Grillbar Galaktyka

Mamy tutaj zupełnie inną Kossakowską w zabawnym, satyrycznym, lekko absurdalnym "gastronomicznym" trybie wykonawczym. Pomysł jako taki całkiem oryginalny, jest dużo akcji, osób, oczywiście potraw, sporo specyficznego humoru. W porównaniu np. z jej według mnie świetnym "Siewcą Wiatru" pozostaje jednak pewien niedosyt literacki. Niezłe, lecz nie wybitne - tak można by chyba najlepiej "Grillbar Galaktykę" określić.

Mamy tutaj zupełnie inną Kossakowską w zabawnym, satyrycznym, lekko absurdalnym "gastronomicznym" trybie wykonawczym. Pomysł jako taki całkiem oryginalny, jest dużo akcji, osób, oczywiście potraw, sporo specyficznego humoru. W porównaniu np. z jej według mnie świetnym "Siewcą Wiatru" pozostaje jednak pewien niedosyt literacki. Niezłe, lecz nie wybitne - tak można by chyba...

Hermoso Madrid Iven, genialny szef kuchni, niczym kapitan na mostku, zarzadzajacy swoja przeogromna resturacja.
Steki z narwalnicy? Usmazy
Jelenik betelguzański? Udusi
Antylopiec królewski? Uwędzi
Lampucera bagienna? Upiecze.
Czlowiek orkiestra, maestro w swoim fachu. Niestety, jak to bywa w zyciu, zostaje zamieszany w kosmiczna (doslownie) afere i musi uciekac, aby ujsc z zyciem.
Uciekajac przezywa kolejne przygody, spotyka ciekawe postaci, jak wielkie, gadajace koty i swoja determinacja doprowadza do rozwiazania zagadki tajemniczej plesni.

Moze nie ma zaskoczenia w konstrukcji fabuly, jednak styl autorki czyni powiesc niezwykle przyjemna do czytania. Wiele nawiazan do filmow zwiazanych z kosmosem - Obcy czy Gwiezdne wojny. Maja Lidia niejako smieje sie z EU i jej idiotycznych zasad oraz ograniczen.

"(...)To kretynskie przepisy zmuszaja mnie do czegos takiego. Udawac, ze ta nieszczesna swinia byla moim ulubionym zwierzatkiem. To uwlacza i mnie, i wieprzowi. Glupota, Herm, jest najzarazliwsza choroba swiata"

Ksizaka przyjemna do czytania, razem z Hermoso mozna plynac od jednej przygody do nastepnej. Autorka po raz kolejny cieszy czytelnika swoim kwiecistym, inteligentnym stylem z lekko ironicznym humorem.
Wielka szkoda, ze juz nic nie napisze.

"Bo kosmos jest pelen zarcia. Podobnie jak ras, idei, tradycji, pomyslow, niebezpieczenstw i ciemnoty. I tylko od was zalezy, co sobie z tego wybierzecie".

Hermoso Madrid Iven, genialny szef kuchni, niczym kapitan na mostku, zarzadzajacy swoja przeogromna resturacja.
Steki z narwalnicy? Usmazy
Jelenik betelguzański? Udusi
Antylopiec królewski? Uwędzi
Lampucera bagienna? Upiecze.
Czlowiek orkiestra, maestro w swoim fachu. Niestety, jak to bywa w zyciu, zostaje zamieszany w kosmiczna (doslownie) afere i musi uciekac, aby ujsc...

Gastronomia w najlepszym wydaniu.

Gastronomia w najlepszym wydaniu.

Książka o gotowaniu będąca krytyką Uni europejskiej, lobbystów, sprzedawczyków, zielonych... i moim zdaniem wegan.
Wszystko w ksiæżce było ok, była zabawna, błyskotliwa, dobrze napisana, ale z jakiegoś powodu nie dla mnie. Nie wciągnęła, nie sprawiała radochy, bardziej ją wymęczyłam niż miło spędziłam czas.

