Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Wiera Figner

Nikołajewna Figner, ros. Вера Николаевна Фигнер (ur. 7 lipca 1852 w Kazaniu, zm. 15 czerwca 1942) – rosyjska działaczka ruchu narodnickiego, autorka wspomnień. Ukończyła Rodionowski Instytut dla Kobi... Nikołajewna Figner, ros. Вера Николаевна Фигнер (ur. 7 lipca 1852 w Kazaniu, zm. 15 czerwca 1942) – rosyjska działaczka ruchu narodnickiego, autorka wspomnień.

Ukończyła Rodionowski Instytut dla Kobiet w Kazaniu, w latach 1872-1875 studiowała w Zurychu. Za granicą wyszła za mąż, jednak małżeństwo to rozpadło się z powodu różnic w poglądach politycznych. Od 1873 była aktywna w nielegalnych organizacjach rosyjskich radykałów; po powrocie do kraju wstąpiła do organizacji Ziemia i Wolność.

W latach 1877-1879 pracowała jako pielęgniarka w Samarze i Saratowie, prowadząc równocześnie działalność propagandową wśród mieszkańców okolicznych wsi. Wzięła udział w zjeździe Ziemi i Wolności w Woroneżu, na którym opowiedziała się za terrorystycznymi metodami działania. Od 1879 zasiadała w Komitecie Wykonawczym Narodnej woli, nadal prowadziła propagandę antycarską wśród robotników, studentów i inteligencji, przede wszystkim jednak współuczestniczyła w organizacji zamachów na Aleksandra II pod Odessą i w Petersburgu. Po dokonaniu zabójstwa tego ostatniego w marcu 1881 Figner była jedyną uczestniczką przygotowań, która zdołała zbiec policyjnym poszukiwaniom. W związku z tym w 1882 była jedyną osobą z Komitetu Wykonawczego, która nie została stracona lub zesłana na Syberię. Bez powodzenia usiłowała odbudować organizację.

10 lutego 1883, na skutek donosu, została aresztowana w Charkowie i skazana na śmierć, zamienioną na dożywotnią katorgę. Przed wydaniem wyroku spędziła 20 miesięcy w Twierdzy Pietropawłowskiej, w pojedynczej celi. Kolejne 20 lat przebywała w Szlisselburgu. W 1904 zmieniono jej karę na przymusowe osiedlenie w guberni archangielskiej, następnie w Kazaniu i Niżnym Nowogrodzie. W 1906 pozwolono jej na wyjazd za granicę, gdzie zaangażowała się w kampanię na rzecz więźniów politycznych w Rosji. W latach 1907-1909 była związana z emigracyjnymi kręgami eserowców, jednak opuściła tę partię po skandalu związanym z podwójną rolą Jewno Azefa. Wróciła do Rosji w 1915.

Po rewolucji październikowej Figner została wybrana w demokratycznych wyborach do Konstytuanty z listy eserowców. Po rozpędzeniu parlamentu przez bolszewików w styczniu 1918 nie angażowała się już politycznie. Opublikowała wtedy swoje wspomnienia i szereg artykułów poświęconych narodnictwu.
pokaż więcej
Data urodzenia:

Płeć:
kobieta

Miejsce urodzenia:
brak danych

Oficjalna strona:
brak danych

Tematyka:
brak danych

Dodany przez:
non

Wszystkie Poza moją biblioteczką W mojej biblioteczce Pokaż książki znajdujące się:
Trwały ślad
Trwały ślad
Wiera Figner

0 (0 ocen i 0 opinii)
czytelników: 4 | opinie: 0 | ocena: 0 (0 głosów)

Wywiad z autorem

Chciałbyś zadać pytanie swojemu ulubionemu autorowi?
Dołącz do grupy „Rozmowy z autorami” i zaproponuj pytania, my zorganizujemy wywiad.

Dyskusje o autorze

1
0
4
Tylu naszych czytelników chce przeczytać książki tego autora.
Tyle osób przeczytało książkę tego autora.
Tyle książek tego autora znajduje się w naszej bazie.

Fani autora (0)

Lista jest pusta
Czytelnicy (0)

Lista jest pusta

zgłoś błąd zgłoś błąd