Allegro - kampania grudzień kat. współczesna

Nawroty nocy

Tłumaczenie: Ewa Bekier
Wydawnictwo: Znak
6,09 (165 ocen i 34 opinie) Zobacz oceny
10
3
9
11
8
23
7
27
6
43
5
30
4
16
3
8
2
3
1
1
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
La ronde de nuit
data wydania
ISBN
9788324032686
liczba stron
160
język
polski
dodała
Ag2S

Decyzja została podjęta. Wyboru dokonał los, Bóg albo historia. To nie jest ważne. Ważne, jak zachowa się człowiek w samym środku okupacyjnego piekła. Może być zdrajcą, bohaterem albo nikim. Rozdarty między dwoma światami, zawieszony na granicy między świadomością a szaleństwem, współpracuje jednocześnie z francuskim Gestapo i ruchem oporu i nie potrafi wyzwolić się z objęć obłąkanej historii....

Decyzja została podjęta. Wyboru dokonał los, Bóg albo historia. To nie jest ważne. Ważne, jak zachowa się człowiek w samym środku okupacyjnego piekła. Może być zdrajcą, bohaterem albo nikim. Rozdarty między dwoma światami, zawieszony na granicy między świadomością a szaleństwem, współpracuje jednocześnie z francuskim Gestapo i ruchem oporu i nie potrafi wyzwolić się z objęć obłąkanej historii.

Modiano z czułością i odrobiną okrucieństwa przygląda się swoim bohaterom. Ze śladów, zapachów i dźwięków próbuje wyczarować przeszłość i wyłuskać z niej prawdę o świecie.

 

źródło opisu: http://www.znak.com.pl/

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/

pokaż więcej

Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Oficjalna recenzja
Bogdan książek: 1197

Zaciemnione ulice Paryża

„Nawroty nocy” z 1969 roku to druga powieść w dorobku Patricka Modiano, mającego wówczas 24 lata. Oryginalny tytuł to „La Ronde de nuit” (Nocna straż), nawiązujący do słynnego obrazu Rembrandta. Akcja powieści, podobnie jak debiutanckiej, o rok wcześniejszej „La Place de l'Étoile”, rozgrywa się w okupowanym Paryżu, a głównym bohaterem obydwu jest młody człowiek z półświatka, kolaborujący z Gestapo. W tym momencie trudno nie ulec pokusie biografizmu i nie wspomnieć, że postać ta jest wyraźnie wzorowana na ojcu pisarza, Albercie Modiano*. Ten włoski Żyd w czasie wojny z powodzeniem zajmował się w Paryżu czarnorynkowym handlem, co było możliwe jedynie dzięki współpracy z okupantem. Nic więc dziwnego, że pierwsza powieść syna tak bardzo nie spodobała się monsieur Modiano, że próbował wykupić cały jej nakład**.

Forma „Nawrotów nocy” jest niewątpliwie równie ważna jak treść, wyraźnie też wskazuje na czas i miejsce powstania utworu. Lata 60. ubiegłego wieku to okres dominacji w literaturze francuskiej nouveau roman, gdy nad Sekwaną najwyżej ceniono literacki eksperyment i przyznawano laury takim pisarzom, jak Alain Robbe-Grillet czy Michel Butor. Młody Modiano wyraźnie pozostawał pod wpływem tych wzorów, o czym możemy się przekonać już od pierwszych zdań powieści. Bez żadnych wstępów trafiamy w sam środek akcji, gdy późną nocą rozbawione towarzystwo pojawia się w hotelu. Dość powiedzieć, że tylko na pierwszych dwóch stronach autor wymienia z imienia lub nazwiska 15 różnych osób...

