Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017

Na dnie w Paryżu i Londynie

Tłumaczenie: Bartłomiej Zborski
Wydawnictwo: Bellona
7,12 (531 ocen i 51 opinii) Zobacz oceny
10
20
9
65
8
120
7
185
6
77
5
40
4
10
3
13
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Down and out in Paris and London
data wydania
ISBN
8311099286
liczba stron
256
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodał
cytrynamiod

NA DNIE W PARYŻU I W LONDYNIE to jedna z najlepszych książek w dorobku George Orwella, oparta na osobistych doświadczeniach autora z czasów burzliwej młodości. Stanowi barwną, a jednocześnie nasyconą przejmującym realizmem opowieść o życiu ludzi odrzuconych, bytujących na marginesie społeczeństwa-włóczęgów, bezrobotnych, bezdomnych. Wielu z nich to przedstawiciele zubożałej klasy średniej,...

NA DNIE W PARYŻU I W LONDYNIE to jedna z najlepszych książek w dorobku George Orwella, oparta na osobistych doświadczeniach autora z czasów burzliwej młodości. Stanowi barwną, a jednocześnie nasyconą przejmującym realizmem opowieść o życiu ludzi odrzuconych, bytujących na marginesie społeczeństwa-włóczęgów, bezrobotnych, bezdomnych. Wielu z nich to przedstawiciele zubożałej klasy średniej, ofiary zapaści gospodarczej, która dotknęła Anglię i Francję w latach 30 ubiegłego stulecia.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 343
Monika | 2013-10-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 października 2013

„Na dnie w Paryżu i w Londynie” jest zdecydowanie udanym debiutem George’a Orwella. Jak sam autor pisze we wstępie: „temat książki jest zasadniczo mało atrakcyjny: piszę bowiem o biedzie”. Jednak robi to zdecydowanie w bardzo błyskotliwy sposób. Łatwo można zauważyć, że temat jest bardzo bliski Orwellowi i książka ma charakter autobiograficzny.
Utwór opowiada o życiu ludzi odrzuconych, którzy żyją na marginesie społecznym. Autor przedstawia londyńskich włóczęgów, paryskich plongeurów i bezrobotnych mieszkańców tanich hotelów. Jest to obraz ofiar Wielkiego Kryzysu lat 30-tych. Zubożałej klasy średniej. Opierając się na własnych doświadczeniach, George Orwell pokazuje nam świat „od kuchni” – czasem bardzo dosłownie.
Przeżycia w paryskim Hôtelu X, mordercze godziny pracy w wątpliwym lokalu, a później wędrowanie po londyńskich noclegowniach przybliża życie ludzi biednych – będących wśród społeczeństwa, a jednak zawsze szeroko omijanych.
W książkach Orwella uwielbiam jego celne, błyskotliwe uwagi – pełne dystansu i ironii. To sprawia, że bohater zdobywa sympatię czytelników, jego problemy są zrozumiałe i z zainteresowaniem śledzi się jego losy. Kolejna rzecz, która urzekła mnie w tej powieści, to świetnie wykreowane postaci. Mimo wielu stereotypowych cech, każdy bohater jest bardzo realny, posiadający własną osobowość. Przykładem jest kompan narratora w Paryżu – Rosjanin Borys, który nie tracił nadziei na zarobek i zawsze szukał sposobu na zdobycie pieniędzy ( nawet u wątpliwego źródła tajnej rosyjskiej organizacji komunistycznej ). Perypetie tej dwójki są najlepszym przykładem niesprawiedliwości, jaką opisuje autor. Bezużyteczna, mozolna praca przez długie godziny jest często roztrząsana przez Orwella. Dlaczego tak się dzieje? Jakim celom to służy? Komu zależy na pracy tzw. plongeura? Te pytania są często przytaczane w tekście i słowa pisarza naprawdę skłaniają do rozmyślań.
O wiele bardziej szokują losy bezdomnych osób w Londynie, którzy przez całe dnie przemierzają wiele mil, aby zanocować w schronisku i dostać nędzną porcję jedzenia w postaci chleba z margaryną. Autor nie szczędzi także opisu stanu takich miejsc: zalegających brudem, zaniedbaniem, gdzie ludzie nie mają możliwości wyspać się na łóżku i umyć się w czystych warunkach. To właśnie w takim miejscu Orwell spotyka towarzysza wędrówek – Paddy’ego, którego właściwie tylko tolerował i ekscentrycznego malarza o imieniu Bozo.
I tym razem George Orwell mnie nie zawiódł. Może powieść nie dorównuje takim utworom jak „Rok 1984” czy „Folwark Zwierzęcy”, ale poglądy Orwella zawsze czyta się z przyjemnością – czegokolwiek by nie dotyczyły. Zdecydowanie polecam.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Dziewczyna, która musi uciekać

Super książka.oceniam ją na 14 gwiazdek.Gdyż moim zdaniem na to zasługuje jak wszystkie książki. autorki, które do tej pory udało mi się przeczytać. P...

zgłoś błąd zgłoś błąd