Książka o gotowaniu będąca krytyką Uni europejskiej, lobbystów, sprzedawczyków, zielonych... i moim zdaniem wegan.
Wszystko w ksiæżce było ok, była zabawna, błyskotliwa, dobrze napisana, ale z jakiegoś powodu nie dla mnie. Nie wciągnęła, nie sprawiała radochy, bardziej ją wymęczyłam niż miło spędziłam czas.

Małe arcydzieło, coś pomiędzy Pilipiukiem, Zajdlem, Adamsem i Orwellem. Raz śmieszne raz smutne. Świetna zabawa. Kotka Silana rządzi.

Małe arcydzieło, coś pomiędzy Pilipiukiem, Zajdlem, Adamsem i Orwellem. Raz śmieszne raz smutne. Świetna zabawa. Kotka Silana rządzi.

Mam wrażenie, że ta książka jest trochę jak duriańska kuchnia. Jednym wystarczy szczypta, inni lubią, żeby doznania waliły ich pałą po głowie. Menu “Grillbaru” przewidziane jest raczej dla tych drugich.
Książka mogłaby być satyrą polityczną, ale do tego trzeba odrobinę finezji. I tak, przydałoby się poczucie humoru, którego wbrew zapewnieniom wydawcy nie odnotowałam w nadmiarze. W nadmiarze jest za to antyunijna narracja, tak nachalna i jednostronna, że aż męcząca. Może zatem kryminał? Też nie, bo do tego potrzeba intrygi, preferencyjnie takiej, która nie wskazuje w pierwszych rozdziałach winnego. Pomocny jest również jakiś “plot twist”. Science-fiction zatem? O ile za “science” uchodzą przydługie opisy potraw z różnych zakątków Galaktyki, to może i owszem.
Najlepsze, co można o tej książce powiedzieć, to, że jest sympatyczna. Momentami. Akcja ma też dobre tempo, co pomaga dobrnąć do końca. No i nie ma romansu, co jest miłą odmianą na tle coraz liczniejszych przykładów “romantasy”.
Na plus byłoby, gdyby główny bohater nie zwracał się do jedynej istotnej postaci kobiecej per “kicia” (tak, wiem, że jest kotem),ale nie można mieć wszystkiego. W końcu mogła być psem, do którego mówiłby “suczko”.
Na tytuł, będący nazwą restauracji pojawiającej się jedynie epizodycznie, spuszczam zasłonę milczenia.

Mam wrażenie, że ta książka jest trochę jak duriańska kuchnia. Jednym wystarczy szczypta, inni lubią, żeby doznania waliły ich pałą po głowie. Menu “Grillbaru” przewidziane jest raczej dla tych drugich.
Książka mogłaby być satyrą polityczną, ale do tego trzeba odrobinę finezji. I tak, przydałoby się poczucie humoru, którego wbrew zapewnieniom wydawcy nie odnotowałam w...

Hermoso Madrid Iven jest świetnym, znanym szefem kuchni w superznanej restauracji. Początkowo dostajemy porcję codzienności kucharza - zakupy, szykowanie posiłków, kontrola urzędowa, codzienne kryzysy. Później jednak w wyniku nieporozumienia, niedopatrzenia, a może specjalnego zamienienia ginie szef mafii jedzący w restauracji, a Hermoso musi uciekać jako oskarżony o morderstwo. Wystawiono za nim list gończy, więc nigdzie nie udaje mu się zagrzać miejsca. Trafia do różnych restauracji i knajp, gdzie pracuje przez jakiś czas i poznaje nowych ludzi. Jego droga prowadzi jednak do odkrycia międzygalaktycznego spisku związanego z nie do końca zdrowym odżywianiem.
Pierwsze 30-40% książki nieco mnie wymęczyło. Nie wiem, czy było po prostu słabsze, czy ja bardziej zmęczona, ale jakoś nie chciało mi się tego czytać. Później jednak akcja zaczęła się rozkręcać. Były momenty naprawdę ciekawe, humorystyczne i emocjonujące. Język książki pasuje do jej narratora czyli Hermoso.
Nie rozumiem tylko wyboru tytułu, bo Grillbar Galaktyka jest jedynie jednym z przystanków na drodze kucharza.

