Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Sto lat samotności

Seria: Márquez [Muza]
Wydawnictwo: Muza
7,76 (12593 ocen i 775 opinii) Zobacz oceny
10
2 254
9
2 930
8
2 303
7
2 614
6
1 082
5
680
4
249
3
321
2
76
1
84
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Cien años de soledad
data wydania
ISBN
9788374959001
liczba stron
453
słowa kluczowe
powieść kolumbijska
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodał
emm

Inne wydania

Miała to być pierwsza powieść Gabriela Garcii Marqueza. Dzięki swym dziadkom znał historię Macondo i dzieje rodziny Buendia, prześladowanej fatum kazirodztwa. Świat, w którym rzeczy nadzwyczajne miały wymiar szarej codzienności, zwyczajność zaś przyjmowana była jako zjawisko nadprzyrodzone, świat bez czasu, gdzie wiele rzeczy nie miało jeszcze nazw, był też jego światem. Potrzebował aż...

Miała to być pierwsza powieść Gabriela Garcii Marqueza. Dzięki swym dziadkom znał historię Macondo i dzieje rodziny Buendia, prześladowanej fatum kazirodztwa. Świat, w którym rzeczy nadzwyczajne miały wymiar szarej codzienności, zwyczajność zaś przyjmowana była jako zjawisko nadprzyrodzone, świat bez czasu, gdzie wiele rzeczy nie miało jeszcze nazw, był też jego światem. Potrzebował aż dwudziestu lat, by wreszcie spisać te rodzinne opowieści z całym dobrodziejstwem i przekleństwem odniesień biblijnych, baśniowych, literackich, politycznych; uświadomił nam, że "plemiona skazane na sto lat samotności nie mają już drugiej szansy na ziemi".

 

źródło opisu: Wydawnictwo Muza

źródło okładki: Wydawnictwo Muza

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 301
Kapibara | 2012-08-21
Przeczytana: 13 sierpnia 2012

Mniej więcej w połowie lektury "Stu lat samotności" zdałem sobie sprawę, że rzeczy przez nią opisywane powinny mnie obrzydzać. A jednak tego nie robiły. Ogólnie rzecz biorąc opowieść miała formę gawędy człowieka, którego nic nie dziwi - od kazirodztwa po wniebowzięcie. Trzeba przyznać, że realizm tej książki rzeczywiście jest "magiczny", i to zarówno w kwestii stylu, jak i wydarzeń. Pojawiają się zarzuty, że książka ta nie ma głównego bohatera, dla mnie jednak była nim Urszula - dopóki była w stanie zawiadywać domem, wszystko układało się dobrze. Być może rzeczywiście prawdą jest, że forma "Stu lat samotności" przypomina nieco telenowelę, ale książka ta przekazuje jakąś uniwersalną, lecz niebanalną!, prawdę, ukrytą gdzieś głęboko między kartkami, ledwie wyczuwalną, a jednak niezaprzeczalną. Samotność nie jest ukazana w sposób dramatyczny - przez całą lekturę udaje nam się ją jednak wyczuć. Dlatego - mimo wszystko - jest to powieść o samotności i w pewien sposób o małości ludzkiej egzystencji.
Aż żal odkładać tę książkę na półkę...

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Trzy odbicia w lustrze

Nie znalazłem autora w Wikipedii, więc moja wiedza o nim ograniczona jest do informacji Wydawnictwa i znalezionej daty urodzenia – 19...

zgłoś błąd zgłoś błąd