Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Szkarłatny blask

Okładka książki Szkarłatny blask autora Łukasz Henel, 9788377852323
Okładka książki Szkarłatny blask
Łukasz Henel
6,6 / 10
Wydawnictwo: Zysk i S-ka horror
309 str. 5 godz. 9 min.
Kategoria:
horror
Format:
papier
Data wydania:
2013-10-21
Data 1. wyd. pol.:
2013-10-21
Liczba stron:
309
Czas czytania
5 godz. 9 min.
Język:
polski
ISBN:
9788377852323
Średnia ocen
6,6 6,6 / 10
55 opinii 227 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Szkarłatny blask w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Opinia społeczności i

Szkarłatny blask

Hana
Hana
książek na półce przeczytane 2015 napisanych opinii 2015

Oceny książki Szkarłatny blask

Średnia ocen
6,6 / 10
227 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
15 ocen
9
21 ocen
8
24 ocen
7
53 ocen
6
54 ocen
5
37 ocen
4
15 ocen
3
4 ocen
2
3 ocen
1
1 ocen

OPINIE i DYSKUSJE o książce Szkarłatny blask

avatar
278
265
Darosław
10.04.2026
7 / 10
Na półkach:
Przeczytane

6,5/10 ode mnie. Taka "piąteczkowa" książka, dobrze się ją czyta, a scenę nad jeziorem wprost się - nomen omen - chłonie. Zabieram się teraz za "Demona".

6,5/10 ode mnie. Taka "piąteczkowa" książka, dobrze się ją czyta, a scenę nad jeziorem wprost się - nomen omen - chłonie. Zabieram się teraz za "Demona".

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
59
45
PannaSzop
21.09.2025
8 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Żadna przekombinowana groza. Prosty, a przyjemny horror. Tylko końcówka trochę poleciała, ale generalnie polecam fanom duchów i nawiedzeń.

Żadna przekombinowana groza. Prosty, a przyjemny horror. Tylko końcówka trochę poleciała, ale generalnie polecam fanom duchów i nawiedzeń.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
106
104
Aka-Sha-Ash
04.05.2024
5 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Zdarza mi się, że już nawet po pierwszych dwóch stronach książki przeczuwam czy będzie ona dobra czy nie. Tu niestety szybko wiedziałam, że nic z tego nie będzie...
Ogólnie książka mogłaby mi się podobać, gdybym miała 16 lat.
Główny bohater wygląda jak sam autor (nawet nosi to samo imię),ma dziewczynę, która jest jednym z najbardziej nieogarniętych stworzeń o jakich słyszałam, a mimo to z jakiegoś powodu rozpacza po byciu porzuconym, no i ta goła baba w drugim rozdziale, którą pocięło jakieś niewidzialne coś...
To po prostu nie dla mnie.

Zdarza mi się, że już nawet po pierwszych dwóch stronach książki przeczuwam czy będzie ona dobra czy nie. Tu niestety szybko wiedziałam, że nic z tego nie będzie...
Ogólnie książka mogłaby mi się podobać, gdybym miała 16 lat.
Główny bohater wygląda jak sam autor (nawet nosi to samo imię),ma dziewczynę, która jest jednym z najbardziej nieogarniętych stworzeń o jakich...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

585 użytkowników ma tytuł Szkarłatny blask na półkach głównych
  • 323
  • 254
  • 8
132 użytkowników ma tytuł Szkarłatny blask na półkach dodatkowych
  • 101
  • 9
  • 6
  • 5
  • 4
  • 4
  • 3

Tagi i tematy do książki Szkarłatny blask

rytuał okultyzm tajemnica

Inne książki autora

Więcej
Okładka książki Oblicza grozy Sylwia Błach, Robert Cichowlas, Tomasz Czarny, Krzysztof T. Dąbrowski, Łukasz Henel, Karolina Kaczkowska, Dawid Kain, Krzysztof Maciejewski, Graham Masterton, Paweł Mateja, Piotr Mirski, Łukasz Orbitowski, Jacek Piekiełko, Łukasz Radecki, Jacek M. Rostocki, Tomasz Siwiec, Michał Stonawski, Paweł Waśkiewicz
Ocena 5,9
Oblicza grozy Sylwia Błach, Robert Cichowlas, Tomasz Czarny, Krzysztof T. Dąbrowski, Łukasz Henel, Karolina Kaczkowska, Dawid Kain, Krzysztof Maciejewski, Graham Masterton, Paweł Mateja, Piotr Mirski, Łukasz Orbitowski, Jacek Piekiełko, Łukasz Radecki, Jacek M. Rostocki, Tomasz Siwiec, Michał Stonawski, Paweł Waśkiewicz
więcej

