Dzieci księży. Nasza wspólna tajemnica

To książka, która porusza temat długo skrywany i wciąż trudny do rozmowy. Abramowicz pokazuje historie dzieci księży z szacunkiem i wrażliwością, ale też bez koloryzowania, ich doświadczenia są często bolesne i skomplikowane. Najbardziej uderza bezradność systemu i brak wsparcia, a jednocześnie siła osób, które postanowiły mówić głośno. Lektura trudna emocjonalnie, ale potrzebna i skłaniająca do refleksji.

To książka, która porusza temat długo skrywany i wciąż trudny do rozmowy. Abramowicz pokazuje historie dzieci księży z szacunkiem i wrażliwością, ale też bez koloryzowania, ich doświadczenia są często bolesne i skomplikowane. Najbardziej uderza bezradność systemu i brak wsparcia, a jednocześnie siła osób, które postanowiły mówić głośno. Lektura trudna emocjonalnie, ale...

Ta książka wydaje mi się ważna z kilku powodów. Przede wszystkim dlatego, że autorka w sposób rzetelny i taktowny podejmuje temat tabu , jakim w polskiej kulturze jest temat dzieci księży. Jest ważna także dlatego , że opowiadane historie nie są pogonią za sensacją i historiami "z życia wziętymi ", ale osadzone są na szerokim tle historycznym - temu służą "kartki z kalendarza", które pokazują jak kształtowało się na przestrzeni wieków oblicze kościoła i jego ideologia. Ważna jest także z tej przyczyny, że opowieść o dzieciach staje się jednocześnie opowieścią o kobietach i ich roli w postrzeganiu kościoła. To bardzo ważny głos w dyskusji w ogóle o roli kobiet ich prawach we współczesnym świecie. Niezwykłe ważny wydaje mi się też komentarz zawarty w drugiej części książki - rozmowa z antropolożką, z historykiem i z byłym zakonnikiem o tym, czym jest tabu i jak ono działa na społeczności , o tym, jak kształtowało się pojęcie narodu i jaka rolę odegrał w tym procesie kościół , a także o tym, czym byłby naród bez kościoła i jego opresyjnych norm i o tym, dlaczego społeczność w imię wyższych celów potrafi krzywdzić tych najsłabszych.
Autorka podeszła do tych kwestii w sposób merytoryczny, ale i delikatny , dając przyczynek do dyskusji "co zrobić z faktem, który wszyscy znają, a nikt o nim nie mówi" . Polecam szczerze

Ta książka wydaje mi się ważna z kilku powodów. Przede wszystkim dlatego, że autorka w sposób rzetelny i taktowny podejmuje temat tabu , jakim w polskiej kulturze jest temat dzieci księży. Jest ważna także dlatego , że opowiadane historie nie są pogonią za sensacją i historiami "z życia wziętymi ", ale osadzone są na szerokim tle historycznym - temu służą "kartki z...

"Krytyka polityczna" - i wszystko jasne...
Tytuł wprowadzający w błąd. Połowa książki to radosny bełkot na zupełnie inny, niż tytuł, temat. Pierwsza połowa - momentami "jakaś", przeważnie zaś - nihil novi sub sole. Niejaka MG, osoba chora psychicznie, od wielu lat lecząca się psychiatrycznie, znowu opowiada o sobie. I co ci pozostanie, MG, gdy już onety i TWN-y nie będą chciały cię wykorzystać, zaś nikt inny nie będzie cię chciał słuchać...?
Pani Marto Abramowicz - szkoda, że lewactwo tak przesłoniło pani racjonalność...

"Krytyka polityczna" - i wszystko jasne...
Tytuł wprowadzający w błąd. Połowa książki to radosny bełkot na zupełnie inny, niż tytuł, temat. Pierwsza połowa - momentami "jakaś", przeważnie zaś - nihil novi sub sole. Niejaka MG, osoba chora psychicznie, od wielu lat lecząca się psychiatrycznie, znowu opowiada o sobie. I co ci pozostanie, MG, gdy już onety i TWN-y nie będą...

Czy celibat jest od zawsze? Czy w biblii, Nowym i Starym Testamencie coś jest na ten temat napisane? Nie. Celibat został stworzony dopiero w XIX wieku.
Kim są dzieci księży? Nie mówi się o tym głośno, nie każdy chce o tym rozmawiać, choć na facebooku została utworzona taka strona. W niewielkich miejscowościach, na wsiach ludzie wiedzą o wszystkim. Dzieci księży obmawiane są za plecami, nikt ich nie zapyta o ojca. Oni sami dowiadują się późno, zbyt późno, że ten wujek, który odwiedza matkę to jest ich ojciec. Księża na ogół nie przyznają się do ojcostwa bo wtedy musieliby opuścić Kościół, a to on jest na pierwszym miejscu. Tylko matki musza radzić sobie same, czekają na niespełnienie, mają żal, ale wierzą ojcom swych dzieci. Trudny temat, niewielu chce o tym rozmawiać.

