Japonia od czasów najdawniejszych do dzisiaj

Autor posiada głęboką wiedzę na temat dziejów Japonii i stanowi to główną zaletę książki. Sposób przedstawienia tej wiedzy jest jednak mało atrakcyjny, niemal zniechęcający. Tok wykładu zachowuje charakter typowo akademicki, pozostaje niezwykle suchy. Historia Japonii pełna jest wydarzeń dramatycznych, często przedstawianych przez rodzime źródła w sposób niezwykle barwny. J.W. Hall przyjął chyba za punkt honoru, że wszystkie te tradycyjne „ozdobniki” usunie do gruntu i wspomniane elementy barwne czy dramatyczne pomija, a gdy już w żaden sposób nie da się tego uczynić, poświęca im jedno czy dwa zdawkowe zdania. W zamian koncentruje uwagę na ogólnych procesach przemian społecznych, gospodarczych, politycznych, prawnych, religijnych i kulturowych (które w Japonii często wiązały się ze sobą). Tego rodzaju analizy i syntezy przeważają w treści książki, czyniąc lekturę trudną i wymagającą skupienia uwagi. Wiele dowiadujemy się o ogólnych procesach, stosunkowo mało o konkretnych ludziach. Doprawdy, pewne ustępstwa wobec wspomnianej „barwnej tradycji” z pewnością tokowi wykładu by nie zaszkodziły, czyniąc w zamian lekturę znacznie bardziej wciągającą.
Kolejna uwaga to wyraźne zachwianie chronologiczne. Autor zdecydowanie poszerza zakres wykładu poczynając od epoki szogunatu Tokugawa (XVII-XIX w.),poprzez obszerne omówienie reform Meiji (XIX w.),aż po koleje przemian wewnętrznego życia politycznego kraju w XX w. i trudną drogę do ustanowienia demokracji. W tego rodzaju syntezach dziejów państwa czy narodu skupienie uwagi na historii nowszej i najnowszej nie jest niczym niezwykłym, w pracy J.W. Halla występuje jednak jeszcze wyraźniej niż zwykle i wynika zapewne z własnych preferencji badawczych Autora. Jak już wspomniałem, można to zrozumieć, ale pomijanie lub kwitowanie jednym czy dwoma zdaniami wydarzeń równie ważnych, czy wręcz przełomowych musi już wywołać krytykę. Pomijane wydarzenia mają głównie charakter militarny i bogate dzieje japońskich wojen wewnętrznych oraz zewnętrznych Autor traktuje gorzej niż po macoszemu. Dotyczy to zarówno wojen dawniejszych (inwazja mongolska w XIII w.),nowożytnych (kampanie przełomu XVI/XVII w., zakończone bitwą pod Seikigaharą w 1600 r. oraz oblężeniem Osaki w latach 1614-1615, które doprowadziły do ustanowienia szogunatu Tokugawa),jak i najnowszych (przebieg działań wojennych na Dalekim Wschodzie podczas II wojny światowej i klęska Japonii zamknięte na niecałej stronie). W rezultacie otrzymujemy pozycję wartościową i zawierającą duży ładunek solidnej wiedzy, trudną jednak w lekturze, a przy tym bynajmniej nie wyczerpującą tematu. Plusem są natomiast zapewnione przez Wydawnictwo PIW staranna szata graficzna oraz obfity materiał ilustracyjny.

Autor posiada głęboką wiedzę na temat dziejów Japonii i stanowi to główną zaletę książki. Sposób przedstawienia tej wiedzy jest jednak mało atrakcyjny, niemal zniechęcający. Tok wykładu zachowuje charakter typowo akademicki, pozostaje niezwykle suchy. Historia Japonii pełna jest wydarzeń dramatycznych, często przedstawianych przez rodzime źródła w sposób niezwykle barwny....

Bardzo treściwa pozycja, czytelnik na pewno nie będzie czuć niedosytu informacji. Co do ich rzetelności - nie wypowiem się, ponieważ sama jestem laikiem. Niektóre fragmenty osobiście mnie nudziły, gdyż bardziej przypominały podręcznik szkolny, niż książkę. Poza tym naprawdę ciekawa lektura jednak sposób przekazania historii ciągnie ją w dół.

Bardzo treściwa pozycja, czytelnik na pewno nie będzie czuć niedosytu informacji. Co do ich rzetelności - nie wypowiem się, ponieważ sama jestem laikiem. Niektóre fragmenty osobiście mnie nudziły, gdyż bardziej przypominały podręcznik szkolny, niż książkę. Poza tym naprawdę ciekawa lektura jednak sposób przekazania historii ciągnie ją w dół.

Chyba oczekiwałam czegoś barwniejszego i napisanego z polotem. Dla mnie trochę zbyt „sucha” i bezpłciowa, ale może nie powinnam oczekiwać zbyt wiele od syntezy. Cóż, na bezrybiu i rak ryba, a od czegoś trzeba zacząć.

Chyba oczekiwałam czegoś barwniejszego i napisanego z polotem. Dla mnie trochę zbyt „sucha” i bezpłciowa, ale może nie powinnam oczekiwać zbyt wiele od syntezy. Cóż, na bezrybiu i rak ryba, a od czegoś trzeba zacząć.

Dosyć szczegółowy opis historii Japonii, z wyjątkowo rozbudowanymi wątkami przemian ustrojowych oraz gospodarczych. Trzeba ją czytać w dużym skupieniu, ponieważ zawiera naprawdę dużo informacji. Polecam osobom, które są żywo zainteresowane Japonią. Jeśli ktoś szuka wykładni bardziej popularnonaukowej, z większym naciskiem położonym na aspekt kulturalny, to lepiej rozejrzeć się za inną pozycją.