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Miasteczko Łukasz Radecki
Miasteczko
Łukasz Radecki Robert Cichowlas
Powieść ta nie jest aż tak kiepska, jak niektórzy to oceniają. Nie jest to jednak z drugiej strony jakiś niezwykły horror. Sama intryga, związana jak się później okazuje z duchem brata głównego bohatera jest oryginalna, podobnie, jak zakończenie. To ostatnie również zaskakuje. W końcu można się dowiedzieć o co chodziło i czym faktycznie są Morwany. Całość została przez autorów uzupełniona o wyjątkowo mocno wyuzdane sceny pornograficzne. Wprawdzie pasuje to do tego gatunku literackiego, to jednak autorzy nieco przesadzili. Dotyczy to choćby sceny z przybyłym do Morwan detektywem i demonicami. Generalnie jednak jest to na swój sposób zabawne. Niewątpliwie plusem jest dosyć dobrze zachowana spójność tekstu. Większość współczesnych autorów ma z tym poważny problem.
maciej_333 - awatar maciej_333
ocenił na61 rok temu
Demonolog Andrew Pyper
Demonolog
Andrew Pyper
Kolejna książka z zadziwiająco niską oceną na naszym serwisie. Pierwszy raz jednak powiem, że coś mi się zdaję, iż wiele osób nie potrafi czytać między wierszami. Bardzo przyjemny klimat (oczywiście mroczny),interesująca fabuła, przewlekana naprawdę ciekawymi wymysłami autora i nawiązaniami do paru świetnych i znanych dzieł literackich (m.in. do "Raju Utraconego" czy Biblii). Ateiści nie mają się jednak czego obawiać, bo sam protagonista jest zapalonym ateistą. Książka staje się przez to przystępną dla każdego. Pościg za utraconym skarbem, z książki Pypera, stał się świetnym scenariuszem na film. Teraz tylko czekać. Z pewnością dałbym wyższą ocenę, gdyby nie pewna część, która mnie zawiodła. PS: Dodam, że bardzo lubię, gdy autor potrafi odnieść się z humorem do pewnych dziennych rzeczy w życiu każdego człowieka. Tutaj jest tego naprawdę sporo, przez co tytuł nie odtrąca od siebie zbyt "nadętym" i "wyimaginowanym" światem. Godna polecenia! RIP Vinnie!
Mateusz_Krzywousty - awatar Mateusz_Krzywousty
ocenił na97 lat temu
Panowie Salem Rob Zombie
Panowie Salem
Rob Zombie B.K. Evenson
Witajcie moi kochani Czytacie książki, w których występuje motyw wiedźm? Ja bardzo chętnie. I dziś chciałabym przedstawić Wam taką historię. Tytuł: Panowie Salem Autor: Rob Zombie, B.K. Evenson Wydawnictwo: Zysk i S-ka W 1692 roku w Salem przeprowadzano procesy kobiet oskarżonych o konszachty z samym Diabłem. Jednak podczas ich wykonywania pewna kobieta Margaret Morgan poprzysięgła zemstę na potomkach ludzi, którzy przyczynili się do jej śmierci. I tak oto w czasach już współczesnych zło obudziło się ponownie. Pewnego dnia, pracująca w radiostacji, Heidi otrzymała tajemniczą paczkę z nieznanym dotąd symbolem. Okazało się, iż zawiera ona płytę nowo poznanego zespołu o osobliwej nazwie „Panowie”. Nie świadoma zagrożenia, wraz z przyjaciółmi, postanawia otworzyć ją dla swych słuchaczy. I tak oto w Salem ponownie obudziło się długo uśpione zło. To była interesująca lektura. Fabuła okazała się ciekawa oraz wciągająca. Choć muszę przyznać, że po pewnym czasie dość przewidywalna. Jednak nie zmianie to faktu, iż nie mogłam oderwać się od lektury. Historia Salem z 1692 roku oraz procesy czarownic, a na dodatek ich powiązania z czasami współczesnymi zawładnęły mną całkowicie. Kolejnym aspektem, który pozytywnie wpłynął na mój odbiór historii to stopniowo rozwijająca się akcja. Mimo, że rozwija się dość szybko to mające miejsce wydarzenia zostały zrównoważone. Wszystko działo się stopniowo. Zmiany zachodzące w głównej bohaterce Heidi również. Także podczas lektury mogłam obserwować cały proces zmian. Naturalnie domyślałam się jak potoczą się jej losy. Jednak bardzo byłam