Stańmy się sobą. Cztery projekty emancypacji (1863-1939)

Bardzo ciekawy temat, dość hermetyczny język. Dużo analizy literackiej, za mało historii.

Bardzo ciekawy temat, dość hermetyczny język. Dużo analizy literackiej, za mało historii.

Święta czwórca jako średniowieczne włączenie Maryi do dosyć patriarchalnej trójcy odnajduje w tej książce swój kanoniczny odpowiednik z polskiej literatury emancypacyjnej. Pozytywizm i scjentyzm Elizy Orzeszkowej, sufrażyzm oraz praca organiczna Związku Równouprawnienia Kobiet Polskich i pisma "Ster", modernizm i esencjalizm Zofii Nałkowskiej czy wreszcie indywidualizm i liberalizm Ireny Krzywickiej zostają tutaj skonfrontowane ze światowymi prądami feminizmu: liberalnego, radykalno-kulturowego, radykalno-libertariańskiego, modernistycznego, egzystencjalnego i innych. Pozycja bez dwóch zdań dialektyczna, wskazująca na erudycję autorki i jej niezwykły talent prowadzenia intrygującej, naukowej narracji.

Święta czwórca jako średniowieczne włączenie Maryi do dosyć patriarchalnej trójcy odnajduje w tej książce swój kanoniczny odpowiednik z polskiej literatury emancypacyjnej. Pozytywizm i scjentyzm Elizy Orzeszkowej, sufrażyzm oraz praca organiczna Związku Równouprawnienia Kobiet Polskich i pisma "Ster", modernizm i esencjalizm Zofii Nałkowskiej czy wreszcie indywidualizm i...

Nikt chyba nie zaprzeczy, że emancypacja to problem bardzo istotny z puntu widzenia ogółu społeczeństwa, w końcu dotyczy wyzwolenie i obdarzenia pełnią praw. I zdawać by się mogło, że aktualnie jego znaczenie winno być tylko historyczne, jednak czytając o założeniach programowych zwłaszcza Zofii Nałkowskiej, czy Ireny Krzywickiej ma się wrażenie, że wiele z postulatów nie zostało nadal zrealizowanych, co nie napawa szczególnym optymizmem.
Tym niemniej książka jest bardzo rzetelna i ciekawa. Autorka opisuje nie tylko wizje emancypacji kobiet prezentowane przez bohaterki książki, ale również w oparciu o realia epoki i osobiste losy bohaterek próbuje przybliżyć czytelnikowi dlaczego tak a nie inaczej patrzyły one na te kwestie.

Nikt chyba nie zaprzeczy, że emancypacja to problem bardzo istotny z puntu widzenia ogółu społeczeństwa, w końcu dotyczy wyzwolenie i obdarzenia pełnią praw. I zdawać by się mogło, że aktualnie jego znaczenie winno być tylko historyczne, jednak czytając o założeniach programowych zwłaszcza Zofii Nałkowskiej, czy Ireny Krzywickiej ma się wrażenie, że wiele z postulatów nie...

Trochę mi było mało cytowanych tekstów głównych postaci wybranych w tym tomie, to była dla mnie trudna, ale inspirująca lektura. Język nie jest zbyt przystępny, natomiast tło historyczne jest zaprezentowane z ogromną dokładnością.

Trochę mi było mało cytowanych tekstów głównych postaci wybranych w tym tomie, to była dla mnie trudna, ale inspirująca lektura. Język nie jest zbyt przystępny, natomiast tło historyczne jest zaprezentowane z ogromną dokładnością.

Książka niezwykle dla mnie ważna pod względem formacyjnym. Po jej przeczytaniu wiedziałam już,czym się zająć w ramach mojej pracy magisterskiej na studiach historycznych i że będzie to Paulina Kuczalska-Reinschmit. Od tej książki właściwie "wszystko się zaczęło" jeśli chodzi o mój feminizm historyczny. Autorka nie wgłębiała się w tematykę jakoś szczególnie mocno. Przedstawiła jednak 5 bardzo istotnych postaci dla historii emancypacji Polek, w bardzo solidny, naukowy sposób, choć zawodowo nie jest historyczką, a "zaledwie" absolwentką polonistyki. Dzięki temu możemy sobie uświadomić, że feminizm w Polsce nie zaczął się, ani w 2000 roku, ani po 89, tylko, że mamy w walce o prawa kobiet długą i piękną tradycję. Sylwetki 5 najistotniejszych sufrażystek/feministek, w większości znanych, ale z zupełnie innej roli + ta zupełnie dziś zapomniana, najbardziej radykalna Paulina Kuczalska-Reinschmit. Te kilkanaście lat temu autorka zasypywała tą książką bardzo poważną wyrwę w polskiej narracji o kobietach walczących o równość, dziś tych książek mamy już trochę więcej (na szczęście),ale po tę niezmiennie warto sięgnąć.

Książka niezwykle dla mnie ważna pod względem formacyjnym. Po jej przeczytaniu wiedziałam już,czym się zająć w ramach mojej pracy magisterskiej na studiach historycznych i że będzie to Paulina Kuczalska-Reinschmit. Od tej książki właściwie "wszystko się zaczęło" jeśli chodzi o mój feminizm historyczny. Autorka nie wgłębiała się w tematykę jakoś szczególnie mocno....