Grona gniewu

Tłumaczenie: Alfred Liebfeld
Seria: Powieści XX wieku
Wydawnictwo: Państwowy Instytut Wydawniczy
8,04 (502 ocen i 33 opinie) Zobacz oceny
10
68
9
154
8
94
7
131
6
35
5
15
4
2
3
2
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Grapes of Wrath
data wydania
liczba stron
707
język
polski
dodał
geokuba

Powieść Steinbecka jest eposem ludowego gniewu. Gniewu niezbyt świadomego, dalekiego od rewolucyjnej myśli, ale dojrzałego do wybuchu. Powstała z niekłamanej miłości do prostego człowieka, tak zdolnego, pracowitego i uczciwego, ale jednocześnie tak ujarzmionego przez bezduszne siły kapitalizmu. Powstała z miłości do prawdziwej Ameryki, której uosobieniem jest w „Gronach gniewu” zwykła i...

Powieść Steinbecka jest eposem ludowego gniewu. Gniewu niezbyt świadomego, dalekiego od rewolucyjnej myśli, ale dojrzałego do wybuchu. Powstała z niekłamanej miłości do prostego człowieka, tak zdolnego, pracowitego i uczciwego, ale jednocześnie tak ujarzmionego przez bezduszne siły kapitalizmu. Powstała z miłości do prawdziwej Ameryki, której uosobieniem jest w „Gronach gniewu” zwykła i przeciętna rodzina Joadów.
[Fragment posłowia Janusza Wilhelmiego]

 

źródło opisu: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1959

źródło okładki: www.kroliczajama.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 2955
geokuba | 2017-02-24
Na półkach: Przeczytane, Z biblioteki, 2017
Przeczytana: 22 lutego 2017

To jest tak napisane, że ja autentycznie się bałem razem z opisywaną rodziną, czy jutro będzie co do miski włożyć, czy będzie dach nad głową, czy gdzieś na środku pustkowia samochód nie odmówi posłuszeństwa. Niezwykła to książka. Niezwykle sugestywna.
Historia rodziny amerykańskich farmerów, którzy zostali wyrzuceni ze swojej zadłużonej ziemi i jadą do Kalifornii za pracą i chlebem. John Steinbeck opisał wielo pokoleniową amerykańską prostą rodzinę, ich niedole i radości na tle sytuacji wielkiego kryzysu lat 30. ub. wieku. Historia opisana jest bardzo wielowymiarowa i głęboka, relacje rodzinne zróżnicowane, ale bez taniego sentymentalizmu. Rodzina jest przedstawiona jako coś bez czego w trudnych czasach nie można przeżyć. Nie masz rodziny - nie ma ciebie. Tutaj opisywana jest sobie oddana, ale, rzecz szczególna, nie ma tam między nimi takiej czułości jaka w dzisiejszych czasach jest oczywista. To znaczy, oni się tam nie przytulają. Przyjeżdża syn po 4. latach odsiadki więziennej, wszyscy się niezmiernie cieszą, ale co najwyżej podają mu rękę. Tak samo gdy jest zmuszony się ukrywać i żeby nie narażać rodziny musi ją opuścić - "do widzenia", chociaż każdemu jest niezmiernie żal. Takie czasy, takie relacje.
Na temat tej książki można długo i z każdej strony. Klasyka, ale smutny jej wydźwięk.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Ostatnie dziecko

Nie jest to zła książka. Spełnia swoją rozrywkową rolę, jakiej spodziewamy się od tego typu literatury. Autor ma wyraźne skłonności do ukazywania prze...

zgłoś błąd zgłoś błąd