Stephen Briers

Dla mnie ta książka jest po prostu głosem rozsądku, idącym pod prąd wszystkim tym podręcznikom samorozwoju, pozytywnego myślenia, coachingu, jakimi dziś zawalone są księgarnie, tudzież internetowym guru od psychologii. To ogromny biznes, zarabiający na sprowadzaniu skomplikowanej ludzkiej psychologii do najprostszego mianownika i wmawianiu ludziom rzeczy, które nijak się mają do rzeczywistości. "kieruj się głosem serca", "wystarczy, że będziesz bardzo chcieć", "twoje myśli kreują rzeczywistość", "odkryj swój nieograniczony potencjał". Okazuje się, że nieraz więcej racji mieli dawni filozofowie, a nawet mądrości naszych babć są bardziej adekwatne, niż te bzdury serwowane nam przez pop-psychologię. Przede wszystkim zaś prawdziwe jest spostrzeżenie, że to wszystko jest wytworem kultury indywidualizmu i narcyzmu, w której w centrum jesteśmy my sami, to, żeby nam było dobrze, a jakoś żaden z tych podręczników nie uczy tego, co możemy zrobić dla innych i jak sprawić, by inni czuli się z nami/dzięki nam lepiej.