Pomoc domowa. Z ukrycia

„Pomoc domowa. Z ukrycia” Freidy McFadden to trzecie spotkanie z Millie. Wielkim zaskoczeniem było dla mnie to, że akcja zaczyna się prawie dwie dekady później od naszego ostatniego spotkania. Nasza bohaterka jest już mężatką i matką dwójki dzieci. Akcja zaczyna się w momencie kiedy nasi bohaterowie zmieniają miejsce zamieszkania i poznają nowych sąsiadów. Oczywiście pierwszą myślą na początku lektury było to, kogo znowu Millie będzie musiała ratować. No i tak czytałam i czekałam, aż coś zacznie się dziać. I cóż w tej części trzeba bardzo długo na to czekać. Pojawiają się problemy z synem Millie, jedna sąsiadka odprowadza dziecko na przystanek trzymając je na smyczy, druga czai się na Enzo męża Millie. Nic jednak nie dzieje się takiego, żeby zapierało dech albo wywoływało ciarki. Akcja sobie płynie nieśpiesznie, bez emocji. Dopiero przy końcu nabiera tempa, ale niestety staje się bardzo przewidywalna przez co nie ma tego napięcia jak w pierwszej części. Miałam też wrażenie, że Freida porwała się na temat który nie do końca potrafiła przedstawić, jakby ją przerósł, przez co główny wątek jest dla mnie nie do końca opracowany. Oczywiście to jest nadal styl Freidy i książkę czyta się bardzo szybko, jednak brakuje w nim tajemniczości, napięcia, akcji która wywołuje ciary a przede wszystkim nie pozwala się oderwać od lektury.

„Pomoc domowa. Z ukrycia” Freidy McFadden to trzecie spotkanie z Millie. Wielkim zaskoczeniem było dla mnie to, że akcja zaczyna się prawie dwie dekady później od naszego ostatniego spotkania. Nasza bohaterka jest już mężatką i matką dwójki dzieci. Akcja zaczyna się w momencie kiedy nasi bohaterowie zmieniają miejsce zamieszkania i poznają nowych sąsiadów. Oczywiście...

Wciągająca historia.

Wciągająca historia.

Może i trzecia część jest o ciut gorsza od swoich poprzedniczek,bo nie ma tego efektu zaskoczenia,ale czytało się bardzo przyjemnie.
Tym razem Millie jest już mężatką i mamą dwójki dzieci,właśnie przeprowadzili się do domku w spokojnej dzielnicy.Poznaje nowych sąsiadów ,ale ani jedni ani drudzy nie są do końca normalni.
Suzette wali prosto z mostu i podrywa Enzo,a Janice boi się panicznie o swojego syna i służy za osiedlowy monitoring.Do tego syn Millie ma kłopoty w szkole ,a Enzo coś ukrywa.
Atmosfera robi się coraz gęstrza,narasta napięcie i poczucie zagrożenia.Kłamstwa,sekrety,intrygi,komu można ufać ,a kto jest świetnym intrygantem?
Krótkie rozdziały i mnogość dialogów sprawiają,że książkę czyta się szybko.Prosty język i lekki humor zapewniają nam dobrą zabawę.Coż chcieć więcej?

Może i trzecia część jest o ciut gorsza od swoich poprzedniczek,bo nie ma tego efektu zaskoczenia,ale czytało się bardzo przyjemnie.
Tym razem Millie jest już mężatką i mamą dwójki dzieci,właśnie przeprowadzili się do domku w spokojnej dzielnicy.Poznaje nowych sąsiadów ,ale ani jedni ani drudzy nie są do końca normalni.
Suzette wali prosto z mostu i podrywa Enzo,a Janice...

