Dunbar

Okładka książki Dunbar Edward St Aubyn Patronat LC
Okładka książki Dunbar
Edward St Aubyn Wydawnictwo: W.A.B. literatura piękna
256 str. 4 godz. 16 min.
Kategoria:
literatura piękna
Tytuł oryginału:
Dunbar
Wydawnictwo:
W.A.B.
Data wydania:
2019-01-16
Data 1. wyd. pol.:
2019-01-16
Liczba stron:
256
Czas czytania
4 godz. 16 min.
Język:
polski
ISBN:
9788328061583
Tłumacz:
Maciej Płaza
Tagi:
bogactwo chciwość literatura angielska odmiana losu podstęp relacje rodzinne starość ucieczka współczesność zemsta

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.

Patronaty LC

Książki autora

Mogą Ciebie zainteresować

Oficjalne recenzje i

Król jest tylko jeden



361 17 76

Oceny

Średnia ocen
6,3 / 10
146 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
2858
1179

Na półkach:

Edward St Aubyn ma niestety taki styl pisania, że jego powieści są nużące. Jest to przegadane, a zarazem kwieciste i zmanierowane, tak, że trudno się to czyta i trudno zrozumieć, co właściwie autor chce powiedzieć. Nie inaczej jest z Dunbarem, zbeletryzowaną i uwspółcześnioną wersją Króla Leara. Za dużo tu jednak dygresji, niż clue, za dużo słów, a za mało treści w tych słowach.

Edward St Aubyn ma niestety taki styl pisania, że jego powieści są nużące. Jest to przegadane, a zarazem kwieciste i zmanierowane, tak, że trudno się to czyta i trudno zrozumieć, co właściwie autor chce powiedzieć. Nie inaczej jest z Dunbarem, zbeletryzowaną i uwspółcześnioną wersją Króla Leara. Za dużo tu jednak dygresji, niż clue, za dużo słów, a za mało treści w tych...

więcej Pokaż mimo to

avatar
805
256

Na półkach:

Przepiękna, słodko gorzka książka o dziarskim osiemdziesięciolatku, posiadaczu fortuny i jego harpiowatych córkach, pragnących wszelkimi brudnymi środkami wyrwać mu pieniądze. Początkowo czyta się jak komedię, końcówka zmusza do refleksji, smuci, zaskakuje. Naprawdę warto. Pozostaje w pamięci. Polecam.

Przepiękna, słodko gorzka książka o dziarskim osiemdziesięciolatku, posiadaczu fortuny i jego harpiowatych córkach, pragnących wszelkimi brudnymi środkami wyrwać mu pieniądze. Początkowo czyta się jak komedię, końcówka zmusza do refleksji, smuci, zaskakuje. Naprawdę warto. Pozostaje w pamięci. Polecam.

Pokaż mimo to

avatar
573
71

Na półkach: ,

Może spłycam (nie czytałam Króla Leara, do którego autor nawiązuje), ale dla mnie to ucieczka bogatego staruszka przed złymi córkami chcącymi przejąć majątek i chęć pojednania z tą dobrą znienawidzoną przez pozostałe. Nie zachęciło do poznania Patricka Melrose'a.

Może spłycam (nie czytałam Króla Leara, do którego autor nawiązuje), ale dla mnie to ucieczka bogatego staruszka przed złymi córkami chcącymi przejąć majątek i chęć pojednania z tą dobrą znienawidzoną przez pozostałe. Nie zachęciło do poznania Patricka Melrose'a.

Pokaż mimo to

avatar
985
985

Na półkach:

Od autora "Patricka Merlose" wymagałem znacznie więcej. Coś, co w założeniu miało być powieścią luźno nawiązującą do "Króla Leara", stało się dosyć naiwną historią z rozczarowującym finałem. Początek zapowiadał literacki odpowiednik kapitalnego serialu "Sukcesja", w którym medialny potentat musi się zmierzyć z chciwością własnych dzieci - sytuacja, w której każdy z bohaterów jest zły, a o atrakcyjności fabuły świadczy walka starszego człowieka o utrzymanie władzy i jakieś wewnętrzne rozgrywki między spadkobiercami i najbliższymi współpracownikami. Kończy się niestety banalnie - zły staje się dobry i wszystkiego bardzo żałuje, a moralne zwycięstwo odnosi krystalicznie czysta córka o cechach Kopciuszka. Jest ckliwie i niestety bardzo niewiarygodnie

