Tigana

Trudno jest ocenić Tiganę, ponieważ wady i zalety mieszają się w niej w równych proporcjach.

Dwadzieścia lat przed wydarzeniami z książki dwóch czarnoksiężników najechało półwysep Dłoni. Alessan, książę jednej z podbitych krain, opracowuje plan i zbiera drużynę, z pomocą której obali tyranów. Musi się pospieszyć, ponieważ jeden z czarnoksiężników w zemście przeklął jego ojczyznę, a zaklęcie wypełni się, kiedy umrze ostatni Tiganianin urodzony przed podbojem.

Teoretycznie książka zasługuje na wysoką ocenę: jest napisana bardzo sprawnie technicznie, wszystkie strzelby na ścianie wystrzeliły na koniec, odpowiednio poetycki język buduje nastrój podniosłej walki o wolność i pamięć, a wszystko zamknięte w jednym tomie! Dodatkowo prolog jest jednym z najbardziej klimatycznych, jakie czytałam.

Niestety, wszystko przyćmiewają papierowe pierwszoplanowe postacie i brak jakichkolwiek negatywnych konsekwencji czynów głównego bohatera. W trakcie podróży Alessan magicznie zmienia pewnego czarodzieja w swojego niewolnika... i nic. Nikt w drużynie nie widzi w tym nic złego, jeszcze rugają biednego czarodzieja, że swoimi protestami zasmuca Alessana (!)

Podsumowując: Tigana jest średniakiem, którego z braku laku można przeczytać.

Trudno jest ocenić Tiganę, ponieważ wady i zalety mieszają się w niej w równych proporcjach.

Dwadzieścia lat przed wydarzeniami z książki dwóch czarnoksiężników najechało półwysep Dłoni. Alessan, książę jednej z podbitych krain, opracowuje plan i zbiera drużynę, z pomocą której obali tyranów. Musi się pospieszyć, ponieważ jeden z czarnoksiężników w zemście przeklął jego...

Guy Gavriel Kay ma niezwykłe pióro, w dodatku bije na głowę innych autorów fantasy pod kątem umiejętności uchwycenia emocji. Czegoś jednak brakowało w samej historii i świecie – sam nie wiem czego, ale mimo tak ogromnego talentu i ciekawego pomysłu, miałem poczucie niedosytu.

Guy Gavriel Kay ma niezwykłe pióro, w dodatku bije na głowę innych autorów fantasy pod kątem umiejętności uchwycenia emocji. Czegoś jednak brakowało w samej historii i świecie – sam nie wiem czego, ale mimo tak ogromnego talentu i ciekawego pomysłu, miałem poczucie niedosytu.

Arcydzieło?
No pewnie, że tak.

Arcydzieło?
No pewnie, że tak.

Tak jak Lwy Al-Rassanu były najlepszą książka zeszłego roku, tak Tigana jest póki co najlepszą książką tego roku.
Tym razem w tym świecie jest sporo więcej magii, choć jest ona dostępna bardzo nielicznym.
Prolog był chyba jednym z najlepszych początków jakie przeczytałem i aż szkoda, że główna akcja dzieje się wiele lat później, choć dowiadujemy się jak się potoczyły losy bohaterów prologu. Kay stworzył bardzo ciekawych bohaterów, którym chce się kibicować, bo są jasne podziały na dobro i zło. Nie ma tu może zbyt dużo akcji, ale zdecydowanie bardziej mi się coś takiego podoba.

Są zwroty akcji momentami nawet szokujące ( choć jeden z nich przewidziałem).
W książce jest sporo brutalności i okrucieństwa co moim zdaniem nie do końca było potrzebne.
Wątki romantyczne ciekawe i na szczęście mało eksponowane.
Moim zdaniem zakończenie nieco mnie rozczarowało, bo oczekiwałem nieco innych rozwiązań.

Ogólnie kolejna znakomita książka Kaya i zdecydowanie dziwi mnie, że jest tak mało popularny i jego książki tak trudno dostać.

Tak jak Lwy Al-Rassanu były najlepszą książka zeszłego roku, tak Tigana jest póki co najlepszą książką tego roku.
Tym razem w tym świecie jest sporo więcej magii, choć jest ona dostępna bardzo nielicznym.
Prolog był chyba jednym z najlepszych początków jakie przeczytałem i aż szkoda, że główna akcja dzieje się wiele lat później, choć dowiadujemy się jak się potoczyły losy...

Uff. bardzo długa, ale niezwykle ciekawa. Bohaterowie o pogłębionej charakterystyce. Fabuła też dobra. Ogólnie Guy Kay to jeden z ciekawszych autorów...

Uff. bardzo długa, ale niezwykle ciekawa. Bohaterowie o pogłębionej charakterystyce. Fabuła też dobra. Ogólnie Guy Kay to jeden z ciekawszych autorów...

