Dobrze bawiłam się przy tej historii, jest bardzo wciągająca i angażująca. Choć zakończenie historii jest zaskakujące, to przy tej autorce trudno nie oczekiwać nagłego „plot twistu” na koniec historii. Nie oczekiwałam więcej, jak dobrej rozrywki i zaangażowania w fabułę. Dużą przyjemność sprawie mi poznawanie twórczości autorki w formie audiobooków. Z większych zarzutów mam tutaj kwestię tego, że ta książka wydaje się trochę niedopracowana. Choć nie oczekuję tutaj rozbudowanych portretów psychologicznych , to postacie są jednowymiarowe aż do bólu. Nie mniej bawiłam się dobrze.

Dobrze bawiłam się przy tej historii, jest bardzo wciągająca i angażująca. Choć zakończenie historii jest zaskakujące, to przy tej autorce trudno nie oczekiwać nagłego „plot twistu” na koniec historii. Nie oczekiwałam więcej, jak dobrej rozrywki i zaangażowania w fabułę. Dużą przyjemność sprawie mi poznawanie twórczości autorki w formie audiobooków. Z większych zarzutów mam...

Daj sześć gwiazdek, licząc że te część naprawdę jest zakończeniem serii. Dodaję opinię kilka miesięcy po przeczytaniu i nie pamiętam szczegółów fabuły, co dość mocno świadczy o tym, jakie wywarła na mnie wrażenie. Ostatnią część uważam za poprawną, dużo zwrotów akcji, naciągane wątki są, ale jako zakończenie całej serii było w porządku.

Daj sześć gwiazdek, licząc że te część naprawdę jest zakończeniem serii. Dodaję opinię kilka miesięcy po przeczytaniu i nie pamiętam szczegółów fabuły, co dość mocno świadczy o tym, jakie wywarła na mnie wrażenie. Ostatnią część uważam za poprawną, dużo zwrotów akcji, naciągane wątki są, ale jako zakończenie całej serii było w porządku.

Bawiłam się dobrze, byłam zaciekawiona, ale jakoś ta historia mnie nie porwała. Może to nie był akurat czas na takie historie, a uważam to za dobrą historią, idealnie w stylu McFadden. Jeżeli ktoś pierwszy raz sięga po tę autorkę to poleciłabym inny tytuł, ale thriller jest bardzo poprawny, a rozwiązanie zaskakujące.

Bawiłam się dobrze, byłam zaciekawiona, ale jakoś ta historia mnie nie porwała. Może to nie był akurat czas na takie historie, a uważam to za dobrą historią, idealnie w stylu McFadden. Jeżeli ktoś pierwszy raz sięga po tę autorkę to poleciłabym inny tytuł, ale thriller jest bardzo poprawny, a rozwiązanie zaskakujące.

Jest to ciekawy zbiór opowiadań, co prawa nie porwały mojego serca, ale były intersujące i bardzo klimatyczne. Czuć tu miłość do muzyki, a klimat jest bardzo sentymentalny i melancholijny.

Jest to ciekawy zbiór opowiadań, co prawa nie porwały mojego serca, ale były intersujące i bardzo klimatyczne. Czuć tu miłość do muzyki, a klimat jest bardzo sentymentalny i melancholijny.

Czwarty tom jest inny niż poprzednie części, ponieważ zmienia się perspektywa i poznajemy historię Cataliny i patrzymy na wykreowany świat jej oczami.
Pierwsza połowa książki jest średnio angażująca, przede wszystkim, dlatego, że pierwsze rozdziały są tak jakby opowiadaniem, nie mającym związku z główną historią. Są także pełne powtórzeń, o darze Cataliny, jej rodzinie i tym podobnych. Zastanawiałam się nawet, czy jednak nie porzucić czytania tego tomu.
Ale przychodzi moment, kiedy akcja nabiera tempa, mamy główny wątek i nowe postacie. W drugiej połowie bawiłam się już wyśmienicie. Jestem ciekawa kolejnych wydarzeń, na pewno sięgnę po kolejne tomy.

Czwarty tom jest inny niż poprzednie części, ponieważ zmienia się perspektywa i poznajemy historię Cataliny i patrzymy na wykreowany świat jej oczami.
Pierwsza połowa książki jest średnio angażująca, przede wszystkim, dlatego, że pierwsze rozdziały są tak jakby opowiadaniem, nie mającym związku z główną historią. Są także pełne powtórzeń, o darze Cataliny, jej rodzinie i...