Od autora "Patricka Merlose" wymagałem znacznie więcej. Coś, co w założeniu miało być powieścią luźno nawiązującą do "Króla Leara", stało się dosyć naiwną historią z rozczarowującym finałem. Początek zapowiadał literacki odpowiednik kapitalnego serialu "Sukcesja", w którym medialny potentat musi się zmierzyć z chciwością własnych dzieci - sytuacja, w której każdy z...

więcej Pokaż mimo to

avatar
200
83

Na półkach:

Łatwo i szybko się czyta, ale jakoś ta książka jest niedopracowana. Ciężko jest mi się przekonać do tej zmiany u głównego bohatera. A zakończenie? Nie na to liczyłam.

Łatwo i szybko się czyta, ale jakoś ta książka jest niedopracowana. Ciężko jest mi się przekonać do tej zmiany u głównego bohatera. A zakończenie? Nie na to liczyłam.

Pokaż mimo to

avatar
554
120

Na półkach:

Opis wydawcy dość trafnie oddaje esencję książki. Sama nie znam historii króla Leara (chyba muszę nadrobić...), więc mnie skojarzyło się nieco z ojcem Goriot. Nie do końca zgodzę się z "pełnokrwistymi postaciami", moim zdaniem naszkicowane dość grubą kreską, bardzo czarno-białe. Zakończenie jest dość zaskakujące i nie daje jasności, co mogło się stać dalej - racjonalnie rozumujący czytelnik sobie dopisze, ale konwencja książki podsuwa też dość nieoczekiwane scenariusze... A może autor zostawia otwartą furtkę pod następną część?

Opis wydawcy dość trafnie oddaje esencję książki. Sama nie znam historii króla Leara (chyba muszę nadrobić...), więc mnie skojarzyło się nieco z ojcem Goriot. Nie do końca zgodzę się z "pełnokrwistymi postaciami", moim zdaniem naszkicowane dość grubą kreską, bardzo czarno-białe. Zakończenie jest dość zaskakujące i nie daje jasności, co mogło się stać dalej - racjonalnie...

więcej Pokaż mimo to

avatar
1187
1187

Na półkach:

Byłam bardzo ciekawa tej książki z dwóch powodów. Pierwszym jest fakt, iż „DUNBAR” jest uwspółcześnionym „Królem Learem” („Królem Lirem”) Williama Szekspira, a drugim była chęć poznania pióra wychwalanego Edwarda St Aubyna, znanego z cyklu „Patrick Melrose” - ów cyklu nie czytałam, oglądałam parę odcinków serialu z Benedictem Cumberbatchem w roli tytułowej i choć mi się podobał, zawiesiłam seans.
Przejdźmy zatem do „DUNBARA”, który to podobał mi się i to nawet bardzo. Autor, jak już wspomniałam, bazował na mistrzowskim fundamencie, który zbudował mu sam Szekspir, ale przecież to nie jest wyznacznik sukcesu. Można zepsuć wszystko – tu jednak, na szczęście, tak się nie stało i Aubyn spisał się… powiedzmy, że na piątkę.
Wrażenie zrobił na mnie styl, język, który zdaje się być bardzo charakterystyczny właśnie dla tego pisarza. Jest w nim dosadność, ale i romantyzm, tyle że nie ckliwy, nie tandetny, a twardy i skoncentrowany na właściwych słowach. Zdecydowanie nie można odmówić autorowi talentu. Aubyn potrafi pisać o dramatach, o ludzkich wadach, o brutalności i bezwzględności i oczywiście o zwyrodnialstwie i patologii, do czego chyba przyzwyczaił już swoich fanów po „Patricku Melrose’ie”. Jasne jest, że ten kto ma w pamięci „Króla Lira” wie, jak potoczy się „DUNBAR”, bo pisarz przeniósł, wręcz 1:1 fabułę tego dramatu na czasy współczesne, ale to nie wada, bo zrobił to świetnie i dał czytelnikowi trafne odniesienia do otaczającej go teraźniejszości.
„DUNBAR” jest opowieścią o chciwości i żądzy władzy – o tym, co ta władza robi z człowiekiem, z rodziną. To przykry obraz ludzkiego znieprawienia, tym bardziej przykry, że prawdziwy, Mamy tutaj medialnego potentata Henry’ego Dunbar’a i jego trzy córki, w tym dwie wyrachowane suki (przepraszam za słowo, ale ono idealnie je określa, więc nie mogła z niego zrezygnować – w końcu to uwspółcześniony Szekspir) i jedną, która stara się żyć jak „normalny” człowiek. Dwie szurnięte zamykają ojca w wariatkowie (choć one bardziej tam pasują) a ta jedna stara się go ocalić. To dramatyczna walka, która kończy się… cóż, słodko-gorzko, jak to w dobrej literaturze bywa.
Nie jestem pewna, ale „DUNBAR”, to chyba jedna z tych książek, które powstały w Projekcie Szekspir, gdzie znani i lubiani pisarze bazują na dziełach mistrza i tworzą aktualne dramaty, tyle że prozą. Uważam, że to ciekawa idea, warta uwagi czytelników.
Na koniec zaznaczę, że „DUNBAR” jest naprawdę ładnie wydany. Gruba, elegancka, biała okładka z cieniem człowieka po środku i złotymi napisami świetnie prezentuje się na półce. Ogólnie polecam, to bardzo dobrze napisana historia, która zwraca uwagę na niszczącą siłę pieniądza i władzy.


