Opinie użytkownika
W tym numerze wyjątkowo cała publicystyka, poza może artykułami około Falloutowymi była bardzo miałka. Natomiast warto zauważyć, że Mateusz Wielgosz i Łukasz Czernecki bujają trochę w oparach absurdu w swoich tekstach, aż dziwne, że pierwszy tekst trafił do zakładki „nauka”. Szczególny zaś nacisk kładę na Czarneckiego, który pisze kilka zdań o krucjatach, będąc zaczadzonym...
więcej Pokaż mimo toPomysł na antologię jako taką jest bardzo ciekawy, myślę, że mimo wszystko nie jest łatwo napisać tekst na raptem 300 znaków. Jednak sporo „opowiadań” jest raczej nudnych, „bezbeckich” czy po prostu średnich – ale i tak warto sięgnąć z czystej ciekawości, bo przeczytanie tego nie zajmie dużo czasu, a można znaleźć kilka perełek. Mimo pewnego narzekania i tak daję wysoką...
więcej Pokaż mimo toNumer zalicza się raczej do tych średnich. Witold Vargas to jak zwykle nic specjalnego, za to Agnieszka Klęczar trzyma poziom jak zawsze. Tekst Joanny Kułakowskiej o „Jezuitkach Diuny” to strasznie zmarnowany potencjał – temat ogólnie bardzo ciekawy, ale w tym wydaniu to było miałkie. Jednak jeszcze gorszy był artykuł Pauliny Jasik o „Cyberpunkowej Femme Fatale” – była to...
więcej Pokaż mimo toMoże zbyt dużego doświadczenia z Sandersonem nie mam, ale jak na razie mogę stwierdzić, że mam pewien z nim problem. Nie jest problem z samą historią, bo grzechem byłoby powiedzenie, że jest słabym pisarzem. Jednak jest on dość męczący i zawsze muszę sobie zrobić dłuższą przerwę tak mniej więcej w połowie lektury, a po tym powrocie „smakuje” ona o wiele lepiej – tak też...
więcej Pokaż mimo toTen numer jest niezwykłym rozczarowaniem, publicystyka jest miałka a Artur Olchowy w swoim artykule „Homo sapiens magicae” pogrąża się już w jakichś oparach absurdu, chociaż pierwsza część z poprzedniego numeru dawała nadzieje na coś ciekawszego. Zaś sam temat przewodni tego numeru został po prostu zmarnowany, szkoda, że za niego nie wziął się ktoś kompetentny w tematyce...
więcej Pokaż mimo to
Zacznę od tego, że to jest moim zdaniem najlepszy numer „Nowej Fantastyki”, jaki do tej pory czytałem. Publicystyka była na wysokim poziomie i każdy artykuł wnosił coś ciekawego (wyjątkiem jest tu kolejna przygoda „Lila i Puta”, którą niezmiennie uważam za straszny bezbek).
Z prozy polskiej o dziwo każde opowiadanie mi się podobało. Chętnie przeczytałbym jakiś rodzaj...
W większości artykuły zamieszczone były ciekawe, szczególny udane były tematy numeru związane z Zawiszą Czarnym i średniowiecznym rycerstwem. Trochę przytłaczająca była ilość tekstów związanych z XX w. – w mojej opinii spora ich część była po prostu nudna. Trochę też nie zgadzam się z Panem Ziemkiewiczem, który w pochlebny sposób wypowiadał się o liberum veto, a które...
więcej Pokaż mimo to
Numer grudniowy prezentuje się całkiem zacnie. Publicystyka jest na podobnym poziomie co w innych numer, z wyjątkiem „Religii nowej ery” Jacka Inglota. Idea tego artykułu jest dość naiwna, a jak chce się pisać na taki temat, to warto mieć jakąś podbudowę w wiedzy historycznej i teologicznej lub religioznawczej.
Publicystyka zarówna polska i zagraniczna jest na wysokim...
Listopadowy numer uważam za całkiem udany. Publicystyka była w większości na dość wysokim poziomie. Najbardziej moją uwagę przykuł wywiad z Joe Hillem, który niestety okazał się być bezrefleksyjnym marksistą w stylu tych ludzi związanych z ruchem „woke” – widać, że trochę za dużo wolnego czasu spędza z CNN.
Proza polska była miałka. Opowiadanie Artura Olchowego „Pościg”...
Ten numer jest niezwykle rozczarowujący. Publicystyka jest, bo jest, ale szczególnie interesującego artykułu nie znalazłem, obecny jest za to kolejny bezbecki epizod „Lila i Puta”.