ciekawa w jaki sposób zostanie to zrealizowane. Wątki oraz postacie drugoplanowe bardzo urozmaiciły lekturę. A przedstawione doświadczenia Heidi w pewnych momentach budziły grozę oraz niepokój. I mimo tego, iż można określić książkę jako niezbyt złożoną lub skomplikowaną, a raczej bezpośrednią, to jestem bardzo zadowolona z lektury. Naturalnie przy danej tematyce zawsze czuję niedosyt. Jednak jestem usatysfakcjonowana. Historia była po prostu interesująca i wciągająca. Dodatkowo została napisana w bardzo przystępny sposób. Dzięki czemu bardzo szybko się ją czytało. Reasumując stwierdzam, że mimo wszystko, nie zawiodłam się na danej historii. Oczywiście powieść nie jest idealna, lecz dla mnie stanowiła świetną rozrywkę. Także „Panowie Salem” to dobra książka o wiedźmach z Salem oraz ich zemście. Polecam, strona.394
strona-394 - awatar strona-394
ocenił na61 rok temu
On Łukasz Henel
On
Łukasz Henel
Dobry pomysł na horrorową historię, nieźle rozrysowany świat i bohaterowie. Niestety miałem trudność, by przez nią przebrnąć, czytało się dosyć opornie, nie wiem dlaczego, bo styl autora jest całkiem ok, ale coś jednak było nie tak. Podsumowując: niezła opowieść z momentami dreszczyku, jednak mogłaby być troszkę bardziej dopracowana.
alien46 - awatar alien46
ocenił na65 miesięcy temu
Szósta era Robert Cichowlas
Szósta era
Robert Cichowlas
Najbardziej spodobał mi się wstęp, przy którym nieźle się uśmiałem, napisany lekko i żartobliwie przez innego autora trochę nie pasował do horroru ale polecam się z nim zapoznać. Jednak z samym tytułem nie było najgorzej, pomysł bardzo oryginalny, czyta się przyjemnie. Trochę szkoda że temat nie został poruszony głębiej, odniosłem też wrażenie że działania bohaterów nie mają żadnego wpływu na wydarzenia. Dzieje się to co się dzieje i nie dostrzegłem żadnego powiązania między decyzjami postaci, a kolejnymi zdarzeniami ale może to i lepiej przynajmniej nie było tu typowych dla filmowych horrorów głupich zachować ze strony bohaterów.
Corvus26 - awatar Corvus26
ocenił na62 lata temu
Ostatni pasażer Manel Loureiro
Ostatni pasażer
Manel Loureiro
Przyznam się że przeczytałam tą książkę by poznać styl autora i bo czekałam na apokalipsę Z. Ale książka mnie wciągnęła. Niby już setki razy poruszany temat a jednak autor swoją wizją tchnął w niego nowy powiew. Nie lubię horrorów Ale ten przeczytałam z przyjemnością.
Monika Pietrzak - awatar Monika Pietrzak
ocenił na81 rok temu
Cienie w mroku Michelle Paver
Cienie w mroku
Michelle Paver
"Pan [...] powiada, że tu, daleko na Północy, wszystko co martwe trwa latami." "Pozwalam sobie wątpić, czy zdołałby Pan pojąć, jaki wpływ może wywrzeć na człowieka konieczność spędzenia zimy w tamtym rejonie, co mogą z nim uczynić samotność i pustka, i to pomimo wielu wygód dostępnych w naszych czasach. A przede wszystkim jak zniesie niekończącą się ciemność." "Coś czaiło się na skraju skał. Było zupełnie mokre, jakby przed chwilą wyszło z morza. Mimo to nic nie zakłócało ciszy. Nie słyszałem szmeru wody ściekającej na śnieg i kamienie, nie słyszałem szelestu mokrej odzieży, kiedy wyprostowało się, powoli i niezdarnie.Stało twarzą do mnie, zupełnie czarne na tle morza. Ramiona zwisały nieruchomo po bokach, jedno wyraźnie wyższe od drugiego. Głowa była zupełnie okrągła. Od razu się zorientowałem, że to nie traper z sąsiedniego obozu, nie polarna fatamorgana ani nie „złudzenie optyczne". Umysł nie podsuwa wyjaśnień przeczących faktom tylko po to, by zaraz potem je odrzucić. Wiedziałem, co to jest. Wiedziałem - a raczej wiedziała jakaś moja pradawna, ukryta głęboko cząstka - że to coś jest martwe. Skutecznym lekarstwem na chwilową niechęć do czytania jest powrót w znajome