Szata z piór

Poniższa recenzja dotyczy całej trylogii "Moc korzeni".
Warcisławę z Jastrzębców spotkamy, kiedy ta będzie uciekać, szaleńczo i na oślep, bo jej ukochane miejsce na świecie właśnie napadnięto. Krew, gwałt, śmierć i poczucie, że zostali zdradzeni. Pod powiekami obrazy mordowanej rodziny, a w głowie tylko jedna myśl: „Uciekaj!”. Ale uciekać można tylko do lasu, a przecież wszyscy mówią, że tam jest niebezpiecznie, że las zamieszkują istoty, których nie chce się spotkać. Ale w sumie co to za różnica, jak się zginie. W Jastrzębcach czeka ją pewna śmierć, w lesie… może nie. Ale pościg już za nią goni. I nagle w tym lesie pojawia się chata, na progu stoi mężczyzna i wydaje się mniej groźny od tych, którzy szukają Warcisławy pośród drzew. Ale zdradzę Wam tutaj dwie tajemnice – znajdą ją, niestety, a wtedy okaże się, kim jest gospodarz tej chaty i że bardzo nie lubi, kiedy ktoś tratuje jego las i jeszcze grozi tym, że go spali.
I tak oto okazuje się, że to nie będzie powieść, gdzie bohaterowie będą sobie opowiadać o swoich wierzeniach i bogach, oni ich będą spotykać, a magia szybko zacznie przesiąkać do realnego świata szerokim strumieniem.
Kiedy Warcisława opowiada o tym, co się stało, to Szary (ale nie zdradzę Wam, kim jest naprawdę) sugeruje, że może jej pomóc przedostać się przez las do siedziby jej krewnych, ale jeśli kobieta chce się zemścić, to ma inną propozycję, wizytę u Baby Jagi. Tylko, że to niebezpieczne. Możecie zgadywać, czy nasza bohaterka pójdzie na łatwiznę, czy może jednak zdecyduje, że chce siły i mocy, by się zemścić, by ochronić siebie, swój ród i jego siedzibę. Możecie się domyślić, że macie przed sobą trzy tomy przygód, świata pełnego słowiańskiej magii, rozdziałów pełnych akcji, ale i sprytnie przemycanej wiedzy o tamtych czasach, życiu wtedy, wierzeniach i legendach. Staniecie oko w oko ze żmijem, może dacie się oczarować latawcom, leszy z lasu będzie Wam pomagał albo próbował Was unicestwić, odwiedzicie chramy i siedziby lokalnych władców, dowiecie się o magii szaty z piór i do czego służy prząślica. Będziecie śnic razem z bohaterami prorocze sny i mieć wizje przyszłości. Nawiedzeni kapłani będą Was próbowali siłą nawrócić na wiarę w jednego boga, a liście w świętych gajach starych bogów będą Wam szumieć nad głową. I dowiecie się, dlaczego nieślubne dziecko urodzone po nocy Kupały jest błogosławieństwem, ale urodzone w innym momencie zniszczy waszą reputację. Magdalena Wolff wrzuci Was w sam środek słowiańskiego świata i przez trzy tomy nie puści ani na sekundę.
CAŁA RECENZJA ZNAJDUJE SIĘ NA
www.intensywni.pl

Poniższa recenzja dotyczy całej trylogii "Moc korzeni".
Warcisławę z Jastrzębców spotkamy, kiedy ta będzie uciekać, szaleńczo i na oślep, bo jej ukochane miejsce na świecie właśnie napadnięto. Krew, gwałt, śmierć i poczucie, że zostali zdradzeni. Pod powiekami obrazy mordowanej rodziny, a w głowie tylko jedna myśl: „Uciekaj!”. Ale uciekać można tylko do lasu, a przecież...

Książka mi się podobała, jestem ciekawa zakończenia

Książka mi się podobała, jestem ciekawa zakończenia

Druga część dużo lepsza niż pierwsza, także za sprawą lektorki.
W cz. 2. zdecydowanie więcej się dzieje. Jest kilka przeplatających się wątków, które mają wspólną oś fabularną. Zakończenie zapowiada dobrą kontynuację.

Druga część dużo lepsza niż pierwsza, także za sprawą lektorki.
W cz. 2. zdecydowanie więcej się dzieje. Jest kilka przeplatających się wątków, które mają wspólną oś fabularną. Zakończenie zapowiada dobrą kontynuację.

