Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Sekret twoich oczu

Wydawnictwo: Białe Pióro
9 (8 ocen i 8 opinii) Zobacz oceny
10
4
9
2
8
1
7
0
6
1
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788364426391
liczba stron
70
kategoria
poezja
język
polski
dodał
yky7kyuk

"Mimo że po pierwszej zwrotce "Uranowego zalewu..." pochopnie stwierdziłem, iż mam do czynienia z przeintelektualizowanym piórem i nadmierną kombinacją w stylu. Ochoczo jednak przyznaję się do błędu, albowiem już przy drugiej i trzeciej strofie moje postrzeganie poezji Tomasza Kowalczyka zmieniło się diametralnie o 180 stopni. A to za sprawą niebywałego wyczucia języka polskiego i fantazji w...

"Mimo że po pierwszej zwrotce "Uranowego zalewu..." pochopnie stwierdziłem, iż mam do czynienia z przeintelektualizowanym piórem i nadmierną kombinacją w stylu. Ochoczo jednak przyznaję się do błędu, albowiem już przy drugiej i trzeciej strofie moje postrzeganie poezji Tomasza Kowalczyka zmieniło się diametralnie o 180 stopni. A to za sprawą niebywałego wyczucia języka polskiego i fantazji w jego użyciu, za sprawą których Kowalczyk robi z polszczyzny prawdziwe dzieło sztuki. Z tak kapitalnie koronkowym, ażurowym wręcz układem liter, sylab, słów i wersów spotykam się bodaj po raz pierwszy! Podobnie jak i z tak żywym, fantazyjnym i kreatywnym, a przy tym niepretensjonalnym słowotwórstwem. Toż to rzecz wprost niespotykana!"
/Mateusz Koprowski Angora/


"Każdy z nas po trosze pozostaje dzieckiem przez całe życie, uciekając myślami do pięknego świata baśni niczym do "Tajemniczego ogrodu", by doznać niezwykłych wrażeń. Nie poskąpił ich czytelnikowi Tomasz Kowalczyk, wprowadzając go w zaczarowany świat swoich utworów. Znajdziemy w nich absolutnie unikatowe obrazowanie, zawoalowane treści ukryte w licznych symbolach, misternie skonstruowane metafory, pełne dżwięku i melodii strofy. Owa muzyka wyłania się z idealnie dobranych rymów. Wersy tętnią własnym przebogatym życiem. Płaczą, tęsknią, wołają, proszą, miłują lub... ulatują motylim szelestem. A wszystko wyrażone jest niezwykłą symboliką, bowiem autor jest przedstawicielem tego właśnie nurtu literackiego. Nie znaczy to jednak, że skorzystał z utartych wcześniej ścieżek. Wręcz przeciwnie, rzucił wyzwanie poetyckiemu światu i stworzył zupełnie odmienną symbolikę, w której aż się roi od zaskakujących oryginanoscią neologizmów. Tomasz Kowalczyk czerpie natchnienie z prawdziwej skarbnicy własnego serca, własnej wrażliwości. Świat przez niego postrzegany odzwierciedla stan duszy, podświadomości, gdyż ten własnie świat poeta uznaje za prawdziwy, a nie postrzegany zmysłami. Zatem w jego utworach natkniemy się na wiele zagadek, szyfrów, tajemnic, a zadaniem czytelnika będzie je odgadnąć, zrozumieć, rozszyfrować. Nie zawaham się stwierdzić (a nie jestem w tym stwierdzeniu odosobniona), że narodził się nam GENIUSZ na miarę stuleci!"
/Alicja Łuniewska filolog, poetka/

"Autor tomiku, to artysta widzący ostrzej. Trzyma w ręku poetycki aparat, wpływając swoją poezją niezwykle sugestywnie na nasze zmysły. Poezja sensualna, rozmalowana, momentami rozmyta w metafizyczny niepokój. Poezja elegancka, z odpowiednią estymą do otaczającej rzeczywistości. Dźwięczna, pisana według określonych wcześniej wzorów sylabotonicznych. Nie znam autora, ale będzie o nim głośno!"

/Agnieszka Krizel - nietypowerecenzje.blox.pl/

 

źródło opisu: Wydawnictwo Białe Pióro, 2015

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1347
Wioleta Sadowska | 2015-12-23
Przeczytana: 23 grudnia 2015

"Ktoś widział, jak kogoś, ktoś kiedyś przytulał,
Znam rzeczy, o które niebiosa się proszą".

Poezja w naszych czasach to niszowy obszar literatury, odsunięty na margines czytelniczego zainteresowania. W nurt ten idealnie wpisuje się liryka Tomasza Kowalczyka, którą czytać i polecać będą jedynie nieliczni. Tej poezji, tak różnej od znanych nam wierszy, nie można czytać jedynie w myślach, kontemplując każde słowo. Te strofy należy niewątpliwie czytać na głos, głośno i wyraźnie tak, by usłyszeć brzmienia słów, ich melodyjność i zabarwienie. Tak, moi drodzy, te elementy da się usłyszeć, a ten młody poeta postarał się to udowodnić.

