Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Czarny ptak

Tłumaczenie: Edyta Matejko-Paszkowska
Wydawnictwo: Kwiaty Orientu
6,44 (16 ocen i 1 opinia) Zobacz oceny
10
0
9
2
8
1
7
6
6
3
5
2
4
1
3
1
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-926940-9-0
liczba stron
30
słowa kluczowe
powieść koreańska
język
polski
dodała
mozartiwieloryb

Potężny, czarny ptak, mała, zagubiona w świecie dorosłych, dziewczynka i ich szalona podróż. „Czarny ptak” Suzy Lee to książka wyjątkowa. Żywiołowa podróż jest tu czymś, co, paradoksalnie, każe nam się zatrzymać, zastanowić, pokontemplować. Obcowanie z odmiennym od powszechnego stylem czarno-białych ilustracji, wykonanych techniką litografii, wprowadza w różnorodność świata. Ilustracje jednak,...

Potężny, czarny ptak, mała, zagubiona w świecie dorosłych, dziewczynka i ich szalona podróż. „Czarny ptak” Suzy Lee to książka wyjątkowa. Żywiołowa podróż jest tu czymś, co, paradoksalnie, każe nam się zatrzymać, zastanowić, pokontemplować. Obcowanie z odmiennym od powszechnego stylem czarno-białych ilustracji, wykonanych techniką litografii, wprowadza w różnorodność świata. Ilustracje jednak, przede wszystkim, w subtelny sposób, przedstawiają wewnętrzny świat dziecka. Ten, jakże dynamiczny kontrast czerni i bieli buduje wrażenie prędkości, pozwala czytelnikom poczuć te same emocje, które odczuwa bohaterka. Daje także możliwość oglądania świata z perspektywy lotu ptaka. Cień rąk tańczącego dziecka, który oglądamy na stronie tytułowej, przypomina skrzydła ptaka. Już na samym początku historii widzimy, że dziecko i ptak są nierozłączni. Bo nawet wtedy, gdy dziecko i ptak rozstają się, ptak nie odchodzi całkowicie. Dziecko nadal czuje jego obecność. I na tym właśnie polega urok książki. Pozwólcie sobie zanurzyć się w głębi czarnej ilustracji, rozwińcie skrzydła duszy i lećcie na nich w siną dal, a wracając, nie zapomnijcie zatrzymać smaku wolności i poczucia siły na dłuższą chwilę. Pamiętajcie, że ptak pojawi się znowu, kiedy tylko zapragniecie. Ciekawe jaki będzie miał kolor i dokąd Was zabierze…

 

źródło opisu: Wydawnictwo Kwiaty Orientu, 2010

źródło okładki: www.kwiatyorientu.com

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 18
imantra | 2010-08-06

Raptem 30 stron, raptem kilka zdań, raptem 16 rysunków...

Bo książkę dostałam z działu literatury dziecięcej. ...a chłopak śmiał
się ze mnie.

"Cień rąk tańczącego dziecka, który oglądamy na stronie
tytułowej, przypomina skrzydła ptaka. Już na samym początku historii
widzimy, że dziecko i ptak są nierozłączni. Bo nawet wtedy, gdy dziecko
i ptak rozstają się, ptak nie odchodzi całkowicie. Dziecko nadal czuje
jego obecność."


Niesamowity kontrast pomiędzy bielą a czernią oddaje wewnętrzny świat
dziecka - czerń okrywająca niezrozumienie i płacz, oraz biel
spowodowana nadzieją i wolnością beztroski. To właśnie w tych kolorach
zostaje nam dane zagłębić się w niezwykłą podróż dziewczynki, która po
kłótni rodziców wczepia się w skrzydła przyjaciela i leci nad światem,
który tak dobrze zna i rozumie. A czarny przyjaciel? Mimo swego koloru
otacza dziewczynkę tym, co uzupełnia go od środka, łączy się
nierozerwalną nicią przyjaźni, obiecując, że nawet po jego zniknięciu
odnajdzie go w sobie - w swoim cieniu.

Tak ukazana historia, niby prosta, niby zwięzła, a jednak nakazuje nam
zamknąć oczy i odnaleźć swojego własnego czarnego kruka, dać się porwać
i wzbić się ponad szczyty gór, ponad niebiesko czerwone chmury, ponad
troski, aby chwilę później zanurkować w nadziei i wewnętrznym
szczęściu.

...bo czym byłby świat bez własnej małej tajemnicy?


Na pewno nie jest to historia dla każdego. Na pewno nie każdy zobaczy
to, co akurat zobaczyłam ja. Zapewne większość dojrzy krótką historyjkę
o smutnej dziewczynce, która uciekając we własny świat oczekuję, że po
jego wyjściu zapomni o troskach oraz bólu.
Do mnie jednak dotarła. Otoczyła swymi czarnymi skrzydłami oddając w
ręcę własnych małych marzeń. I właśnie z tą myślą, zauroczona okładką,
będę powracać do tej pięknie narysowanej historii - gdyż kreska jest
wyjątkowa.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Sekret, którego nie zdradzę

Rewelacyjna, serio:). Chyba stęskniłam się książkami Tess Gerritsen bo jestem zauroczona najnowszą. Znów jest tam wszystko: tajemnica, zbrodnia, miłoś...

zgłoś błąd zgłoś błąd