo dobrze, a przy tym ciekawie. Przedstawiają dzieje instytucji od jej powstania do dnia dzisiejszego. Nie ukrywają jej brutalności i bezwzględności w przypadku...

Książka ok. Ale autor próbuje zasiać nasiona Gnostycyzmu w umyśle i sercu czytelnika. Więc należy być ostrożnym. Nie dla wszystkich.

Książka ok. Ale autor próbuje zasiać nasiona Gnostycyzmu w umyśle i sercu czytelnika. Więc należy być ostrożnym. Nie dla wszystkich.

Za całą recenzję tej książki niech wystarczy to:Michael Baigent był pseudo-historykiem, który opublikował szereg popularnych prac kwestionujących tradycyjne postrzeganie historii i życia Jezusa.
To początek jego biogramu z angielskiej Wikipedii.
Drugi z autorów tego, za przeproszeniem, dzieła, jest "powieściopisarz", gdyż ktoś w tym autorskim duecie musiał w końcu ubrać w słowa wymysły pierwszego cyrkuśnika czyli pana Michasia Baigenta.
Słowem - napisałbym "lektura dla kucharek, ale obraziłbym kucharki.
Nie warto!

Za całą recenzję tej książki niech wystarczy to:Michael Baigent był pseudo-historykiem, który opublikował szereg popularnych prac kwestionujących tradycyjne postrzeganie historii i życia Jezusa.
To początek jego biogramu z angielskiej Wikipedii.
Drugi z autorów tego, za przeproszeniem, dzieła, jest "powieściopisarz", gdyż ktoś w tym autorskim duecie musiał w końcu ubrać w...

Książka nosi tytuł "Prawdziwa historia walki z herezją i czarami..." z wielkim słowem "Inkwizycja" na czele. Z tego względu kupiłem książkę, miałem nadzieję że książka wyczerpie temat Inkwizycji. Pozycję tę podzieliłbym jednak na dwie części: pierwsza traktuje o początkach inkwizycji oraz jej hiszpańskim odpowiedniku, druga natomiast skupia się zdecydowanie na historii kościoła i jej roli w Europie w międzyczasie wplatając wątek Oficjum, Kongregacji Nauki wiary itd. Obie te "części" książki zostały napisane bardzo ciekawie, zwłaszcza ta druga, którą dosłownie można pochłonąć. Jednak książka miała jedno zadanie: opisanie Inkwizycji, obalać mity i ukazywać fakty, tymczasem odniosłem wrażenie, że temat przewodni książki został potraktowany po macoszemu. W dodatku w ostatnich rozdziałach dało się wyczuć stronniczość autora, bardzo dobrze dotychczas ukrywaną. Reasumując jeśli chcesz dowiedzieć się czegoś o późnej historii kościoła to znajdziesz tu coś dla siebie, jeśli jednak szukasz dobrej książki o Inkwizycji powinieneś raczej poszukać innej pozycji. Szukałem książki, która wyczerpie temat tej organizacji a dostałem ciekawą, napisaną bardzo przystępnym językiem książkę o krucjacie przeciw katarom, inkwizycji hiszpańskiej i późnej historii kościoła. Dlatego 6.

Książka nosi tytuł "Prawdziwa historia walki z herezją i czarami..." z wielkim słowem "Inkwizycja" na czele. Z tego względu kupiłem książkę, miałem nadzieję że książka wyczerpie temat Inkwizycji. Pozycję tę podzieliłbym jednak na dwie części: pierwsza traktuje o początkach inkwizycji oraz jej hiszpańskim odpowiedniku, druga natomiast skupia się zdecydowanie na historii...

Inkwizycja - historia, okrucieństwo i temat inspirujący świat pisarski i filmowy. Czy faktycznie była tak okrutna jak przedstawiają ją książki, filmy i seriale ? Bez wątpienia - TAK. Choć kino i literatura i tak obchodzą się z owym tematem niezwykle łagodnie. Fiodor Dostojewski, którego przywołują również w swojej książce Michael Beigent i Richard Leigh, trafnie ujął w swoim dziele "Wielki Inkwizytor", iż inkwizycja byłaby w stanie posłać nawet samego Jezusa Chrystusa na stos, jeśli od tego zależałyby dobre interesy kościoła.
Książka ta odkrywa, nieznane przeciętnemu czytelnikowi, fakty dot. inkwizycji.
Liczba spalonych na śmierć na stosie czy na tortury i wygnanie jest większa niż większość podejrzewa. Wytłumaczenie wyroków orzekanych przez inkwizytorów, a także powód zadawania tortur bez ostrych narządzi - niedorzeczne. A wszystko to za pozwoleniem najwyższego stanowiskiem. Choć jak się okazuje sama inkwizycja początkowo nie była wymierzona przeciwko zwykłym ludziom. Książka wyjaśnia dlaczego potem przeciw nim się skierowała i potraktowano ją jako narzędzie. Autorzy przywołują również wiele postaci, które znamy z lekcji języka polskiego czy historii, i ich nieznane do końca losy splątane z inkwizycją. Nie zabraknie również kilku wzmianek o Polsce, a także o wszelakich objawieniach i tego dlaczego rzadko odnotowuje się je w krajach cywilizacji zachodniej...
Co się stało z instytucją inkwizycji? Choć nie pod tą nazwą, istnieje nadal, jako Kongregacja Doktryny Wiary. Choć oczywiście wyzbyta wszelkiej brutalności. Kierują lub kierowały nią znane nam postacie obecnego kościoła katolickiego. A ona sama zajmuje się tematami, które dziś w mediach określane są jako sporne lub kontrowersyjne światopoglądowo.
A oskarżenia o herezję i nazwanie kogoś heretykiem są bardziej możliwe, niżby mogło to się zdawać.

