Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Nawroty nocy

Tłumaczenie: Ewa Bekier
Wydawnictwo: Znak
6,06 (153 ocen i 32 opinie) Zobacz oceny
10
3
9
10
8
20
7
24
6
40
5
30
4
16
3
6
2
3
1
1
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
La ronde de nuit
data wydania
ISBN
9788324032686
liczba stron
160
język
polski
dodała
Ag2S

Decyzja została podjęta. Wyboru dokonał los, Bóg albo historia. To nie jest ważne. Ważne, jak zachowa się człowiek w samym środku okupacyjnego piekła. Może być zdrajcą, bohaterem albo nikim. Rozdarty między dwoma światami, zawieszony na granicy między świadomością a szaleństwem, współpracuje jednocześnie z francuskim Gestapo i ruchem oporu i nie potrafi wyzwolić się z objęć obłąkanej historii....

Decyzja została podjęta. Wyboru dokonał los, Bóg albo historia. To nie jest ważne. Ważne, jak zachowa się człowiek w samym środku okupacyjnego piekła. Może być zdrajcą, bohaterem albo nikim. Rozdarty między dwoma światami, zawieszony na granicy między świadomością a szaleństwem, współpracuje jednocześnie z francuskim Gestapo i ruchem oporu i nie potrafi wyzwolić się z objęć obłąkanej historii.

Modiano z czułością i odrobiną okrucieństwa przygląda się swoim bohaterom. Ze śladów, zapachów i dźwięków próbuje wyczarować przeszłość i wyłuskać z niej prawdę o świecie.

 

źródło opisu: http://www.znak.com.pl/

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/

pokaż więcej

książek: 299
Mikosek17 | 2015-10-07
Na półkach: Przeczytane

Trzecia książka francuskiego pisarza, którą miałem okazję przeczytać i niestety w moim mniemaniu najgorsza. Może miał na to wpływ fakt, iż "Nawroty nocy" to dopiero druga powieść Modiano i jego styl musiał dopiero się rozwinąć i dojrzeć. Może też postawiłem dosyć wysoko poprzeczkę, gdyż pierwsze dwie lektury szczerze przypadły mi do gustu. No cóż nie ma, co dywagować. Ogólnie to pomimo tego, że książka jest naprawdę krótka i tak męczyłem się ze skończeniem tekstu. Zaczyna się bardzo zawile. Autor wrzuca nas w sam środek akcji, dzięki czemu na pierwszych stronach czytamy kilkanaście nazwisk osób, o których nic nie wiemy. Nazwiska te się powtarzają, więc czujemy się coraz dziwniej tak mało wiedząc o nich, lecz wiedza ta się nie poszerza. Może takie było zamierzenie pisarza, ale zabieg ten raczej mnie zniechęcił niż zaintrygował i nie za bardzo miałem ochotę brnąć w ten świat, żeby odkrywać powoli, kto kim jestem. Może to przez wybraną narrację, może to przez skakanie z wątku na wątek i braku chronologii, ale jedno jest pewne - za dużo chaosu. Główny bohater, który opowiada nam historię to zagubiony człowiek. Modiano otwiera przed nami umysł podwójnego szpiega. Z każdą kolejną stroną poznajemy rozterki i dramaty narratora. Z samego założenia pomysł dosyć ciekawy, gdyż odzwierciedlenie psychiki osoby o tak stresującym zawodzie brzmi, jak świetny temat na książkę, jednak wykonanie pozwala wiele do życzenia. Po pewnym czasie ma się wrażenie, że czyta się w kółko i w kółko to samo. Problemy ciągle są te same i siedzenie w głowie głównego bohatera irytuje. Oceniłbym książkę niżej, ale opisy Paryża i przebłyski przyszłego stylu pisarza pozwoliły mi ukończyć lekturę bez złych wspomnień, a raczej podciągnęły ocenę do najwyżej przeciętnej pozycji.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Wiek cudów

Zupełnie nie spodziewałam się, jaka będzie ta historia. Opowieść wciągnęła mnie w zasadzie od pierwszego zdania, aż dobrnęłam do końca. Polecam bardzo...

zgłoś błąd zgłoś błąd