neon 
agitacjakulturalna.blogspot.com
Strudzony poszukiwacz sensów. Z wykształcenia kulturoznawca (UO) oraz - trochę z przypadku - ogrodnik. Krytyczny użytkownik nowych mediów, uciekinier ze świata gier, wybredny konsument. Amator swobodnej myśli i konwersacji. Czytelnik.
status: Czytelnik, dodał: 5 cytatów, ostatnio widziany 16 godzin temu
Teraz czytam
  • Kino stylu zerowego dwadzieścia lat później
    Kino stylu zerowego dwadzieścia lat później
    Autor:
    W niniejszej książce autor szczegółowo opisuje rozwiązania warsztatowe, które sprzyjają osiągnięciu przezroczystości stylu. Zarazem stawia pytanie, czy w kinie współczesnym, zwanym niekiedy postklasyc...
    czytelników: 50 | opinie: 1 | ocena: 8 (15 głosów)
  • Uwikłani w płeć
    Uwikłani w płeć
    Autor:
    Uwikłani w płeć to najważniejsza praca w historii intelektualnej ruchu feministycznego. Książka, która w latach 90. XX wieku zapoczątkowała teorię queer, przekształcając całą scenę filozoficznych i fe...
    czytelników: 560 | opinie: 3 | ocena: 6,71 (87 głosów)

Pokaż biblioteczkę
Aktywności (z ostatnich 3 miesięcy)
2018-12-16 23:21:32
Dodał książkę na półkę: Chcę przeczytać
 
2018-12-16 23:16:42
Dodał książkę na półkę: Chcę przeczytać
 
2018-12-16 01:40:17
Dodał książkę na półkę: Teraz czytam
Seria: Idee
 
2018-12-16 00:52:24
Dodał książkę na półkę: Przeczytane, Naukowe
 
2018-12-16 00:51:20
Dodał książkę na półkę: Przeczytane, Kino, Posiadam
Seria: Historia Kina
 
2018-12-16 00:36:48
Dodał książkę na półkę: Przeczytane, Kino, Posiadam
Seria: Historia Kina
 
2018-12-16 00:10:22
Dodał książkę na półkę: Przeczytane, Posiadam
Autor:

"Purezento" to lektura łatwa i przyjemna, a jednak nieoczywista. Choć puszcza oko do miłośników Orientu i dalekich podróży, to chodzi w niej przede wszystkim o peregrynacje innego rodzaju... Nie do końca też traktuje o samej Japonii, widzianej jako egzotyczna atrakcja. Japonia jest tu raczej, owszem barwnym, przyczółkiem lub "inkubatorem" dla wewnętrznych przemian i iluminacji, które pozwalają... "Purezento" to lektura łatwa i przyjemna, a jednak nieoczywista. Choć puszcza oko do miłośników Orientu i dalekich podróży, to chodzi w niej przede wszystkim o peregrynacje innego rodzaju... Nie do końca też traktuje o samej Japonii, widzianej jako egzotyczna atrakcja. Japonia jest tu raczej, owszem barwnym, przyczółkiem lub "inkubatorem" dla wewnętrznych przemian i iluminacji, które pozwalają z wolna porzucać spetryfikowane koleiny myślenia, a ostatecznie - stać się kimś "pełniejszym", kimś innym.

Rozpoczyna się nieco pretensjonalnie. Prywatne życie bohaterki właśnie legło w gruzach, a nad szary polski krajobraz zaciągnęły ciemne chmury traumy i depresji. Śmierć, zdrada i potłuczone "ja". Nim opowieść wstąpi na właściwy, japoński tor, zwraca uwagę dość karkołomne zawiązanie akcji – osobista katastrofa okazuje się, na narracyjnym poziomie, tylko zaproszeniem do ekscytującej przygody i nowego życia. Tajemnicza pani Myõko powierza dziewczynie klucz do pustego domu pod papuzim drzewem na krańcu świata. Bolesna strata (koniec dotychcza- sowego życia), i szybko nadarzająca się okazja wydają się zmyślną (i konieczną) furtką do innego świata; sekretną starą szafą prowadzącą do innej rzeczywistości, w której możliwe jest mistyczne przeżycie i odrodzenie.

Nie zrażam się, lubię stare szafy.

Na razie Kraj Kwitnącej Wiśni ustępuje Japonii. Bator powściągnęła swój zachwyt (czuć kulturoznawczy dystans) i nie od razu poi nas zieloną herbatą oczarowania. Najpierw punktuje codzienność; jej monotonię, kuchenne ceremonie, zaduch i gorąc lata oraz znajome obiekty otoczenia, wspólne dla dużych metropolii: automaty, sieci handlowe, architekturę i życie kampusu czy "polską klasykę" - zapas piwa w lodówce.

Obcość, z jej "pałacami zachwytu" i natto uwodzi nas powoli. By się w niej zanurzyć, trzeba ją najpierw jakoś obłaskawić, bohaterka – a zarazem narratorka i przewodniczka w jednej osobie – odwołuje się więc do swoich przeszłych doświadczeń i polskich skojarzeń. Kontrasty i różnice, które wyłaniają się w wyniku tego spotkania, mogą okazać się cenną lekcją, odkryciem, jakie często zdarzają się na styku dwóch kultur. Nie wszystko jednak – włączając w to absurdy japońskiej telewizji – wydaje się przystępne i przekładalne. Rzeczywistość, niczym zdolny magik, zawsze skrywa w kapeluszu jakąś zagadkę. Nasza doświadczona przez życie narratorka musi wykonać pierwszy ruch; ruszyć w miasto, stać się uważnym obserwatorem, nabrać dystansu do siebie i swojej przeszłości, i wreszcie - przyswoić sobie pierwsze znaczenia i słowa. Krótko: podjąć poznawczy wysiłek.