7/10
bardzo dobra!

Byłam bardzo ciekawa tej książki z dwóch powodów. Pierwszym jest fakt, iż „DUNBAR” jest uwspółcześnionym „Królem Learem” („Królem Lirem”) Williama Szekspira, a drugim była chęć poznania pióra wychwalanego Edwarda St Aubyna, znanego z cyklu „Patrick Melrose” - ów cyklu nie czytałam, oglądałam parę odcinków serialu z Benedictem Cumberbatchem w roli tytułowej i choć mi się...

więcej Pokaż mimo to

avatar
796
305

Na półkach:

Nie polecam! Brak przejrzystości fabuły, niedopracowane postacie i co najgorsze brak zakończenia. Jeśli autor zakładał, że czytelnicy połkną haczyk i jest to początek jakiejś serii to ja dziękuje nie skorzystam z tej "wspaniałej" czytelniczej okazji.

Nie polecam! Brak przejrzystości fabuły, niedopracowane postacie i co najgorsze brak zakończenia. Jeśli autor zakładał, że czytelnicy połkną haczyk i jest to początek jakiejś serii to ja dziękuje nie skorzystam z tej "wspaniałej" czytelniczej okazji.

Pokaż mimo to

avatar
177
95

Na półkach: ,

Książka opowiada historię starą jak świat. Co pieniądze robią z ludzi i co ludzie robią dla pieniędzy. Na co ludzie są gotowi by pieniądze zdobyć lub ich nie stracić. Jak każdą podłość można przed samym sobą wytłumaczyć by lepiej się poczuć i pozbyć wyrzutów sumienia. I o tym jak to wszystko w rezultacie jest nieważne.

Książka opowiada historię starą jak świat. Co pieniądze robią z ludzi i co ludzie robią dla pieniędzy. Na co ludzie są gotowi by pieniądze zdobyć lub ich nie stracić. Jak każdą podłość można przed samym sobą wytłumaczyć by lepiej się poczuć i pozbyć wyrzutów sumienia. I o tym jak to wszystko w rezultacie jest nieważne.

Pokaż mimo to

avatar
64
44

Na półkach:

Po Patricku przeczytałabym już wszystko tego autora. I tu także się nie zawiodłam. Autor znów udowodnił, że doskonale panuje nad językiem i narracją.

Po Patricku przeczytałabym już wszystko tego autora. I tu także się nie zawiodłam. Autor znów udowodnił, że doskonale panuje nad językiem i narracją.

Pokaż mimo to


Cytaty

Więcej
Edward St Aubyn Dunbar Zobacz więcej
Więcej
zgłoś błąd