Wielki Testament

Ponadczasowa! Mimo upływu lat tematyka pozostaje aktualna. To fundament klasyki, który każdy miłośnik literatury powinien znać .Sięgając po książkę miałam pewne obawy, że sposób pisania może być zbyt wymagający, ale na szczęście nie. To literacka perełka, która udowadnia, że prawdziwa klasyka nie starzeje się nigdy. Pozycja obowiązkowa nie tylko dla miłośników klasyki, ale dla każdego, kto szuka w książce czegoś więcej niż tylko rozrywki. To książka, która uczy, porusza i inspiruje. Czas spędzony w towarzystwie dobrej literatury jest cenny.

Ponadczasowa! Mimo upływu lat tematyka pozostaje aktualna. To fundament klasyki, który każdy miłośnik literatury powinien znać .Sięgając po książkę miałam pewne obawy, że sposób pisania może być zbyt wymagający, ale na szczęście nie. To literacka perełka, która udowadnia, że prawdziwa klasyka nie starzeje się nigdy. Pozycja obowiązkowa nie tylko dla miłośników klasyki, ale...

poeta-obwieś, zbrodniarz i włóczęga, pierwszy poeta i pierwszy poemat nowożytny, dla poezji jest tym kim dla prozy Rabelais...
wspomina swe zmarnowane życie i jedyną miłość - Kasię...

autobiografia jako moralitet satyryczny (1461) - wspomnienia z życia rozdartego, poety-banity, opis młodości i biedy, włóczęgi i więzienia, miłości i upadku...

pierwszy raz w literaturze pojawia się bohater zwykły, biedny, grzeszny, ludzki - nie rycerz, święty czy władca - zapowiedź nowożytnej literatury osobistej....

znakomite posłowe Tadeusza Boy-Żeleńskiego...

poeta-obwieś, zbrodniarz i włóczęga, pierwszy poeta i pierwszy poemat nowożytny, dla poezji jest tym kim dla prozy Rabelais...
wspomina swe zmarnowane życie i jedyną miłość - Kasię...

autobiografia jako moralitet satyryczny (1461) - wspomnienia z życia rozdartego, poety-banity, opis młodości i biedy, włóczęgi i więzienia, miłości i upadku...

pierwszy raz w literaturze...

Opis tułaczego życia poety, będącego niejako prekursorem późniejszego ruchy poetów wyklętych. Opis, który daje nam wgląd zarówno w porządek społeczny ówczesnego społeczeństwa, jak też i w przemyślenia egzystencjalne, które zdają się wspólne autorowi i czytelnikowi.
To nade wszystko opis samego życia i doli człowieczej jako tułaczki niewolnej zarówno od sukcesów, jak i porażek.

Opis tułaczego życia poety, będącego niejako prekursorem późniejszego ruchy poetów wyklętych. Opis, który daje nam wgląd zarówno w porządek społeczny ówczesnego społeczeństwa, jak też i w przemyślenia egzystencjalne, które zdają się wspólne autorowi i czytelnikowi.
To nade wszystko opis samego życia i doli człowieczej jako tułaczki niewolnej zarówno od sukcesów, jak i porażek.

Komentarz od Boya-Żeleńskiego warto przeczytać – w moim wydaniu (Wolne Lektury) znajdował się na końcu. Świetnie i bardzo jakościowo rozpala fascynację Testamentem i postacią François.

Sam Testament – jak zauważa też Boy-Żeleński – w wielu miejscach jest niemożliwy do odkodowania w naszych czasach; siłą rzeczy wiele wątków, niuansów, aluzji przeleci nam koło głowy. I to nawet nie jest problem charakterystyczny dla XXI czy XX wieku; już komentatorzy żyjący dwa pokolenia po F. V. "zderzali się ze ścianą", próbując zrozumieć niektóre kwestie. Żeby to w pełni rozumieć, trzeba było tam po prostu być. Trzeba było to wszystko przeżyć.

Najważniejsze jednak jest to, że F. V. przedstawia w swoich słowach świat tętniący życiem, pełen realnych osób (specjalnie nie piszę tu "postaci"); to dla mnie kolejna książka (po "Uczcie" Platona) z tak odległych czasów, która tak dobrze "urzeczywistnia" mi, że... ci ludzie tam byli. Naprawdę. W tej książce: bardziej osobiście, nie w wyrazie filozoficznej myśli; mieli swoje zachwyty, troski, przemyślenia, wartości. Kochali, nienawidzili, szydzili, mieli za złe... tęsknili, śmiali się, żałowali.

Jasne, w książce jest dużo memento mori, i potrafi to miejscami zmęczyć. Ale, cóż, takie to było czasy.

Jak zwykle, taką książkę trudno jest oceniać – i może oceniam ją o oczko za wysoko, ale uważam, że warto się zapoznać. W formie audiobooka – rezygnując z przypisów – lub w formie książki – przypisami, ale też z nieco trudniejszym, archaicznym językiem do odkodowania.

Komentarz od Boya-Żeleńskiego warto przeczytać – w moim wydaniu (Wolne Lektury) znajdował się na końcu. Świetnie i bardzo jakościowo rozpala fascynację Testamentem i postacią François.

Sam Testament – jak zauważa też Boy-Żeleński – w wielu miejscach jest niemożliwy do odkodowania w naszych czasach; siłą rzeczy wiele wątków, niuansów, aluzji przeleci nam koło głowy. I to...