regiony literatury. "Cienie w mroku" autorstwa Michelle Paver, czytane kilka lat temu, niegdyś stanowiły dla mnie prawdziwe arcydzieło grozy, dlatego dziś stojąc w zupełnie innym momencie życia, ponownie zabrałem się za dziennik lodowej wyprawy z 1937 roku. Po wszystkich strachach, którymi napełniłem sobie głowę ciężko było oczekiwać, że Cienie będą pozycją, która mnie ruszy, jednak autorka w dalszym ciągu dała radę. Opinie są dość zróżnicowane i sporo osób uważa prezentowaną publikację za przeciętniak, jednak osobiście znalazłem tu wszystko, co kocham w grozie. Stopniowo gęstniejący (zamarzający) klimat; zagrożenie, o którym nie można z pełną świadomością napisać, że jest w pełni realne (może to jedynie skrystalizowana samotność autora?); stopniowe "gotowanie żaby" objawiające się coraz większą manifestacją (tak jakby sama rozmowa powodowała pojawienie się bytu); czy w końcu tajemnica jaką emanuje ta sprawa, sprawiły że w niektórych momentach odwracałem się za siebie. Do elementów, które sprawiły, że prezentowana powieść jest tak dobra, mogę zaliczyć: nieoczekiwaną samotność narratora Jacka Millera, świadomość bezlitosnej i martwej pustki, a także noc polarną, stopniowo coraz mocniej emanującą na narratora. Michelle świetnie uchwyciła zmianę charakteru Millera, zaczynając od biednego i rozgoryczonego biedaka, poprzez badacza-amatora o optymizmie zdolnym do przenoszenia gór, kończąc na złamanym psychicznie odludku, który nie jest w stanie ufać swoim zmysłom. Przed rozpoczęciem powieści dowiadujemy się, że Jack jest racjonalistą wierzącym w fizykę, więc co się stanie, gdy na swojej drodze spotka nagle coś czego jego "Bóg" nie jest w stanie wytłumaczyć. Książka zbiera zróżnicowane opinie, jednak osobiście jestem po tej stronie barykady, która "Cienie w mroku" pokochała całym sercem. Paver zrobiła tu coś, co w mojej opinii jest istotą dobrej grozy, mianowicie podpuściła moją wyobraźnię i pozwoliła płynąc jej swoim rytmem. W tej powieści nie chodziło o to, by oddać klimat mroku (który, mimo wszystko wyszedł idealnie),lecz zaprezentować humanoidalną postać stojącą na tle tej ciemności. Pisząc te słowa, przed oczami mam odosobnioną stację badawczą, przed którą stoi postać niepozostawiająca kroków, i możecie mi wierzyć, że czuję jak na te myśli mózg skacze pod ścianą czaszki. Pisząc swoje wrażenia, nie mogę pominąć kwestii historycznego umiejscowienia powieści. Wyprawa odbywa się w wspomnianym 1937 roku i osobiście uważam ten zabieg za strzał w dziesiątkę. Nie mam problemu do grozy podejmującej się przenoszenia strachu na racjonalizm XXI wieku, jednak czerpię większą przyjemność z opowieści, które opowiadają o grozie bez współczesnych nowinek technicznych. Ciężka, nieporęczna radiostacja jako jedyne okno na świat nadała dodatkowego klimatu izolacji. Ciężko żebym pisał, że Paver jest lepsza od Ligottiego, Padgetta, Guni, Bielawskiego, Slatskyego, Majcherowicza i innych, których stawiam na piedestale, jednak kobieta w dalszym ciągu robi na mnie wielkie wrażenie w tym, co robi. Ocenianie grozy to zawsze subiektywna sprawa i w zasadzie ciężko się dziwić, że niektórzy byli rozczarowani, jednak osobiście uważam, że jest to jedna z niewielu książek, którym mogę dać 9/10.
W_witrynach_horroru _ - awatar W_witrynach_horroru _
ocenił na91 rok temu
Podziemne miasto Łukasz Henel
Podziemne miasto
Łukasz Henel
Legenda mówi, że w okolicach Międzyrzeca istnieją poniemieckie bunkry. Rok 1957. Zostają tam przysłani oficerowie NKWD do zbadania tych bunkrów. Dzieją się dziwne rzeczy. Giną spaleni i rozszarpani przez jakieś zwierzę rosyjscy żołnierze pilnujący tych bunkrów. Na wyprawę do bunkrów wybiera się dwóch polskich żołnierzy. Znajdują sarkofag, dziwną istotę i wyjście. Sprawa jednak się nie wyjaśnia. Wkrótce znów giną ludzie.
