Życie przestępcze w przedwojennej Polsce. Grandesy, kasiarze, brylanty

Wydawnictwo: Wydawnictwo Naukowe PWN
7,59 (74 ocen i 20 opinii) Zobacz oceny
10
7
9
9
8
24
7
23
6
7
5
2
4
1
3
0
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-01-17232-9
liczba stron
464
kategoria
historia
język
polski
dodał
Sergiusz

Gdy w 1918 roku Polska odzyskała niepodległość, cały naród ogarnął nieopanowany entuzjazm. Te dwadzieścia lat do dzisiaj zachwyca rozmachem, przyciąga naszą uwagę, intryguje... Błyskawiczny rozwój kraju sprawił jednak, że nie wszyscy dostrzegali niedostatki rzeczywistości, a przecież życie przestępcze to druga strona codzienności dwudziestolecia międzywojennego. Jej królami byli kasiarze,...

Gdy w 1918 roku Polska odzyskała niepodległość, cały naród ogarnął nieopanowany entuzjazm. Te dwadzieścia lat do dzisiaj zachwyca rozmachem, przyciąga naszą uwagę, intryguje...

Błyskawiczny rozwój kraju sprawił jednak, że nie wszyscy dostrzegali niedostatki rzeczywistości, a przecież życie przestępcze to druga strona codzienności dwudziestolecia międzywojennego. Jej królami byli kasiarze, złodzieje, mordercy, oszuści, prostytutki i włamywacze. Handel ludźmi, tragedie ekonomiczne, afery seksualne czy wyrafinowane oszustwa podatkowe nie są dziełem współczesnej cywilizacji, a pomysłowość przestępców dorównywała kreatywności ówczesnych ludzi w innych dziedzinach.

W ciemnych zakamarkach ulic przedwojennej Polski czaiły się straszliwe kreatury, na drogach grasowały gangi brutalnych porywaczy i rabusiów, a ich śladem podążała niestrudzona policja. Gazety donosiły o drastycznych morderstwach; niektóre, jak słynna sprawa Gorgonowej, do dziś pozostały niewyjaśnione.

Autorka z pasją detektywa odkrywa mroczne karty przedwojennej Polski. Często dramatyczne, czasem również zabawne. To porywająca opowieść o obyczajowości półświatka, którą czyta się jak najlepszy kryminał.

 

źródło opisu: Wydawnictwo PWN

źródło okładki: Wydawnictwo PWN

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 0
| 2012-11-23
Na półkach: Przeczytane, 2012

Oglądaliście film „Halo Szpicbródka, czyli ostatni występ króla kasiarzy”? Jeśli tak to koniecznie sięgnijcie po przepiękną książkę Moniki Piątkowskiej „Życie przestępcze w przedwojennej Polsce. Grandesy, kasiarze, brylanty”. Jeśli nie to również gorąco polecam wam najnowsze dzieło tej autorki.

Uwielbiam dwudziestolecie międzywojenne. Mimo kryzysu ekonomicznego był to jeden z barwniejszych okresów w naszej historii. Całkowita rewolucja obyczajowa. W toaletach damskich, ubiorach męskich, stylu życia, etyki i moralności również. Polska odzyskała niepodległość i zaczęła budować nowe społeczeństwo. Obok opery modne były również teatry i kabarety. Obiady i kolacje z przyjaciółmi w modnych restauracjach. Zmiany te były najbardziej widoczne w dużych miastach, Warszawie czy Krakowie. To tutaj zamieszkały po wojnie rody szlacheckie i zaczęła tworzyć się ‘nowa warstwa społeczna’ – bogaci mieszczanie z arystokratycznymi korzeniami. Jednocześnie miasta przyciągały robotników i chłopów szukających pracy. Tworzyła się ogromna przepaść społeczna od bardzo bogatych do bardzo biednych. A takie duże skupiska ludności stawały się rajem dla złodziei.

