No dobra, przyznaję, można polubić.

No dobra, przyznaję, można polubić.

Styl Lovecarfta do najłatwiejszych nie należy, ale warto, chociaż żeby poznać początki horror fiction i sci-fi.

Styl Lovecarfta do najłatwiejszych nie należy, ale warto, chociaż żeby poznać początki horror fiction i sci-fi.

Generalnie słabe, co piszę z bólem serca bo uważam się za miłośniczkę twórczości Sapkowskiego. Jest kilka niezłych opowiadań, ale w większości nie porywają ani pomysłem ani formą.

Generalnie słabe, co piszę z bólem serca bo uważam się za miłośniczkę twórczości Sapkowskiego. Jest kilka niezłych opowiadań, ale w większości nie porywają ani pomysłem ani formą.

Bardzo słaba w porównaniu z poprzednimi książkami. Żart mało śmieszny, struktura odgrzewana, a na dodatek po odczytaniu notatki końcowej od autora miałam nieodparte poczucie, że autor chciał nam przekazać żebyśmy nie spinali się tak na tle wiary. Jeśli książka miała od początku takie przesłanie to coś poszło nie tak. Bardzo. Ogromne rozczarowanie.

Bardzo słaba w porównaniu z poprzednimi książkami. Żart mało śmieszny, struktura odgrzewana, a na dodatek po odczytaniu notatki końcowej od autora miałam nieodparte poczucie, że autor chciał nam przekazać żebyśmy nie spinali się tak na tle wiary. Jeśli książka miała od początku takie przesłanie to coś poszło nie tak. Bardzo. Ogromne rozczarowanie.