Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
6,59 (88 ocen i 31 opinii) Zobacz oceny
10
3
9
6
8
11
7
29
6
24
5
7
4
3
3
4
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788378391173
liczba stron
424
słowa kluczowe
Literatura polska, lata 50, prl
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Ag2S

Powieść obyczajowo-sensacyjna, w której tle jest wojna, lata PRL-u z obrazkami przypominającymi smak lat 50. i teraźniejszość. Lidia, postać niezwykła, łamiącą powszechnie obowiązujący stereotyp starszej pani, pełna życia, niepozbawiona kokieterii, dowcipna, przedsiębiorcza, ale także wierna w przyjaźni i czuła, jest przychylna światu i ludziom. Helena, obwarowana dystansem do wszystkiego i...

Powieść obyczajowo-sensacyjna, w której tle jest wojna, lata PRL-u z obrazkami przypominającymi smak lat 50. i teraźniejszość.

Lidia, postać niezwykła, łamiącą powszechnie obowiązujący stereotyp starszej pani, pełna życia, niepozbawiona kokieterii, dowcipna, przedsiębiorcza, ale także wierna w przyjaźni i czuła, jest przychylna światu i ludziom. Helena, obwarowana dystansem do wszystkiego i wszystkich, zgorzkniała, zacietrzewiona w bólu i żalu, pełna pretensji do Lidii, nieustannie szuka szczęścia. Obie – niegdyś primabalerina i diwa operowa – zmagają się ze sobą, sprzeczają, są jednak do siebie bezgranicznie przywiązane. Podążając za ich historią, cofamy się do czasów wojny, gdy jako nastolatki pozostały bez rodziny – zdane tylko na siebie. Poruszeni losem dziewczyn, poznajemy ich tajemnicę. Zaskakujący finał poraża okrucieństwem różnic pokoleniowych i... wspaniałomyślnością.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Prószyński i S-ka, 2012

źródło okładki: http://www.proszynski.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 730
mag | 2012-05-12
Na półkach: Przeczytane

Są książki, które nie angażują czytelnika, nie zmuszają go do aktywnego uczestnictwa w procesie wgryzania się w fabułę, poznawania bohaterów- taka „literatura pociągowa". Czytasz i za tydzień nic ci w głowie nie pozostaje. Nie są to książki pretendujące do tytułu arcydzieł, ale nie jest to jednoznacznie literatura zła. „Drugie piętro" Andrzeja Gumulaka to właśnie taka „literatura pociągowa", na jedną podróż przeznaczona. Niestety, jest to podróż z nieciekawym widokiem za oknem.

Lidia ma 78 lat. Jest emerytowaną primabaleriną, która w czasach swej młodości zdobyła światową sławę. To urocza staruszka, sympatyczna, nieco wścibska, rezolutna, z dużym poczuciem humoru. To dama mająca swoje żelazne zasady, które notorycznie łamie. Typ kobiety dystyngowanej, do śniadania nawet zasiada w pełnym makijażu i nienagannej garderobie, bo przecież nie wypada pokazywać się ludziom w dezabilu.

Helena jest o dziesięć lat starsza od Lidii. Emerytowana diwa operowa zawsze żyła w cieniu swej przyjaciółki. Była tą drugą. Życie dało jej mocno w kość, dlatego bohaterka jest zgorzkniałą, wiecznie niezadowoloną staruszką. To kobieta opryskliwa i pełna nieufności. Nie wzbudza sympatii.

Obie kobiety znają się od niepamiętnych czasów. Bohaterki straciły rodziców podczas wojny i były zdane wyłącznie na siebie. Wieloletnia przyjaźń legła w gruzach na skutek zdrady. Los jednak płata figle i po kilkudziesięciu latach drogi dwóch staruszek znowu się zeszły. Próba odnowienia przyjacielskich relacji nie jest łatwa, ale nic dziwnego skoro tylko jedna strona stara się wybaczyć i zapomnieć winy z przeszłości.

Autor raczy nas fabułą nieskomplikowaną - powieścią dla niewymagających czytelników. Ja, niestety, jestem odbiorcą wymagającym i lubię, gdy autor potrafi umiejętnie prowadzić wątki, by zaintrygować, dać mi szansę na własne domysły, droczyć się ze mną, puszczać oko. Andrzej Gumulak nie intryguje, wszystko podsuwa nam pod nos. Fabuła „Drugiego piętra" jest przewidywalna jak serial, w którym gra Mira, jedna z bohaterek, a konstrukcja książki zostawia wiele do życzenia. Współczesność przeplata się tu z retrospekcjami, które są za długie i przez to nużące.
Bohaterowie są papierowi, a próba zestawienia pokolenia trzydziestolatków, reprezentowanych w powieści przez Mirę- młodą aktorkę, która rzuca slangowymi frazesami, rozmawiając z starszymi damami i przez Wojtka- filmowego dziennikarza, jest sztampowa.

Mi ta powieść nie przypadła do gustu, ale może ktoś lubi lekkie powieści, które nie wymagają angażowania szarych komórek. Książki wszakże mają też pełnić funkcję relaksacyjną i rozrywkową, a przyznać trzeba, że Lidia potrafi czasami wykazać się ironicznym poczuciem humoru. A to jest taki mały promyczek tej powieści.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Obiecaj mi

zniknięcie dwóch 18-latek, najpierw Katie później Amie. Czy uciekły z domu,czy zostały porwane.. Ten sam bankomat, szkoła a nawet i to, że były obie w...

zgłoś błąd zgłoś błąd