Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki

Książka jest przypisana do serii/cyklu "Skarby Biblioteki Narodowej". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.
Wydawnictwo: Zakład Narodowy im. Ossolińskich
5,51 (416 ocen i 19 opinii) Zobacz oceny
10
3
9
9
8
15
7
87
6
108
5
105
4
35
3
40
2
5
1
9
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
83-04-04786-1
liczba stron
302
słowa kluczowe
Nipu, utopia
kategoria
klasyka
język
polski
dodała
Kasztan

Inne wydania

Powieść pisana jest w formie relacji pamiętnikarskiej głównego bohatera, mającej nadać utworowi cechy autentyzmu. W tym samym celu utwór miał początkowo zawierać informację, że jego tekst został jedynie odnaleziony przez Krasickiego w apteczce w domu Pani Podczaszyny, jednak informacja ta nie została ostatecznie zawarta w drukowanej wersji powieści. Nadaniu autentyczności służą również...

Powieść pisana jest w formie relacji pamiętnikarskiej głównego bohatera, mającej nadać utworowi cechy autentyzmu. W tym samym celu utwór miał początkowo zawierać informację, że jego tekst został jedynie odnaleziony przez Krasickiego w apteczce w domu Pani Podczaszyny, jednak informacja ta nie została ostatecznie zawarta w drukowanej wersji powieści. Nadaniu autentyczności służą również włączone w tekst inne formy gatunkowe, takie jak: list, przemówienie, inwentarz przedmiotów, znajdujących się na statku itp.
Przedmowa utworu stanowi parodię charakterystycznego dla ówczesnych czasów zwyczaju poprzedzania tekstów literackich wstępami, w których autorzy przypochlebiają się czytelnikowi i usprawiedliwiają niedostatki utworu.
Powieść składa się z trzech części, z których każda stanowi odrębny typ powieściowy:
* Księga pierwsza – opisuje dzieciństwo i edukację tytułowego bohatera, ma formę powiastki filozoficznej oraz powieści satyryczno-obyczajowej, z elementami robinsonady.
* Księga druga – opowiada o reedukacji bohatera na wyspie Nipu. Ma formę utopii.
* Księga trzecia – konfrontuje nowo nabytą wiedzę bohatera z realiami cywilizacji. Wykorzystuje konwencję powiastki filozoficznej oraz powieści obyczajowej i przygodowej.

 

źródło okładki: http://www.kliosklep.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (914)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 347
lilla | 2013-11-18
Na półkach: Przeczytane

Polecam. Książka zaliczana do lektur szkolnych, lecz ciekawa, pouczająca, napisana z charakterystycznym dla Ignacego Krasickiego humorem.

Opowieść o losach Mikołaja Doświadczyńskiego - człowieka epoki oświecenia: patrioty, dobrze wychowanego, kierującego się rozumem, ceniącego życie zgodne z prawami natury. Nie od razu jednak opisywana postać stała się ideałem. Początkowo Mikołaj prowadził hulaszcze życie, trwonił majątek. Z obawy przed wierzycielami musiał opuścić Paryż i udać się w podróż morską. Dotarł do wyspy Nipu, gdzie poznał idealne społeczeństwo nieskażone cywilizacją, kierujące się mądrością i prawem. Od mistrza Xaoo nauczył się szacunku do ludzi i ich pracy. Mikołaj zmienił się, odnajdując szczęście i satysfakcję w nowym życiu. Ignacy Krasicki pisząc swoją opowieść nie wymagał od Czytelnika, aby ten od razu był idealny. Uważał bowiem, że ważniejsza jest świadoma przemiana niż wymuszanie poprawy lub moralizowanie. Twierdził, że każdy powinien próbować odnaleźć dla...

książek: 3300
Danway | 2012-01-15
Przeczytana: 1999 rok

Niezbyt dobrze pamiętam tę lekturę... Widocznie nie była na tyle dobra, by łatwo zapadała w pamięć...

Pamiętam, że opowiada o chłopcu imieniem Mikołaj, który na jej stronach opowiada historię swojego życia... Jak to wychowywał się na wsi, został wysłany do szkół i dalsze etapy życia...

Utwór nie należał do najłatwiejszych, przez co trudno mi ją polecać jako, że uleciała z mej pamięci...

książek: 381
Kazik | 2011-12-03
Na półkach: Przeczytane

Fabuła, rzecz jasna, powalająca nie jest, ale hej - szacunek i wyrozumiałość dla pioniera.
Mimo małego poplątania, momentowego ocoautorowichodzizmu i omawiania licznych spraw typowych dla tamtej epoki (gdy współczesny czytelnik bez przepisów ni rusz), czyta się dobrze.
Zwłaszcza księgę dotyczącą utopijnej wyspy.
Warto przeczytać, choćby z ciekawości, jak to drzewiej powieści pisano.