„Życie przestępcze w przedwojennej Polsce” to przegląd wszystkich typów przestępców, jacy grasowali w latach dwudziestych i trzydziestych XX wieku. A różnorodność była wielka. Monika Piątkowska swój przegląd zaczęła od najbardziej popularnej grupy, czyli złodziei. Istnieli od zawsze, ale okres powojenny obfitował szczególnie w kieszonkowców, czyli doliniarzy. Mieli oni swoje sposoby na okradanie przechodniów i podróżnych, np. potrącanie czy wysuwana żyletka w sygnecie. Innym ‘gatunkiem’ złodziei byli grupy włamywaczy, którzy miesiącami potrafili obserwować dom, który chcieli obrobić. Poznawali sąsiadów, czasem zaprzyjaźniali się ze służbą, sprawdzali tryb życia mieszkańców domu, a nawet znakowali domy. Rysunek trzech ząbków oznaczał złego psa, dwa czworoboki zachodzące na siebie – nie okradać mieszkania, podwójne koło oznaczało, że nie ma nic do wzięcia.
Przestępcy mieli jednak swój honor. Jedną z zasad było szanowanie innych złodziei, kobiet oraz sąsiadów, których okradanie było uznawane za wykroczenie. Nie tykać swoich!

Kolejne rozdziały opisują przestępstwa popełniane na wsi oraz oszustwa. Miła pani pukała do drzwi prosząc o szklankę wody, albo coś do jedzenia, innym razem zjawiał się pan, który zabłądził. Byli także fałszywi urzędnicy zbierający podatki i włamania na dużą skalę do gospodarstw.

Obszerny rozdział poświęcony został prostytutkom. Przede wszystkim dowiadujemy się, że prostytutki w dwudziestoleciu międzywojennym były tanie. Ich usługi kosztowały 1,50 zł, czyli mniej więcej tyle co pięć kilogramów śledzi, porównuje autorka. Przy czym większość ich zarobków była zabierana przez sutenerów, gdyż wiele prostytutek by móc uprawiać swój zawód musiało wynajmować pokoje na godziny.
Piątkowska opisuje poszczególne typy kobiet uprawiających najstarszy zawód świata. Tak więc były chustkowe – kobiety stojące pod latarnią, ale także grandesy, girlsy i fordanserki. Te ostatnie występowały w lokalach, zabawiały gości i czasem trudniły się prostytucją. Klientów wyszukiwały wśród stałych bywalców nocnych lokali, w których były zatrudnione.
Pod modnymi lokalami stały najczęściej ‘kapeluszowe’, czyli prostytutki z górnej półki. Te polowały na klientów, którzy mogli je zabrać do hotelu.

Kolejne rozdziały opisują handel ludźmi i zabójstwa dzieci. Są to drastyczne wydarzenia i opisy. Autorka wspomina tutaj o metodach, jakimi posługiwali się porywacze, by zwabić, najczęściej kobiety. A także przedstawia kilka spraw zabójstw dzieci, dokonanych przez matki.

Ostatni rozdział przedstawia sprawy, które wzbudziły największe zainteresowanie ówczesnego społeczeństwa polskiego. Autorka opisuje między innymi sprawę Rity Gorgonowej, która właściwie nigdy nie została wyjaśniona.

„Życie przestępcze w przedwojennej Polsce” Moniki Piątkowskiej to pięknie wydana i przede wszystkim ciekawa pozycja. Widać, że autorka poświęciła wiele czasu na dopracowanie merytoryczne, grzebanie w bibliotekach i archiwach. Ogromna ilość fotografii zawartych
w książce świetnie urozmaica lekturę. A książka pełna jest interesujących faktów, tych znanych i nieznanych. To także świetne spojrzenie z perspektywy czasu na okres dwudziestolecia międzywojennego i jego kolorowe społeczeństwo. Polecam gorąco!

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.

Opinie czytelników


O książce:
Reaper

Poznajemy losy Ronana i Sashy, zawsze mnie interesowało dlaczego był taki tajemniczy, milczący i dlaczego nic nie robił w związku z Sasha,nie chronił...

zgłoś błąd zgłoś błąd