Dosyć szczegółowy opis historii Japonii, z wyjątkowo rozbudowanymi wątkami przemian ustrojowych oraz gospodarczych. Trzeba ją czytać w dużym skupieniu, ponieważ zawiera naprawdę dużo informacji. Polecam osobom, które są żywo zainteresowane Japonią. Jeśli ktoś szuka wykładni bardziej popularnonaukowej, z większym naciskiem położonym na aspekt kulturalny, to lepiej rozejrzeć...

Właściwie powinienem być zadowolony. Oto przeczytałem syntezę dziejów Japonii napisaną w sposób inny niż tego typu opracowania. Nie ma tu bowiem typowego dla tego rodzaju książek ciągu faktów i wydarzeń, są za to procesy, przekształcenia, zjawiska długotrwałe. Autor nie skupia się na historii politycznej, ale zajmuje się też zjawiskami społecznymi, kulturą, religią gospodarką. A jednak to nie to.
Zajrzałem do informacji o autorze i tu kolejne zdziwienie. Hall urodził się i spędził część życia w Japonii, większość w Stanach Zjednoczonych, gdzie wiódł karierę nauczyciela akademickiego. I cała biografia utkana jest wokół tych wątków. Tymczasem z treści książki wyłania się także socjalista. Chyba, że tłumaczka coś dodała. Bo praca, wydana w Stanach w 1970, wydana w Polsce w 1979 r. (cenzura wciąż się miała dobrze),jakoś tak trąci socjalizmem (np. informacje tylko o wynikach tej partii w wyborach w XX w.). Może jestem przewrażliwiony, ale takie odwołania ostrzegają mnie przed subiektywizmem autora. W końcu sięgnąłem po to opracowanie (popularnonaukowe) w celu poznania dziejów Kraju Kwitnącej Wiśni. I okazuje się, że może nie wszystko jest wiarygodne.
Nie będąc specjalistą od dziejów Japonii nie potrafię zrecenzować tej pracy. Dla laika, jakim w tej materii jestem, wydaje się, ze informacje są wiarygodne, nie zamierzam więc oceniać tekstu. Mogę jednak odnieść się do koncepcji całości. Podany na początku sposób omówienia dziejów tego wyspiarskiego państwa budzi moje wątpliwości. Bez wątpienia przedstawienie przekształceń ustrojowych, kształtowania się prawa i form władzy, jest bardzo cenne. Autor bardzo dogłębnie potraktował zwłaszcza bardzo ważny moment w dziejach Japonii, jakim był przewrót Meiji, ukazał też bardzo dokładnie jego konsekwencje. Zabrakło mi jednak wielu wydarzeń z historii politycznej, w tym polityki międzynarodowej. Wojny są zaledwie wzmiankowane (wojna na Pacyfiku to zaledwie wzmianka, nie ma informacji, kto wtedy był cesarzem, nie ma admirała Yamamoto). Nie mogłem doszukać się momentu powstania państwa, choć Hall długo przedstawiał genezę tego wydarzenia. Wiele miejsca poświęcono przemianom społecznym, już jednak zjawiska gospodarcze zostały potraktowane wtórnie, uzupełniająco, choć często to one wpływały na przemiany społeczne. Na pewno zaletą jest pokazanie rozwoju kultury, choć i tu można było znaleźć jeszcze kilka ważnych wątków. Odwołania do religii uważam za także bardzo cenne i przydatne. W rezultacie mam wątpliwości, jak ocenić syntezę dziejów Japonii. Na pewno jest to istotna praca, ale daleka od oczekiwań. Znaczne partie książki trzeba ocenić pozytywnie, sporo jest jednak niedomówień i dlatego, aby poznać dzieje tego państwa, trzeba sięgnąć po inne prace - i nowsze, i nieco inaczej przedstawiające historię Japonii.
PS. Niedawno czytałem, wydaną w tej samej serii tzw. Ceramowskiej, książkę "Świat księcia Promienistego" ("Genji monogatari", wydanie polskie 1973 r., polskie tłumaczenie tytułu to "Opowieść o Genji" lub "Opowieść o księciu Promienistym"). To ważne dzieło literatury japońskiej przedstawił też Hall, lecz zostało przetłumaczone jako "Genji, czyli cesarska latorośl". Muszę przyznać, że drażniło mnie to tłumaczenie, zwłaszcza, ze przecież można było ujednolicić tytuł, skoro edycji obu książek dokonało to samo wydawnictwo. Poza tym ostatnie tłumaczenie jest nazbyt archaiczne.

Właściwie powinienem być zadowolony. Oto przeczytałem syntezę dziejów Japonii napisaną w sposób inny niż tego typu opracowania. Nie ma tu bowiem typowego dla tego rodzaju książek ciągu faktów i wydarzeń, są za to procesy, przekształcenia, zjawiska długotrwałe. Autor nie skupia się na historii politycznej, ale zajmuje się też zjawiskami społecznymi, kulturą, religią...

Nie jest to lektura łatwa, to fakt, widać, że minęło trochę czasu od jej napisania, ale jako pierwsza ogólna książka o historii Japonii na pewno była lepsza od dziełka Tubielewicz, bardziej przystępna i jaśniejsza.

Nie jest to lektura łatwa, to fakt, widać, że minęło trochę czasu od jej napisania, ale jako pierwsza ogólna książka o historii Japonii na pewno była lepsza od dziełka Tubielewicz, bardziej przystępna i jaśniejsza.