Kobieta z biblioteki

Interesująca budowa, o pisarzach będących postaciami książki pisanej przez bohaterkę naszej książki

Interesująca budowa, o pisarzach będących postaciami książki pisanej przez bohaterkę naszej książki

Książka która wpadła mi w oko głównie przez tytuł i i co do której miałem mieszane odczucia. Jeśli mam być szczery, to muszę się przyznać, że odłożyłem ją na ponad miesiąc czasu po przeczytaniu zaledwie paru stron... No jakoś jej po prostu nie czułem i nie przemawiał do mnie styl autorki, Sulari Gentill. Ostatecznie, ku mojemu wielkiemu zaskoczeniu, okazała się wyborną lekturą.
W Bostońskiej Bibliotece Publicznej rozlega się kobiecy krzyk, odrywając czytelników od ich bieżącej lektury. Czwórka nieznajomych sobie osób nieoczekiwanie nawiązuje rozmowę: Freddie, autorka poczytnych kryminałów z Australii, Merigold, studentka psychologii uwielbiająca tatuaże i piercing, Cain, powieściopisarz z tajemniczą przeszłością oraz Whit, student prawa aspirujący do bycia dziennikarzem śledczym. Rozmowa szybko przeradza się w serdeczną znajomość, a później w przyjaźń.
Jedynym problemem jest to, że ktoś z tej czwórki jest mordercą i wciąga pozostałych w zawikłaną intrygę, by ukryć swoje zbrodnie...

Książka która wpadła mi w oko głównie przez tytuł i i co do której miałem mieszane odczucia. Jeśli mam być szczery, to muszę się przyznać, że odłożyłem ją na ponad miesiąc czasu po przeczytaniu zaledwie paru stron... No jakoś jej po prostu nie czułem i nie przemawiał do mnie styl autorki, Sulari Gentill. Ostatecznie, ku mojemu wielkiemu zaskoczeniu, okazała się wyborną...

O tym, że w bibliotece trzeba zachować ciszę.
Czwórka nieznajomych siedzi przy wspólnym stoliku w bibliotece, kiedy ciszę przerywa kobiecy krzyk. Jest to impuls do zawarcia znajomości pomiędzy nimi, która zachwieje się w momencie, gdy w bibliotece zostaną odnalezione zwłoki, a jedno z nich stanie się głównym podejrzanym.
Ta książka jest trochę jak matrioszka. Główna bohaterka wysyła znajomemu do konsultacji kawałki książki o morderstwie w bibliotece, której bohaterka pisze książkę o morderstwie w bibliotece (to brzmi zdecydowanie bardziej skomplikowanie niż jest w rzeczywistości). Od czasu do czasu mamy więc przerywniki w formie odpowiedzi konsultanta, który jest również niespełnionym pisarzem i czytając jego uwagi nie byłam w ogóle zdziwiona, dlaczego nie może znaleźć wydawcy na swoją twórczość.
Przyznam, że podchodziłam do tej książki bez entuzjazmu. Początek wydawał mi się trochę rozwleczony i przypominał raczej średnio interesującą obyczajówkę niż kryminał, a wstawki z komentarzami znajomego wydawały mi się bardzo wymuszone i miałam wrażenie, że służą bardziej karmieniu ego autorki. Mniej więcej w połowie książki następuje jednak bardzo ciekawy zwrot akcji, którego w ogóle się nie spodziewałam, po którym akcja zdecydowanie się zagęszcza. Całkiem ciekawie wykorzystano też motyw związany z pandemią.
Nie jest to raczej książka, która zapadnie w pamięć na długo, ale jako lekka i wciągająca rozrywka powinna sprawdzić się bardzo dobrze.

O tym, że w bibliotece trzeba zachować ciszę.
Czwórka nieznajomych siedzi przy wspólnym stoliku w bibliotece, kiedy ciszę przerywa kobiecy krzyk. Jest to impuls do zawarcia znajomości pomiędzy nimi, która zachwieje się w momencie, gdy w bibliotece zostaną odnalezione zwłoki, a jedno z nich stanie się głównym podejrzanym.
Ta książka jest trochę jak matrioszka. Główna...

Ktoś tu zasugerował, że ta powieść jest lepsza od Martwego Pisarza, więc ochoczo przystąpiłam do czytania, ale niestety szybko zrezygnowałam. Inny czytelnik porównał przerywniki do reklam i ma rację, nie cierpię reklam. Coś tu nie wyszło.

Ktoś tu zasugerował, że ta powieść jest lepsza od Martwego Pisarza, więc ochoczo przystąpiłam do czytania, ale niestety szybko zrezygnowałam. Inny czytelnik porównał przerywniki do reklam i ma rację, nie cierpię reklam. Coś tu nie wyszło.

Lepsze rozdziały przeplatały się z tymi słabszymi, których i tak było więcej. Niby poznajemy bohaterów, ale i tak mało o nich wiemy. Ciężko "zaprzyjaźnić " się z postaciami. W większości mnie nużyła i chciałam jak najszybciej skończyć.