Tomasz Kowalczyk, rocznik 1990 to poeta, pisarz i wielbiciel sztuki. Do tej pory ten młody twórca wydał zbiór wierszy pt. "Kontrasty", poemat trzynastozgłoskowy pt. "Stworzenie świata" oraz powieść poetycką pt. "Maszynopis z Kawonu". W internecie można znaleźć jego stronę autorską.

"Sekret twoich oczu" to zbiór poezji, 54 wierszy nawiązujących w swojej istocie do marności, miłości, nieuchronności losu, nicości, przypadku, smaku życia, nadziei, młodości czy też śmierci. Wierszy, w których pojawiają się znane w twórczości autora neologizmy, niebanalne słowa nadające tej poezji zupełnie inny wymiar.

Tomasz Kowalczyk po raz kolejny postanowił przekroczyć pewne przyjęte granice i na przekór wielu opiniom określającym autora jako grafomana i przeintelektualizowanego artystę, pójść własnym, utartym szlakiem. Poeta bowiem w swoich wierszach zawarł mnóstwo nowych formacji językowych, które w moim odczuciu wzbogacają i zarazem odświeżają nasze słowotwórstwo. Zresztą nie od dzisiaj wiadomo, że to właśnie neologizmy mają znaczący wpływ na rozwój i ewolucję języka. Jakie więc słowa lub ich połączenia wzbudziły mój zachwyt – oto lista tych, które wprowadzają mnie w zupełnie inny świat, gdy czytam je głośno i wyraźnie: "świderki pająków", "nicości igliwie", "dzwoneczki-bajaderki", "okna astmatyczne", "konwalie litości", "galaktyczne miąższe", "alikwoty mej duszy", "tapiseria wiosny", "odpad zamierzchło-liryczny". To jednak nie koniec, bowiem w tomiku znajdują się także takie, które wzbudzają moje obrzydzenie i strach: "nieba okrężnicą", "zalany jadem trupim", "zgniły pęcherz", "kubistyczne larwy", "szydery ropień", "napletku wolności", "almanach ścierw". Zestawy te, to oczywiście jedynie malutki wycinek tego, co czeka na odbiorcę tej nietuzinkowej poezji. W każdym bowiem wierszu znajdziecie zupełnie nieznane sobie słowa, które nadają poezji Tomasza Kowalczyka swoisty nierealny charakter, uzyskując w ten sposób nowe efekty brzmieniowe czy ciekawe zabarwienie wyrazów. Najlepiej daje się ten efekt wyczuć, gdy konkretne utwory przeczyta się na głos. I to, co najważniejsze, każdy z Was będzie w stanie, na swój własny sposób rozszyfrować meandry umysłu poety. Tysiące sposobów i każdy będzie dobry.

Z całego zbioru sześć wierszy wzbudziło we mnie najwięcej emocji: tytułowy "Sekret twoich oczu", "Ciemny nokturn", "Poczyniec", "Czy się uda?", "Petronella" oraz "Niepoliczalne". W tomiku odnalazłam także dość makabryczny wiersz zatytułowany trafnie "Nienawiść", a także utwór pt. "Ludzie" z ciekawie przedstawionymi znanymi osobami, jak chociażby Proust czy Leśmian. "Śmierć kota" natomiast z chęcią zwyczajnie wycięłabym z całego zbioru, gdyż wywołuje we mnie wiele smutku z powodu czegoś, co na pewno kiedyś nastąpi.

Muszę wspomnieć kilka słów o samym wydaniu tomiku, niezwykle estetycznym i nieco magicznym. Twarda, lakierowana oprawa, dobrej jakości papier i przede wszystkim obraz na okładce autorstwa Zuzanny Zielonki, który staje się zapowiedzią tego, co czeka na czytelnika w środku. Niezwykle trafnie dobrany, doskonale współgra z treścią wierszy.

Jak więc nazwać poezję Tomasza Kowalczyka? Nazwać coś, co w zasadzie nie powinno być nazwane? Niepowtarzalna, metafizyczna, lekko psychodeliczna, wieloznaczna, a także świeża. Poeta niewątpliwie stworzył swój własny poetycki styl, który odróżnia go od dzieł innych pisarzy i konsekwentnie się go trzyma. Ma przy tym jednak świadomość, że tworzy dzieła niszowe, dla wąskiego grona odbiorców. W kostropatym świecie bowiem wszystko co inne, często skazane jest na wykluczenie i ostracyzm. Jeśli chcecie poczuć schizogalaktyczny miąższ poezji tego kontrowersyjnego twórcy, zapraszam do lektury.


"A ludzkość, jak to ludzkość, nicością się przesłania…".

http://www.subiektywnieoksiazkach.pl/

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Dlaczego? Dlaczego? Dlaczego? 111 zaskakujących pytań i odpowiedzi

Faktycznie niewiele z tych ciekawostek było dla mnie czymś nowym, same pytania są nieadekwatne do odpowiedzi. Można przeczytać jak nie ma nic leps...

zgłoś błąd zgłoś błąd