Potęga, siermięga, gargantuiczny dowcip i żart.
Najlepszą syntezę tego dzieła znajdziemy w wiekopomnym wierszu Tuwima - Całujcie mnie wszyscy w kuper.
Jeśli chcesz Villona w pigułce, czytaj skrót Juliana.

Świetna forma, zabawa klasyczną, acz niełatwą formą liryki.
Wzruszająca, znając los poety łobuza.

Potęga, siermięga, gargantuiczny dowcip i żart.
Najlepszą syntezę tego dzieła znajdziemy w wiekopomnym wierszu Tuwima - Całujcie mnie wszyscy w kuper.
Jeśli chcesz Villona w pigułce, czytaj skrót Juliana.

Świetna forma, zabawa klasyczną, acz niełatwą formą liryki.
Wzruszająca, znając los poety łobuza.

Rubaszny testament. Nie spodziewałem się tak ironicznego żartu w średniowieczu. Nieocenione tłumaczenie Boya- Żeleńskiego wprowadza nas w świat poety-rzezimieszka Villona, który rozdaje swój majątek "podług" zasług ludzi, którzy pojawili się w jego życiu.

Rubaszny testament. Nie spodziewałem się tak ironicznego żartu w średniowieczu. Nieocenione tłumaczenie Boya- Żeleńskiego wprowadza nas w świat poety-rzezimieszka Villona, który rozdaje swój majątek "podług" zasług ludzi, którzy pojawili się w jego życiu.

jestem zmuszona docenić za wyodrębnienie i ekspozycję jednostki tak rzadkie dla średniowiecza. ciekawe jest to, że elemeny powszechne dla epoki też łączą się z poglądem kontrowersyjnym (obnażanie wad ludzkich prowadzące do chęci prowokacji i zemsty na wrogach). występują wiersze swawolne, wszeteczne i niezawstydane.

jestem zmuszona docenić za wyodrębnienie i ekspozycję jednostki tak rzadkie dla średniowiecza. ciekawe jest to, że elemeny powszechne dla epoki też łączą się z poglądem kontrowersyjnym (obnażanie wad ludzkich prowadzące do chęci prowokacji i zemsty na wrogach). występują wiersze swawolne, wszeteczne i niezawstydane.

Wspaniały poemat, a raczej zbiór średniowiecznych francuskich wierszy (i wierszowanych ballad),niesamowitej postaci, jaką był Franciszek (Francois) Villon – student, poeta, awanturnik i rzezimieszek. Oczywiście znakomity przekład i opracowanie zawdzięczamy Boy’owi, który błysnął tym razem ewidentnym talentem poetyckim. Posłowie, napisane wspaniałą polszczyzną, ze znawstwem historii, literatury i francuskiego zachęca do powrotu do lektury (w tym przypadku – kolejnego odsłuchania). Polski lekarz, pisarz i tłumacz opowiada przy tym historię życia po życiu „Wielkiego Testamentu” w kolejnych wiekach i epokach, kiedy to wreszcie powrócił na należne mu miejsce w dziejach literatury francuskiej i europejskiej.
Jednocześnie wielki hymn wiary w życie i świat, w aktywność, miłość i przygodę. Wysłuchane jako audiobook dzięki Wolnym Lekturom, w znakomitej interpretacji Marcina Popczyńskiego. Zdecydowanie warto!

Wspaniały poemat, a raczej zbiór średniowiecznych francuskich wierszy (i wierszowanych ballad),niesamowitej postaci, jaką był Franciszek (Francois) Villon – student, poeta, awanturnik i rzezimieszek. Oczywiście znakomity przekład i opracowanie zawdzięczamy Boy’owi, który błysnął tym razem ewidentnym talentem poetyckim. Posłowie, napisane wspaniałą polszczyzną, ze...

Zaletą tego utworu jest transparentność autora. Villon z niczym się nie kryje, mówi jak u niego jest. Czy robi to w prostacki, wulgarny i nieprzyjemny wręcz do czytania sposób? Tak, ale jest w tym szczery. Nie czyta się tego dobrze, wartość poza tą historyczną jest znikoma.

Zaletą tego utworu jest transparentność autora. Villon z niczym się nie kryje, mówi jak u niego jest. Czy robi to w prostacki, wulgarny i nieprzyjemny wręcz do czytania sposób? Tak, ale jest w tym szczery. Nie czyta się tego dobrze, wartość poza tą historyczną jest znikoma.

Villon w średniowieczu jest prekursorem; pisze lepiej, silniej, dopomina charakternie. Tekst słodkogorzki - poeta znacznie wyprzedza swoją epokę, żartuje, snuje w smutku, a modląc się do Boga jednocześnie szydzi z ludzkich mu znanych odwłok.

Fragment "Ballady o Apelacyi Wilonowey":
"Gdym, przed regentem, to rzeczenie:
"Masz dyndać!" słychnął, w oney dobie,
Byłże czas wtedy na milczenie?"

Villon w średniowieczu jest prekursorem; pisze lepiej, silniej, dopomina charakternie. Tekst słodkogorzki - poeta znacznie wyprzedza swoją epokę, żartuje, snuje w smutku, a modląc się do Boga jednocześnie szydzi z ludzkich mu znanych odwłok.

Fragment "Ballady o Apelacyi Wilonowey":
"Gdym, przed regentem, to rzeczenie:
"Masz dyndać!" słychnął, w oney dobie,
Byłże czas...