ALEKSANDRA - awatar ALEKSANDRA
oceniła na83 lata temu
13 ran Graham Masterton
13 ran
Graham Masterton Stefan Darda Kazimierz Kyrcz jr Łukasz Radecki Robert Cichowlas Aleksandra Zielińska Jonathan Maberry Jack Ketchum Anna Klejzerowicz Magdalena Kałużyńska Edward Lee Rick Hautala Rob Kayman Carlton Mellick III
Witajcie moi kochani Dziś chciałabym zaproponować coś lekkiego do czytania, choć z dreszczykiem emocji. Tytuł: 13 ran Autor: Opracowanie zbiorowe Wydawnictwo: Replika To zbiór opowiadań stworzony przez znakomitych autorów gatunku, jakim jest horror. Antologia zawiera w sobie 13 opowiadań zarówno polskich jak i zagranicznych autorów. Najbardziej przypadły mi do gustu sześć opowiadań: Silniejszy – to historia o rodzinie mieszkającej na wsi, w której ojciec był tyranem i nie stronił od alkoholu oraz przemocy fizycznej. Ponadto o tragedii jaka ich dotknęła oraz o zemście po wielu, wielu latach. Pragnienie – to historia o młodym chłopaku, który ciągle dąży do posiadania idealnej kobiety. Tej idealnej kobiety. Wspaniałe opowiadanie ukazujące proces przemijania i ślepej zachłanności. Pan Kadłubek – historia opowiadająca o Ludzie, który z woli Tego Na Górze wziął sobie za cel tworzenie nowego życia. Dość mroczna, brutalna, fanatyczna, a zarazem filozoficzna historia życia. Mechanik – historia dość tajemnicza opowiadająca los przypadkowego człowieka, który znalazł się w niewłaściwym miejscu o niewłaściwym czasie. I niestety poniósł tego niewyobrażalne skutki. W tym przypadku uważam, iż potencjał tego opowiadania nie został całkowicie wykorzystany, ponieważ postać mistrza została niewyjaśniona. Kulka – to historia rodziny, która przeprowadza się na wieś z dala od miejskiego zgiełku. Na początku wszystko im się układa, a życie biegnie spokojnie. Jednak pewnego dnia mąż znajduje szklaną kulkę, która wywołuje u niego napady agresji. Lecz to dopiero początek niewyjaśnionych oraz tragicznych w skutkach zdarzeń. Te opowiadania przypomina mi trochę horror Amityville. Duch Greenbriar – to historia Sherlocka Holmesa oraz jego przyjaciela Watsona na tropie mordercy w Hrabstwie Greenbriar. Jak widać nie wszystkie historie przypadły mi do gustu. Jednakże stwierdzam, iż książka stanowi interesujący zbiór opowiadań i na pewno każdy znajdzie tutaj cos dla siebie. Ponadto dostarcza ona niezapomnianych wrażeń oraz wywołuje poczucie grozy, napięcia oraz niepokoju. Stanowi ona idealną propozycję na coś lekkiego oraz niezobowiązującego do czytania. Bardzo przyjemnie spędziłam z nią czas. Serdecznie polecam strona.394
strona-394 - awatar strona-394
ocenił na71 rok temu
Pan na Wisiołach. Mroczne siedlisko Piotr Kulpa
Pan na Wisiołach. Mroczne siedlisko
Piotr Kulpa
7,5 (audiobook) To było bardzo osobliwe spotkanie. Bardzo chciałabym powiedzieć, że ta książka mnie przestraszyła. Uważam, że lepszym słowem będzie PRZERAZIŁA, ale nie była straszna tylko nieszczęśliwa. Przytłoczyła mnie ilością nieszczęścia, niesprawiedliwości, okrucieństwa, krzywdy dzieci i zwierząt. To ile nieszczęść zebrało się w jednej podłej wsi jest przerażające. Mam nadzieję, że autor właśnie taki miał cel. Nie straszyć tylko przerazić. Już zabrałam się za kolejną część w formie audio i jestem prawie w połowie. I im dalej w las tym gorzej. Polecam tylko tym co maj mocne nerwy.
Awaria - awatar Awaria
oceniła na75 lat temu
Wirus Chuck Hogan
Wirus
Chuck Hogan Guillermo del Toro
Ciekawa opowieść o walce wampirów z ludźmi. Pierwszy tom nie zakończył niektórych wątków, co zmusza nas do przeczytania kolejnych części jeżeli chcemy się dowiedzieć co zaszło dalej. Mi się książka podobała, początek był o wiele bardziej dynamiczny niż reszta historii, jednak wciąż przyjemnie się czytało. Polecam :)