11 papierowych serc” to bardzo lekka i ciepła historia. Z przymrużeniem oka na niektóre kwestie można się naprawdę dobrze bawić. W moim odczuciu tylko główna bohaterka czasami mocno mnie irytowała, egocentryczne zachowania sprawiły, że nie mogłam wzbudzić w sobie do niej szczególnej sympatii. Ale całość zrobiła na mnie dobrze wrażenie, potrzebowałam czegoś lekkiego, bez dramatów, emocjonalnie ciężkich tematów. Sprawdziła się w tym idealnie.

11 papierowych serc” to bardzo lekka i ciepła historia. Z przymrużeniem oka na niektóre kwestie można się naprawdę dobrze bawić. W moim odczuciu tylko główna bohaterka czasami mocno mnie irytowała, egocentryczne zachowania sprawiły, że nie mogłam wzbudzić w sobie do niej szczególnej sympatii. Ale całość zrobiła na mnie dobrze wrażenie, potrzebowałam czegoś lekkiego, bez...

W tej książce jest wszystko, czego można oczekiwać od autora. Przygoda, dużo zwrotów akcji, nieprawdopodobnych splotów, ucieczek, zbiegów okoliczności i bohaterów zawsze w formie. Nie oczekując niczego poza tym jest to bardzo dobra zabawa, czyta rozrywka przygodowa.

W tej książce jest wszystko, czego można oczekiwać od autora. Przygoda, dużo zwrotów akcji, nieprawdopodobnych splotów, ucieczek, zbiegów okoliczności i bohaterów zawsze w formie. Nie oczekując niczego poza tym jest to bardzo dobra zabawa, czyta rozrywka przygodowa.

Moja trzecia powieść Browna. "Anioły i Demony" oraz "Kod Leonarda da Vinci" podobały mi się bardziej, ale "Cyfrowa twierdza" była miłą odskocznią od intryg związanych z Kościołem.

Irytuje mnie jednak ten sam schemat powtarzany w tych trzech książkach, jakie przeczytałam. Mam wrażenie, że jak sięgnę po kolejną powieść autora to schemat będzie ten sam. Jeśli nie, Brown mnie miło zaskoczy.

To, co mi się jeszcze nie spodobało to zdominowanie głównej bohaterki pod koniec. Dan Brown ma chyba bardzo małą wiarę w kobiece możliwości.

Po za tym powieść bardzo wciągająca i interesująca :)

Moja trzecia powieść Browna. "Anioły i Demony" oraz "Kod Leonarda da Vinci" podobały mi się bardziej, ale "Cyfrowa twierdza" była miłą odskocznią od intryg związanych z Kościołem.

Irytuje mnie jednak ten sam schemat powtarzany w tych trzech książkach, jakie przeczytałam. Mam wrażenie, że jak sięgnę po kolejną powieść autora to schemat będzie ten sam. Jeśli nie, Brown mnie...

Z oceną trzeciej części mam tak, że z jednej strony fajnie, że wyłamała się z tej powtarzalności jak w drugim tomie, z drugiej jednak pierwsza połowa historii nie co się dłuży. Ostatecznie była to wciągająca pozycja, później wydarzenia i zwroty akcji nadają tempa, plusem jest także świetne zakończenie.

Z oceną trzeciej części mam tak, że z jednej strony fajnie, że wyłamała się z tej powtarzalności jak w drugim tomie, z drugiej jednak pierwsza połowa historii nie co się dłuży. Ostatecznie była to wciągająca pozycja, później wydarzenia i zwroty akcji nadają tempa, plusem jest także świetne zakończenie.

W moim odczuciu druga część cyklu o Millie Calloway jest nieco gorsza, przede wszystkim dlatego, że jest to trochę kalka całej koncepcji z tomu pierwszego. Historia oczywiście się różni, ale całość w odczuciach i zabiegach jest bardzo podoba. A jest to coś, co doskonale już poznałam i nie zrobiło na mnie takiego wrażenia. Nie mniej bawiłam się dobrze, uważam że są to świetne pozycje szczególnie do słuchania w formie audiobooka.

W moim odczuciu druga część cyklu o Millie Calloway jest nieco gorsza, przede wszystkim dlatego, że jest to trochę kalka całej koncepcji z tomu pierwszego. Historia oczywiście się różni, ale całość w odczuciach i zabiegach jest bardzo podoba. A jest to coś, co doskonale już poznałam i nie zrobiło na mnie takiego wrażenia. Nie mniej bawiłam się dobrze, uważam że są to...

