Zamknięte drzwi

Mocna

Mocna

Kolejna całkiem niezła książka autorstwa Freidy. Ale jednak widać lekki spadek formy.

Kolejna całkiem niezła książka autorstwa Freidy. Ale jednak widać lekki spadek formy.

Spodziewałam się lepszej książki. Dość przerażająca... Historia o ojcu, seryjnym mordercy, to dla mnie za dużo. Ale przeczytałam. Plus za ciekawe zakończenie.

Spodziewałam się lepszej książki. Dość przerażająca... Historia o ojcu, seryjnym mordercy, to dla mnie za dużo. Ale przeczytałam. Plus za ciekawe zakończenie.

Typowo dla autorki bardzo zaskakujące zakończenie. Jedyne co mi trochę przeszkadzało to po paru książkach tej autorki zaczęłam zauważać powtarzające się schematy np. Tajemnice w piwnicy, alarmy i monitoring do domu, przecięte opony itd. Mimo to fajnie się bawiłam czytając bo do ostatniego rozdziału nie wiadomo kto jest sprawcą

Typowo dla autorki bardzo zaskakujące zakończenie. Jedyne co mi trochę przeszkadzało to po paru książkach tej autorki zaczęłam zauważać powtarzające się schematy np. Tajemnice w piwnicy, alarmy i monitoring do domu, przecięte opony itd. Mimo to fajnie się bawiłam czytając bo do ostatniego rozdziału nie wiadomo kto jest sprawcą

Chyba najgorsza książka Freidy którą czytalam póki co. Nic nowego, nawet za bardzo plot twistu nie posiada. Ot co, zwykły kryminał

Chyba najgorsza książka Freidy którą czytalam póki co. Nic nowego, nawet za bardzo plot twistu nie posiada. Ot co, zwykły kryminał

Dobra, ale nienajlepsza pozycja tej autorki.

Dobra, ale nienajlepsza pozycja tej autorki.

Od samego początku zaintrygowała mnie ta historia. Główna bohaterka Nora w przeszłości była świadkiem jak zakuwali jej ojca za wiele popełnionych morderstw. Jest on zamknięty za kratkami i odsiaduje swój wyrok. Ona zaś zmieniła nazwisko, wyprowadziła się i chciała zacząć żyć od nowa. Tam gdzie nikt nie wie, że jest córką seryjnego mordercy. Pracuje jako lekarz. W przeciwieństwie do jej ojca- ratuje życie, zamiast się go pozbywać. Któregoś dnia w wiadomościach podana zostaje informacja o odnalezieniu zwłok. Zostały one potraktowane w taki sposób, w jaki traktował je "słynny" zabójca i okazuje się, że była to pacjentka Nory. Czy jej ojciec wrócił? Czy ktoś chce ją po prostu wrobić i odkrył jej tożsamość?

Nie mogłam się doczekać, aż dowiem się kto za tym wszystkim stoi. Jak zawsze Freida dopięła swego i mnie zaskoczyła. Uwielbiam sposób w jaki przedstawia fakty, które zmuszają do myślenia w określony sposób, po to tylko, aby później zrzucić bombę nowych informacji. Jej rozwiązania zawsze są ze sobą spójne i tak też było w tym przypadku.

Bardzo szybko przeszłam przez tą lekturę. Wydaje mi się, że 1-2 dni i miałam ją już za sobą. To tylko pokazuje, jak bardzo potrafi mnie Freida wciągnąć do swoich literackich światów.

Podobały mi się również w tej historii przebłyski momentów z przeszłości, które spajały to wszystko w całość.

Jeśli jeszcze nie mieliście okazji czytać tej lektury, to bardzo Wam polecam, a Ci co są fanami Freidy, myślę, że mają ją już za sobą:)

Od samego początku zaintrygowała mnie ta historia. Główna bohaterka Nora w przeszłości była świadkiem jak zakuwali jej ojca za wiele popełnionych morderstw. Jest on zamknięty za kratkami i odsiaduje swój wyrok. Ona zaś zmieniła nazwisko, wyprowadziła się i chciała zacząć żyć od nowa. Tam gdzie nikt nie wie, że jest córką seryjnego mordercy. Pracuje jako lekarz. W...

Freida McFadden po raz kolejny udowodniła, że jest mistrzynią budowania napięcia! Historia Nory, córki seryjnego mordercy, która za wszelką cenę próbuje uciec od swojej przeszłości, wciągnęła mnie od pierwszej strony. Autorka genialnie przeplata teraźniejszość z retrospekcjami z dzieciństwa głównej bohaterki, co pozwala nam powoli odkrywać mroczną naturę jej ojca.

​Najbardziej podobało mi się to, jak McFadden bawi się z czytelnikiem – przez połowę książki podejrzewałam absolutnie każdego, a i tak zakończenie totalnie mnie zaskoczyło. To idealny thriller na jeden wieczór, bo po prostu nie da się go odłożyć przed poznaniem prawdy. Jeśli kochacie Pracownicę, to Zamknięte drzwi musicie przeczytać koniecznie!

Freida McFadden po raz kolejny udowodniła, że jest mistrzynią budowania napięcia! Historia Nory, córki seryjnego mordercy, która za wszelką cenę próbuje uciec od swojej przeszłości, wciągnęła mnie od pierwszej strony. Autorka genialnie przeplata teraźniejszość z retrospekcjami z dzieciństwa głównej bohaterki, co pozwala nam powoli odkrywać mroczną naturę jej...

Jak wszystkie książki autorki, tę również czytało się szybko i z przyjemnością. Mi przeszkadzało jedynie, że główna bohaterka zachowuje się dość nieracjonalnie i się miota, zamiast zgłosić się po pomoc. No i we wszystkich książkach Freidy McFadden powtarza się pewien schemat, ale nie przeszkadza mi to, gdy czytam te książki w większych odstępach czasu. :)
IG: burzaczyta

Jak wszystkie książki autorki, tę również czytało się szybko i z przyjemnością. Mi przeszkadzało jedynie, że główna bohaterka zachowuje się dość nieracjonalnie i się miota, zamiast zgłosić się po pomoc. No i we wszystkich książkach Freidy McFadden powtarza się pewien schemat, ale nie przeszkadza mi to, gdy czytam te książki w większych odstępach czasu. :)
IG: burzaczyta

To moje drugie spotkanie z autorką i z przykrością stwierdzam, że dokonuje ona czegoś na kształt autoplagiatu. Same historie są zasadniczo inne, jednak bohaterowie, ich charaktery, sposób bycia, nawet wykonywane profesje są podobne lub niemal identyczne. Nie wiem czy to jednorazowy przypadek, czy autorka po prostu trzyma się swojego ulubionego schematu, jednak zniechęciło mnie do sięgania po kolejne pozycje.
Ponadto bohaterka wszędzie (tzn. również poza szpitalem) chodzi w fartuchu poplamionym krwią po operacji i chodakach... Co to ma być? 🤔

To moje drugie spotkanie z autorką i z przykrością stwierdzam, że dokonuje ona czegoś na kształt autoplagiatu. Same historie są zasadniczo inne, jednak bohaterowie, ich charaktery, sposób bycia, nawet wykonywane profesje są podobne lub niemal identyczne. Nie wiem czy to jednorazowy przypadek, czy autorka po prostu trzyma się swojego ulubionego schematu, jednak zniechęciło...