Patryk - awatar Patryk
ocenił na71 rok temu
17 szram Graham Masterton
17 szram
Graham Masterton Mort Castle Michał Gacek Dawid Kain Kazimierz Kyrcz jr Łukasz Radecki Robert Cichowlas F. Paul Wilson Aleksandra Zielińska Jacek M. Rostocki Ramsey Campbell Krzysztof Maciejewski Joseph Nassise Washington Irving Robert Ziębiński Carlton Mellick III Paweł Waśkiewicz
1. KOMPLEKS KASANDRY - 6/10 2. ROZPRUWACZ - 7/10 3. A CZERWIEC BYŁ PIĘKNY TEGO ROKU - 6/10 4. Z PERSPEKTYWY CZASU - 5/10 - niestety nie do końca zrozumiałem końcówkę. 5. KAROLINA - 5/10 6. SKORODOWANY - 4/10 7. CZERWONY ŚWIAT - 9/10 - kolejne przeczytane przeze mnie bizzaro Mellicka i kolejna petarda :) 8. BIEL ŁABĘDZIA, BIEL ŁABĘDZIA - 4/10 9. W OBRONIE ROGERA HERRINGSA - 3/10 10. EMPATRON - 8/10 - brutalny, ciekawy, wciąga. 11. CIAŁO/KREW - 7/10 12. PORADA - 6/10 - ducha moze zobaczyć tylko ten kto przyczynił się do śmierci dziecka. A psychologa odwiedza dużo duchów dzieci. Krótki, ale mocny. 13. 18+ - 8/10 - wciągnęło mocno. Dużo filmów porno, snuff i morderstw. Pokazane jak filmiki ryją banie. 14. PRZEJŚCIA - 6/10 15. SYRENI ŚPIEW - 7/10 - Nawiązanie do tekstu Lovecrafta. Czy fale rzeczywiście były prawdziwe czy on to wszystko zmyślił na podstawie książki? Dobrze się czytało, Lovecraft w każdej postaci jest dobry ;) 16. OUIJA - 5/10 - Proste jak budowa cepa. Nic nowego. 17. LEGENDA O SLEEPY HOLLOW - 8/10 - dobre, starsze opowiadanie, bez dialogów, mroczne. Niestety strasznie nierówna kolejna część cyklu. Tylko 4 bardzo dobre opowiadania nie ratują zbioru. Mimo wszystko myślę, że warto, każdy znajdzie coś dla siebie.
Damian Polakowski - awatar Damian Polakowski
ocenił na64 lata temu
Ludzie z bagien Edward Lee
Ludzie z bagien
Edward Lee
Trochę za mało Edwarda Lee w Edwardzie Lee. Jeśli ktoś zaczynał przygodę z tym autorem od Świni, czy Sukkuba to w Ludziach z bagien nie odnajdzie aż tylu mocnych opisów... Dla kogoś kto chciałby rozpocząć przygodę z Tym autorem jest to świetna książka na start. Mamy tu odniesienia do Lovecrafta, do popkultury kanibalizmu - Hannibala oraz hołd dla Jacka Ketchuma. Jeśli zaś chodzi o fabułę to jest wciągająca i oczywiście z nietuzinkowym i zaskakującym zakończeniem
Magdalena - awatar Magdalena
oceniła na77 miesięcy temu
Wyspa zombie Øystein Stene
Wyspa zombie
Øystein Stene
Książka Wyspa zombie przedstawia tematykę nieumarłych z zupełnie innej perspektywy. Na wyspie Lobofni na Adriatyku pojawiają się nagie osoby. Są ociężałe, o bladej skórze, nie muszą oddychać i jeść. W pierwszych dniach uczy się je jak się poruszać i funkcjonować w społeczeństwie. Spójna struktura i jednostkowe rolę mają dać namiastkę życia jak u ludzi, aczkolwiek na wyspie są sami Lobofnijczycy. Główny bohater, który otrzymał w przydziale imię Johannes van der Linden otrzymuje pracę w archiwum i od tego czasu drąży historię swojej natury. Dlaczego znalazł się w takim położeniu, czy ma jakąś przeszłość i dlaczego nie pamięta niczego zprzed obudzenia? Zaczyna coraz bardziej poznawać swoje ciało i możliwości. Odkrywa klucz do stania się bardziej ludzkim ale czy zwyczajni ludzie to zaakceptują? Książka bardzo odmienna od wszystkich o zombie. Nie ma tu krwiożerczych istot, które chcą tylko zjeść ludzki mózg. Jest dosyć spokojna wędrówka egzystencjalna głównego bohatera. Całkiem miła odskocznia od utartych schematów. Mamy tu postawę innych Państw, ich politykę obronną a nawet wpływ kościoła na wyspę Lobofnię. Bardzo ciekawie pokazana jest ich natura oraz zwyczaje. Idealna dla zombiemaniaków. ⬇️
Innekarta - awatar Innekarta
oceniła na72 lata temu