Inkwizycja - historia, okrucieństwo i temat inspirujący świat pisarski i filmowy. Czy faktycznie była tak okrutna jak przedstawiają ją książki, filmy i seriale ? Bez wątpienia - TAK. Choć kino i literatura i tak obchodzą się z owym tematem niezwykle łagodnie. Fiodor Dostojewski, którego przywołują również w swojej książce Michael Beigent i Richard Leigh, trafnie ujął w...

Autorzy tej monografii Michael Baigent i Richard Leigh zasłynęli jako twórcy fantastyczno-sensacyjnych książek historycznych typu „Święty Graal, święta krew”(podobno nią inspirował się Dan Brown w Kodzie Da Vinci),wobec czego do ich publikacji przyzwyczajono się podchodzić z pewnym dystansem. Tym razem jednak udało im się uniknąć fantazji i sensacji(no, może tej ostatniej trochę tu jest, ale dlatego, że sam temat jest sensacyjny). Obaj panowie tym razem oparli się mocno na wiarygodnych źródłach i to, co przedstawiają to głównie fakty. Nie ma tu krzty apologetyki, żadnego wchodzenia w buty inkwizytorów i tym podobnego uzasadniania „słusznych prześladowań). Wizja inkwizycji tu okazana wydaje się bliższa obiektywizmowi niż choćby w tak oklaskiwanej na tym portalu książce Romana Konika. Zaczadzonym jego dziełem pt. „W obronie św. Inkwizycji” polecam opracowanie B. i L. jako odtrutkę na ten jednostronny pean ku chwale rzeczonej instytucji.

Przede wszystkim autorzy unikają przegięć w tę czy drugą stronę. Przyznają, że inkwizycja była produktem swoich czasów, a co najważniejsze nie utożsamiają jej całkowicie z Kościołem, dostrzegając, że ten miał także inną jaśniejszą stronę.

Same jednak techniki inkwizycji, jej metody przesłuchiwania i wyciągania zeznań, tworzenia siatek szpiegowskich i donosicielskich dokładnie w tej książce opisane muszą jednak budzić przerażenie. Prawdą jest, że kara śmierci nie była jedyną stosowaną przez inkwizytorów, że tych wyroków skazujących na śmierć było mniej niż czasem się o tym mówi, choć nie aż tak mało jak chcieliby apologeci. Było tez tak, że podsądny ratował skórę wyrzekając się swych poglądów, ale za to do końca życia pozostawał więźniem inkwizycji. A te sławetne kary kanoniczne przez Konika określane jako „mało dotkliwe” i „łagodne”? Nawet najłagodniejsza z tych kar, pokuta była okrutna. Najlżejsza z nich to dyscyplina. Objęci nią musieli co niedziela stawiać się w kościele, bez ubrań i z batem i na oczach gawiedzi byli poddawani chłoście. A w dni świąteczne pokutnicy musieli iść w uroczystej procesji przez miasto, gzie znów ich chłostano. Taka kara mogła trwać nawet całe życie. O tych detalach Konik jednak nie wspomina. I kto tu przemilcza fakty?

Reasumując książka B i L to bardzo dobre kompendium wiedzy historycznej o inkwizycji. Treściwie przedstawia główne aspekty jej działalności, pokazuje jak w chrześcijańskiej rzekomo Europie przez wiele wieków prześladowano wolność myślenia. Niech to będzie dla wszystkich przestrogą, bo duchowi spadkobiercy inkwizycji nadal są wśród nas i to właśnie są te „wilki w owczej skórze”.

Autorzy tej monografii Michael Baigent i Richard Leigh zasłynęli jako twórcy fantastyczno-sensacyjnych książek historycznych typu „Święty Graal, święta krew”(podobno nią inspirował się Dan Brown w Kodzie Da Vinci),wobec czego do ich publikacji przyzwyczajono się podchodzić z pewnym dystansem. Tym razem jednak udało im się uniknąć fantazji i sensacji(no, może tej ostatniej...

Niby sobie człowiek zdawał sprawę że kościół nie jest wcale taki święty jak się sam przedstawia ale żeby aż tak, to się nie spodziewałem.

Niby sobie człowiek zdawał sprawę że kościół nie jest wcale taki święty jak się sam przedstawia ale żeby aż tak, to się nie spodziewałem.