Jak kominiarzy śmierć w proch zmieni

Wspaniała!

Wspaniała!

Flawia-Banitka. Tak myśli o sobie nasza niezwykła bohaterka, chemiczka, amatorka-detektywka, gdy zostaje odesłana prze ojca do szkoły w dalekiej Kanadzie. Czuje się samotna i wyobcowana, jednak los rzuca jej pod nogi kolejne zwłoki, co jak wiadomo sprawia że ma ręce pełne roboty. Nieprzystępne ciało pedagogiczne, skryte współuczennice, zaginione dziewczęta i atmosfera wielkiej tajemnicy ciążą na tej dziwnej szkole i zaprzątają umysł Flawii. Czy uda jej się odkryć tożsamość odnalezionego ciała i odkryć co stało się z byłymi uczennicami szkoły? Tego musicie dowiedzieć się sami. Polecam!

Flawia-Banitka. Tak myśli o sobie nasza niezwykła bohaterka, chemiczka, amatorka-detektywka, gdy zostaje odesłana prze ojca do szkoły w dalekiej Kanadzie. Czuje się samotna i wyobcowana, jednak los rzuca jej pod nogi kolejne zwłoki, co jak wiadomo sprawia że ma ręce pełne roboty. Nieprzystępne ciało pedagogiczne, skryte współuczennice, zaginione dziewczęta i atmosfera...

Bardzo lubię Flawię, ale ta część jest jakaś taka słabsza.
Brakuje jej szalonego ojca, uroczych sióstr ( które jednak stają się potworami w obliczu kłamstw i dziwactw Flawii - trudno się im dziwić) i całej reszty postaci z Bishop's Lace.

Żeńska Akademia dla panien jest zbyt trywialna.
Podstępy, dziwaczne nauczycielki, szkolne sekrety - to już wszystko było; Mam wrażenie że autor jedynie powtarza wielokrotnie już wcześniej wykorzystywane schematy, ale nie wnosi nic nowego.
Czyta się jak książkę dla dzieci'; brakuje tego drugiego tła, obecnego we wcześniejszych częściach, delikatnego ukłonu wobec dorosłych czytelników.

Więc oczywiście warto przeczytać, bo to jednak Flawia de Luce, ale na pewno nie jako pierwszą ksiązkę o Flawii.

Bardzo lubię Flawię, ale ta część jest jakaś taka słabsza.
Brakuje jej szalonego ojca, uroczych sióstr ( które jednak stają się potworami w obliczu kłamstw i dziwactw Flawii - trudno się im dziwić) i całej reszty postaci z Bishop's Lace.

Żeńska Akademia dla panien jest zbyt trywialna.
Podstępy, dziwaczne nauczycielki, szkolne sekrety - to już wszystko było; Mam...

Ta cześć wypada baaardzo słabo na tle wcześniejszych. Nudą wiado od początku a tłumaczenie znów zawiodło i to bardzo. Szczerze, to w każdym tomie Flawii, wciąż odsyła się czytelnika do stópki, aby zapoznał się z mało istotną informacją i stracił wątek w czytaniu. W tej części odnośniki zdają się być na każdej stronie, a ich tłumaczenie momentami woła o pomstę do nieba. Przywykliśmy, że Flawia to brytyjska bohaterka, nie ma potrzeby w siódmym tomie na siłę wymyślać określeń typu : " od myszy do łoszy" - wystarczyło wyjaśnić, że słowa mysz i łoś w języku angielskim pisze się podobnie "mouse" i "moose". Nie było również potrzeby na siłę "spolszczać" niektórych spostrzeżeń Flawii względem kanadyjskich tradycji, bo umieszczanie w ustach Flawii tego typu stwierdzeń jak " tu nie chodzi się w pole a na podwórko" wręcz wywoływało odruch wymiotny. A jeśli już chce się wyjaśniać jakieś słownictwo to warto albo zasięgać głębszej wiedzy, albo zapytać specjalistów, bo podłoże makadamowe to nie są kamienie o różnej gradacji spojone lepiszczem.
Co do samych przygód Flawii to chyba też można by się było przyczepić, nudą w sumie wiało przez całą książkę, ale kto pokochał niesforną chemiczkę w poprzednich częściach, przetrawi o niej wszystko :)

Ta cześć wypada baaardzo słabo na tle wcześniejszych. Nudą wiado od początku a tłumaczenie znów zawiodło i to bardzo. Szczerze, to w każdym tomie Flawii, wciąż odsyła się czytelnika do stópki, aby zapoznał się z mało istotną informacją i stracił wątek w czytaniu. W tej części odnośniki zdają się być na każdej stronie, a ich tłumaczenie momentami woła o pomstę do nieba....

Kolejna część przygód Flawii De Luce. Tak jak poprzednie książki tą również pochłonęłam w jeden dzień. Historia toczy się w szkole z internatem Bodycote w Kandzie. Początek przyjazdu do szkoły zaskakujący - ciało wypadło z komina. Byłam bardzo ciekawa jak nasza bohaterka poradzi sobie w nieznanym jej otoczeniu i jak rozwiąże zagadkę. Nie mogę się doczekać kolejnego tomu. Polecam.

