Everest. Na pewną śmierć

O tej książce będzie naprawdę krótko, bo nie ma o czym pisać.
Pamiętacie film Everest poświęcony największej tragedii jaka rozegrała się na tej górze? Jeśli pamiętacie, to kojarzycie Becka, który zapadł na górze na ślepotę, ludzie przechodzili koło niego, niektórzy uznali go za zmarłego, po czym on sam po 12 godzinach wrócił do obozu. Był strasznie odmrożony, cała twarz i ręce. I o ile w filmie jego historia jest pokazana doskonale, o tyle książka jest do kitu. Może 30% książki jest poświęcona tej historii, dość ogólnikowo, a reszta to jego biografia, która zupełnie mnie nie interesuje, a czytam o babkach, dziadkach, ciotkach i wujkach. Żony rodzinę też opisał🤦 No nie na taką książkę liczyłam. Strasznie to było nudne, tym bardziej, że widzimy jakim naprawdę jest
człowiekiem główny bohater. Zamiast wyprawy na Everest wracamy do 1940 roku, czułam jak bym jakąś dynastię czytała.
Nie polecam, szkoda czasu, kto nie widział, to jednak polecam film. Do jego stylu pisarskiego też można się przyczepić. Lipa, straszna lipa🤮

O tej książce będzie naprawdę krótko, bo nie ma o czym pisać.
Pamiętacie film Everest poświęcony największej tragedii jaka rozegrała się na tej górze? Jeśli pamiętacie, to kojarzycie Becka, który zapadł na górze na ślepotę, ludzie przechodzili koło niego, niektórzy uznali go za zmarłego, po czym on sam po 12 godzinach wrócił do obozu. Był strasznie odmrożony, cała twarz i...

Trudna sprawa... to nie jest jednoznacznie książka o himalaizmie. To pierwsza myśl, która nasunęła mi się po lekturze. Kiedy ochłonęłam, a lubię wracać do recenzji po czasie, widzę w niej pełną, bardzo szczerą biografię i spowiedź człowieka, który dla pasji poświęcił wiele. Nie tylko zdrowie, ale także osobiste życie, doprowadzając nieomal do rozpadu małżeństwa. To także próba rozliczenia się z przeszłością, z narosłymi legendą opowieściami o roku 1996 i tragicznej wyprawie na Mount Everest. Najbardziej uderzają opisy odczuć Becka, niewyobrażalna chęć życia jaka przebija z jego słów, a zarazem bezmiar rozpaczy i wszechobecna śmierć towarzyszy nam tak, jakbyśmy byli na górze razem z nim.

Trudna sprawa... to nie jest jednoznacznie książka o himalaizmie. To pierwsza myśl, która nasunęła mi się po lekturze. Kiedy ochłonęłam, a lubię wracać do recenzji po czasie, widzę w niej pełną, bardzo szczerą biografię i spowiedź człowieka, który dla pasji poświęcił wiele. Nie tylko zdrowie, ale także osobiste życie, doprowadzając nieomal do rozpadu małżeństwa. To także...

raczej historia życia autora, mniej książka z kategorii górskich; jeśli ktoś chce czytać o podróżach i górach, to dostanie to w ograniczonym zakresie

raczej historia życia autora, mniej książka z kategorii górskich; jeśli ktoś chce czytać o podróżach i górach, to dostanie to w ograniczonym zakresie

Chciałem poczytać o górach, poczytałem o życiu prywatnym. Początek książki świetny, mocne emocje gdy opowiada o tym co działo się wtedy na Everest, niestety reszta książki o życiu prywatnym, co niezbyt mnie zainteresowało.

Chciałem poczytać o górach, poczytałem o życiu prywatnym. Początek książki świetny, mocne emocje gdy opowiada o tym co działo się wtedy na Everest, niestety reszta książki o życiu prywatnym, co niezbyt mnie zainteresowało.

Historie tragedii na Everescie, w której podczas burzy śnieżnej zginęło wielu wspinaczy w tym dwóch właścicieli agencji wspinaczkowych, opowiedziano już wielokrotnie, sam obejrzałem dwa.fabularyzowane filmu ten starszy "Into the thin air" i ten nowszy "Everest" jednak obydwa były oparte na reportażu Jona Krakauera a wydana w Polsce pod tytułem "Wszystko za.Everest".
W kolejce.czeka.juz ksiażka Anatolija Bukrejewa, ukazujaca inne spojrzenie na te wydarzenia.
Tym.chętniej sięgnąłem po książkę Becka Wathersa innego z uczestników tych wydarzeń.
Pierwsze 100 stron to opowieść o tych wydarzeniach, opowieść o walce ze śmiercią, w starciu z żywiołem. Tak naprawdę ksiazka kończy sie po 100 stronach, a kolejne 200 to historia życia autora jego rodziny, a przede wszystkim żony, opowiedziana dosyć szczegółowo cukierkowo i banalnie. Książka mnie znużyła, znudziła i jej podtytuł powinien brzmieć ..
"Na pewna.śmierć z.nudów". Czytelnik zachęcony opisem,okładką tytułem jest nastawiony na Everest, Himalaje, Nepal, wspinaczkę, a dostaje opisy zabaw z dzieciństwa, przeprowadzek oraz wewnętrznych peanów na temat tego jak idealna jest Peach żona autora, i jak to go nie zostawiła jak już nie miał jak sie podetrzeć. (autor stracił obie dłonie ma wyprawie). Książka wyjątkowo mnie zmęczyła.