„Nawroty nocy” z 1969 roku to druga powieść w dorobku Patricka Modiano, mającego wówczas 24 lata. Oryginalny tytuł to „La Ronde de nuit” (Nocna straż), nawiązujący do słynnego obrazu Rembrandta. Akcja powieści, podobnie jak debiutanckiej, o rok wcześniejszej „La Place de l'Étoile”, rozgrywa się w okupowanym Paryżu, a głównym bohaterem obydwu jest młody człowiek z półświatka, kolaborujący z Gestapo. W tym momencie trudno nie ulec pokusie biografizmu i nie wspomnieć, że postać ta jest wyraźnie wzorowana na ojcu pisarza, Albercie Modiano*. Ten włoski Żyd w czasie wojny z powodzeniem zajmował się w Paryżu czarnorynkowym handlem, co było możliwe jedynie dzięki współpracy z okupantem. Nic więc dziwnego, że pierwsza powieść syna tak bardzo nie spodobała się monsieur Modiano, że próbował wykupić cały jej nakład**.

Forma „Nawrotów nocy” jest niewątpliwie równie ważna jak treść, wyraźnie też wskazuje na czas i miejsce powstania utworu. Lata 60. ubiegłego wieku to okres dominacji w literaturze francuskiej nouveau roman, gdy nad Sekwaną najwyżej ceniono literacki eksperyment i przyznawano laury takim pisarzom, jak Alain Robbe-Grillet czy Michel Butor. Młody Modiano wyraźnie pozostawał pod wpływem tych wzorów, o czym możemy się przekonać już od pierwszych zdań powieści. Bez żadnych wstępów trafiamy w sam środek akcji, gdy późną nocą rozbawione towarzystwo pojawia się w hotelu. Dość powiedzieć, że tylko na pierwszych dwóch stronach autor wymienia z imienia lub nazwiska 15 różnych osób - bez choćby słowa wyjaśnienia 'who is who'. Czytając tę wyliczankę, pomyślałem, że dokończenie lektury tej niewielkiej książki może się jednak okazać sporym wyzwaniem.

Na szczęście mogę uspokoić wszystkich zainteresowanych, że młody Modiano nie przeholował z eksperymentowaniem na cierpliwości czytelnika. Kolejne strony powieści przynoszą coraz więcej informacji na temat głównego bohatera i jego kompanów. Fałszywe baronowe i hrabiowie wspólnie z pospolitymi przestępcami robią ciemne interesy za wiedzą lub na zlecenie protektorów z Gestapo. Nie wykazują przy tym żadnych moralnych skrupułów, za to bardzo wiele niepokoju o przyszłość. Możemy się domyślać, że czas akcji obejmuje ten etap wojny, kiedy wojska tysiącletniej III Rzeszy były w odwrocie już na wszystkich frontach. Stąd tyle desperacji w na pozór beztroskiej wesołości tych francuskich szmalcowników i kolaborantów.

Główny bohater jest najbardziej niedookreśloną postacią w całym tym towarzystwie, a jego życiowe wybory są przedstawione jako przypadkowe. Decyduje o nich nie on sam, ale zbiegi okoliczności i wola innych. Można w tym dostrzec polemikę z egzystencjalizmem, gdzie bohaterowie zawsze brali pełną odpowiedzialność za swoje decyzje. Inaczej to wygląda w mrokach okupacji, wydaje się sugerować Modiano. Wojna pozostawia do wyboru zaledwie kilka z góry przygotowanych ról. Możesz wybrać kolaborację lub resistance, ewentualnie próbować uciec od tego wszystkiego. Ale nieraz to inni wybierają za ciebie.


Wczesna powieść noblisty jak najbardziej zasługuje na uwagę. Wprawdzie jej początek to zupełny chaos, przypominający dźwięki strojącej instrumenty orkiestry, jednak na kolejnych stronach autor prowadzi narrację w sposób coraz bardziej uporządkowany. Co nie znaczy, że wszystkie wątpliwości zostają wyjaśnione, a zagadki rozwiązane. Ta układanka do końca pozostaje w znacznym stopniu niedokończona - co bynajmniej nie odbiera jej uroku i sugestywności. Pod koniec lektury zacząłem sobie wyobrażać ewentualną ekranizację „Nawrotów nocy”. Byłby to film czarno-biały, w konwencji kina noir, gdzie w pierwszej scenie eleganckie panie palą cygaretki, a panowie w smokingach wiozą je masywnymi Bentleyami i Citroenami 11CV przez zaciemnione ulice Paryża do hotelu, w którym za chwilę wszyscy będą tańczyć z pozorną beztroską slow-foxa.