Lepsze rozdziały przeplatały się z tymi słabszymi, których i tak było więcej. Niby poznajemy bohaterów, ale i tak mało o nich wiemy. Ciężko "zaprzyjaźnić " się z postaciami. W większości mnie nużyła i chciałam jak najszybciej skończyć.

trochę nie wiem co myśleć, pierwszoplanowa tajemnica i zbrodnia bardzo fajna, a sprawca jest faktycznie całkiem niezłym zaskoczeniem. inna sprawa, że całe zakończenie wydało mi się zbyt szybkie, ponieważ mamy cały rozwój akcji, z wszelkiego rodzaju szczegółami i detalami przez 300 stron, po czym zakończenie rozgrywa się na 20 w dość niezaspokajający sposób, po prostu czułam, że ta akcja mogła by być zakończona lepiej, bardziej przemyślana itp.
ale uwielbiam zastosowany tutaj motyw powieści w powieści, wręcz kilkuwymiarowy, bo jednocześnie mamy wątek korespondencji "autorki" przeplatany z akcją powieści, w której główna bohaterka także pisze powieść. to był bardzo ciekawy i myślę, że dość dobrze wykonany zabieg. jednak moim zdaniem maile od Leo początkowo były dziwnym wątkiem. za bardzo nie wiedziałam co z nimi zrobić, gdzie je ulokować i jaki jest ich cel, potem zaczęłam doceniać te elementy, ale wydało mi się to trochę niepotrzebne w perspektywie całej powieści.

myślę, że dam tej książce 6/10, bo dobrze się w nią wkręciłam, polubiłam też bohaterów, ale te kilka elementów, które wymieniłam sprawiają, że nie mogę dać tej książce wyższej oceny.

trochę nie wiem co myśleć, pierwszoplanowa tajemnica i zbrodnia bardzo fajna, a sprawca jest faktycznie całkiem niezłym zaskoczeniem. inna sprawa, że całe zakończenie wydało mi się zbyt szybkie, ponieważ mamy cały rozwój akcji, z wszelkiego rodzaju szczegółami i detalami przez 300 stron, po czym zakończenie rozgrywa się na 20 w dość niezaspokajający sposób, po prostu...

Czwórka nieznajomych, na pierwszy rzut oka przypadkowo, spotyka się w bibliotece i zostaje uwikłana w niecodzienne zdarzenie - śmierć kobiety. Od samego początku chcą brać w tym udziałem razem. Autorka fajnie prowadzi czytelnika, który początkowo nie może się połapać, czy któryś ze świadków nie był zamieszany w całe zajście. Z czasem wychodzą na jaw sekrety każdego z nich.
Książkę bardzo fajnie i szybko się czyta, nie ma momentów przestojów, czasem zbyt naiwna, ale to nie przeszkadza. Bardzo fajny pomysł na wplecenie listów od natarczywego fana. Do tego stalker w tle.

Czwórka nieznajomych, na pierwszy rzut oka przypadkowo, spotyka się w bibliotece i zostaje uwikłana w niecodzienne zdarzenie - śmierć kobiety. Od samego początku chcą brać w tym udziałem razem. Autorka fajnie prowadzi czytelnika, który początkowo nie może się połapać, czy któryś ze świadków nie był zamieszany w całe zajście. Z czasem wychodzą na jaw sekrety każdego z nich....

Super się czytało.polecam

Super się czytało.polecam

Książka mnie nie zachwyciła. Fabuła wydała mi się od samego początku strasznie sztuczna i naciągana. Co do konceptu epistolarnego po prostu mnie denerwował! Był jak przerywnik reklamowy w trakcie filmu! Wkurzało mnie że Loe narzucał swoje propozycje i nazywał książkę "ich" projektem..

Książka mnie nie zachwyciła. Fabuła wydała mi się od samego początku strasznie sztuczna i naciągana. Co do konceptu epistolarnego po prostu mnie denerwował! Był jak przerywnik reklamowy w trakcie filmu! Wkurzało mnie że Loe narzucał swoje propozycje i nazywał książkę "ich" projektem..

Ciekawie skonstruowana fabuła, dość charakterystyczni bohaterowie i całkiem interesująca intryga. Wątki poboczne również są dokładnie opracowane i dobrze wkomponowane w historię.
Całkiem dobrze mi się czytało i zakończenie całkiem zaskakujące było dla mnie.
Jednak stwierdzam, że lektura była bez efektu "wow".

Ciekawie skonstruowana fabuła, dość charakterystyczni bohaterowie i całkiem interesująca intryga. Wątki poboczne również są dokładnie opracowane i dobrze wkomponowane w historię.
Całkiem dobrze mi się czytało i zakończenie całkiem zaskakujące było dla mnie.
Jednak stwierdzam, że lektura była bez efektu "wow".