Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Pani Jeziora

Cykl: Wiedźmin Geralt z Rivii (tom 7)
Wydawnictwo: superNOWA
8,18 (20586 ocen i 601 opinii) Zobacz oceny
10
4 171
9
5 270
8
4 937
7
3 991
6
1 275
5
667
4
106
3
126
2
22
1
21
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788375780697
liczba stron
596
język
polski
dodała
Strzelba

Inne wydania

Andrzej Sapkowski, arcymistrz światowej fantasy, zaprasza do swojego Neverlandu i przedstawia uwielbianą przez czytelników i wychwalaną przez krytykę wiedźmińską sagę! Ciri wpatruje się w wypukły relief przedstawiający ogromnego łuskowatego węża. Gad, zwinąwszy się w kształt ósemki, wgryzł się zębiskami we własny ogon. To pradawny wąż Uroboros. Symbolizuje nieskończoność i sam jest...

Andrzej Sapkowski, arcymistrz światowej fantasy, zaprasza do swojego Neverlandu i przedstawia uwielbianą przez czytelników i wychwalaną przez krytykę wiedźmińską sagę!

Ciri wpatruje się w wypukły relief
przedstawiający ogromnego łuskowatego węża.
Gad, zwinąwszy się w kształt ósemki,
wgryzł się zębiskami we własny ogon.

To pradawny wąż Uroboros.

Symbolizuje nieskończoność i sam jest nieskończonością.
Jest wiecznym odchodzeniem i wiecznym powracaniem.
Jest czymś, co nie ma ani początku, ani końca.

A to, że Uroboros gryzie swój ogon,
oznacza, że koło jest zamknięte.

Ciri, córko Pavetty! Wjedź w portal,
podążaj drogą wiodącą na spotkanie przeznaczenia!
Koło się zamknęło – myśli Ciri, zamykając oczy.
„Jadę, Geralt! Nie zostawię cię samego!”

Coś się kończy, coś się zaczyna.

W każdym momencie czasu kryje się wieczność.

 

źródło opisu: superNOWA, 2014

źródło okładki: supernowa.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 168

Odkładałam z ociąganiem i łzami w oczach. W życiu tak bardzo nie cierpiałam z powodu książki. Nie dlatego że była słaba, to ostatnie, co przeszłoby mi przez myśl. Płaczę, bo skończyły się moje przygody z Wiedźminem, cudowne, zaczarowane, najpiękniejsze w moim życiu chwile, których nigdy nie żałowałam, nie żałuję i żałować nie będę. I chociaż mogę do serii wracać, nigdy nie będzie tak wspaniale, jak za pierwszym razem. Czy zatem polecam? Jak wszyscy diabli! Choć serce pęka, a dusza krzyczy rozpaczliwie, tak, czytajcie Wiedźmina! I na pohybel skurwysynom, którzy nie wiedzą, co tracą, nie podejmując się tej wędrówki u boku Geralta na sam koniec świata! Bo jak to powiedziała Angouleme, umierając w obronie Ciri: "Ale ja poszłam za Geraltem... Bo za nim nie można nie iść. Wiesz?" Tak i ja zrobiłam, kończąc z sercem drżącym ze smutku, ale i radości. Bowiem zawsze, bez wyjątku, gdy coś się kończy, coś się zaczyna! I pozwólmy światu rządzić się tym świętym prawem.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Słowiańska moc, czyli o niezwykłym wkroczeniu naszych przodków na europejską arenę

Bardzo przystępnie napisana książka w której jest trochę o historii, trochę o archeologii i trochę przemyśleń i interpretacji tego, co niepewne, bo pe...

zgłoś błąd zgłoś błąd