Kolejna część przygód Flawii De Luce. Tak jak poprzednie książki tą również pochłonęłam w jeden dzień. Historia toczy się w szkole z internatem Bodycote w Kandzie. Początek przyjazdu do szkoły zaskakujący - ciało wypadło z komina. Byłam bardzo ciekawa jak nasza bohaterka poradzi sobie w nieznanym jej otoczeniu i jak rozwiąże zagadkę. Nie mogę się doczekać kolejnego tomu....

Ten tom najmniej mi się podobał ze wszystkich i stąd bodajże najniższa ocena wśród całego cyklu. Kanada jest pokręcona i przygody Flawii w Żeńskiej Akademii Bodycote równie pokręcone. Bardzo dużo tu dylematów i wątpliwości - chyba w żadnym innym tomie wcześniej nasza nastolatka nie miała tak "wisielczego" nastroju, zapewne wynikającego z wygnania i mętnych tropów dotyczących "kanapek z bażantem". Tytułowe morderstwo przekombinowane chyba ździebko dla mnie, ale oczywiście jadę z koksem, tj. Flawią dalej.

Ten tom najmniej mi się podobał ze wszystkich i stąd bodajże najniższa ocena wśród całego cyklu. Kanada jest pokręcona i przygody Flawii w Żeńskiej Akademii Bodycote równie pokręcone. Bardzo dużo tu dylematów i wątpliwości - chyba w żadnym innym tomie wcześniej nasza nastolatka nie miała tak "wisielczego" nastroju, zapewne wynikającego z wygnania i mętnych tropów...

Flawia de Luce jak zwykle nie zawiodła - każda książka z serii na wysokim poziomie. Fabuła siódmej części rozgrywa się w Kanadzie, dzięki czemu napłynął wiatr świeżości. Sama Flawia jest cudowna, dojrzewa, jednak te cechy, które w niej uwielbiam (dociekliwość, ciekawość świata itd.) nie zmieniają się. Bohaterka jest co raz lepszym młodym człowiekiem.
"Jak kominiarzy śmierć w proch zmieni" czyta się z wielką przyjemnością i z taką samą przyjemnością polecam lekturę ;)

Flawia de Luce jak zwykle nie zawiodła - każda książka z serii na wysokim poziomie. Fabuła siódmej części rozgrywa się w Kanadzie, dzięki czemu napłynął wiatr świeżości. Sama Flawia jest cudowna, dojrzewa, jednak te cechy, które w niej uwielbiam (dociekliwość, ciekawość świata itd.) nie zmieniają się. Bohaterka jest co raz lepszym młodym człowiekiem.
"Jak kominiarzy śmierć...

Przygodę z Flawią rozpoczęłam już jako młoda dziewczyna, więc miałam z nią ogromnie dobre wspomnienia. Na kilka lat zupełnie zapomniałam o tej serii, a tu zdążyły wyjść już kolejne części, więc nie było innej możliwości jak trafiłam na nią na wyprzedaży. Ciężko mi powiedzieć co poszło nie tak. Oczywiście, książka wciąż jest dobra, mimo tego, że naprawdę chciałabym żeby zostało nam powiedziane jako czytelnikom więcej na temat akademii w jakiej znalazła się Flawia i jej tajemnic.
Być może moje wspomnienia są wyolbrzymione, ale mam wrażenie, że we wcześniejszych częściach Flawia miała w sobie więcej uroku.
Mimo wszystko dla fanów tej serii gorąco polecam, wciąż jest to dobra przygoda z naszą ulubioną buntowniczką.

Przygodę z Flawią rozpoczęłam już jako młoda dziewczyna, więc miałam z nią ogromnie dobre wspomnienia. Na kilka lat zupełnie zapomniałam o tej serii, a tu zdążyły wyjść już kolejne części, więc nie było innej możliwości jak trafiłam na nią na wyprzedaży. Ciężko mi powiedzieć co poszło nie tak. Oczywiście, książka wciąż jest dobra, mimo tego, że naprawdę chciałabym żeby...

Wciąż ciekawa i fascynująca Flawia, choć nieco straciła wartkość akcji. Dobre tłumaczenie. Przez pierwszą część książki czytałam innym na głos i cytowałam rewelacyjnie napisane fragmenty. Lekkości pióra i tłumaczenia większość książek naprawdę może pozazdrościć.

Wciąż ciekawa i fascynująca Flawia, choć nieco straciła wartkość akcji. Dobre tłumaczenie. Przez pierwszą część książki czytałam innym na głos i cytowałam rewelacyjnie napisane fragmenty. Lekkości pióra i tłumaczenia większość książek naprawdę może pozazdrościć.

Niestety to już nie jest ta sama Flawia co w tomach 1-5, mam wrażenie że autor na siłę wrzuca mnóstwo tajemniczych wątków i żadnego z nich nie wyjaśnia... Do tego ten koszmarny tłumacz, poprzednie części czytało się lepiej, no i nie rozumiem sensu zmiany imion bohaterów na polskie, kiedy w poprzednich częściach były zostawione w oryginale, jak i na siłę przerabiania wielu rzeczy na język polski ("żegnaj Gienia"? serio?...)

Niestety to już nie jest ta sama Flawia co w tomach 1-5, mam wrażenie że autor na siłę wrzuca mnóstwo tajemniczych wątków i żadnego z nich nie wyjaśnia... Do tego ten koszmarny tłumacz, poprzednie części czytało się lepiej, no i nie rozumiem sensu zmiany imion bohaterów na polskie, kiedy w poprzednich częściach były zostawione w oryginale, jak i na siłę przerabiania wielu...