Bogusław Karpowicz

* www.thelocal.fr/20141210/ten-things-to-know-about-patrick-modiano
** en.wikipedia.org/wiki/Patrick_Modiano

pokaż więcej

Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (391)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2892
Gosia | 2016-03-02
Na półkach: Przeczytane, 2016
Przeczytana: 01 marca 2016

Po "Perełce" to druga powieść noblisty 2014 roku Patrica Modiano, którą pzeczytałam.
Początek mnie nie zachwycił, środek był już lepszy, natomiast koniec już na miarę mistrza i nagrody Nobla.
Początek to zbytni jak na mój gust chaos. Wpadamy w środek przyjęcia bez wstępu, nie znamy postaci ani powiązań.
Końcówka to firmowe osiągnięcie autora. Mała forma, dużo treści, piękny język. Czyta się z początku trudno, ale nie należy się zrażać. Na koniec urzeka zarówno fabułą jak i formą.
Temat zdrady, dylematów moralnych, skomplikowana osobowość głównego bohatera, wpływ czasów i okoliczności na jego postępowanie.
A w tle Paryż, nawet zepsuty, zdegenerowany przez wojnę i okupację, ale zawsze to Paryż jedyny i niepowtarzalny.
Pomimo trudności warto przeczytać.

książek: 1546
deana | 2015-07-24
Na półkach: Przeczytane, 2015
Przeczytana: 24 lipca 2015

Po ,,Nawroty nocy" sięgnęłam kierowana chęcią poznania laureata Nagrody Nobla 2014. Niestety, to pierwsze zetknięcie nie mogę uznać za udane. Akcja opowieści rozgrywa się w okupowanym Paryżu, główny bezimienny bohater a zarazem narrator żyje w dwóch różnych światach. Jest podwójnie podwójnym agentem. Śledzi, inwigiluje i donosi na towarzyszy. Jego świat przypomina szalony, psychodeliczny taniec. Taniec pełen uników, tajemnych gestów, ukradkowych znaków.

Czytając ma się wrażenie, że znajdujemy się w głowie bohatera. Próbujemy nadążyć za jego myślami i wrażeniami, które zmieniają się z prędkością światła. Nie zawsze dobrze potrafimy zidentyfikować poszczególne inwigilowane światy - nagle jeden zastępuje drugi. Szaleńcza galopada trwa do samego końca.

A o ile zaczęło się dobrze, była zaintrygowana zarówno kreacją bohatera, jak i sposobem prowadzenia narracji, to i tym dalej tym gorzej. Dotarłam to końca tej maleńkiej książeczki (zaledwie 150 stron) bardzo zmęczona. Burza panująca...

książek: 2790
8_oclock | 2015-05-01
Na półkach: Przeczytane, 2015
Przeczytana: 01 maja 2015

Surrealistyczna atmosfera. Na początku wydawało mi się, że narrator śni, albo raczej przeżywa gorączkowy majak, z którego za parę stron się obudzi. Motyw groteskowego balu czy zabawy (upiornego cyrku) też nie jest czymś wyjątkowym. Gdybym uważnie przyjrzała się okładce, czego nie zrobiłam biorąc książkę, dużo wiedziałabym o jej treści: dumna postać w niemieckim mundurze, a na jej tle maski oraz twarz chłopca, prawie "mordka ministranta", jak ktoś nazwa narratora. Akcja dzieje się w okupowanym Paryżu: "Kobiety są przesadnie uszminkowane, mężczyźni prezentują murzyńską elegancję: buty z krokodyla, pstrokate ubrania, platynowe sygnety. Niektórzy nawet odsłaniają przy każdej okazji rząd złotych zębów. Jestem więc w rękach osobników niezbyt godnych szacunku: szczurów, które biorą w posiadanie miasto, gdy dżuma zdziesiątkowała już mieszkańców". Rzewny narrator jest szpiclem, konfidentem, hieną szukającą skarbów w opuszczonych willach. Za nic nie bierze odpowiedzialności, wszystko mu się...

