Szkoła aniołów

Muszę przyznać, że wejście w tę historię zajęło mi trochę czasu — mniej więcej pierwsze 150 stron. Potrzebowałam tego, żeby oswoić się z trzema różnymi perspektywami i trzema liniami czasowymi, które początkowo mogą wydawać się chaotyczne. Ale gdy już to „kliknie”... nie da się oderwać.

Na początku miałam wrażenie, że niektóre elementy są zbędne, a pewne sceny niczego nie wnoszą. Z czasem okazało się jednak, że absolutnie wszystko jest tu po coś, a każdy szczegół i każda postać są ze sobą misternie splecione. Autor naprawdę potrafi wodzić czytelnika za nos — ciągle dokłada kolejne zwroty akcji, odkrywa powiązania, podrzuca nowe tropy. Ostatnie 150 stron pochłonęłam w jednym podejściu, bo po prostu nie mogłam przerwać.

Dawno tak dobrze się nie bawiłam przy lekturze. Ostatni raz podobne emocje miałam przy „Rebece”, a to jeden z moich ulubieńców — więc naprawdę nie rzucam tym porównaniem na wiatr!

Muszę przyznać, że wejście w tę historię zajęło mi trochę czasu — mniej więcej pierwsze 150 stron. Potrzebowałam tego, żeby oswoić się z trzema różnymi perspektywami i trzema liniami czasowymi, które początkowo mogą wydawać się chaotyczne. Ale gdy już to „kliknie”... nie da się oderwać.

Na początku miałam wrażenie, że niektóre elementy są zbędne, a pewne sceny niczego nie...

Świeżo po przeczytaniu tej książki towarzyszy mi otępienie. Nie potrafię skupić myśli. Koniec zaskakuje, pokazuje na pierwszy rzut oka nieoczywiste powiązania między bohaterami. Cała powieść przedstawia ogromną złożoność ludzkiego umysłu, ukazując okropną chorobę psychiczną, która niesie za sobą śmierć wielu niewinnych ludzi. Budowa książki, rzadko spotykany sposób narracji dodaje powieści napięcia i prowadzi do zaciekawienia czytelnika oraz wprowadzenia w świat Europy w czasie Wielkiej Wojny. Powieść jest także podzielona na dwa równoległe światy, jeden z nich przedstawia historie Szkoły Aniołów z czasów, kiedy znajduje się tam szkoła dla dziewcząt, drugi zaś ukazuje życie, rozterki oraz dążenia do odnalezienia seryjnego mordercy przez młodego psychiatrę. Autor pozostawia czytelnikowi wybór czy uwierzy w prawdziwość tej historii.

Świeżo po przeczytaniu tej książki towarzyszy mi otępienie. Nie potrafię skupić myśli. Koniec zaskakuje, pokazuje na pierwszy rzut oka nieoczywiste powiązania między bohaterami. Cała powieść przedstawia ogromną złożoność ludzkiego umysłu, ukazując okropną chorobę psychiczną, która niesie za sobą śmierć wielu niewinnych ludzi. Budowa książki, rzadko spotykany sposób narracji...

Jest klimacik, jest zagadka. Fabuła nawiązuję to klasyki gatunku. Czasem jednak przegadana i wydłużona. Niektóre wątki, jak na przykład rodzący się ruch komunistyczny, zupełnie zbędne. Same sanatorium/szkoła daje satysfakcję osobom, które gustują w gotyku w literaturze. Fajna wakacyjna lektura.

Jest klimacik, jest zagadka. Fabuła nawiązuję to klasyki gatunku. Czasem jednak przegadana i wydłużona. Niektóre wątki, jak na przykład rodzący się ruch komunistyczny, zupełnie zbędne. Same sanatorium/szkoła daje satysfakcję osobom, które gustują w gotyku w literaturze. Fajna wakacyjna lektura.

Bardzo dobra książka!
„Szkoła aniołów” to opowieść, która snuje się jak mgła – powoli, ale z klimatem! Wciąga.

Bardzo dobra książka!
„Szkoła aniołów” to opowieść, która snuje się jak mgła – powoli, ale z klimatem! Wciąga.

Sięgnęłam po tę książkę, bo zaciekawił mnie opis, a okładka wydała się intrygująca. Liczyłam na specyficzny klimat starej szkoły i odrobinę mroku napędzanego wątkiem psychiatrycznym. Niestety, rozczarowałam się.