7/10

7/10

Swoją ocenę poprę cytatem ze strony 379: "Pierwszy i drugi tom są świetne. Trzeci też jest w porządku, ale nie jest mój ulubiony." And that's all I want to say

Swoją ocenę poprę cytatem ze strony 379: "Pierwszy i drugi tom są świetne. Trzeci też jest w porządku, ale nie jest mój ulubiony." And that's all I want to say

Mam takie wrażenie, że kłopoty Millie są tak niesamowite, że aż nierealne. Mimo wszystko czyta się super. Niesamowity przebieg wydarzeń, no a koniec.....wbija w fotel. A epilog jeszcze bardziej mnie w niego wbił. Polecam!

Mam takie wrażenie, że kłopoty Millie są tak niesamowite, że aż nierealne. Mimo wszystko czyta się super. Niesamowity przebieg wydarzeń, no a koniec.....wbija w fotel. A epilog jeszcze bardziej mnie w niego wbił. Polecam!

Kolejna część przeczytana. Po prostu petarda. Polecam

Kolejna część przeczytana. Po prostu petarda. Polecam

Widzę, że ocena tej książki jest najsłabsza z serii, ale ja się z nią nie zgadzam, choć rozumiem, z czego może ona wynikać. To nieco inna opowieść niż poprzednie, bardziej skupiona na tym, co dzieje się między wierszami. Niemal cała pierwsza połowa książki skupia się na życiu rodzinnym Millie, co nadaje całości zupełnie innego tempa i jeśli ktoś tutaj szuka kryminału od pierwszych stron, to go nie znajdzie.

Tak naprawdę poznajemy bliżej Millie, ale i samego Enzo, czego trochę brakowało mi wcześniej. Ich relacja nabiera tu rumieńców i nie do końca wiadomo czy to dobrze ze są razem. Nawet dzieci są dobrym "dodatkiem" do książki, ale faktycznie mają jakąś rolę.

McFadden znowu mnie zaciekawiła i w sumie sama intryga jest dobrze napisana, trzymając w napięciu do samego końca. Obawiałem się, czy po dwóch tomach autorka jest w stanie jeszcze wyciągnąć asa z rękawa i przyznam, że zakończyła tę serię w dobrym stylu, bo na koniec naprawdę zaskoczyła. Lubię styl w jakim pisze swoje książki. Wszystkie wątki się ciekawie zazębiły. Serię oceniam na dobrą, niby książki są do siebie podobne, ale z drugiej strony naprawdę płynnie się to czyta.

Widzę, że ocena tej książki jest najsłabsza z serii, ale ja się z nią nie zgadzam, choć rozumiem, z czego może ona wynikać. To nieco inna opowieść niż poprzednie, bardziej skupiona na tym, co dzieje się między wierszami. Niemal cała pierwsza połowa książki skupia się na życiu rodzinnym Millie, co nadaje całości zupełnie innego tempa i jeśli ktoś tutaj szuka kryminału od...

Przeczytana jednego dnia bardzo dobra książka z ciekawą fabułą ,bez zbędnych przeciągnięć ,historia wciągająca .

Przeczytana jednego dnia bardzo dobra książka z ciekawą fabułą ,bez zbędnych przeciągnięć ,historia wciągająca .

Niestety, jest to taka średnia pozycja. Większość książki to troski życia Millie, które prawdopodobnie miały dodać smaczków do dalszej części historii. Tylko niektóre z nich były jednak istotne dla fabuły. Oceniające myśli naszej głównej bohaterki też już stawały się coraz bardziej irytujące. Plot twist był całkiem w porządku, ale dosyć dziwnie napisany i chyba najgorszy z całej trylogii. Czytało się to tak samo szybko jak poprzednie tomy, więc nie można odjąć tej książce, że była przyjemną rozrywką.

Niestety, jest to taka średnia pozycja. Większość książki to troski życia Millie, które prawdopodobnie miały dodać smaczków do dalszej części historii. Tylko niektóre z nich były jednak istotne dla fabuły. Oceniające myśli naszej głównej bohaterki też już stawały się coraz bardziej irytujące. Plot twist był całkiem w porządku, ale dosyć dziwnie napisany i chyba najgorszy z...