Rachel Kushner

Czytałam ją długo, ale to dlatego, że dość przygnębia. Jednak napisana jest warto i styl do mnie przemawia. Jest tutaj kilka równoległych opowieści z półświatka, tzn. tak naprawdę z rejestrów ludzi wykluczonych, skazanych na bycie skazanymi od najmłodszych lat - ofiar przemocy, niewidocznych dla systemu, często uciekających się do zbrodni w samoobronie, z desperacji... Głowna bohaterka skazana na dożywocie, odgrodzona na wieczność od syna, jak przekonamy się w finale powieści - niewspółmiernie do przewin. Mocne i autentyczne.