książek: 0
| 2016-01-14
Na półkach: Przeczytane, 2016, 2016.01
Przeczytana: 14 stycznia 2016

Krótka powieść Patricka Modiano podobno oparta jest na losach ojca autora, podejmuje trudny i niewygodny temat kolaboracji. Bohater w pierwszej osobie opowiada o swoim zagubieniu, samotności, strachu, braku zdecydowania, marazmie. jest podwójnym agentem, żyje w niebezpieczeństwie, na krawędzi. Modiano w śmiały sposób przedstawia powiązanie z francuskimi agentami Gestapo, wszechmocna i bezwzględną tajna policją. Narracja niczym lunatyczny sen błądzi po miejscach rautów i kaźni, tańca i zdrady. To wszystko autor opisuje językiem zawierającym nutke melancholii i liryzmu. Przyczepić się mogę do dziwnych zbiegów okoliczności, do niezrozumiałego zachowania bohaterów, do braku podejrzliwości członków ruchu oporu, do stosowania skrótowców, gdy jednak przymknie się oko na niedociągnięcia, lektura stanie się jak rwąca rzeka: porywa i unosi aż do końca...

książek: 918
adb | 2016-04-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 09 kwietnia 2016

"Nawroty nocy" Patricka Modiano są specyficzną powieścią. Czytelnik już pierwszą linijką tekstu zostaje wrzucony w wir przyjęcia i potrzebuje dobrej chwili, by się odnaleźć. W rytm kolejnych tańców wirują obrazy, twarze, co chwilę inne fragmenty sali, strzępy rozmów i strzępy opowiadanej w powieści historii. Z każdym obrotem jest nowa odsłona, "zmiana oświetlenia" i nawroty tej nocy ( stąd tytuł) w kolejnych ułamkowych wspomnieniach. To celowy narracyjny zabieg, mistrzowsko oddający skomplikowaną sytuację narratora.
[...]
Narrator jest bierny, bezwolny, całkowicie poddaje się losowi, płynie z prądem - jak sam mówi. Kim jest? Człowiekiem w sytuacji bez wyjścia.

Całość tu: http://slowooslowach.blox.pl/2016/04/Nawroty-nocy-Patrick-Modiano.html

książek: 353
Ledarg1916 | 2017-01-31
Na półkach: Przeczytane

Nie wystawiam gwiazdek...
Powód? Nie chodzi mi o to, że daję zero, ale uważam, że nie mam moralnego prawa tego oceniać, ponieważ najnormalniej w świecie nie jestem w stanie ocenić tej książki...
Przeczytałem, ale chyba jeszcze nie dorosłem (biorąc pod uwagę mój wiek, pewnie już nie dorosnę...) do tej literatury.
Surrealistyczna? Szalona? Specyficzna? Chaotyczna?
Tak, to wszystko dobrze podsumowuje tę pozycję.
Do mnie to nie dotarło...
Nobel, wiem... No ale, cytując Gałkiewicza: "Jak zachwyca, jeśli nie zachwyca"...
Jedni lubią kawior, krewetki w tempurze albo inny kulinarny rarytas. A ja? Ja prosty chłop jestem i wolę schabowego z frytkami, nic nie poradzę, tak mam! I po prostu nie uległem magii tej książki...
Są, na pewno, tam zdania, które zmusiły mnie do refleksji, dały do myślenia, ale niewiele tego było. Szalona podróż po Paryżu wraz z bohaterem targanym emocjami nie jest moją podróżą.
Wiem, temat JEST interesujący, jednak forma do mnie kompletnie nie przemówiła, zmęczyłem...