Wciągnęła bardziej niż tom 1. Bardziej doceniłam mnogość perspektyw na początku czułam że chce tylko widzieć historię Szarego i Kukułki ale z czasem doceniam to jak wyraźne postaci zbudowała autorka . Każdy część opowieści jest mega dopracowana a postacie mają silne charaktery , bawiłam się wyśmienicie 💖

Wciągnęła bardziej niż tom 1. Bardziej doceniłam mnogość perspektyw na początku czułam że chce tylko widzieć historię Szarego i Kukułki ale z czasem doceniam to jak wyraźne postaci zbudowała autorka . Każdy część opowieści jest mega dopracowana a postacie mają silne charaktery , bawiłam się wyśmienicie 💖

Drugi tom jeszcze ciekawszy niż poprzedni. Pojawiają się trzy równoległe wątki, które tworzą ramy całej opowieści. Los poddaje bohaterów próbom w myśl zasady, że złoto hartuje się w ogniu. Fascynująca baśniowa opowieść, która skutecznie pozbawia czytelników snu (jeszcze tylko jeden rozdział 😉).

Drugi tom jeszcze ciekawszy niż poprzedni. Pojawiają się trzy równoległe wątki, które tworzą ramy całej opowieści. Los poddaje bohaterów próbom w myśl zasady, że złoto hartuje się w ogniu. Fascynująca baśniowa opowieść, która skutecznie pozbawia czytelników snu (jeszcze tylko jeden rozdział 😉).

Magdalena Wolff po raz kolejny przenosi czytelników do świata inspirowanego słowiańskimi wierzeniami i historią, kontynuując opowieść rozpoczętą w pierwszym tomie cyklu Moc korzeni. Szata z piór to książka, która umiejętnie balansuje między elementami polityki, intryg dworskich i osobistych dylematów bohaterów, kreując wielowątkową, ale spójną narrację.

Fabuła skupia się na Warcisławie, bohaterce, która w poszukiwaniu wsparcia dla swego księstwa trafia na dwór potężnego kniazia Dargorada. Aby udowodnić, że bogowie ją wspierają, wyrusza na niebezpieczną misję zdobycia legendarnej szaty z piór, symbolu prawowitego Jastrzębca. Równolegle do jej losów śledzimy historię Szarego, postaci, która w poprzednim tomie była jej nieocenionym oparciem, a tym razem musi stawić czoła własnym wewnętrznym demonom.

Wolff zdecydowanie skupia się na aspekcie politycznym świata przedstawionego, co może być zarówno zaletą, jak i wadą – zależnie od oczekiwań czytelnika. Dworskie rozgrywki, sojusze i zdrady odgrywają kluczową rolę, nadając powieści realizmu i ciężaru, który nieco odsuwa na dalszy plan elementy stricte magiczne. Ci, którzy liczyli na silniejszą obecność słowiańskiej magii, mogą poczuć się nieco zawiedzeni, gdyż jej ilość w powieści jest ograniczona. Niemniej jednak, sama historia jest wciągająca, a jej konstrukcja sprawia, że trudno oderwać się od lektury.

Jednym z najmocniejszych punktów książki jest kreacja postaci. Warcisława nie jest idealizowaną bohaterką – popełnia błędy, zmaga się z wątpliwościami i nie zawsze podejmuje najlepsze decyzje. Dzięki temu staje się bardziej wiarygodna i ludzka. Podobnie Szary, który w tym tomie dostaje więcej miejsca na rozwój własnej historii, jest postacią złożoną i pełną wewnętrznych konfliktów. Dzięki temu ich losy angażują, a czytelnik nie pozostaje wobec nich obojętny.

Ciekawym zabiegiem fabularnym jest prowadzenie równoległych wątków dwóch postaci. To rozwiązanie sprawia, że narracja nabiera dynamiki, a czytelnik otrzymuje szerszy obraz wydarzeń. Niestety, niektóre fragmenty, szczególnie związane z misją Warcisławy w określonym miejscu, zostały potraktowane skrótowo, co pozostawia pewien niedosyt. Widać, że autorka miała pomysł na rozwinięcie tych scen, ale ostatecznie zdecydowała się na ich bardziej ogólnikowe potraktowanie, co może być lekkim rozczarowaniem dla tych, którzy liczyli na bardziej szczegółowe opisy wydarzeń.

Pod względem stylu, Szata z piór prezentuje solidny, przystępny język, który dobrze oddaje klimat powieści. Wolff nie ucieka się do przesadnie archaicznego stylizowania narracji, co sprawia, że historia płynie gładko i jest łatwa w odbiorze, nawet dla tych, którzy nie są zaznajomieni z tematyką słowiańskiej fantastyki.

Podsumowując, Szata z piór to bardzo dobra powieść fantasy, w której prym wiodą polityczne intrygi i rozwój postaci, a słowiańska magia stanowi raczej subtelne tło. Choć niektóre wątki mogłyby zostać rozwinięte bardziej szczegółowo, całość czyta się płynnie i z dużą satysfakcją. To książka, która wciąga i dostarcza dobrze napisanej, inteligentnej rozrywki – idealna dla miłośników fantastyki osadzonej w realiach inspirowanych historią, a jednocześnie skupionej na psychologii postaci i wielopoziomowych intrygach.

Magdalena Wolff po raz kolejny przenosi czytelników do świata inspirowanego słowiańskimi wierzeniami i historią, kontynuując opowieść rozpoczętą w pierwszym tomie cyklu Moc korzeni. Szata z piór to książka, która umiejętnie balansuje między elementami polityki, intryg dworskich i osobistych dylematów bohaterów, kreując wielowątkową, ale spójną narrację.

Fabuła skupia się...

Przeczytana jako e-book.
Rewelacyjna druga część historii o wojach, magii i boginiach wraz z bogami słowiańskimi. Świetnie poprowadzona akcja. Dobrze też było widzieć zmiany w głównych bohaterach powieści. I co najważniejsze, czyta się ją płynnie. Nie mogę się doczekać kolejnej części.

Przeczytana jako e-book.
Rewelacyjna druga część historii o wojach, magii i boginiach wraz z bogami słowiańskimi. Świetnie poprowadzona akcja. Dobrze też było widzieć zmiany w głównych bohaterach powieści. I co najważniejsze, czyta się ją płynnie. Nie mogę się doczekać kolejnej części.

Rzadko sięgam po fantastykę, ale tu skusiła mnie okładka i opis. Szata z piór to historia trochę miłosna, mocno magiczna i bardzo słowiańska. Ciekawi bohaterowie, skomplikowana warstwa społeczno,historyczno,religijna. Do tego piękny język. Naprawdę polecam!

Rzadko sięgam po fantastykę, ale tu skusiła mnie okładka i opis. Szata z piór to historia trochę miłosna, mocno magiczna i bardzo słowiańska. Ciekawi bohaterowie, skomplikowana warstwa społeczno,historyczno,religijna. Do tego piękny język. Naprawdę polecam!

Ten tom podobał mi się bardziej niż pierwszy. Jest znacznie bardziej rozbudowany, lepiej napisany i naprawdę wciąga.

Przez to, że wydarzenia następują bezpośrednio po tych opisanych w "Kukułce i wronie" nie mamy przerwy w poznawaniu historii. Czyta się to bardzo dobrze, a autorka więcej wyjaśnia i lepiej poznajemy świat i rządzące nimi prawa. Naprawdę nie mam do czego się przyczepiać.

Tym razem polubiłam Warcisławę (Wrenę),widać jej zmianę. Jest bardziej pewna siebie, uczy się, ale też obserwuje co się dzieje. Uwielbiam takie przemiany bohaterów i mądre postacie kobiece. Tutaj zresztą ich nie brakuje.

Przez takie zakończenie "Szaty z piór" już bardzo chcę tom trzeci!!!

Ten tom podobał mi się bardziej niż pierwszy. Jest znacznie bardziej rozbudowany, lepiej napisany i naprawdę wciąga.

Przez to, że wydarzenia następują bezpośrednio po tych opisanych w "Kukułce i wronie" nie mamy przerwy w poznawaniu historii. Czyta się to bardzo dobrze, a autorka więcej wyjaśnia i lepiej poznajemy świat i rządzące nimi prawa. Naprawdę nie mam do czego się...

Sięgając po drugi tom cyklu "Moc Korzeni" miałam w pamięci brak zachwytu pierwszą częścią a wręcz rozczarowanie, ale lepsze oceny i ciekawość zwyciężyły i dobrze.
Między tomami nie ma przeskoku czasowego co pozwala zagłębić się w lekturze bez problemu.
Trzy wątki które powoli łączą się ze sobą i pozwalają zrozumieć postępowanie bohaterów.
Główna bohaterka zyskała odrobinę charakteru i pazura co jest dużym plusem.
Czekam na trzeci tom.
Polecam

Sięgając po drugi tom cyklu "Moc Korzeni" miałam w pamięci brak zachwytu pierwszą częścią a wręcz rozczarowanie, ale lepsze oceny i ciekawość zwyciężyły i dobrze.
Między tomami nie ma przeskoku czasowego co pozwala zagłębić się w lekturze bez problemu.
Trzy wątki które powoli łączą się ze sobą i pozwalają zrozumieć postępowanie bohaterów.
Główna bohaterka zyskała odrobinę...