Czy celibat jest od zawsze? Czy w biblii, Nowym i Starym Testamencie coś jest na ten temat napisane? Nie. Celibat został stworzony dopiero w XIX wieku.
Kim są dzieci księży? Nie mówi się o tym głośno, nie każdy chce o tym rozmawiać, choć na facebooku została utworzona taka strona. W niewielkich miejscowościach, na wsiach ludzie wiedzą o wszystkim. Dzieci księży obmawiane...

„Kościoły, które żądają ochrony prawnej dla głoszonych przez siebie poglądów, muszą bardzo źle sobie radzić.”

„Kościoły, które żądają ochrony prawnej dla głoszonych przez siebie poglądów, muszą bardzo źle sobie radzić.”

Ciekawa. Polecam przeczytać. Więcej miejsca mogłoby być poświęcone historią dzieci - księży niż samej historii Kościoła. ;). Pomimo to warto zerknąć do tej pozycji. :)

Ciekawa. Polecam przeczytać. Więcej miejsca mogłoby być poświęcone historią dzieci - księży niż samej historii Kościoła. ;). Pomimo to warto zerknąć do tej pozycji. :)

Polecam przeczytać, zarówno krytykom KK, osobą nie związanym żeby wiedziały o co chodzi i masom ludzi ślepo wierzącym w nieomylność papieża. Książka pozwala unaocznić jak chory jest system wymyślony przez elity KK i jak wielką krzywdę wyrządza osobom, które wpadły w jego tryby. Kultywacja średniowiecznych zabobonów jest na rękę wielu osobom, ale wielu przynosi faktyczną niesprawiedliwość. Swoją drogą bardzo ciekawe i dobre były teksty z oryginalnych "mistrzów" KK tzw. "doktorów kościoła" - aż strach bierze jak wielu ludzi ich poważa, a jakie brednie znajdują się w tych dziełach. Książka zachęciła mnie też do przeczytania publikacji Uty Ranke-Heinemann, bardzo ciekawa i odważna osoba, której poświęcony jest ostatni rozdział.

Polecam przeczytać, zarówno krytykom KK, osobą nie związanym żeby wiedziały o co chodzi i masom ludzi ślepo wierzącym w nieomylność papieża. Książka pozwala unaocznić jak chory jest system wymyślony przez elity KK i jak wielką krzywdę wyrządza osobom, które wpadły w jego tryby. Kultywacja średniowiecznych zabobonów jest na rękę wielu osobom, ale wielu przynosi faktyczną...

Reportaży o dzieciach księży jest w książce mało, chciałoby się więcej. Książka uzupełniona cytatami na temat kobiet, seksualności oraz rozmowami na temat zjawiska celibatu, rozłamów w kościele. Część danych historycznych mniej ciekawa, ale również zajmująca.
Chyba rzeczywiście było napisane "Będziesz żył w celi bracie" a ktoś to źle zinterpretował.

Reportaży o dzieciach księży jest w książce mało, chciałoby się więcej. Książka uzupełniona cytatami na temat kobiet, seksualności oraz rozmowami na temat zjawiska celibatu, rozłamów w kościele. Część danych historycznych mniej ciekawa, ale również zajmująca.
Chyba rzeczywiście było napisane "Będziesz żył w celi bracie" a ktoś to źle zinterpretował.

Ludzie znają dzieci księży. Znają ich matki i ojców. Ale o tym się głośno nie rozmawia. Niektórzy mówią – tabu. Inni – hańba.

Wszyscy wiedzą, że niektórzy księża, nie przestrzegają celibatu. Jest to wiedza tak powszechna, że nie wywołuje ani zdziwienia, ani zgorszenia. Tak po prostu jest.

Milczą wierzący, milczą ateiści. Wszyscy zgodnie podtrzymują system. Dlaczego biskupi są gotowi zatuszować sprawę, zamiast suspendować swojego pasterza i wysłać go na przymusowy urlop tacierzyński?

Moje osobiste zdanie jest takie, że kościół powinien znieść celibat tak jak np. w kościele polskokatolickim, w kościele anglikańskim itd. - mogą mieć żony i nie było by problemu.
Polecam.

Ludzie znają dzieci księży. Znają ich matki i ojców. Ale o tym się głośno nie rozmawia. Niektórzy mówią – tabu. Inni – hańba.

Wszyscy wiedzą, że niektórzy księża, nie przestrzegają celibatu. Jest to wiedza tak powszechna, że nie wywołuje ani zdziwienia, ani zgorszenia. Tak po prostu jest.

Milczą wierzący, milczą ateiści. Wszyscy zgodnie podtrzymują system. Dlaczego...

Raptem kilka historii ludzi - jak pisze autorka, z trudem zebranych, bo to wprawdzie wdzięczny temat plotek, ale sami zainteresowani nie chcą opowiadać. Co ważniejsze, pokazany jest kontekst historyczny - i że to problem systemowy. Fascynująca historia Uty Ranke-Heinemann.

Raptem kilka historii ludzi - jak pisze autorka, z trudem zebranych, bo to wprawdzie wdzięczny temat plotek, ale sami zainteresowani nie chcą opowiadać. Co ważniejsze, pokazany jest kontekst historyczny - i że to problem systemowy. Fascynująca historia Uty Ranke-Heinemann.