Kapitalnie napisany stand alone z epickim rozmachem sagi! Niesamowite, ze w jednym tomie udało się zmiescic tyle swiata, emocji, złożonych charakterów - gdyby to był cykl, to oczekiwałabym ich pogłębienia, ale hej, to jest raptem 600 stron! Tigana ma w sobie wszystko to, za co pokochałam fantastykę - bylo to jedno z moich pierwszych spotkań z gatunkiem w mlodosci i teraz w ogole sie nie dziwię, że rozpalila we mnie takie zamilowanie do fantasy. Fenomenalna!

Kapitalnie napisany stand alone z epickim rozmachem sagi! Niesamowite, ze w jednym tomie udało się zmiescic tyle swiata, emocji, złożonych charakterów - gdyby to był cykl, to oczekiwałabym ich pogłębienia, ale hej, to jest raptem 600 stron! Tigana ma w sobie wszystko to, za co pokochałam fantastykę - bylo to jedno z moich pierwszych spotkań z gatunkiem w mlodosci i teraz...

Strasznie męcząca książka, nudna, rozwleczona ponad miarę z wieloma dziwnymi nazwami i imionami, wśród których ciężko się odnaleźć.

Jak dla mnie bardzo przeintelektualizowana książka, która nijak nie potrafiła wciągnąć.

Styl pisania autora zupełnie mi nie podszedł.

Strasznie męcząca książka, nudna, rozwleczona ponad miarę z wieloma dziwnymi nazwami i imionami, wśród których ciężko się odnaleźć.

Jak dla mnie bardzo przeintelektualizowana książka, która nijak nie potrafiła wciągnąć.

Styl pisania autora zupełnie mi nie podszedł.

Wartka akcja, bez niepotrzebnego tłumaczenia czytelnikowi zawiłości stworzonej przez autora na potrzeby książki religii czy przemyśleń na temat świata. Magii też jest akuratnie. Losy tytułowej krainy trochę przypominały mi nasz kraj podczas zaborów. Główny bohater sam nie wojuje i nie pokonuje stutysięcznej armii, ale mądrze czeka na odpowiedni moment i namawia do współpracy właściwe osoby.

Wartka akcja, bez niepotrzebnego tłumaczenia czytelnikowi zawiłości stworzonej przez autora na potrzeby książki religii czy przemyśleń na temat świata. Magii też jest akuratnie. Losy tytułowej krainy trochę przypominały mi nasz kraj podczas zaborów. Główny bohater sam nie wojuje i nie pokonuje stutysięcznej armii, ale mądrze czeka na odpowiedni moment i namawia do...

Czy lubicie książki fantastyczne? Ja przyznam się, że szczerze je uwielbiam ❤️ a zwłaszcza takie jak Tigana.
Jest to książka osadzona w realiach renesansowych. Tytułowa kraina została tu wykazana z pamięci ludzkości i zmieciona z powierzchni Ziemii. Jednak nie wszyscy o niej zapomnieli, gdyż jej dawi mieszkańcy pamiętają i pragną ją uwolnić spod jarzma potężnego maga.
Czyż opis ten nie jest cudowny?
Największe wrażenie zrobili na mnie chyba cudownie wykreowani bohaterowie. Każdy ma cel, niezwykłą przeszłość i pragnienia, które opisuje nam autor. O żadnej z postaci nie można powiedzieć, czy jest ona całkowicie zła, lub też całkowicie dobra. Każdy bohater bardzo mnie do siebie przekonywał, czułam się z nimi niezwykle związana. A czułam to jeszcze mocniej, gdyż narracje prowadzą właśnie nasi bohaterowie. Dzięki nim powieść odkrywa się przed nami jak obrazek układanych puzzli. Gdy książka stała na półce bałam się, że będzie ona nazbyt skomplikowana, jednak im głębiej wejdziemy w książkę, tym bardziej jesteśmy nią zachwyceni.
Książka ta nie pozwoli nam odjeść od siebie choćby na centymetr, jednak by ją przeczytać wymagany jest czas i wygodne siedzisko ❤️
Zakochałam się w piórze autora, dlatego też zakupiłam już dwie kolejne jego książki 🙈

Czy lubicie książki fantastyczne? Ja przyznam się, że szczerze je uwielbiam ❤️ a zwłaszcza takie jak Tigana.
Jest to książka osadzona w realiach renesansowych. Tytułowa kraina została tu wykazana z pamięci ludzkości i zmieciona z powierzchni Ziemii. Jednak nie wszyscy o niej zapomnieli, gdyż jej dawi mieszkańcy pamiętają i pragną ją uwolnić spod jarzma potężnego maga.
Czyż...

To była prawdziwa uczta!

To była prawdziwa uczta!