Pijane banany

Wierzę że ta książka ma coś w sobie. Więcej, ja jestem tego pewien. To coś napewno tam jest. Ja go nie znalazłem. Nie wciągnęła mnie ta historia, nie polubiłem tych chłopaków, nie rozbawiły mnie ich dowcipy, nic nie zrozumiałem. Może jakbym przeczytał jeszcze i się bardziej postarał. Nie przeczytam, biorę inną, kolejną. Zróbcie to za mnie i przeczytajcie to za mnie jeszcze raz, nawet jeśli czytacie po raz pierwszy ;) Dajcie swoją opinię i nie zawiedźcie mnie i znajdźcie to coś czego ja nie znalazłem. Licze na Was bardziej niż na siebie.

Wierzę że ta książka ma coś w sobie. Więcej, ja jestem tego pewien. To coś napewno tam jest. Ja go nie znalazłem. Nie wciągnęła mnie ta historia, nie polubiłem tych chłopaków, nie rozbawiły mnie ich dowcipy, nic nie zrozumiałem. Może jakbym przeczytał jeszcze i się bardziej postarał. Nie przeczytam, biorę inną, kolejną. Zróbcie to za mnie i przeczytajcie to za mnie jeszcze...

Już sam tytuł sugeruje, że nie będzie to literatura całkiem poważna – i rzeczywiście, to książka balansująca na granicy absurdu, groteski i bardzo „życiowego” humoru. Taka ... czeska !
Podczas lektury trudno nie mieć skojarzeń z twórczością Bohumil Hrabala. Mamy tu galerię bohaterów trochę pogubionych, trochę śmiesznych, ale jednocześnie bardzo prawdziwych. Ich relacje są pełne niedopowiedzeń, drobnych napięć i swojskiej bliskości – takiej, która nie potrzebuje wielkich słów, żeby była autentyczna.
Relacje między bohaterami są tu kluczowe: Brećka, Wicia, Faber, Bedzio no i narrator – wręcz chaotyczne, ale bardzo wiarygodne w absurdzie.
Największą siłą książki pozostaje jednak humor – bardzo „czeski” w duchu. Absurdalny, momentami niedorzeczny, ale trafiający w punkt. Śmiech miesza się tu z lekkim smutkiem i refleksją, co jeszcze bardziej przybliża tę książkę do klimatu znanego z prozy Bohumil Hrabal.

Już sam tytuł sugeruje, że nie będzie to literatura całkiem poważna – i rzeczywiście, to książka balansująca na granicy absurdu, groteski i bardzo „życiowego” humoru. Taka ... czeska !
Podczas lektury trudno nie mieć skojarzeń z twórczością Bohumil Hrabala. Mamy tu galerię bohaterów trochę pogubionych, trochę śmiesznych, ale jednocześnie bardzo prawdziwych. Ich relacje są...

bardzo mi się podobało.

książka, która niesamowicie poprawia humor, a momentami śmieszy. #petrsabach jest bardziej chamski, bezpośredni i wulgarny. jego styl do mnie przemawia. #hrabal przy nim, to mięczak

historia grupy przyjaciół, Honzy, Wicia i narratora, których młodość przypadła na lata 80 w komunistycznej Czechosłowacji.

najbardziej podobała mi się postać głuchoniemego atlety Wicia, który z braku słownych argumentów zawsze obijał ryja rówieśnikom. później jego matka piekła torty z lukrowym napisem "przepraszam" rodzinom dzieci, które pobił.

również jazda całej trójki miejskim autobusem, z notorycznym komentowaniem poczynań kierowcy na drodze, utkwiła mi w pamięci, ze względu na zabawny przebieg.

czeski humor rządzi.

i pomyśleć, że całkowicie przez przypadek, bo podczas biegu, dowiedziałem się o Sabachu, słuchając audycji o czeskiej literaturze w programie II PR.

bardzo mi się podobało.

książka, która niesamowicie poprawia humor, a momentami śmieszy. #petrsabach jest bardziej chamski, bezpośredni i wulgarny. jego styl do mnie przemawia. #hrabal przy nim, to mięczak

historia grupy przyjaciół, Honzy, Wicia i narratora, których młodość przypadła na lata 80 w komunistycznej Czechosłowacji.

najbardziej podobała mi się postać...

Bardziej żenujące i żałosne, niż śmieszne opowiastki o pijackich przygodach czeskich nastolatków .... powiedziałabym ,że nawet takie bardziej o niczym te przygody .... choć czyta się szybko -tak samo szybko się zapomina

Bardziej żenujące i żałosne, niż śmieszne opowiastki o pijackich przygodach czeskich nastolatków .... powiedziałabym ,że nawet takie bardziej o niczym te przygody .... choć czyta się szybko -tak samo szybko się zapomina

O tym, jak wyjechać na nadmorskie wakacje, gdy się nie ma pieniędzy, samochodu i dostępu do morza.
Książka opowiada o codziennym życiu bezimiennego głównego bohatera - wagarowicza z zadatkami na przyszłego alkoholika, oraz jego kolegach, rodzinie i sąsiadach. Wszystko to w realiach Czechosłowacji lat 80.
Całość to właściwie zbiór dosyć luźno powiązanych ze sobą anegdotek, obracających się głównie wokół pijaństwa i pijackich ekscesów, głupich wybryków, bójek, prób zdobycia dziewczyny itp. Wspominany wypad nad morze i desperackie próby zrealizowania tego pomysłu można od biedy uznać za główny wątek tylko dlatego że ten temat powraca w książce najczęściej. Niemniej brak tutaj jakiejś bardziej rozbudowanej, spójnej, liniowej fabuły i przede wszystkim brak jakiejkolwiek puenty. To taki mały wycinek rzeczywistości, kilka nieszczególnie przełomowych tygodni z życia.
Niewymuszony humor dosyć płynnie przeplata się tutaj z momentami bardziej melancholijnymi, poważnymi, refleksyjnymi niemalże. Takie połączenie bardzo mi przypadło do gustu, niemniej fabuła zdecydowanie mogłaby być ciekawsza. Myślę, że to może być jeden z tych przypadków, gdy film jest lepszy od pierwowzoru.

