Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Lekcje ciemności

Seria: Esej
Wydawnictwo: Czarne
7,78 (32 ocen i 3 opinie) Zobacz oceny
10
1
9
9
8
11
7
8
6
1
5
1
4
0
3
1
2
0
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788375360820
liczba stron
312
słowa kluczowe
eseje, literatura, Holocaust, sztuka, religia
język
polski

Mroki, ciemności... Ich penetrowanie jest wątkiem głównym niniejszego tomu. Autorowi zdaje się przyświecać przeświadczenie, iż właśnie "lekcja ciemności", wyostrzając nam wzrok, zdolna jest powiedzieć najwięcej o fundamentalnym wymiarze bytu - o złu tkwiącym nieusuwalnie w przyrodzie, historii i w nas samych. Ciemności to przede wszystkim matecznik pajęczyn. Ale są też takie mroki, które w...

Mroki, ciemności... Ich penetrowanie jest wątkiem głównym niniejszego tomu. Autorowi zdaje się przyświecać przeświadczenie, iż właśnie "lekcja ciemności", wyostrzając nam wzrok, zdolna jest powiedzieć najwięcej o fundamentalnym wymiarze bytu - o złu tkwiącym nieusuwalnie w przyrodzie, historii i w nas samych.
Ciemności to przede wszystkim matecznik pajęczyn. Ale są też takie mroki, które w końcu rozbłyskują światłem. I ostatecznie światła, jak się zdaje, szuka Dariusz Czaja.
Lekcje ciemności. Piękna, spójna książka, teksty o wysokiej temperaturze, dramatyczne, osobiste. Ale zarazem dzieło filozofa, jeśli za jedną z najistotniejszych powinności filozofii uznajemy stawianie ciągle od nowa, z uporem, pytań, bodaj nawet bez dobrych widoków na definitywną odpowiedź.

 

źródło opisu: http://czarne.com.pl/

źródło okładki: http://czarne.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 3269
Snoopy | 2010-02-17
Na półkach: Przeczytane

Niesamowita książka. Dariusz Czaja, znany i (wbrew temu, co napisano na okładce) ceniony antropolog kultury penetruje coraz to głębsze pokłady mroku świata, człowieczeństwa i Boga, a przy tym dotyka tego, co najistotniejsze. Dokonuje wnikliwej lekcji tekstów kultury: tych o randze świadectwa (Imre Kertész, Primo Levi, W. G. Sebald) i tych czysto literackich (J. M. Coetzee, Joseph Conrad, Jonathan Littel), filozoficznych (Emil Cioran, Sergio Quinzio), a nawet malarskich (Jerzy Nowosielski, Francis Bacon) i filmowych (Werner Herzog). Już tylko te nazwiska pokazują bardzo szerokie spektrum zainteresowań autora esejów, a trzeba zaznaczyć, że zainteresowania te nie są bynajmniej powierzchowne. To jednak dopiero czubek góry lodowej. Gdyby zechcieć bowiem wymienić wszystkich wspominanych i cytowanych przez Czaję myślicieli, artystów i pisarzy, lista ta ciągnęłaby się jeszcze przez wiele linijek. Zaiste erudycja autora zdumiewa i onieśmiela. Nie jest ona li tylko czystym popisem ze strony autora, ale stanowi dla czytelnika autentyczną wartość poznawczą. Wiadomo, że książka poleca książkę, teksty przyciągają się ze sobą. Lekcje ciemności są pod tym względem nieocenione. Po jej lekturze moja lista książek do przeczytania poszerzyła się o sporo pozycji.

Oczywiście ów atut nie wyczerpuje wartości tych esejów. Ich rzeczywista waga leży w czymś innym. Jest to książka, która wielokrotnie "uciska (...) jak niewidzialna, ale realna obręcz" (s. 49). "Boli. Bo to ma boleć. Po to zostało napisane" (s. 61). Dlaczego autor wkracza w ciemność, prowadząc nas w nią za rękę? Bo - jak pisał cytowany przez Czaję Thomas Bernhard - "w ciemności wszystko staje się wyraźne".

Jestem naprawdę wdzięczny za tę książkę. Pozwoliła mi wejść w sferę kultury, która była przeze mnie nie do końca rozpoznana i doceniana - choć tak dobrze są mi znane i tak dla mnie fascynujące dzieła i wypowiedzi omawianych tu twórców: Coetzeego, Bacona, Nowosielskiego, o Littelu czy Quinzio nie wspominając. Nie to jednak było w tej lekturze dla mnie najcenniejsze. "Lekcje ciemności" stały się też dla mnie swoistym przeżyciem duchowym. Niezwykle ważnym rysem mojego osobistego doświadczenia duchowego jest krzyk Chrystusa na krzyżu: Eli, eli, lama sabachtani? - Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił? (Mt 27, 46; Mk 15, 34). "Lekcje ciemności" pozwoliły mi usłyszeć ten krzyk jeszcze wyraźniej. Ujrzeć z wyjątkową mocą i wyrazistością, że wołanie to nie milknie nigdy, a nawet zostaje zwielokrotnione przez tyle kolejnych istnień ludzkich (a nawet zwierzęcych!). Heroizm Chrystusa polegał także i na tym, że po tym dramatycznym wołaniu zdołał jednak wyszeptać: Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mojego (por. Łk 23, 46). A i ten szept, tak delikatny, że ledwo słyszalny, majaczy mi pomiędzy wierszami tej książki, jak nikłe światło pośród ciemności. Czy to tylko moje przewidzenia, czy rzeczywiście światłość w ciemności świeci i ciemność jej nie ogarnia? (por. J 1, 5).

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Pryncypium

Po "Luonto" przyszedł czas na "Pryncypium", czyli kolejną książkę naszej rodzimej autorki skrytej pod pseudonimem Melissa Darw...

zgłoś błąd zgłoś błąd