Zły wpływ Ramsey Campbell
Zły wpływ
Ramsey Campbell
Zakwalifikowałam książkę jako thriller psychologiczny a nie horror. Literówki w tekście po pewnym czasie zaczęły mnie irytować. Fabuła dość ciekawa, czytało się szybko, jednak niektórym opisom musiałam poświęcić chwilę i przeczytać je kilkukrotnie aby zrozumieć ich sens. Polecam osobom, które tak jak ja dopiero zaczynają przygodę z horrorem i szukają ulubionej tematyki.
Ta-Troche-Inna - awatar Ta-Troche-Inna
oceniła na74 lata temu
15 blizn Paweł Paliński
15 blizn
Paweł Paliński Łukasz Śmigiel Graham Masterton Mort Castle Stefan Darda Dawid Kain Kazimierz Kyrcz jr Robert Cichowlas Joe Hill F. Paul Wilson Aleksandra Zielińska Jacek M. Rostocki Ramsey Campbell Jack Ketchum Edward Lee
Po ten zbiór opowiadań sięgnęłam główne ze względu na nazwisko Ketchum, w końcu jak dla mnie jest on jednym z ikon literatury grozy i akurat opowiadanie jego autorstwa podobało mi się najbardziej. Inne opowiadania też były całkiem niezłe jednak bez jakiegoś polotu, jedne było dobre inne trochę gorsze ale to właśnie ,,Opowieść z owczej łąki" uratowało tą antologię. Taki zbiór do przeczytania albo na raz albo po jednym opowiadaniu raz na jakiś czas, ale większość z nich najpewniej zniknie gdzieś w eterze wielu innych przeczytanych przeze mnie opowiadań.
Czytam BoLubię - awatar Czytam BoLubię
ocenił na62 lata temu
Poczęcie Chase Novak
Poczęcie
Chase Novak
Książka nie jest najlepiej napisana, narracja jest dość dziwna, zwłaszcza na początku i ogólne założenia fabularne z perspektywy biologa są delikatnie mówiąc naciągane, ale podobało mi się. Naprawdę byłam zaangażowana w losy bohaterów i czekałam na koniec, który bądź co bądź mnie zaskoczył. Fajny klimat grozy w starym stylu. Najbardziej przypadło mi do gustu to, że autor fabularnie poszedł w całkiem inną stronę niż początkowo sądziłam. Przyjemnie się zdziwiłam i mimo, że pisarsko tytuł nie stoi na najwyższym poziomie to mogę go polecić fanom historii z dreszczykiem.
Stalker_biblioteczny - awatar Stalker_biblioteczny
ocenił na71 rok temu
Zombie.pl Łukasz Radecki
Zombie.pl
Łukasz Radecki Robert Cichowlas
Solidny zombie stomp, początkowo klasycznie, wręcz generycznie ogrywający schematy zombie-kalipsy, w drugiej części skręcający w nietypowe, dość zaskakujące rozwiązania fabularne, wprawdzie niezbyt przekonujące ale za to odświeżające znane formuły i patenty. + Po mocno zakrapianej, zakończonej urwaniem filmu, imprezie bohater budzi się w gdańskim hotelu. Jak się okazuje, w trakcie jego pijackiego snu świat jaki znał się skończył - nastała apokalipsa zombie. Po opustoszałych ulicach snują się nieruchawe żywe trupy, stoją puste samochody, wszędzie widać krew i zwłoki pomordowanych ofiar (pamiętacie "28 Dni Później”? Bo autorzy wyraźnie, do granic cytatu, pamiętali). Zaczyna się rasowy, dobrze napisany zombie stomp. Nasz skacowany bohater dołącza do grupki ocalałych zabarykadowanych w jednym z gdańskich kościołów. Próba przebicia się do śródmieścia w poszukiwaniu lepszej broni kończy się, na skutek zdrady wewnątrz drużyny, pojmaniem przez grasującą na pomartwisku bandę. Bohaterowie koniec końców uwalniają się i dochodzi do walki, z której wychodzą zwycięsko, jednak nie bez strat własnych, bo to i z gangusami i z zombiakami była sprawa. Ostatecznie Karol, nasz bohater, wraz z towarzyszącą mu striptizerką Samantą wydostaje się z Gdańska opancerzonym autobusem, z zamiarem dotarcia do Poznania, gdzie zostali jego żona i kilkuletni synek. W podróży czekają ich walki z kolejnymi watahami zombie, objazdy i zatkane autostrady, które na koniec zmuszą ich do objazdu wiodącego do Malborka (nieźle ich zniosło, tak btw…) A tam powieść mocno zmienia tonacje, z