książek: 1270
Anna | 2015-01-22
Przeczytana: 22 stycznia 2015

"Nawroty nocy" to druga powieść ubiegłorocznego noblisty.
Pierwszą była "Ulica Ciemnych Sklepików". Przeczytałam ją jednym tchem.
Urzekła mnie zarówno fabułą jak i formą.
Natomiast "Nawroty nocy" choć objętościowo mała książeczka, czytało mi się dosyć długo.Dawkowałam ją sobie.Nie dlatego jednak,że mnie zachwycała,ale dlatego,że nie mogłam się "połapać" o co autorowi chodzi.
Chociaż właściwie od początku wiadomo,że bohater to podwójny albo nawet, jak pod koniec książki mówi o sobie,potrójny zdrajca. Jednak jego losy Patrick Modiano przedstawia bardzo chaotycznie.Bohater cały czas przeżywa traumę na skutek tego kim się stał ,co jest zmuszony w związku z tym robić i co go czeka...
"Nawroty nocy"Patricka Modiano to olbrzymia dawka psychologii.Po przeczytaniu stwierdzam,że warto było.Spróbujcie...POLECAM!

książek: 901
czytankianki | 2014-11-23
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 19 listopada 2014

Notkę na okładce "Nawrotów nocy" lepiej pominąć, ponieważ wydawca jak na tacy podaje to, co Modiano z rozmysłem kamufluje i pozostawia nienazwanym. Czytelnik zostaje wepchnięty w środek głośnego przyjęcia, przysłuchuje się strzępom rozmów podejrzanego towarzystwa i po krótkim czasie orientuje się, że autor wodzi go za nos. Długo nie będzie wiadomo, jaką rolę odgrywają poszczególne osoby dramatu i czy narrator rzeczywiście jest taką miernotą, za jaką się uważa. Samodzielne torowanie sobie drogi w tym gąszczu niewiadomych wymaga cierpliwości, ale też daje dużo satysfakcji.

W „Nawrotach nocy” Modiano co prawda powtarza chwyty obecne w innych utworach, jednak tym razem po mistrzowsku zagęszcza akcję. Czytelnik jest skołowany i nie dziwne, bo narracja powieści oparta jest na kole;). Pewne wydarzenia będą wracać, za każdym razem w innej konfiguracji, w coraz większym pędzie. Nie bez powodu w jednej ze scen (genialnej moim zdaniem) narrator ma złudzenie szalonej jazdy na karuzeli –...

książek: 1097
Szanita | 2015-03-06
Na półkach: Przeczytane, 2015
Przeczytana: marzec 2015

Autor wciąga czytelnika w rzeczywistość okupowanego Paryża.
Dotykamy umierającego świata, w którym bezwolny człowiek staje przed koniecznością wyboru.

Kluczowa postać opisana kilkoma symbolicznymi imionami.
Księżniczka Lamballe - to odniesienie do wiernej przyjaciółki Marii Antoniny, która została brutalnie zamordowana z powodu swojej lojalności.

Nieliniowa konstrukcja. Splot rzeczywistości z wyobrażeniami.
Plastycznie odmalowane sceny przypominające kadry z filmu.

Przeczytałam i zaraz potem wróciłam na pierwszą stronę,
żeby przeczytać znowu - z większą świadomością.
Bardzo sugestywna książka.

Świetna okładka!

książek: 1705
Roman Dłużniewski | 2016-12-05
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Kupiłem, bo to noblista. Chociaż akurat tym niekoniecznie warto się kierować. Powieść jest jakaś taka surrealistyczna, psychodeliczna.
W okupowanym Paryżu bohater współpracuje i ze szkopami i z ruchem oporu. Można i tak. Książki raczej nie polecam.

zobacz kolejne z 381 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
15 wielkich francuskich powieści

14 lipca we Francji przypada święto narodowe – obchodzone jest w rocznicę wybuchu Wielkiej Rewolucji Francuskiej, zapoczątkowanej zdobyciem Bastylii. Z tej okazji dziś proponujemy Wam zestawienie najlepszych współczesnych książek francuskich autorów. Vive la révolution! Vive la littérature!


więcej
Modiano już niedługo w polskich księgarniach

Powieści Patricka Modiano dotychczas nie były szerzej znane naszym czytelnikom. Jego książki były wydawane w Polsce w latach 90., ale już wkrótce będziemy mieli okazję nadrobić zaległości – w polskich księgarniach lada dzień pojawią się zarówno wznowienia, jak i wcześniej nieobecne u nas dzieło tego wybitnego pisarza.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd