Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dżuma

Tłumaczenie: Joanna Guze
Wydawnictwo: Państwowy Instytut Wydawniczy
6,89 (19885 ocen i 649 opinii) Zobacz oceny
10
949
9
2 443
8
3 050
7
6 420
6
3 503
5
2 194
4
551
3
575
2
83
1
117
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
La peste
data wydania
ISBN
83-06-02466-4
liczba stron
200
język
polski

Inne wydania

Metaforyczny obraz świata walczącego ze złem, którego symbolem jest tytułowa dżuma, pustosząca Oran w 194... roku. Wybuch epidemii wywołuje różne reakcje u mieszkańców, jednak stopniowo uznają słuszność postępowania doktora Rieux, który od początku aktywnie walczy z zarazą, uznając to za swój obowiązek jako człowieka i lekarza.

 

Brak materiałów.
książek: 633
Agata | 2016-03-23
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

Książka Alberta Camus znajduje się na liście lektur szkolnych jako pozycja reprezentująca literaturę współczesną. Nic więc dziwnego, że sięgnęłam po nią własnie teraz kiedy kończę liceum.
Opowiada o zdarzeniach w Oranie w 194. r. kiedy to miasto zmaga się z epidemią dżumy. Poznajemy kilku mieszkańców miasta bardzo dokładnie, inni zostają dla czytelnika anonimowi. Dzięki temu zabiegowi możemy ocenić ich postawę wobec epidemii, a także utożsamić się z ich zachowaniami. Piękno tej opowieści polega na tym, że mimo opisu dżumy jako choroby, czytelnik dostrzega też to, że jest to tylko przykrywka dla czegoś więcej. Autor chce nam pokazać, że dżuma to także zło tkwiące w człowieku od zawsze i tylko od nas zależy czy je do siebie dopuścimy i czy będziemy stawiać mu opór. Pokazuje walkę ze złe doktora Rieux, Tarrou, ale zestawia to z postawą Cottarda, który złu się oddaje i którego epidemia w pełni zadowala. Autor pokazuje też, że jesteśmy odpowiedzialni nie tylko za siebie, ale nasze czyny wpływają na innych ludzi. Przekazuje w bardzo prosty sposób założenia filozofii egzystencjalnej. Książka jest też niesamowicie trafnym zobrazowaniem czasów II Wojny Światowej i realiów życia w tym czasie, emocji ludzi, krzywdy jaką wtedy doznali. Myślę, że odniesienia do tego czasu są aż nader widoczne i nie będę się nad nimi rozwodzić, gdyż nie chcę odbierać przyjemności czytania.
Powieść polecam z całego serca. Ja bardzo dużo o niej myślę. Bardzo podoba mi się porównanie zła do choroby, która tkwi w każdym z nas. Do książki zamierzam wracać, gdybyż moim zdaniem to dojrzałe spojrzenie na kwestie poruszane w książkach typu "Oskar i pani Róża" czy "Mały Książę". Myślę, że to wspaniałe uzupełnienie książek, które przekazują tak proste, a zarazem tak trudne prawdy jak na przykład ta, że dobrze widzi się tylko sercem. "Dżuma" pokazuje, że mimo zła jakie jest gdzieś w głębi człowieka, ludzie są dobrzy i chcą to zło pokonywać (no może nie wszyscy :) ). Polecam.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Dziedzictwo

Zaskoczenie. Myślałam, będzie tak sobie, a było super. Wciąga od pierwszej strony, I mimo troche staroświeckiego zamysłu jeśli chodzi o fabułę - czyta...

zgłoś błąd zgłoś błąd