Historie tragedii na Everescie, w której podczas burzy śnieżnej zginęło wielu wspinaczy w tym dwóch właścicieli agencji wspinaczkowych, opowiedziano już wielokrotnie, sam obejrzałem dwa.fabularyzowane filmu ten starszy "Into the thin air" i ten nowszy "Everest" jednak obydwa były oparte na reportażu Jona Krakauera a wydana w Polsce pod tytułem "Wszystko za.Everest".
W...

#Wyzwanie czytelnicze na styczeń 2024r. - przeczytam książkę, której akcja dzieje się zimą
Ciekawa książka podróżnicza/biografia o człowieku, który wiele poświęcił aby zdobyć Mount Everest. Niestety był jednym z członków wyprawy z 1996 roku, w której zginęło osiem osób w ataku szczytowym, a on sam CUDEM przeżył.
W swojej książce Beck Weathers opisuje swoje życie od dzieciństwa do chwili obecnej. Dowiadujemy się czym zajmował się na co dzień, jak układało się jego małżeństwo i życie rodzinne oraz jak przygotowywał się do zdobycia MOUNT EVEREST i KORONY ZIEMI.
Przygodę z górami rozpoczął około 1989r,, ćwicząc wcześniej na niższych szczytach w USA. Przygotowywał się powoli i świadomie chcąc zostać uznanym WSPINACZEM i przynależeć do ich świata. W książce opisał swoje podróże, m.in.: 1989_nieudana próba zdobycia Mc Kinley na Alasce, 1990_ zdobył dwa wulkany w Meksyku o wysokości powyżej 5 tys. m.n.p.m., 1991_zdobył Elubrus na Kaukazie, 1992_ zdobył szczyt Aconcagua w Andach, 1993_zdobył Masyw Vinsona na Antarktydzie, 1994_zdobył Piramidę Carstensza w Indonezji, 1995_zdobył Kilimandżaro w Afryce i wreszcie pechowy 1996 rok …
Pierwszą część książki poświęcił na wspomnienia i przeżycia z wyprawy na Górę Gór i jak ona wpłynęła na jego obecne życie. Kolejne części to wspomnienia biograficzne i opisy zdobywania ww. szczytów.
Dla mnie, mimo dość niskich not, to ciekawa książka nt. wspinaczki wysokogórskiej, o której lubię czytać i oglądać tematyczne filmy. Powieść pokazuje, ze wobec majestatycznej przyrody człowiek nie może być ignorantem, bo źle się to dla niego kończy. POLECAM!!!

#Wyzwanie czytelnicze na styczeń 2024r. - przeczytam książkę, której akcja dzieje się zimą
Ciekawa książka podróżnicza/biografia o człowieku, który wiele poświęcił aby zdobyć Mount Everest. Niestety był jednym z członków wyprawy z 1996 roku, w której zginęło osiem osób w ataku szczytowym, a on sam CUDEM przeżył.
W swojej książce Beck Weathers opisuje swoje życie od...

„Everest. Na pewną śmierć” to studium przypadku człowieka, który potrzebował celu i pasji w życiu, ale niefortunnie ożenił się z Grażyną, która nieustannie miała o to do niego pretensje. Książka bowiem owszem, opowiada historię tragicznego zdobywania ośmiotysięcznika, wskutek którego bohater stracił z powodu odmrożenia obie dłonie, ale jest także silnie nakierowana na przedstawienie punktu widzenia jego żony i ich kryzysu małżeńskiego.
Czytelnik może się tu zapoznać z historią wyprawy na Everest, poznać losy życia Weathersa i jego małżonki, przeczytać historię rozwoju jego zainteresowania wspinaczką wysokogórską.
Weathers borykał się w swym życiu z depresją, na którą skutecznym remedium okazał się ten ekstremalny sport – jak sam przyznał, ta pasja dosłownie uratowała mu życie. Niestety w międzyczasie, być może z powodu zbyt małej stanowczości i zbyt dużej naiwności, dał się zmusić do poślubienia Grażyny, która po jakimś czasie bez jego świadomej zgody zaszła z nim w ciążę.
Książka, jak mam wrażenie, skupiona jest na nakierowaniu winy na Weathersa, który po dramacie przeżytym na Evereście w końcu postanowił ją odkupić i stać się przykładnym mężem i ojcem. Wcześniej bowiem zaniedbywał rodzinę, pochłonięty samorealizacją. Moim zdaniem lepiej by mu było w życiu, gdyby po prostu Grażyna nie uparła się, żeby za niego wyjść.
Tekst pochodzi z 2000 roku, kiedy, jak sądzę, wiedza o depresji nie była zbyt powszechna, niemniej i tak aż mi się nóż w kieszeni otwierał, kiedy Grażyna twierdziła, że „osoby w depresji atakują najbliższych”, mianowicie jej mąż „zaatakował” ją kiedyś tym, że kupił sobie motor, którego to zakupu ona nie pochwalała.
Żona Weathersa ewidentnie nie ma własnych zainteresowań, jest typową gospodynią domową, której cały świat kręci się wokół dzieci, wypieków, roślin doniczkowych i ploteczek z innymi, równie ograniczonymi, kobietami. Stąd jej wieczne pretensje o to, że mąż, zamiast siedzieć z nią w domu, chce przeżywać przygody i podejmować ryzyko. Weathers sam zresztą stwierdził, że kiedy wracał ze swych podróży do domu, jego depresja znacząco się nasilała.
Dzięki lekturze „Everestu” poznałam trochę ciekawostek o wspinaczce, głównie jednak był to dla mnie smutny przykład tego, jak małżeństwo niekiedy niszczy człowiekowi życie.