książek: 1991
kryptonite | 2011-05-16
Przeczytana: 16 maja 2011

Lubię Krasickiego za jego satyry oraz 'Myszeidos', więc ochoczo wzięłam się za 'Mikołaja...'. Niestety, ledwo udało mi się skończyć czytać księgi, czasami nie mogłam zrozumieć, o czym pisał poeta. Jak dla mnie, Ignacy Krasicki niech będzie znany tylko jako wybitny poeta, bo jego wiersze są boskie, ale powieści... Chyba są tylko po to, aby studentom polonistyki (czyli między innymi mi) utrudnić życie.

książek: 299
Mikosek17 | 2015-07-08
Na półkach: Przeczytane

Jestem pod wrażeniem tej książki. Po lekturze "Podróży sentymentalnej" Sterne'a nastawiłem się negatywnie do powieści oświeceniowych. Myślałem, że skoro jeden z pierwszych tekstów w tym gatunku był niezbyt ciekawy to z innymi będzie tak samo. "Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki" zmieniły moje zdanie. Zbierałem się trochę do przeczytania dzieła Krasickiego z dwóch powodów: egzaminu na polonistyce i samego faktu, że jest to pierwsza polska powieść w historii literatury, więc jako wielbiciel formy pisanej, uważam, że to był mój obowiązek zapoznać się z tym tekstem (również mój obowiązek jako student). Pierwsza ważna rzecz - wszem i wobec ogłaszam, że nasza pierwsza polska powieść naprawdę nie jest zła. Oczywiście prawie 250 lat później wydano tak wiele powieści, że książka "Mikołaja..." nie poraża polotem, kreatywnością czy w ogóle czymkolwiek, ale i tak jest dosyć ciekawa. Trzeba wziąć pod uwagę, że jednak jest to powieść oświeceniowa, więc z tego powodu wypadałoby inaczej podejść...

książek: 751
złodziejka | 2011-04-21
Na półkach: Przeczytane, Porzucone, 2011
Przeczytana: 21 kwietnia 2011

Nigdy więcej! "Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki" to lektura, jakiej potrzebuję do prezentacji maturalnej o utopii i antyutopii w literaturze. Z trudem przebrnęłam przez pierwszą księgę, skupiłam się na księdze drugiej, a trzeciej już nawet nie miałam siły zacząć. Gdyby nie obraz utopii na wyspie Nipu, który mam omawiać w swojej pracy, prawdopodobnie książkę bym zostawiła już po kilku pierwszych stronach. Nie lubię oświecenia, a literatura pouczająca głupi motłoch kojarzy mi się źle.
Narracja w powieści jest ciężka do przełknięcia. Kilkukrotnie musiałam czytać poszczególne fragmenty, żeby zrozumieć tekst. Najciężej było podjąć walkę z lekturą: stosunkowo niewielka objętość była zmorą wiszącą nade mną przez dłuższy czas. Teraz zostaje mi omówić utwór przed komisją i mam nadzieję, że pożegnam się z Doświadczyńskim na długo.

książek: 653
Wiórek | 2011-09-19
Przeczytana: 17 września 2011

Pierwsza powieść Krasickiego (jak i w ogóle polska) nie zachwyca fabułą. W pewnych momentach autorowi idzie jak po grudzie, gubią mu się czasowniki, jak i ich odpowiednie końcówki. Pandemonium tych zjawisk możemy zaobserwować w księdze pierwszej, która miom zdaniem jest najnudniejsza i najgorzej napisana. Autor próbuje zaciekawić opisem trybunału i całego procesu, ale jakoś mu nie wychodzi i rezultatem tego jest zgubienie się czytającego w całym tym opisie. Słownictwo jest trudne i staromodne, ale do tego można się przyzwyczaić. Księga druga jak i trzecia są napisane lepiej i przystępniej, choć nadal brakuje w nich polotu i pewnej gładkości zdań.

książek: 897
Goszka | 2015-01-17
Na półkach: 2015, Przeczytane
Przeczytana: 17 stycznia 2015

Ciekawe te przypadki Mikołaja Doświadczyńskiego, ale niestety napisane w nudny sposób. Czytanie strasznie mi się dłużyło i miałam ochotę skończyć jak najszybciej. Fragmenty robinsonady godne polecenia - kilka prawd życiowych, stylizowanych na przypowieści. Sam bohater jednak nie wzbudza we mnie sympatii, choć zdecydowanie wolę dojrzałego Mikołaja od tego z lat dziecięcych.

książek: 54
Sabina | 2014-03-15
Przeczytana: 15 marca 2014

Nie chcę nikogo zniechęcać, ale nie podobała mi się. Nudna, jedyny plus jest taki, że pisana jest w miarę łatwym, zrozumiałym językiem. Przebrnęłam, bo musiałam, z własnej woli bym po nią nie sięgnęła.

książek: 229
calvatus | 2013-11-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 21 listopada 2013

Może nie jest to wielka literatura, a język jest dość prosty i mało wyszukany (czasem wręcz toporny), to i tak warto przeczytać, bo chyba celem autora było raczej przekazanie pewnej filozofii o cnocie, równości, solidarności i prawdziwym patriotyźmie. Naprawdę warta polecenia jest druga księga o utopijnej krainie Nipuanów. Ciekawa jest też dalsza walka bohatera ze samym sobą i swoimi pożądliwościami.

zobacz kolejne z 904 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd