Bizarny Szczecin

Bizarny Szczecin” jest dla mnie wyjątkową książką, nie tylko dlatego, że jest to moje pierwsze spotkanie z fantastyką. Bowiem jedną ze współautorów jest moja przyjaciółka – Edyta, z której jestem bardzo dumna i wierzę, ze to tylko początek pięknej pisarskiej kariery!
Książka podzielona jest na 15 różnych opowiadań, które bazują na legendach i historiach związanych ze Szczecinem. Mnogość miejsc akcji stanowi idealny przewodnik po mieście i gwarantuje, że po przeczytaniu zmienią się Wasze spostrzeżenia na temat miasta. Szczecin z pozoru wydaje się nudny, ale naprawdę skrywa wiele tajemnic wartych poznania.
Autorzy wykazali się niemałą wyobraźnią i przede wszystkim dużymi umiejętnościami łącząc zasłyszane historie z fikcją. Opowiadania skupiają się na różnych okresach czasu – od XVI w. do współczesności, ale i rozmaitych tematykach: starych kamienic, topielców, mitycznych postaci, tajemniczych mostów, motywu zbrodni i kary oraz wiele, wiele innych. Jak to bywa w każdym zestawieniu tak różnych opowiadań, jedne czyta się jednym tchem, a niektóre chce się jak najszybciej skończyć i zacząć czytać te bardziej interesujące. W tym układzie tylko w jednym przypadku strasznie i niemiłosiernie się nudziłam. Kompletnie nie zrozumiałam intencji autora, przez co straciłam zainteresowanie i nie skupiłam się na dalszym ciągu opowiadania. Najbardziej podobały mi się „Stare dusze”, które związane są z historią Sydoni von Borck, która spłonęła na stosie. Jej historia spowodowała, że bardzo zainteresowałam się tamtym okresem w dziejach Szczecina. Również godne uwagi są następujące opowiadania: „Pod wodą bywa duszno” – za idealnie wykreowanie wątku kryminalnego, którego jestem wielką fanką, „Próby cmentarne”, które mogą pomóc wielu pogodzić się ze śmiercią bliskiej osoby, „Po drugiej stronie mostu” – za wyśmienicie utrzymany mroczny nastrój, „Przewodniczka” – za istnie piękną wycieczkę po mieście oraz „O człowieku, który rozmawiał z gryfami” – za możliwość poznania legendy o tych mitycznych stworzeniach.
Każdemu tekstowi towarzyszy piękna ilustracja, która jest przedsmakiem tego, co znajduje się w określonym opowiadaniu. Każdy element jest skrzętnie przemyślany. Wpływa to niesamowicie na odbiór książki i wpływa na czytelnika zachęcająco. Natomiast po każdej części znajduję się krótka notka biograficzna przedstawiająca autora.
„Bizarny Szczecin” to cudowna reklama miasta. Zachęcam z całego serca do zapoznania się ze wszystkimi opowiadaniami. Uwierzcie mi, warto!

Bizarny Szczecin” jest dla mnie wyjątkową książką, nie tylko dlatego, że jest to moje pierwsze spotkanie z fantastyką. Bowiem jedną ze współautorów jest moja przyjaciółka – Edyta, z której jestem bardzo dumna i wierzę, ze to tylko początek pięknej pisarskiej kariery!
Książka podzielona jest na 15 różnych opowiadań, które bazują na legendach i historiach związanych ze...

Od razu zaznaczę - oceniam książkę ze świadomością, że wielu autorów opowiadań nie jest profesjonalnymi pisarzami. W przeciwnym wypadku ocena była by znacznie surowsza :)

Jak wiele zbiorów opowiadań i ten ma wzloty i upadki, ale nowel jest na tyle dużo, że można odnaleźć wśród nich sporo perełek.

