Sprawa pułkownika Miasojedowa

Wydawnictwo: Kontra
8,7 (102 ocen i 17 opinii) Zobacz oceny
10
32
9
31
8
20
7
14
6
5
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9780907652687
liczba stron
616
kategoria
literatura faktu
język
polski
dodał
Pearon

Powieść, w której osoby, daty i wydarzenia są autentyczne prawie dokumentarna i jednocześnie stanowiąca ogromne osiągnięcie artystyczne. Miasojedow, pułkownik żandarmerii carskiej, oskarżony o szpiegostwo na rzecz Niemiec, został skazany na śmierć przez rosyjski sąd polowy w Warszawie. Stracono go w Cytadeli warszawskiej, a jego żonę skazano na "osiedlenie" w Kraju Ałtajskim. Mackiewicz...

Powieść, w której osoby, daty i wydarzenia są autentyczne prawie dokumentarna i jednocześnie stanowiąca ogromne osiągnięcie artystyczne. Miasojedow, pułkownik żandarmerii carskiej, oskarżony o szpiegostwo na rzecz Niemiec, został skazany na śmierć przez rosyjski sąd polowy w Warszawie. Stracono go w Cytadeli warszawskiej, a jego żonę skazano na "osiedlenie" w Kraju Ałtajskim. Mackiewicz odkrył, że sprawa Miasojedowa nie została zamknięta powieszeniem jej "bohatera". Koło losu jeszcze raz się obróciło i chociaż historia rzekomo się nie powtarza, jesteśmy świadkami nowej "sprawy", bliźniaczo do tamtej podobnej, choć w innych okolicznościach się rozgrywającej. W każdym razie "sprawa Miasojedowa" znalazła swój ostateczny finał dopiero, gdy w roku 1945 bomby alianckie spadły na Drezno.

 

źródło opisu: Kontra, 2010

źródło okładki: Zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 0
| 2017-06-13
Na półkach: Literatura, Przeczytane

Józef Mackiewicz napisał pierwszorzędną europejską powieść. Najlepsze tradycje XIX – wiecznej prozy odżywają w wielkim stylu w tej imponującej rozmachem i dbałością detalu historii rosyjskiego Dreyfussa, skazanego w sfingowanym procesie za rzekome szpiegostwo na rzecz wilhelmińskiej Rzeszy.
Jak każda wybitna proza, „Sprawa pułkownika Miasojedowa” jest zbyt złożona, aby jednokrotna lektura w pełni mogła uzmysłowić jej bogactwo. Jest to w jakimś stopniu opowieść o tworzeniu się nowego społeczeństwa, w którym nawet monarcha absolutny musi się liczyć z presją opinii publicznej. Jak mówi jedna z postaci: „Skazany przez władzę, może być obroniony przez opinię publiczną. Skazany przez opinię publiczną, może być obroniony przez władzę. Ale gdy opinia publiczna staje się władzą... Ba! Do kogo pani wtedy każe się odwołać w obronie?”. Jest to też swego rodzaju studium rosyjskiego antysemityzmu, znacznie niebezpieczniejszego niż wysysany podobno z mlekiem matki antysemityzm polski.
Wreszcie, last but not least, jest to historia kobiety, jedna z najlepszych jakie czytałem. Klara Miasojedowa, w pierwszej części powieści pozostająca na drugim planie, w ostatniej części zostaje pełnoprawną bohaterką, w której losach odbijają się paradoksy historii pierwszego półwiecza XX wieku. Nawet bardziej niż życiorys jej męża, historia Klary ilustruje bezwolność jednostki wobec historii, i według mnie robi to na miarę europejskich klasyków, takich jak choćby „Doktor Żywago” czy „Blaszany bębenek”.
Osobom zainteresowanym polecam wyłącznie wersję papierową. Audiobook, którym posiłkowałem się podczas lektury, niestety nie przypadł mi do gustu ze względu na zbyt manieryczne moim zdaniem wykonanie Mariusza Benoit.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Ligeia

Może być ,jednak dałem ocenę wyżej za finał, jeśli to można tak nazwać, ponieważ przez większość czytania to opowiadanie nudzi( mimo że jest krótkie)...

zgłoś błąd zgłoś błąd