„Everest. Na pewną śmierć” to studium przypadku człowieka, który potrzebował celu i pasji w życiu, ale niefortunnie ożenił się z Grażyną, która nieustannie miała o to do niego pretensje. Książka bowiem owszem, opowiada historię tragicznego zdobywania ośmiotysięcznika, wskutek którego bohater stracił z powodu odmrożenia obie dłonie, ale jest także silnie nakierowana na...

Ogromne rozczarowanie. Czuję się oszukana. Tytuł wprowadza w błąd. Liczyłam na książkę poświęconą opisowi wyprawy autora na najwyższą górę świata a dostałam jego biografię, która mnie nie interesowała. Można było zatytułować tę pozycję: "Historia mojego życia" (czy coś w tym stylu) i nikt nie miałby pretensji wiedząc na co się pisze. Opis wyprawy na Everest to 1/3 książki, czyli nawet nie połowa! Pozostałe 2/3 to historia życia autora włącznie z jego bliskimi (dziadkowie, rodzice, żona itd.),spisana w szczegółach. Niestety bardzo nużąca. W dużej mierze też irytująca, bo wyłania się z niej bardzo egoistyczny obraz Becka Weathersa, którego nijak nie da się obdarzyć sympatią. Nie polecam tej książki, strata czasu. Jeśli ciekawi was tragedia na Evereście z 1996 roku to zabierzcie się za "Wszystko za Everest" Jona Krakauera. Kawał dobrej lektury, przy niej "dzieło" Becka prezentuje się bardzo słabo. "Everest. Na pewną śmierć" oceniam 4/10.

Ogromne rozczarowanie. Czuję się oszukana. Tytuł wprowadza w błąd. Liczyłam na książkę poświęconą opisowi wyprawy autora na najwyższą górę świata a dostałam jego biografię, która mnie nie interesowała. Można było zatytułować tę pozycję: "Historia mojego życia" (czy coś w tym stylu) i nikt nie miałby pretensji wiedząc na co się pisze. Opis wyprawy na Everest to 1/3 książki,...

Przebrnęłam przez całą książkę, choć powinnam ją zakończyć na 106 stronie. Potem to już saga rodzinna od 1940 roku. Nie jestem pewna, czy warto czytać o safari w Etiopii, budowaniu modeli samolotów, skuterze Vespa GS, czy ścieżkach kariery całej rodziny bohatera, a także, jak się okazuje, rodziny żony. Niewątpliwie ciekawy jest fakt, że jej brat projektował tkaniny do skafandrów NASA, ale jak to się ma do Everestu? A może opis przyjaźni Peach z kotem Baby jest istotna, czy też ubiór na pierwszej randce.
Zapewne założenie było takie, by poznać motywy działania samego bohatera, który z powodu depresji szukał wciąż zajęć podnoszących poziom adrenaliny. Ale w jakim celu poznałam tyle osób, faktów zupełnie nic nie wnoszących do treści. Ta wstrząsająca opowieść zupełnie mnie nie poruszyła. A mogłam zakończyć na 106 stronie i byłoby ok.

Przebrnęłam przez całą książkę, choć powinnam ją zakończyć na 106 stronie. Potem to już saga rodzinna od 1940 roku. Nie jestem pewna, czy warto czytać o safari w Etiopii, budowaniu modeli samolotów, skuterze Vespa GS, czy ścieżkach kariery całej rodziny bohatera, a także, jak się okazuje, rodziny żony. Niewątpliwie ciekawy jest fakt, że jej brat projektował tkaniny do...

Książka nie pokazuje jedynie tragedii pod Mount Everest, pokazuje również jakim samolubnym egoistą był bohater książki. Brrr

Książka nie pokazuje jedynie tragedii pod Mount Everest, pokazuje również jakim samolubnym egoistą był bohater książki. Brrr