Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017
6,6 (315 ocen i 19 opinii) Zobacz oceny
10
15
9
24
8
45
7
100
6
50
5
53
4
10
3
15
2
1
1
2
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Grand testament
data wydania
ISBN
8320546923
liczba stron
96
kategoria
klasyka
język
polski

Ukazuje uczucia człowieka żyjacego u schyłku średniowiecza. Powstał po wyjściu poety z więzienia paryskiego. Jest to pożegnanie ze światem i swoisty rachunek sumienia. Pojawia się literacki bohater, którego nie było do tej pory w literaturze. Średniowiecze nie znało bohatera przeciętnego, niczym się niewyróżniającego. W utworze odnaleźć można Topos ubi sunt w powtarzającym się refrenie "Ach,...

Ukazuje uczucia człowieka żyjacego u schyłku średniowiecza. Powstał po wyjściu poety z więzienia paryskiego. Jest to pożegnanie ze światem i swoisty rachunek sumienia. Pojawia się literacki bohater, którego nie było do tej pory w literaturze. Średniowiecze nie znało bohatera przeciętnego, niczym się niewyróżniającego.
W utworze odnaleźć można Topos ubi sunt w powtarzającym się refrenie "Ach, gdzie są niegdysieysze śniegi". Jest to sentencja, maksyma Villona. Wyraża tęsknotę za minionym czasem. W balladzie O paniach minionego czasu, która jest częścią Wielkiego testamentu, zawarta jest idea przemijania oraz niemożności powrotu - memento mori ("pamiętaj o śmierci"). Są także nawiązania do danse macabre, czyli tańca śmierci. Śmierć jest wszechwładna, wszechobecna, niespodziewana, okrutna. Przeważa naturalistyczne przedstawienie człowieka i śmierci. Pojawia się również motyw skatologiczny.

 

źródło opisu: opis autorski

źródło okładki: zdjęcie autorskie

pokaż więcej

książek: 474
zuzz | 2010-09-28
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 28 września 2010

"-Trzeba ci...
- Czego?
- Wyrzutów sumienia; Czytać wciąż.
- Coże?
- Xięgi wiekuiste; ostaw szaleńców!
- Pewnie.
- Nie leź w błoto.
- Pomyślę nad tem."
Wystarczy przeczytać wstęp Boya, żeby zgubić lęk przed dziwną pisownią i pójść za tym łobuzem. A potem można się z nim uchlać, pobroić, czasem za grzechy przeprosić i obśmiać ludzi, którzy dawno umarli i pamięta się ich tylko dlatego, że Villon jest piekielnie złośliwą bestią.
I dużo innych ("Szczęśliw, kto nie zna co te rany!" etc.).

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Labirynt duchów

Od pierwszej książki cyklu byłam zafascynowana twórczością Zafona. Pokochałam wręcz ubiegłowieczną Barcelonę i bohaterów serii. To jest magiczna liter...

zgłoś błąd zgłoś błąd