Właściwie już od pierwszych stron czułam, że ta lektura mi nie podejdzie. Narracja była strasznie rozwlekła i w dodatku w trzech różnych formach, co bardzo wybijało z rytmu. Najbardziej spodobał mi się pamiętnik Aguedy, chociaż nie od samego początku, bo z początku odczuwałam w irytujący sposób brak dialogów. Jednak dalsza część pamiętnika wydawała się intrygująca i trochę mąciła w głowie, szczególnie postać Griseldy.

Jeśli chodzi o wątek Frederica, to niestety dla mnie nuda. Miało to potencjał, ale uważam, że w tej narracji było dużo zbędnych elementów, chociażby rodzice Frederica i jego wspomnienia z wojny, to wszystko było jakieś takie na siłę upchnięte.

Ciekawe było rozwiązanie kto jest mordercą, bo sama bym na to nie wpadła, z początku nawet trochę podejrzewałam Blankę.

Ogólnie bardzo ciężko było mi się wbić w fabułę, czytałam tę książkę dość długo i co chwilę odkładałam.

Sięgnęłam po tę książkę, bo zaciekawił mnie opis, a okładka wydała się intrygująca. Liczyłam na specyficzny klimat starej szkoły i odrobinę mroku napędzanego wątkiem psychiatrycznym. Niestety, rozczarowałam się.

Właściwie już od pierwszych stron czułam, że ta lektura mi nie podejdzie. Narracja była strasznie rozwlekła i w dodatku w trzech różnych formach, co bardzo...

Barcelona, rok 1914. Młody mężczyzna, Mario Guerrera, zostaje oskarżony o zabójstwo swojej kochanki, Clarisy Mirave, i skazany na śmierć. Świadkiem jego ostatnich chwil jest ojciec Robi, który nie wierzy winę mężczyzny. W czasie egzekucji na placu ojciec Robi dostrzega tajemniczą kobietę w czerni, której przeraźliwy śmiech będzie prześladował go do końca życia...

Dwa lata później do Barcelony przyjeżdża młody psychiatra Frederic Mayol, aby podjąć pracę w instytucie kierowanym przez doktora Sebastiana Freixasa. Placówka ta ma zająć się osobami nerwowo chorymi i cierpiącymi na zaburzenia psychiczne. Frederic zostaje przyjęty do zespołu, jednak zanim jednak rozpocznie pracę spędza jeszcze kilka dni w mieście i na jednym z przyjęć poznaje Blancę Raventos i od pierwszego spotkania jest pod urokiem dziewczyny. Pragnie poznać ją bliżej, ich kolejne spotkania pozwalają im dowiedzieć się więcej o sobie, a uczucie, które zaczyna ich łączyć, powoli zamienia się w miłość. Frederic poznaje przyjaciółki Blanki ze Szkoły Aniołów, okazuje się, że jedną z nich była zamordowana przed dwoma laty Clarisa Mirave. Co ciekawe, instytut, w którym pracuje Frederic, mieścił wcześniej Szkołę Aniołów, która uległa zniszczeniu w czasie tragicznego w skutkach pożaru. Frederic próbuje zgłębić tajemnicę dawnej szkoły, a kiedy wpada mu w ręce dziennik panny Aguedy, przełożonej Szkoły Aniołów, wierzy, że wyjaśni ponurą tajemnicę, gdyż byli pracownicy i sama Blanca unikają rozmów o przeszłości...

Jestem zachwycona powieścią i gotyckim klimatem, jaki stworzył autor! Książka wciąga od pierwszej strony i powoli ujawnia przed nami mroczne sekrety Szkoły Aniołów, pozwala odkrywać nici powiązań łączące bohaterów, aby doprowadzić nas do szokującego finału. To powieść o miłości, obsesjach i nienawiści, która prowadzi do zbrodni. Świetna, napisana pięknym językiem i porywająca powieść o ludzkich uczuciach oraz o tym, jak jedno wydarzenie z przeszłości może wpłynąć na losy wielu ludzi. Polecam!

