Nie jest zła, ale nie porywa. Wszelkie tropy i wskazówki podawane w tak niesubtelny sposób, że od razu jak się pojawiają, to wiadomo jak się dana sytuacja zakończy i kto jest za nią odpowiedzialny

Nie jest zła, ale nie porywa. Wszelkie tropy i wskazówki podawane w tak niesubtelny sposób, że od razu jak się pojawiają, to wiadomo jak się dana sytuacja zakończy i kto jest za nią odpowiedzialny

Pod koniec trochę niepokojąca

Pod koniec trochę niepokojąca

Porusza poważne tematy i skłania do przemyśleń, a mimo to jest lekka i zabawna

Porusza poważne tematy i skłania do przemyśleń, a mimo to jest lekka i zabawna

Zabawna ale chwilami nudna

Zabawna ale chwilami nudna

Znaleziona przez przypadek w hotelu na wakacjach w czarnogórze - jako lektura na urlopie super. Zagadka po nitce do kłębka bez większych niespodzianek ale wciągająca.

Znaleziona przez przypadek w hotelu na wakacjach w czarnogórze - jako lektura na urlopie super. Zagadka po nitce do kłębka bez większych niespodzianek ale wciągająca.

Trochę nużące, trochę zabawne, dobry zapychacz czasu

Trochę nużące, trochę zabawne, dobry zapychacz czasu

Nudna jak flaki z olejem

Nudna jak flaki z olejem

Długa, nudna i w każdej scenie seksualne podteksty

Długa, nudna i w każdej scenie seksualne podteksty

W książce są dwie osobne historie.
Pierwsza: o odchodzeniu, przemijaniu, starości i zderzeniu ludzi z różnych pokoleń - opowieść dająca do myślenia, wzruszająca, zabawna i smutna, moim zdaniem niezwykła.
Druga: kompletnie nie wiem o czym - mężczyzna chce zrezygnować z pracy ale nie ma odwagi powiedzieć o tym przełożonym, pożycza kobiecie na ulicy pieniądze na napój z automatu, kobieta próbuje mu te pieniądze oddać i zaprosić go do jakiegoś lokalu na herbatę, idą do centrum Tokio, mężczyzna doznaje olśnienia, że właśnie znajduje się w centrum Tokio. Koniec historii... że co?

W książce są dwie osobne historie.
Pierwsza: o odchodzeniu, przemijaniu, starości i zderzeniu ludzi z różnych pokoleń - opowieść dająca do myślenia, wzruszająca, zabawna i smutna, moim zdaniem niezwykła.
Druga: kompletnie nie wiem o czym - mężczyzna chce zrezygnować z pracy ale nie ma odwagi powiedzieć o tym przełożonym, pożycza kobiecie na ulicy pieniądze na napój z...

Takie nijakie. Nie dla dzieci bo sceny morderstw i przemocy, i nie dla dorosłych bo to głupiutka baśń.

Takie nijakie. Nie dla dzieci bo sceny morderstw i przemocy, i nie dla dorosłych bo to głupiutka baśń.

Ostrzeżenie: "Encyklopedia wróżek i elfów" to nie encyklopedia wróżek i elfów. Dziękuję za uwagę, można się rozejść.

Ostrzeżenie: "Encyklopedia wróżek i elfów" to nie encyklopedia wróżek i elfów. Dziękuję za uwagę, można się rozejść.

Książka o gotowaniu będąca krytyką Uni europejskiej, lobbystów, sprzedawczyków, zielonych... i moim zdaniem wegan.
Wszystko w ksiæżce było ok, była zabawna, błyskotliwa, dobrze napisana, ale z jakiegoś powodu nie dla mnie. Nie wciągnęła, nie sprawiała radochy, bardziej ją wymęczyłam niż miło spędziłam czas.

Książka o gotowaniu będąca krytyką Uni europejskiej, lobbystów, sprzedawczyków, zielonych... i moim zdaniem wegan.
Wszystko w ksiæżce było ok, była zabawna, błyskotliwa, dobrze napisana, ale z jakiegoś powodu nie dla mnie. Nie wciągnęła, nie sprawiała radochy, bardziej ją wymęczyłam niż miło spędziłam czas.

Książka na siłę próbuje być zabawna, i owszem wstawki o biurokracji na uczelni takie są ale przygody bohaterów już nie koniecznie. Przeszkadzało mi też to, że sporo scen jest żywcem wyjęte z innych książek i filmów. Inspiracja inspiracją ale bez przesady.

Książka na siłę próbuje być zabawna, i owszem wstawki o biurokracji na uczelni takie są ale przygody bohaterów już nie koniecznie. Przeszkadzało mi też to, że sporo scen jest żywcem wyjęte z innych książek i filmów. Inspiracja inspiracją ale bez przesady.

Dziennik Bridget Jones z azjatką w roli głównej. Singapur, bogacze, pijane przyjaciółki śpiące nago w salonie, romanse, zwroty akcji i świetny humor. Bardzo dobrze się bawiłam.
Im więcej czytam azjatyckich powieści, tym bardziej dochodzę do wniosku, że wielu polaków jest tak naprawdę azjatami - przynajmniej jeśli chodzi o wieczne suszenie głowy :)

Dziennik Bridget Jones z azjatką w roli głównej. Singapur, bogacze, pijane przyjaciółki śpiące nago w salonie, romanse, zwroty akcji i świetny humor. Bardzo dobrze się bawiłam.
Im więcej czytam azjatyckich powieści, tym bardziej dochodzę do wniosku, że wielu polaków jest tak naprawdę azjatami - przynajmniej jeśli chodzi o wieczne suszenie głowy :)