Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Ludzie, którzy jedzą ciemność. Prawdziwa historia o dziewczynie, która zaginęła w Tokio i o złu, które ją pochłonęło

Wydawnictwo: Znak Literanova
6,83 (354 ocen i 56 opinii) Zobacz oceny
10
14
9
23
8
61
7
125
6
80
5
34
4
11
3
2
2
4
1
0
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
People Who Eat Darkness. The Fate of Lucie Blackman
data wydania
ISBN
9788324025541
liczba stron
464
kategoria
literatura faktu
język
polski
dodała
Ag2S

Tokio – miasto mężczyzn, którzy nienawidzą kobiet Tokio, jakiego nie znacie – niezrozumiałe zwyczaje, męska przemoc i białe gejsze. Odwiedzić Tokio, najbardziej intrygujące miasto świata, to marzenie wielu z nas. Dwudziestojednoletnia Lucie także pragnęła takiej przygody. Japonia, o której niewiele wiedziała, wydawała się wspaniałym miejscem do życia, a praca hostessy – łatwa i przynosząca...

Tokio – miasto mężczyzn, którzy nienawidzą kobiet
Tokio, jakiego nie znacie – niezrozumiałe zwyczaje, męska przemoc i białe gejsze.

Odwiedzić Tokio, najbardziej intrygujące miasto świata, to marzenie wielu z nas. Dwudziestojednoletnia Lucie także pragnęła takiej przygody. Japonia, o której niewiele wiedziała, wydawała się wspaniałym miejscem do życia, a praca hostessy – łatwa i przynosząca duże pieniądze.

Pewnego dnia Lucie znika, a tajemniczy głos w słuchawce twierdzi, że wstąpiła do sekty. Jednak jej przyjaciele i rodzina nie mogą w to uwierzyć.

Co tak naprawdę wydarzyło się w najbezpieczniejszej metropolii świata?

„Ludzie, którzy jedzą ciemność” to hipnotyzujący reportaż napisany przez wieloletniego korespondenta londyńskiego „Timesa” w Japonii. Tokio z jego książki to miasto, które pochłania, jest trudne do zrozumienia dla Europejczyków i ukrywa przed nimi swoje bardzo mroczne strony. Razem z autorem poznajemy nocne życie tokijskiej dzielnicy czerwonych lampionów – Roppongi, w której białe dziewczyny zabawiają japońskich biznesmenów, a do klubów naganiają klientów Nigeryjczycy.

Są narkotyki, jest seks, jest zbrodnia.

 

źródło opisu: http://www.znak.com.pl/

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/

pokaż więcej

książek: 36499
Muminka | 2016-02-19
Na półkach: Przeczytane, 2016
Przeczytana: 18 lutego 2016

Wciągająca lektura, zapis dziennikarskiego śledztwa brytyjskiego korespondenta THE TIMES w Tokio. Niecodzienna sprawa zaginięcia młodej 21letniej Brytyjski, która pracowała jako hostessa w jednym z klubów. Lucie BLACK MAN przebywała w JAPONII na podstawie wizy turystycznej, nie powinna więc pracować, ale podobnie jak inne cudzoziemiec ignorowala te zakazy. 1 lipca 2000 roku zaginęła, wedle przyjaciółki Louise miała umówionego klienta, z którym jechała na wybrzeże. Nie była szczególnie beztroska ani naiwna, poznała już reguły świata czerwonych latarni, czuła się bezpiecznie w nowym dla siebie otoczeniu. Kilka tygodni wystarczyło, by wyrobił sobie potrzebne znajomości. Nie naduzywala alkoholu, stronila od narkotyków, po ectasy sięgała rekreacyjnie.
Jej siostra Sophie wraz z ojcem przyleciała by szukać Lucie. Opieszałość, ignorancja, przeoczenia przez policję japońską ważnych tropów spowodowały ze rodzina nagłośniła medialnie sprawę zaginięcia.
Odkrywamy to drugie, niepokojące oblicze Tokio, potworem który potrafi wessać niewinnych ludzi i pochlonąc ich, tak, że znikają bez śladu. Niestety kilka telefonów, listów do rodziny skutecznie dezinformowały śledczych. Wynajęci detektywi często okazali się naciągaczami i wyłudzili niepotrzebnie pieniadze od jej rodziny. Konsultowano się nawet z kilkoma jasnowidzami i wróżbitami, ale pozyskane informacje były zbyt ogólnikowe. Autor przedstawia hipotezy o ostatnich chwilach Lucie. Przepytuje hostessy, bywalców barów, całej dzielnicy Ropapongi. Minęło sześć miesięcy, a zimą 2001 roku w grocie nieopodal mieszkania niejakiego Obary robotnicy wykopali ludzką rękę, z zadbanymi paznokciami, prawdopodobnie Europejki, szczątki głowy oblepione cementem itp. Po porównaniu szczęki z przesłaną dokumentacją dentystyczną stwierdzono, że to szczątki Lucie.
Bardzo wnikliwa relacja z poszukiwań sprawcy. Okazuje się ż e wiele dziewcząt – hostess cudzoziemek spotykało się ze starszym mężczyzną, a po paru drinkach urywały im się filmy, zostały wtedy wykorzystane seksualnie. Kilka z nich zgłaszało gwałt na nich dokonywany ( często usypiano je chloroformem), ale spotykały się z obojętnością i lekceważeniem. Dziennikarz zastanawia się, w jakim punkcie Lucie mogłaby uniknąć tego losu. Wykazuje zaniedbania władz, a także nieskuteczny system prewencyjny. Obara został zatrzymany, w jego mieszkaniu znaleziono wykaz ponad dwustu kobiet, które wykorzystywał gdy były odurzone, zapisywał, rejestrował swoje seksualne wyczyny kamerą, miał twarda pornografię, kilka włosów Lucie odnaleziono w jego mieszkaniu, aczkolwiek podejrzany uparcie twierdził, że jej nie zabił. Rozpoczął się kilkuletni proces poszlakowy. W końcu uniewinniono Obarę od zarzutu zabójstwa Lucie, udowodniono mu jedynie zbezczeszczenie i poćwiartowanie jej zwłok. Za to skazano go na dożywocie jako gwałciciela Carlity i kilkudziesięciu innych kobiet. Przerażająca lektura o czającym się w ludziach złu, o psychopatach i socjopatach nienawidzących kobiet, krytyka społeczeństwa, które nie potrafi wykryć aspołecznych zachowań. Przecież Obara działał bezkarnie przez 20 lat.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Podwójna gra

Średniak gatunku. Pomimo naciągania fikcji, dałabym jeszcze pół gwiazdki. Autorka zdecydowanie jest fanką Jane Austen. "Podrobione małże...

zgłoś błąd zgłoś błąd