zombie stompu robi się lekko odjechane post-apo. Oto w malborskim zamku siedzi grupa pogańskich Słowian, planująca Nowy Początek Pogańskiej Cywilizacji, w sąsiadującym kościele zabarykadowani katolicy złorzeczący rodzimowiercom a wszędzie włóczą się coraz liczniejsze i agresywniejsze zombiaki. Tymczasem do miasta zbliża się wojskowa kolumna pancerna, niekoniecznie z pokojowymi wobec innych ludzi planami… + Zacznijmy od najlepszego. Cichowlas i Radecki to doświadczeni, bardzo sprawni warsztatowo autorzy, “Zombie.pl” czyta się zatem dobrze, przyjemnie i z zaciekawieniem. Narracja jest precyzyjna, akcja szybko mknie przed siebie, bohaterowie są naszkicowani grubą kreską, ale wystarczająco interesująco, żeby przyciągać uwagę czytelnika. Od strony fabularnej najpierw mamy kompetentny, nawet jeśli bardzo “by the numbers” zombie stomp, dużo przygód, ciekawe zwroty akcji i sporo efektownego gore. W Malborku opowieść zmienia swój klimat (byłby w tym miejscu “szew” narracyjny, połączenie między dwoma autorami?),zamiast rasowego zombie horroru wchodzi, powiedzmy, społeczne sf. Fabularnie jest nieco inaczej, z jednej strony gorzej, bo sprawna, prosto zmierzająca przed siebie akcja grzęźnie w serii dość dziwnych, nieprzekonujących rozwiązań, z drugiej lepiej, bo generyczne, typowe dla gatunku patenty zastępują świeże, zaskakujące pomysły. Dodatkowe kudosy dla autorów, że nie próbują na siłę dodawać do fabuły czarnego humoru - nieumiejętnie stosowane, nieśmieszne żarciochy to częsta wada polskiej młodej grozy, doświadczony tandem Cichowlas - Radecki uniknął tej pułapki. Są też w powieści wady. Przede wszystkim - ani słowa autorzy nie poświęcają przyczynie zombie-kalipsy! Ona po prostu “następuje”. Niby wszyscy fani doskonale znają zombiakową formułę i żaden “macguffin” nie jest tu potrzebny, nie ale jednak… no coś, cokolwiek (!) by wypadało napisać… Tak jak nie ma żadnego wyjaśnienia, skąd wziął się zombiaki, tak nie ma też żadnego końca! Powieść urywa się, dosłownie, w pół zdania, niczego nie zamykając ani nie klamrując. Finału nie można nawet nazwać “cliffhangerem”, bo finału po prostu nie ma! To spory, trochę rozczarowujący zonk. Ale też prawda, że jest część druga historii, “Zombie.pl 2”. Miejmy nadzieję, że tam domkną się wątki fabularne, że tam się znajdzie jakieś wyjaśnienie przyczyn kataklizmu. Podsumowując, na fanów zombie czeka dobra zabawa i sporo udanych mocnych scen. Porządna robota.
Galfryd - awatar Galfryd
ocenił na65 miesięcy temu
Pan na Wisiołach. Trzeba to zabić Piotr Kulpa
Pan na Wisiołach. Trzeba to zabić
Piotr Kulpa
Odrażająca, brudna, zła ale jak się to czytało..........Cała seria jest mocno zakręcona, szalona, psychodeliczna. ja nie mogłam się oderwać chociaż czasami aż niedobrze się robiło. Książka specyficzna, nie dla delikatnych motylków kochających zachody słońca :)
Iwona - awatar Iwona
oceniła na75 lat temu
Czas zamykania Jack Ketchum
Czas zamykania
Jack Ketchum
To moje drugie spotkanie z twórczością Jacka Ketchuma i muszę powiedzieć, że jego opowiadania podobają mi się chyba bardziej niż powieść. Krótkie, ale napakowane treścią. Gdyby były zupą moja babcia określiłaby je jako "mięsne". Nie wszystkim może odpowiadać język, bo powiedzieć, że jest szorstki, to nic nie powiedzieć. Słychać, że twórca w niejednym barze kasę przepuścił. Dla mnie jednak te opowiadania nie są straszne (no może poza ostatnim-to jest). Określiłabym je raczej jako ... smutne. Ciekawe są też notki od autora na końcu każdej historii z wyjaśnieniem co było inspiracją do ich napisania.
mała_mi - awatar mała_mi
ocenił na64 lata temu

Cytaty z książki Szkarłatny blask

Więcej
Łukasz Henel Szkarłatny blask Zobacz więcej
Więcej