Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Karty na stół

Cykl: Herkules Poirot (tom 15)
Wydawnictwo: Wydawnictwo Dolnośląskie
6,97 (861 ocen i 62 opinie) Zobacz oceny
10
42
9
89
8
113
7
337
6
147
5
112
4
8
3
13
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Cards on The Table
data wydania
ISBN
978-8373-846-876
liczba stron
236
słowa kluczowe
powieść, detektyw, zbrodnia, śledztwo
język
polski

Herkules Poirot przyjmuje zaproszenie na obiad do domu pana Shaitany, człowieka, który w londyńskim towarzystwie znany jest z ekstrawaganckich pomysłów, zamiłowania do prowokacji i organizowania, z iście diabelską fantazją (ma w sobie coś demonicznego!), wykwintnych, acz dość osobliwych przyjęć. Teraz postanowił udowodnić sławnemu detektywowi, że zbrodnia doskonała jest możliwa. W tym celu...

Herkules Poirot przyjmuje zaproszenie na obiad do domu pana Shaitany, człowieka, który w londyńskim towarzystwie znany jest z ekstrawaganckich pomysłów, zamiłowania do prowokacji i organizowania, z iście diabelską fantazją (ma w sobie coś demonicznego!), wykwintnych, acz dość osobliwych przyjęć. Teraz postanowił udowodnić sławnemu detektywowi, że zbrodnia doskonała jest możliwa. W tym celu zaprosił kilka osób, „najlepszych z najlepszych w jego kolekcji morderców, którym się udało”, mających prestiż, lubianych, o nieposzlakowanej opinii, by pokazać, że morderstwo może być sztuką, a morderca mistrzem. Nie przewidział jednak skutków gry swojej chorej wyobraźni i dlatego, będący u niego całkiem prywatnie Poirot, wskutek zaistniałych okoliczności, musiał natychmiast rozpocząć śledztwo.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1302
Obywatel_Śliwka | 2012-08-03
Przeczytana: 03 sierpnia 2012

http://ksiazkaniegryzie.blogspot.com/2012/08/agata-christie-karty-na-sto.html

Kolejna książka Agaty Christie i kolejny sukces. Jak zwykle nie zawiodłem się na autorce, więcej, to jedna z jej lepszych powieści jakie czytałem. Ta książka bardzo różni się od pozostałych, a o to na prawdę trudno, bo w kryminałach zabijali już chyba wszyscy. Ale do rzeczy:

Pan Shaitana- niezwykła, teatralna osobowość, człowiek bardzo dziwny, lubiący pozować na Mefistofelesa wydaje przyjęcie. Tylko za to ludzie go tolerowali, bo jego obecność zazwyczaj przerażała. Na brydżowym wieczorku, który zorganizował znajduje się osiem osób. Cztery grają w jednym pokoju, i cztery w salonie, w którym gospodarz domu postanowił zdrzemnąć się przed kominkiem. Po emocjonujących walkach gra dobiega końca- i tu wyskakuje atrakcja wieczoru- pan Shaitana siedzi zamordowany. Nikt nic nie widział. Morderców mogło być tylko czterech, i każdy miał możliwość, aby to uczynić.

Herkules Poirot znowu w akcji. Siedząc wraz z panną Oliver, słynną autorką kryminałów, oraz nadinspektorem Battlem i pułkownikiem Racem nie spodziewał się takiego obrotu sprawy. Czterech potencjalnych morderców, czterech potencjalnych detektywów, i trup. Brak motywów, światków, dowodów, za to cała masa nieścisłości. Aby rozwiązać tę zagadkę, potrzeba czegoś więcej od szóstego zmysłu detektywistycznego, tu trzeba twarde, zimnej logiki.

Wspomniałem o wyjątkowości tej książki- polega ona na potencjalnych mordercach. Nadal mamy zamknięte pole manewru, tylko cztery osoby podejrzane, ale najważniejsza w tej powieści jest psychologia. Ten aspekt jest w tan sposób wykorzystany po raz pierwszy, przynajmniej ja po raz pierwszy się z nim spotykam. Zawsze ważne jest, żeby poznać mordercę, ale tu jest to niezbędne, Poirot ma tylko to i musi sobie radzić, a radzi sobie świetnie.

Czyta się to wyjątkowo łatwo, miło i przyjemnie, nawet jak na książkę tej autorki. Brak nudy jest zapewne wynikiem aż czterech detektywów, z których może nie każdy daje z siebie wszystko, ale każdy się stara. Przyznam, znowu nie wytypowałem mordercy poprawnie, co sprawiło mi podwójną uciechę, ale tym razem byłem bliżej niż zwykle.

Polecam wszystkim, a zwłaszcza tym, którzy lubią rozpracowywać psychologicznie morderców, bo tu przyda się to jak nigdzie indziej.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Legenda o samobójstwie

http://ksiegarka.pl/legenda-o-zrozumieniu/ „Każdego wieczoru podczas tych krótkich wakacji, kiedy leżałem w śpiworze na hotelowej podłodze u stop duż...

zgłoś błąd zgłoś błąd