Dobry, lekki i przyjemny romans. Główna para bohaterów jest bardzo sympatyczna, a niektóre niezręczne sytuacje między nimi wywołują lekki uśmiech na twarzy. Całość utrzymana byłą w lekkim, uroczym klimacie, dlatego też nie bardzo pasuje mi do tego opis sceny erotycznej. Chodzi właśnie o sposób przedstawienia, a nie sam fakt jej istnienia. Miałam wrażenie, jakby ktoś podmienił postacie na kilkanaście stron, a potem zamienił na właściwe z powrotem. Nie zgrywa się bardzo z klimatem powieści, a u mnie jako odbiorcy wywołało raczej zażenowanie niż ekscytację. Ale i tak polecam, to dobry, przyjemny romans.

Dobry, lekki i przyjemny romans. Główna para bohaterów jest bardzo sympatyczna, a niektóre niezręczne sytuacje między nimi wywołują lekki uśmiech na twarzy. Całość utrzymana byłą w lekkim, uroczym klimacie, dlatego też nie bardzo pasuje mi do tego opis sceny erotycznej. Chodzi właśnie o sposób przedstawienia, a nie sam fakt jej istnienia. Miałam wrażenie, jakby ktoś...

Bardzo ciekawa pozycja, zmuszająca przede wszystkim do refleksji. Choć całość nie zrobiła na mnie aż tak mocnego wrażenia, uważam że ta historia mogła wybrzmieć mocniej. Jednak przez nierówność fabuły i przewidywalność większości wątków traciła na tym przekazie. Nie mniej uważaj, że jest to pozycja warta uwagi.

Bardzo ciekawa pozycja, zmuszająca przede wszystkim do refleksji. Choć całość nie zrobiła na mnie aż tak mocnego wrażenia, uważam że ta historia mogła wybrzmieć mocniej. Jednak przez nierówność fabuły i przewidywalność większości wątków traciła na tym przekazie. Nie mniej uważaj, że jest to pozycja warta uwagi.

Mam mieszane uczucia co do tej powieści. Z jednej strony to ładnie opowiedziana historia, pełna emocji – strachu, poczucia winy, straty, tęsknoty. Z drugiej strony nie zrobiło to na mnie takiego wrażenia. Fabularnie nie mamy tutaj żadnej zaskoczenia, doskonale wiemy, dokąd zmierza historia. Skupiamy się jednak na relacjach, emocjach, rozwoju postaci. Jednak nie wybrzmiało to tak, jak powinno.

Mam mieszane uczucia co do tej powieści. Z jednej strony to ładnie opowiedziana historia, pełna emocji – strachu, poczucia winy, straty, tęsknoty. Z drugiej strony nie zrobiło to na mnie takiego wrażenia. Fabularnie nie mamy tutaj żadnej zaskoczenia, doskonale wiemy, dokąd zmierza historia. Skupiamy się jednak na relacjach, emocjach, rozwoju postaci. Jednak nie wybrzmiało...

„Księżniczka i fan girl” to urocza, lekka i przyjemna historia. Czyta się bardzo szybko, jest dobrą rozrywką, choć nieco gorszą w moim odczuciu od „Geekerelli”. Do fabuły, czy jej realności nie mam zamiaru absolutnie kiedykolwiek się przyczepić, ponieważ sięgając zarówno po tę część, jak i pierwszą wiedziałam czego się spodziewać. I sama fabuła tutaj jest ciekawa, dużo się dzieje, mamy różne zwroty akcji i to wciąga. Ale słabo wypadają tutaj wątki romantyczne.
Wątek Imogen i Ethan’a do mnie nie przemówił. Cieszę się, że nie padły tu żadne głębsze deklaracje (bo pewnie bym rzuciła telefonem), ale zdecydowanie bohaterowie za mało o sobie wiedzieli, a spięcia między nimi i wybuchy gwałtownych emocji były prostu niewiarygodne i na wyrost. Z kolei wątek Jess i Harper jest absolutnie niepotrzebny i wciśnięty na siłę. Czy wątek Jess straciłby na wartości, gdyby opierał się tylko na próbie odnalezienia i zrozumienia siebie? Absolutnie nie, to porostu wydaje się niepotrzebne.
Trochę szkoda, bo oczekiwałam więcej, ale i tak bawiłam się nie najgorzej.

„Księżniczka i fan girl” to urocza, lekka i przyjemna historia. Czyta się bardzo szybko, jest dobrą rozrywką, choć nieco gorszą w moim odczuciu od „Geekerelli”. Do fabuły, czy jej realności nie mam zamiaru absolutnie kiedykolwiek się przyczepić, ponieważ sięgając zarówno po tę część, jak i pierwszą wiedziałam czego się spodziewać. I sama fabuła tutaj jest ciekawa, dużo się...