Lekcja filozofii

Bardzo dobrze napisany wstęp do filozofii dla uczniów szkół średnich.

Bardzo dobrze napisany wstęp do filozofii dla uczniów szkół średnich.

Dobra dla każdego, kto zaczyna przygodę z filozofią i jest zielony jak szczypiorek.

Dobra dla każdego, kto zaczyna przygodę z filozofią i jest zielony jak szczypiorek.

To jest książka z gatunku "wyłącznie dla niepełnoletnich" - poziom uproszenia świata, jaki jest w niej obecny, odstręczy każdego, kto skończył 18 lat. W związku z tym u mnie powodowała głównie robienie zniesmaczono-powiątpiewających min, a nie refleksję nad filozoficznymi problemami.

Podoba mi się zamysł i koncepcja, żeby uczyć czytelników w formie dialogu, nie wykładu, niemalże jak u Platona. Jest tylko jedno ale - teksty, które wypowiadają w tej książce dzieci, nie mają absolutnie nic wspólnego z dziećmi w świecie rzeczywistym - no nie ma szans, w tym wieku nie ma się takich zdolności myślenia abstrakcyjnego i wnioskowania (trust me, I'm a teacher). Do tego autor przemyca w wypowiedziach tychże dzieci mocno konserwatywne wizje świata...

Ponieważ ogólnie jestem filozoficznym laikiem, trudno mi powiedzieć, na ile wybór konkretnych zagadnień z całego dorobku omawianych filozofów jest reprezentatywny. Ufam autorowi na słowo, że jest. Ale nieszczególnie czuję się po tej książce mądrzejsza. I polecam ją tylko wczesnej młodzieży.

To jest książka z gatunku "wyłącznie dla niepełnoletnich" - poziom uproszenia świata, jaki jest w niej obecny, odstręczy każdego, kto skończył 18 lat. W związku z tym u mnie powodowała głównie robienie zniesmaczono-powiątpiewających min, a nie refleksję nad filozoficznymi problemami.

Podoba mi się zamysł i koncepcja, żeby uczyć czytelników w formie dialogu, nie wykładu,...

Pomysł na książkę, trzeba przyznać, jest naprawdę ciekawy. Młody człowiek rozpoczyna swoją przygodę z nauczaniem, tak się zdarzyło, że nauczać będzie filozofii. Poglądy poszczególnych filozofów są wplatane w różne, ciekawe i mniej ciekawe historie. Autorowi udało się przedstawić je bardzo przystępnej formie. Ktoś zupełnie zielony nie odczuje nawału dziwnych, trudnych pojęć. Nie pojawia się ich dużo, a jeśli nawet, to dzieciaki od razu proszą młodego belfra o wyjaśnienie.

Wszystko byłoby dobrze, wybaczyć można by nawet bardzo powierzchowne przedstawienie poglądów filozofów, gdyby nie fakt, że autor w usta nauczyciela i dzieci wkłada również swoje. Nie ukrywa swojego katolickiego skrzywienia, które w jednych miejscach wybiela albo stara się sprytnie przemilczeć. Autor pisząc o Koperniku wspomina o tym, że ten dopuścił się pewnego rodzaju oszustwa we wstępie do "O obrotach ciał niebieskich", dzięki któremu to zostało dopuszczone do druku. Nie wyjaśnia jednak dlaczego Kopernik postąpił w ten sposób. Nie przeszkadza mu to we wprowadzeniu do książki młodego chłopaka, który został zaproszony na lekcję, by poopowiadać, jak to dobrze iść do seminarium duchowego.

Przy takim zacietrzewieniu autora w katolicyzmie nic dziwnego, że wspomina o "zwolennikach teorii ewolucji" dając tym jasno do zrozumienia, ze stawia ją na równi z kreacjonizmem. W książce pełno jest seksistowskich tekstów włożonych w usta dzieci, czy innych bzdur typu: "każdy grubas skrycie marzy o wyszczupleniu".

Autor słowami dziecka stwierdza: "przecież ludzie nie są zwierzętami!", co potwierdza jeszcze owy belfer: "oczywiście, że nie są". Jeśli nie zwierzętami, to czym? Roślinami, grzybami, bakteriami?

Ogólnie książkę polecam tym, którzy chcą zniszczyć swoje dziecko. Mam nadzieję, że takich ludzi nie ma i sięgną po nią jedynie dorośli potrafiący samodzielnie myśleć, którzy oddzielą to, co w książce wartościowe (mimo wszystko, co wartościowego można z tego wyciągnąć),od plew.

Pomysł na książkę, trzeba przyznać, jest naprawdę ciekawy. Młody człowiek rozpoczyna swoją przygodę z nauczaniem, tak się zdarzyło, że nauczać będzie filozofii. Poglądy poszczególnych filozofów są wplatane w różne, ciekawe i mniej ciekawe historie. Autorowi udało się przedstawić je bardzo przystępnej formie. Ktoś zupełnie zielony nie odczuje nawału dziwnych, trudnych pojęć....

Książka jako wprowadzenie do filozofii dla licealistów jest przyjemna, ale te wtrącenia o bogu i taki mały seksizm na każdym kroku trochę denerwuje.

Książka jako wprowadzenie do filozofii dla licealistów jest przyjemna, ale te wtrącenia o bogu i taki mały seksizm na każdym kroku trochę denerwuje.

Zdecydowanie dla dzieci maksymalnie do dwunastego roku życia. Sporo praktycznych przykładów i "problemów" filozoficznych, jednak potraktowanych bardzo powierzchownie (ale przystępnie).

Nie jest to zła książka, tylko wystarczy nie nastawiać się na "filozoficzną wiedzę", a raczej na "broszurkę" zachęcającą do zapoznania dzieci z filozofią. No i zawiera sporo szczegółowych błędów faktograficznych (np Senekę i stoików chyba czytał tylko w bieda-opracowaniach, bo powtarza potoczne bzdury).

Zdecydowanie dla dzieci maksymalnie do dwunastego roku życia. Sporo praktycznych przykładów i "problemów" filozoficznych, jednak potraktowanych bardzo powierzchownie (ale przystępnie).

Nie jest to zła książka, tylko wystarczy nie nastawiać się na "filozoficzną wiedzę", a raczej na "broszurkę" zachęcającą do zapoznania dzieci z filozofią. No i zawiera sporo szczegółowych...

Miło by było mieć takie lekcje w szkole podstawowej :)

Miło by było mieć takie lekcje w szkole podstawowej :)

Wydaje się być ok dla młodszego odbiorcy. Nie nudzi, wyjaśnia tyle, ile trzeba i oswaja z zadawaniem pytań. Chyba to było celem.

Wydaje się być ok dla młodszego odbiorcy. Nie nudzi, wyjaśnia tyle, ile trzeba i oswaja z zadawaniem pytań. Chyba to było celem.

Każda próba przybliżenia czytelnikom w prosty sposób niełatwych teorii filozoficznych jest godna pochwały.

Każda próba przybliżenia czytelnikom w prosty sposób niełatwych teorii filozoficznych jest godna pochwały.

Ciekawa książka dla młodzieży, bardzo dobrze wprowadzająca w tajniki filozofii, myślicieli i samodzielnego zadawania pytań. Myślę, że może zmotywować do sięgnięcia po inne pozycje z kanonu filozofii. Polecam

Ciekawa książka dla młodzieży, bardzo dobrze wprowadzająca w tajniki filozofii, myślicieli i samodzielnego zadawania pytań. Myślę, że może zmotywować do sięgnięcia po inne pozycje z kanonu filozofii. Polecam