O tym, jak wyjechać na nadmorskie wakacje, gdy się nie ma pieniędzy, samochodu i dostępu do morza.
Książka opowiada o codziennym życiu bezimiennego głównego bohatera - wagarowicza z zadatkami na przyszłego alkoholika, oraz jego kolegach, rodzinie i sąsiadach. Wszystko to w realiach Czechosłowacji lat 80.
Całość to właściwie zbiór dosyć luźno powiązanych ze sobą anegdotek,...

Miejscami zabawna, miejscami żenująca.

Miejscami zabawna, miejscami żenująca.

Takie tam śmiechy chichy z rzeczywistości lat 80 - tych ubiegłego wieku. Nastoletni bohater opowiada o swoim życiu w czeskiej Pradze w tamtym okresie. Chłopak ma matkę, ojczyma i dwójkę przyjaciół na śmierć i życie. Wiecie takich najlepszych, spod trzepaka. Bo trzepak moi drodzy, to był bardzo ważny element życia we wszystkich komunistycznych krajach bloku wschodniego w tamtym okresie.

W tym miejscu często głównie koncentrowało się życie towarzyskie podwórka.
Tutaj panie trzepiąc dywany, wymieniały ploteczki, panowie trzepiący, wychylali nie jedno piweczko, a dzieciaki, o, te to miały niespożyte pomysły dotyczące wykorzystania trzepaka. Tak zwana młodzież również miała swój udział w dziejach podwórkowych tych "urządzeń". To tutaj palono pierwsze fajki, wychylano ukradkiem piwko, czy obmyślano górnolotne plany i snuto marzenia.

Myślę sobie, że życie czeskiego nastolatka nie różniło się zbytnio od tegoż samego w naszym pięknym kraju, tamtych czasów. I tu i tam alkohol lał się strumieniami. Jak się młodzież napiła, to jej się wydawało, że wszystko może i jest niezniszczalna, ale wtedy też było najbardziej śmiesznie i twórczo w pomysłach.

Mimo że ten wszechobecny alkohol towarzyszący głównemu bohaterowi mnie smucił, to jednak wyczyny jego i jego kolesi nieraz przyprawiały o nieskrępowany śmiech. Polecam tę książkę pomiędzy poważniejszymi lekturami, na rozluźnienie głównie mięśni brzucha i przepony odpowiedzialnych na śmiech. 😉

Takie tam śmiechy chichy z rzeczywistości lat 80 - tych ubiegłego wieku. Nastoletni bohater opowiada o swoim życiu w czeskiej Pradze w tamtym okresie. Chłopak ma matkę, ojczyma i dwójkę przyjaciół na śmierć i życie. Wiecie takich najlepszych, spod trzepaka. Bo trzepak moi drodzy, to był bardzo ważny element życia we wszystkich komunistycznych krajach bloku wschodniego w...

Książka zabawna , ale nie zmusza do żadnej refleksji. Pospolite" czytadło ", o którym można zapomnieć zaraz po konsumpcji .Życzę miłej zabawy podczas czytania.

Książka zabawna , ale nie zmusza do żadnej refleksji. Pospolite" czytadło ", o którym można zapomnieć zaraz po konsumpcji .Życzę miłej zabawy podczas czytania.

Ciekawa pozycja. Jeśli ktoś lubi czeskie poczucie humoru powinno się spodobać. Ja bawiłam się świetnie. Można było poczuć klimat Pragi i społeczne nastroje .

Ciekawa pozycja. Jeśli ktoś lubi czeskie poczucie humoru powinno się spodobać. Ja bawiłam się świetnie. Można było poczuć klimat Pragi i społeczne nastroje .

Autor napisał historię z życia czeskich nastolatków pełna zabawnych scenek i czeskiego humoru. Książka jest lekka ciekawa i przyjemna w czytaniu. Wydaje mi się, że nie jest łatwo stworzyć śmieszne scenki w zwyczajnym życiu, a jednak dzięki charakterystycznym bohaterom autorowi się to udaje, brawa dla niego.

Do wyższej oceny zabrakło mi jakieś zadumy bohaterów nad sobą, śmiechu przez łzy, ważnego przesłania. Niezbyt mi się też podobało, że sporo scenek jest pijackimi opowieściami, po pijaku to nietrudno być herosem :P. Książkę się czyta fajnie, ale potem jest po niej jakaś pustka - może bo życie to nie tylko zabawa, pokazano tylko jedną stronę naszego losu... Nie mniej książkę polecam.

Autor napisał historię z życia czeskich nastolatków pełna zabawnych scenek i czeskiego humoru. Książka jest lekka ciekawa i przyjemna w czytaniu. Wydaje mi się, że nie jest łatwo stworzyć śmieszne scenki w zwyczajnym życiu, a jednak dzięki charakterystycznym bohaterom autorowi się to udaje, brawa dla niego.

Do wyższej oceny zabrakło mi jakieś zadumy bohaterów nad sobą,...