Już pierwsze opowiadanie zachwyca i niepokoi jednocześnie, bo niby próba rozmowy (chciałbym umieć w takie zachwycające small talki),a jednak monolog, bo jedna z osób mówić nie może. Inne opowiadania, jak o tym co czuje stara, zapomniana kamienica, czy jak rzeczywiście bizarnym miejscem może być nabrzeże gdy w oparach absurdu poszukujesz konkretnego śledzia. Albo gdy podróżujesz tramwajem, który nie jedzie tam gdzie powinien, nie zachowuje się tak jak powinien, a nawet nie ma koloru takiego jak powinien. Albo to może ty nie jesteś taki jaki być powinieneś? - Także potrafią zachwycić.

Są też opowiadania w stylu "pokażę ci kawałek Szczecina lub jego historii i dodam szczyptę paranormalności". Nic wielkiego, ale czyta się dobrze. Zwłaszcza to o Sydonii von Brock. Gdyby je nieco skomplikować, popracować nad zjawiskami temporalnymi i mocno skupić na postaciach i przekazie społecznym, z powodzeniem mogło by być osobną książką.

Przy wydaniu podjęto zapewne decyzje o zmniejszeniu czcionki, zwiększeniu formatu i zmniejszeniu przez to ilości stron. Za to zyskujemy dobry jakościowo papier i kolorowe kolaże ilustracyjne do każdego opowiadania. Bardzo ładne z resztą :)

Od razu zaznaczę - oceniam książkę ze świadomością, że wielu autorów opowiadań nie jest profesjonalnymi pisarzami. W przeciwnym wypadku ocena była by znacznie surowsza :)

Jak wiele zbiorów opowiadań i ten ma wzloty i upadki, ale nowel jest na tyle dużo, że można odnaleźć wśród nich sporo perełek.

Już pierwsze opowiadanie zachwyca i niepokoi jednocześnie, bo niby próba...

Jedynie jedno dobre opowiadanie. Kilka z potencjałem, reszta fatalne. Pomysł wspólnego tematu miasta świetny, natomiast cała reszta do poprawy.

Jedynie jedno dobre opowiadanie. Kilka z potencjałem, reszta fatalne. Pomysł wspólnego tematu miasta świetny, natomiast cała reszta do poprawy.

Ciekawy pomysł na niestandardowe historie o Szczecinie. Zamysł dobry, z wykonaniem różnie. Jak to zwykle bywa w przypadku zbioru opowiadań. Autorzy sympatyczni zaś opowiadania całkiem niezłe, ale są też po prostu słabe.

Ciekawy pomysł na niestandardowe historie o Szczecinie. Zamysł dobry, z wykonaniem różnie. Jak to zwykle bywa w przypadku zbioru opowiadań. Autorzy sympatyczni zaś opowiadania całkiem niezłe, ale są też po prostu słabe.

Początkowo planowałam napisać co nieco o każdym opowiadaniu, ale zdecydowałam się na podsumowanie ogólne i wzmiankę tylko o wybranych tekstach, by nie było za dużo spoilerów.

Parę rzeczy technicznych.
Książka ma 168 stron (druk). Przy każdym rozdziale dodano kolorowy obrazek stworzony techniką kolażu autorstwa Aleksandry Taigi Dąbrowskiej. Znajduje się tu 14 opowiadań + rozdział poświęcony podziękowaniu wspierających, gdyż antologia powstała dzięki kampanii crowdfundingowej na Wspieram.to (co mnie trochę zdziwiło, dlaczego miasto Szczecin nie sfinansowało powstania tej antologii, która jest reklamą regionu). Klimatyczna okładka nawiązuje do rzeźby Ognistych Ptaków Hasiora, umiejscowionej w parku Kasprowicza przy Teatrze Letnim.

