Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Nie trzeba głośno mówić

Książka jest przypisana do serii/cyklu "Józef Mackiewicz". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.
Wydawnictwo: Kontra
8,67 (90 ocen i 14 opinii) Zobacz oceny
10
24
9
37
8
17
7
5
6
3
5
3
4
0
3
1
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-09-07-65274-8
liczba stron
654
słowa kluczowe
Litwa, wojna, komunizm, Sowiety, powiesc
język
polski

Inne wydania

Powieść niniejsza jest, chronologicznie, dalszym ciągiem „Drogi donikąd”. To znaczy, przedłużeniem jej w czasie, ale tylko częściowo w tym samym terenie. Akcja powieści toczy się na tle zdarzeń historycznych, ściślej: pewnych fragmentów minionej wojny, i jest z nimi związana. Przedstawienie tych zdarzeń w powieści nie ma na celu narzucania czytelnikowi jakiejkolwiek „tezy”, bądź podejmowania...

Powieść niniejsza jest, chronologicznie, dalszym ciągiem „Drogi donikąd”. To znaczy, przedłużeniem jej w czasie, ale tylko częściowo w tym samym terenie.
Akcja powieści toczy się na tle zdarzeń historycznych, ściślej: pewnych fragmentów minionej wojny, i jest z nimi związana. Przedstawienie tych zdarzeń w powieści nie ma na celu narzucania czytelnikowi jakiejkolwiek „tezy”, bądź podejmowania „polemiki politycznej”. Jest wyłącznie próbą opisania tego co było.

 

źródło opisu: Kontra, 2011

źródło okładki: Zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 229
Saoha | 2013-08-31
Na półkach: Posiadam
Przeczytana: 29 sierpnia 2013

Książka, którą, z niewielką rezerwą ale można nazwać epopeją. Tematyka daje bowiem takie możliwości. A raczej tematyka sprawiła, że nieintencjonalnie może do epopei pretendować.

Losy bohaterów książki są bardzo bogate. Nawet, tych którzy pojawiają się tylko w jednym rozdziale. Ich przeżycia i umiejscowienie na geopolitycznej mapie drugiej wojny światowej w podsumowaniu dają obraz sytuacji społeczno - politycznej na kresach wschodnich ( i nie tylko!)

Dodatkowo autor stosuje w narracji rodzaj oddalenia perspektywy. Przed skupieniem się na pojedyńczej postaci gdzieś we wschodniej głuszy, przenosi nas na poziom wielkiej polityki, nakreślając w ten sposób przyczynę i skalę problemu z jakim zetknęła się ta postać.

Przypomina to trochę przybliżanie i powiększanie mapy w popularnych grach serii "Total War".

Dzięki temu zabiegowi autor mógł czerpać z niezliczonej ilości przykładów losów w różnych miejscach i okresach wojny. Ukazuje jednocześnie bezmiar osobistch tragedii człowieka oraz masową skalę tych tragedii. A to bardzo ważne aby w masowości przykładów nie zgubić gdzieś pojedyńczego człowieka i jego doli.

Dodam jeszcze, że w książce opisy są naturlistyczne, co dodatkowo poraża czytelnika. Gdyby to ode mnie zależało, to ekranizację książki oddałbym Stevenowi Spielbergowi (Lista Schindlera i Szeregowiec Ryan)

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Dziewczyna mojego brata

Książka lekka, prosto pisana. Spodziewałam się czegoś lepszego, ale nie była znowu taka tragiczna. Jak dla mnie związek z bratem swojego byłego jest...

zgłoś błąd zgłoś błąd