Hermoso Madrid Iven jest świetnym, znanym szefem kuchni w superznanej restauracji. Początkowo dostajemy porcję codzienności kucharza - zakupy, szykowanie posiłków, kontrola urzędowa, codzienne kryzysy. Później jednak w wyniku nieporozumienia, niedopatrzenia, a może specjalnego zamienienia ginie szef mafii jedzący w restauracji, a Hermoso musi uciekać jako oskarżony o...

Uwielbiam satyryczny humor,a w tej książce jest go sporo. O ile początkowo się śmiałam, to im głębiej w książkę, tym większe przerażenie mnie ogarniało-bałam się, że właśnie do takiej skrajności dążymy, że to rzeczywistość za jakieś 300 lat...
Książka rozprawia o różnych istotach kosmicznych, które toczą słowne wałki czy też manifestacje między soba- jedzace mieso, jedzace rośliny i jedzace papkę biofegradalna. Kazda z grup stara się przekonać pozostałych, że tylko ich sposób odżywiania jest właściwy.
Głównym bohaterem jest szef kuchni, który zna sie na przygotowaniu dan mięsnych i warzywnych, gardzi tylko papka, której składu nikt jeszcze do końca nie odkrył.
W jego restauracji ginie ktoś, komu podmieniono jedzenie, ucieka więc przed karą, a latając po kosmosie poznaje "egzotyczna" kuchnię, kilku sprzymierzeńców i wykrywa spisek polegający na zmuszeniu wszystkich istot do odżywiania się jedynie papka.
Motyw sam w sobie nie jest porywający, ale specyficzny humor sprawia że książkę czyta się szybko.

Uwielbiam satyryczny humor,a w tej książce jest go sporo. O ile początkowo się śmiałam, to im głębiej w książkę, tym większe przerażenie mnie ogarniało-bałam się, że właśnie do takiej skrajności dążymy, że to rzeczywistość za jakieś 300 lat...
Książka rozprawia o różnych istotach kosmicznych, które toczą słowne wałki czy też manifestacje między soba- jedzace mieso, jedzace...

Szef kuchni kontra regulacje. Po lockdownach zyskuje dodatkową warstwę. Trochę nie mogłem się wgryźć i wracałem do niej wielokrotnie, co może rzutować na całościowy odbiór - oznaczam do rereadu za rok lub dwa.

Szef kuchni kontra regulacje. Po lockdownach zyskuje dodatkową warstwę. Trochę nie mogłem się wgryźć i wracałem do niej wielokrotnie, co może rzutować na całościowy odbiór - oznaczam do rereadu za rok lub dwa.

Spodziewałem się troszkę czego innego. Myślałem, że będzie to coś podobnego do filmów których akcja dzieje się w restauracji wokół kuchni tylko w otoczce fantastycznej. Początek rzeczywiście taki był ale później akcje wyewoluowała w innym kierunku, gdzie kuchnia była tylko dodatkiem. W tej części możemy znaleźć trochę nawiązań do współczesnego świata … trochę do Rosji Putina, polityków, żywieniowych trendow vege. Ogólnie przyjemnie się słuchało.

Spodziewałem się troszkę czego innego. Myślałem, że będzie to coś podobnego do filmów których akcja dzieje się w restauracji wokół kuchni tylko w otoczce fantastycznej. Początek rzeczywiście taki był ale później akcje wyewoluowała w innym kierunku, gdzie kuchnia była tylko dodatkiem. W tej części możemy znaleźć trochę nawiązań do współczesnego świata … trochę do Rosji...