Najgorszym elementem tego numeru są opowiadania spod pióra polskich autorów. Ostatnimi czasy nic gorszego niż „Płowy Jack” Cezarego Zbierzchowskiego nie przeczytałem, aż szkoda się rozpisywać...
Zaiste Martin jest pisarzem wybitnym, ale i niestety wybitnie leniwym. Po raz kolejny jestem pozytywnie zaskoczony jego książką – chociaż w tym wypadku bardziej pasowałoby określenie zbiór opowiadań. Same opowiadania w swojej istocie są niezwykle interesujące z bogatymi odniesieniami biblijnymi, tak samo postać Havilanda Tufa, której charakter na przestrzeni lat zmienia się...
więcej Pokaż mimo toChoć w tej książce można znaleźć kilka ciekawostek odnośnie kościoła św. Mikołaja w Grójcu, to mimo wszystko oceniam jej wartość merytoryczną dość nisko. Widać, że autor nie jest wykształconym historykiem z dobrze rozwiniętym aparatem badawczym i nie jest zaznajomiony z warsztatem pracy historyka. Na domiar złego przygotowanie redakcyjne jest tragiczne, znajduje się tutaj...
więcej Pokaż mimo to
Czytając „NF 492” wiedziałem, że gdzieś w domu mam jeden z poprzednich numerów, którego nigdy nie dokończyłem. Tak więc go znalazłem i oto on.
Jeżeli chodzi o publicystykę, to większość tekstów jest dobra. Na wyróżnienie zasługuje felieton Rafała Kosika „Plastik to zło, a recykling to zbawienie. Nie”, który jest dość trzeźwym spojrzeniem na kwestię wprowadzania...
Czasopisma raczej czytam rzadko, a jak już to z reguły nie w całości. Tym razem zrobiłem wyjątek i w sumie nie żałuję. Część publicystyczna w większości była dobra, choć niczym szczególnym się nie wyróżniała. Chociaż fajnie było zaznajomić się trochę z postacią Lecha Jęmczyka.
W prozie polskiej w mojej opinii mamy sytuację pół na pół, dwa pierwsze opowiadania: „Krucze...
Ta książka zdecydowanie nie jest tym, czego można by było się spodziewać po przeczytaniu opisu z okładki. Sprawa tytułowego surowca wychodzi na główny plan na dobrą sprawę dopiero pod koniec historii. Jednak Jarosław Grzędowicz nie zawodzi i opowieść sama w sobie jest bardzo dobra, a spojrzenie na najbliższą przyszłość jest w mojej opinii dość prawdopodobne. Zakończenie...
więcej Pokaż mimo toJak to z antologiami była są opowiadania lepsze i grosze, z reguły jak się zsumuje to wszystko, sama książka wychodzi na średnią i tak było w tym przypadku. Na wyróżnienie zasługują zdecydowanie opowiadania Jagny Rolskiej „Spandau” i „Amber”, światy tam przedstawione są interesujące a historie zwięzłe i wciągające. W mojej opinii są jeszcze dobre dwa dobre teksty: „Nitro”...
więcej Pokaż mimo toMimo wszystko dzieła Krasickiego warto znać. Choć Bajki Nowe są zdecydowanie mniej ambitne i interesujące niż Bajki i Przypowieści. Satyry są najlepsze i z całą pewnością za nimi idzie najciekawsza treść.
Pokaż mimo toMoje początki z tą serią nie należały do najlepszych, jednak sama koncepcja na uniwersum od początku bardzo mi się podobała, a po przeczytaniu tej części, cieszę się, że nie porzuciłem tego świata. Ta książka jest zdecydowanie najlepsza, choć klimat metra się trochę zmienił, a sam wydźwięk jest o wiele bardziej poważny nich w poprzednich częściach. Losy ludzi po apokalipsie...
więcej Pokaż mimo toJuż od pierwszej części uważałem, że ta koncepcja na uniwersum jest fenomenalna, chociaż sama książka mi się średnio podobała. Według mnie „Metro 2034” jest trochę lepsze i bardziej mi pasuje, choć nie jest to popularna opinia wśród czytelników. Homer, Hunter czy nawet Sasza jak dla mnie byli ciekawsi, niż Artem, który był trochę nudny i nijaki, a za nowymi bohaterami kryje...
więcej Pokaż mimo toTo chyba jedna z lepszych książek, jakie czytałem. Mimo że napisana dość dawno temu, daje bardzo dobry pogląd na naszą rzeczywistość, jakby się dobrze zastanowić, to żyjemy w preludium czasów opisanych w "Roku 1984". Nie pociesza jednak fakt, że zakończyła się ona dość pesymistycznie, a także jej wydźwięk o słabości jednostki wobec zmanipulowanych i ogłupionych mas, które...
więcej Pokaż mimo to