Niezwykłość w końcu rozkwita. Nie pod postacią sensacji czy kuriozów – choć te się pojawiają, wnosząc odrobinę absurdu. Bohaterka uczy się wypatrywać piękna w jej szczerej, niekomercyjnej postaci; piękna, które nie wyrzeka się skazy. Przy czym Bator nie gra w zakryte karty i nie każe nam prężyć intelektu – wiemy, że dzieje się tak za sprawą duchowej przemiany, wpływu filozofii Zen. Przemiany, której bohaterka oczekuje.

Pierwsza odsłania się przyroda. Urzeka opalizującymi piórami papug i widokiem majestatycznej góry Fudżi. W przyrodzie jest wzniosłość, groza, ale i krucha śmiertelność. Oczarowują także przedmioty, codzienne gesty, czasem ludzka otwartość i odwzajemnione uczucie. Nęci filozofia, kultura i otwarta na zaświaty tradycja. Japońskie wyspy zdają się wręcz drżeć w posadach od nadmiaru piękna, na które czeka się z utęsknieniem i przygotowanym aparatem, oraz stąpających po niej pięknych (lub chociaż oryginalnych) ludzi, którzy zdolni są ubierać myśli w wyszukane słowa i zagadki.

"Na chwilę w szczelinie między wysokimi budynkami zobaczyłam górę. Dokładnie tam, gdzie znany mi z widzenia staruszek stał pochylony nad statywem aparatu. Oświetlona zachodem chmura uformowała się w kształt pióra. Zanim coś napisało, zmieniło się w żurawia i znikło".

Z tą potoczystą opowieścią jest jak z tym - nie koniecznie ptasim - piórem. Wspaniały widok ujawniającej się góry ustępuje pióru; za którym kryje się twórcza pasja; symbol i metafora. "Purezento" uwodzi nas, ale tylko pozornie zbliża się ku najgłębszej prawdzie. Ponieważ metaforą, o czym autorka wie na pewno, nie sposób uchwycić sedna rzeczywistości, ani tym bardziej sensu ludzkiej egzystencji, za to, po swojej stronie ma ona perswazję i poetycką siłę wyrazu. Wszak metafora – twierdził Mark Twain – potrafi przebyć pół drogi wokół świata, w czasie gdy prawda dopiero wkłada buty. Dlatego im pełniejsza przemiana bohaterki, tym bardziej od szańca realizmu przesuwamy się w stronę baśni, alegorii o duchowym oświeceniu. Chcemy wierzyć, że głębiej, pod powierzchnią codzienności, tkwi transcendentalne "coś jeszcze", "coś bardziej"... - jakaś metafizyczna szczelina rzeczywistości, przez którą można przejść.

Być może "Purezento" nie przyniesie autorce literackich laurów, ani uznania krytyków – za mało tutaj intelektualnej gimnastyki, za dużo formalnej prostoty, ale może okazać się absorbującą lekturą dla szerokiego grona czytelników, choćby z uwagi na przystępny język i romantyczny wątek. Także dlatego, że symboliczne osiągnięcia innych kultur mogą mieć realny, ożywczy wpływ na naszą psyche, nasz stosunek do świata i jego urody.

Nieco szerzej na blogu:
https://agitacjakulturalna.blogspot.com/2018/12/ani-sowem-o-kintsugi-recenzja-purezento.html

pokaż więcej

 
2018-12-09 15:00:30
Dodał książkę na półkę: Chcę przeczytać
Seria: Biblioteka
 
2018-12-09 15:00:13
Dodał książkę na półkę: Chcę przeczytać
Seria: Biblioteka
 
2018-12-08 19:22:31
Dodał książkę na półkę: Chcę przeczytać
Autor:
 
2018-12-07 00:00:01
Dodał książkę na półkę: Chcę przeczytać
 
2018-12-06 23:59:38
Dodał książkę na półkę: Chcę przeczytać
 
2018-12-04 19:55:23
Dodał książkę na półkę: Chcę przeczytać
 
2018-12-03 21:44:07
Dodał książkę na półkę: Chcę przeczytać
 
2018-12-03 20:43:17
Dodał książkę na półkę: Chcę przeczytać
Książka jest przypisana do serii/cyklu "Genealogia współczesności. Historia idei w Polsce 1815–1939". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.
 
Moja biblioteczka
99 10 75
Porównaj książki w Waszych biblioteczkach.
Sprawdź oceny wspólnych książek.
Tyle książek ma ten użytkownik w swojej biblioteczce.
Tyle opinii dodał ten użytkownik.
Tyle plusów otrzymał ten użytkownik za swoje wypowiedzi.
Znajomi (3)

Ulubieni autorzy (5)
Lista ulubionych autorów
Ulubione cytaty (3)
lista cytatów
zgłoś błąd zgłoś błąd