Moja główna myśl w trakcie lektury: antologia jest zbyt smutna. Dwa opowiadania o raku złośliwym, w przypadku reszty dominowały tematy trudów życia, cierpienia i śmierci. Typowo pozytywne były dwa opowiadania, czyli o fantastycznych istotach, które ujawniły się w mieście (tekst tematycznie wybija się spośród reszty, niestety jest strasznie krótki, poczytałabym jeszcze z 20 stron o tych wampirach i wilkołakach, ale może to kwestia limitów prac) i opowiadanie o gryfach oraz fontannach. Dwóch tekstów niestety nie skończyłam, bo w jednym przypadku poległam na języku, który niby był polski, ale miałam problemy ze zrozumieniem zdań, natomiast drugi okazał się monologiem wewnętrznym bohaterki, więc całkowicie nie "moją bajką". Ale to oczywiście kwestia gustu – wiadomo. Ja lubię jak jest dużo humoru, energicznie i pozytywnie, bądź przekazywane są treści edukacyjne. Czytałam opinie o antologii i tam gorsze dla mnie tytuły uznawano za najlepsze.

Poziom jest nierówny, jak w każdej antologii: od tekstów słabych, po bardzo dobre. Brakowało mi też przy niektórych tej tytułowej bizarności, bo były to zwyczajne opowiadania fantasy. A na celownik poszły zarówno legendy szczecińskie, jak o jeziorze Szmaragdowym, gryfach (jeden z nich znajduje się w godle miasta – taka ciekawostka dla niewtajemniczonych),rzeźniku z Niebuszewa, jak i historie wymyślone samodzielnie przez autorów.

Moja topka tekstów:

„Stare dusze”
Warsztatowo najlepszy tekst w antologii, jak i jego fabuła jest najdojrzalsza. W dodatku ma wartość edukacyjną, bo znajduje się w nim historyczna wzmianka o słynnej Sydonii uznanej za wiedźmę.

„Pudrowane strupy”
Intrygujący i bardzo oryginalny tytuł. Genialny pomysł z morałem i można powiedzieć pozytywnym zakończeniem. Aż zachęciło mnie do poszukania informacji o kamienicy, która jest „głównym” bohaterem, czy to fikcja literacka stworzona przez autorkę, czy naprawdę znajduje się w mieście taki budynek i miał dokładnie taką historię. I okazało się, że jest ona na faktach.

„Po drugiej stronie mostu donikąd”
Niby tekst krótki i prosty, o chłopaku i dziewczynie wybierających się w pewne miejsce (chodzi konkretnie o wysadzone mosty saperskie w Puszczy Bukowej, czyli kolejny plus za osadzenie fabuły w miejscu, o którym wiedzą zwykle tylko miłośnicy regionu) i tam się potem sprzeczających, ale ile w nim nierealności i poczucia grozy. Paweł Jakubowski wydał dwa powiązane ze sobą teksty w antologii. I teraz najlepsze: na podstawie luźnej adaptacji jego opowiadania powstanie polski film „Mosty” reżyserii Michała Marksa. A konkretnie, zdjęcia były kręcone w różnych częściach miasta w 2023 i w 2024 film będzie miał premierę. Zagra w nim kilku znanych aktorów. Zachęcam zatem, aby przeczytać prace Pawła i polować na film, jak już się ukaże. Jako że przeczytałam opowiadania, jestem bardzo ciekawa, jak to wypadnie po przeróbkach.

Spodobał mi się także tekst, jeden z tych pozytywnych, „O człowieku, który rozmawiał z gryfami”. Jest to wariacja legendy o Baszcie Siedmiu Płaszczy. Znam wersję z tchórzliwymi strażnikami, co uciekają ze stanowiska i zostają po nich tylko płaszcze, o uwięzionych księżniczkach, ale o pakcie z gryfami i jajach jeszcze nie słyszałam.

Czy warto przeczytać książkę? Oczywiście. Zarówno polecam miejscowym, jak i osobom niezwiązanym z miastem, by poznały jego zabytki i legendy.

Początkowo planowałam napisać co nieco o każdym opowiadaniu, ale zdecydowałam się na podsumowanie ogólne i wzmiankę tylko o wybranych tekstach, by nie było za dużo spoilerów.