Barcelona, rok 1914. Młody mężczyzna, Mario Guerrera, zostaje oskarżony o zabójstwo swojej kochanki, Clarisy Mirave, i skazany na śmierć. Świadkiem jego ostatnich chwil jest ojciec Robi, który nie wierzy winę mężczyzny. W czasie egzekucji na placu ojciec Robi dostrzega tajemniczą kobietę w czerni, której przeraźliwy śmiech będzie prześladował go do końca życia...

Dwa lata...

Jestem prostym człowiekiem - widzę “powieść gotycka” na okładce książki to biorę w ciemno, bo kocham ten gatunek. I na szczęście w przypadku “Szkoły Aniołów” nie zawiodłam się, choć bardziej określiłabym tę powieść jako kryminał z elementami powieści gotyckiej. Chociaż z początku trudno było mi wgryźć się w fabułę, to od mniej więcej ⅓ książki powieść mną zawładnęła i trzymała w napięciu do samego końca. Sama forma łącząca wspomnienia, dziennik i narrację trzecioosobową nadaje powieści bardzo interesujący kształt. Warsztat literacki autora jest na bardzo wysokim poziomie. Bardzo podobały mi się ciekawie zbudowane, niejednoznaczne postacie. Nikt w tej powieści nie jest do końca dobry czy do końca zły. Element zła czai się w każdym z nas i tylko czeka na okazję, żeby się objawić, czego aura wisi subtelnie nad czytelnikiem przez całą powieść. Wspaniale spędziłam czas z tą książką, choć muszę przyznać, że spodziewałam się trochę większej eksploracji i roli samego budynku “szkoły aniołów”.

Jestem prostym człowiekiem - widzę “powieść gotycka” na okładce książki to biorę w ciemno, bo kocham ten gatunek. I na szczęście w przypadku “Szkoły Aniołów” nie zawiodłam się, choć bardziej określiłabym tę powieść jako kryminał z elementami powieści gotyckiej. Chociaż z początku trudno było mi wgryźć się w fabułę, to od mniej więcej ⅓ książki powieść mną zawładnęła i...

Niezła książka, trochę pokręcona. Dobrzy lektorzy gdyby ktoś chciał jej odsłuchać. Niestety czegoś mi tutaj brakowało.

Niezła książka, trochę pokręcona. Dobrzy lektorzy gdyby ktoś chciał jej odsłuchać. Niestety czegoś mi tutaj brakowało.

Powolna, dotykająca tematów związanych ze zdrowiem psychicznym, miłością i zemstą największe wrażenie robi, gdy się ją skończy i przetrawi.
W trakcie czytania możne odnieść wrażenie że to nie ma sensu, ale nabiera go pod koniec. Niektóre postacie są mniej, inne bardziej wyraziste, ale w większości ich kreacja jest stosunkowo prosta. I właśnie dlatego nie każdemu przypadnie ta powieść do gustu.
Czym się broni? Klimatem, bo nic nie jest powiedziane wprost, aż do końca, tylko między zdaniami da się wyczytać wiszące nad postaciami zagrożenie, jakieś...szaleństwo.
Polecam :)

Powolna, dotykająca tematów związanych ze zdrowiem psychicznym, miłością i zemstą największe wrażenie robi, gdy się ją skończy i przetrawi.
W trakcie czytania możne odnieść wrażenie że to nie ma sensu, ale nabiera go pod koniec. Niektóre postacie są mniej, inne bardziej wyraziste, ale w większości ich kreacja jest stosunkowo prosta. I właśnie dlatego nie każdemu przypadnie...

Miałam duże oczekiwania co do tej książki, bo pomysł starej szkoły dla dziewcząt i tajemnice związane z jej historią jest fantastyczny, ale wykonanie mnie bardzo zawiodło.

Czekałam na powieść gotycką, a otrzymałam powieść, która miała na sobie tylko gotycką maskę.
Bardziej zasługuje na miano dobrego kryminału, bo trzeba przyznać, że rozwiązanie było całkiem przemyślane, ale nie do końca satysfakcjonujące.

Miałam duże oczekiwania co do tej książki, bo pomysł starej szkoły dla dziewcząt i tajemnice związane z jej historią jest fantastyczny, ale wykonanie mnie bardzo zawiodło.

Czekałam na powieść gotycką, a otrzymałam powieść, która miała na sobie tylko gotycką maskę.
Bardziej zasługuje na miano dobrego kryminału, bo trzeba przyznać, że rozwiązanie było całkiem przemyślane,...