Parę rzeczy technicznych.
Książka ma 168 stron (druk). Przy każdym rozdziale dodano kolorowy obrazek stworzony techniką kolażu autorstwa Aleksandry Taigi Dąbrowskiej. Znajduje się tu 14 opowiadań +...

Jak będę jechał do Szczecina, to najpierw napiszę testament i wykupię jakieś specjalne ubezpieczenie

Jak będę jechał do Szczecina, to najpierw napiszę testament i wykupię jakieś specjalne ubezpieczenie

Swietna,zaskakujaca i bizarna kolekcja opowiadan przepelnionych osobliwym i nietuzinkowym klimatem Szczecina, jego tajemniczych miesc i legend miejskich.

Swietna,zaskakujaca i bizarna kolekcja opowiadan przepelnionych osobliwym i nietuzinkowym klimatem Szczecina, jego tajemniczych miesc i legend miejskich.

Zbiór 15 fantastycznych opowiadań, gdzie fantastyka przeplata się z rzeczywistością. Są tu świetne opisy Szczecina - miasta posiadającego różne oblicza, wiele intrygujących miejsc, o których zostały opowiedziane tu historie. Autorzy doprowadzają do uczucia niepokoju, zanurzajac nas w świecie legend, niektórych dość mrocznych. Znajdziemy tu różne style pisania i różne pomysly na pokazanie swojego miasta.
Nie będę każdego opisywać, żebyście sami mogli się z tymi opowiadaniami zapoznać. Ja wiem jedno, po tym zbiorze, na pewno w końcu wybiorę się do Szczecina!

Zbiór 15 fantastycznych opowiadań, gdzie fantastyka przeplata się z rzeczywistością. Są tu świetne opisy Szczecina - miasta posiadającego różne oblicza, wiele intrygujących miejsc, o których zostały opowiedziane tu historie. Autorzy doprowadzają do uczucia niepokoju, zanurzajac nas w świecie legend, niektórych dość mrocznych. Znajdziemy tu różne style pisania i różne...

"Bizarny Szczecin" to zbiór opowiadań w których fantastyka przeplata się z rzeczywistością. Autorzy ukazują nam różne oblicza miasta i wiele interesujących miejsc, które stają się tłem dla opisanych historii.
Jest to fantastyczna podróż po Szczecinie jako, że nigdy nie byłam teraz chętnie pojadę i odnajdę miejsca z opowiadań ☺️ .
Miasto raz jest piękne a raz przerażające i takie są opowiadania zebrane w "Bizarnym Szczecinie"
✨ Bizarny - dziwny,zmienny ale też śmieszny i niezwykły to właśnie Szczecin

"Bizarny Szczecin" to zbiór opowiadań w których fantastyka przeplata się z rzeczywistością. Autorzy ukazują nam różne oblicza miasta i wiele interesujących miejsc, które stają się tłem dla opisanych historii.
Jest to fantastyczna podróż po Szczecinie jako, że nigdy nie byłam teraz chętnie pojadę i odnajdę miejsca z opowiadań ☺️ .
Miasto raz jest piękne a raz przerażające i...

Bizarny. Od francuskiego słowa "bizarre" - niezwykły, zmienny, ale też dziwny oraz śmieszny. Po prostu - wyjątkowy. Taki jest Szczecin, który znam i taka była ta książka.
Zbiór fantastycznych opowiadań, niosących przeróżne style i kompozycje. Dla mnie - wyjątkowe były trzy: o tęsknocie za mamą, o parze gryfów i jajku oraz o Sydonii i miłości.

Bizarny. Od francuskiego słowa "bizarre" - niezwykły, zmienny, ale też dziwny oraz śmieszny. Po prostu - wyjątkowy. Taki jest Szczecin, który znam i taka była ta książka.
Zbiór fantastycznych opowiadań, niosących przeróżne style i kompozycje. Dla mnie - wyjątkowe były trzy: o tęsknocie za mamą, o parze gryfów i jajku oraz o Sydonii i miłości.